День:
Время: ч. мин.

Григорианский календарь: 16 января 2026 г.
День недели: пятница
Время: 3 ч. 06 мин.


Вселенский календарь: 17 З15 4729 г.
День недели: меркурий
Время: 2 ч. 26 мин.

КНИГА ШЕСТАЯ
 
CJ. 6.1.0. О беглых рабах, вольноотпущенниках и ремесленниках городов, а также о лицах, назначенных на различные работы, относящиеся к частной или государственной собственности.
CJ. 6.2.0. О кражах и о коррумпированном рабе.
CJ. 6.3.0. О труде вольноотпущенников.
CJ. 6.4.0. О собственности вольноотпущенников и о праве патронажа.
CJ. 6.5.0. Если отчуждение было совершено мошенническим путем патроном.
CJ. 6.6.0. О предоставлении услуг патронам.
CJ. 6.7.0. О вольноотпущенниках и их детях.
CJ. 6.8.0. О праве на золотые кольца и о возврате подарков на день рождения.
CJ. 6.9.0. Кто может быть допущен во владение имуществом и в течение какого времени.
CJ. 6.10.0. Когда доли тех, кто не претендует на них, переходят к тем, кто претендует на них.
CJ. 6.11.0. О владении имуществом в соответствии с таблицами.
CJ. 6.12.0. О владении имуществом вопреки таблицам, которое претор обещает детям.
CJ. 6.13.0. О владении имуществом вопреки таблицам вольноотпущенника, которое передается его покровителям или детям.
CJ. 6.14.0. Откуда берутся свободные люди.
CJ. 6.15.0. Откуда берутся законные и родственники.
CJ. 6.16.0. О указе о наследовании.
CJ. 6.17.0. О указе Карбона.
CJ. 6.18.0. Откуда берутся муж и жена.
CJ. 6.19.0. Об отказе от владения имуществом.
CJ. 6.20.0. О взносах.
CJ. 6.21.0. О завещании солдата.
CJ. 6.22.0. Кто может или не может составить завещание.
CJ. 6.23.0. О завещаниях: порядок составления завещаний.
CJ. 6.24.0. О назначении наследников и о том, какие лица не могут быть назначены наследниками.
CJ. 6.25.0. О назначениях или заменах, произведенных на определенных условиях.
CJ. 6.26.0. О несовершеннолетних и других заменах.
CJ. 6.27.0. О назначении или замене необходимых и обремененных наследников.
CJ. 6.28.0. О детях, которые умерли или были лишены наследства.
CJ. 6.29.0. О назначении, лишении наследства или умерших наследниках.
CJ. 6.30.0. О праве принимать решения и о доступе к наследству или его приобретении.
CJ. 6.31.0. Об отказе от наследства или воздержании от него.
CJ. 6.32.0. Порядок вскрытия, проверки и описания завещаний.
CJ. 6.33.0. О снятии указа божественного Адриана и о том, как наследник, указанный в завещании, переходит во владение.
CJ. 6.34.0. Если кто-либо запрещает или принуждает кого-либо давать показания.
CJ. 6.35.0. О тех, кто отстранен как недостойный, и о постановлении сената Силании.
CJ. 6.36.0. О кодицилах.
CJ. 6.37.0. О наследниках.
CJ. 6.38.0. О значении слов и вещей.
CJ. 6.39.0. Если причина завещания опущена.
CJ. 6.40.0. О признании вдовства и снятии юридического приданого.
CJ. 6.41.0. О тех вещах, которые опущены в завещании или кодицилах под видом наказания.
CJ. 6.42.0. О доверительном управлении.
CJ.6.43.0. Общие вопросы, касающиеся завещаний и трастов, а также снятия вещного поручения.
CJ.6.44.0. О ложном деле, добавленном к завещанию или доверительному управляющему.
CJ.6.45.0. О вещах, оставленных завещателю или доверительному управляющему.
CJ.6.46.0. Об условиях, включенных как в завещания, так и в трасты и права.
CJ.6.47.0. Об интересах и доходах завещателей или доверительных управляющих.
CJ.6.49.0. О декрете сената Требелли.
CJ.6.50.0. О законе Фальцидии.
CJ.6.51.0. Об устранении упущений.
CJ.6.52.0. О тех, кто передает наследство в открытые реестры.
CJ.6.53.0. Когда истекает срок полномочий завещателя или доверительного управляющего.
CJ.6.54.0. Дело, подлежащее сохранению, должно быть передано во владение наследников или попечителей, и когда оно должно быть исполнено.
CJ.6.55.0. О собственных и законных детях и внуках от дочери, происходящих от умершего без завещания.
CJ.6.56.0. К постановлению Сената Тертуллиана.
CJ.6.57.0. К постановлению Сената Орфитиана.
CJ.6.58.0. О законных наследниках.
CJ.6.59.0. Общие вопросы, касающиеся наследования.
CJ.6.60.0. О материнском и материнском родовом имуществе.
CJ.6.61.0. Об имуществе, приобретенном детьми, получившими власть по браку или иным образом, и об управлении им.
CJ.6.62.0. О наследовании декурионов навикуляров, когорт солдат и фабричных рабочих.
 
CJ.6.1.0. О беглых рабах, вольноотпущенниках и крепостных из городов, ремесленниках и лицах, назначенных на различные работы, относящиеся к частным или общественным делам.
 
CJ.6.1.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Очевидно, что беглый раб крадет у самого себя, и поэтому не имеет права ни на узукапион, ни на долгосрочную давность, чтобы бегство рабов не причинило вреда их хозяевам по какой бы то ни было причине. * Диоклетиан и Максимиан aa. Эмилия. * <a 286 стр.V там же.Dec.Максимиан II и Аквилин cons.>
 
CJ.6.1.2: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Право разыскивать беглецов является президиальной обязанностью сеньоров. * diocl. and maxim. aa. and cc. pompeiano. * <a 294 pp.Iii k.Mai.Cc.Conss.>
 
CJ.6.1.3: Император Константин
 
Если беглых рабов ловят при переходе в варварство, их либо ослабляют, ампутируя им ногу, либо им дают металлические предметы, либо подвергают любому другому наказанию. * const. a. and licin. c. to the upright. * <a 317 -323 without day and consul.>
 
CJ.6.1.4pr.: Император Константин
 
Кто возьмет беглого раба в свой дом или на свое поле без ведома его хозяина, пусть вернет его с другим равным ему или двадцатью солидами. * const. a. к Валериану. * <a 317 dV k.Iul.Thessalonica gallicano and basso cons.>
 
CJ.6.1.4.1: Император Константин
 
Но если он принял его во второй или третий раз, пусть он представит двух или трех других лиц помимо себя или вышеупомянутой оценки для каждого учителя: в случае несовершеннолетних аналогичное наказание грозит опекунам или попечителям. <из 317 dV k.Iul.Thessalonica gallicano and basso cons.>
 
CJ.6.1.4.2: Император Константин
 
Но если лицо, взявшееся за это, совершенно не в состоянии уплатить вышеупомянутое наказание, компетентный судья должен судить его и наказать. <из 317 dV k.Iul.Thessalonica Gallican and Bass cons.>
 
CJ.6.1.4.3: Император Константин
 
Но если раб солгал, что он свободен, и находится в наёмном владении у кого-то, то тот, кто его держал, ни в чём не виноват. <a 317 dV k.Iul.Thessalonica Gallican and Bass cons.>
 
CJ.6.1.4.4: Император Константин
 
Действительно, раба нужно пытать, чтобы стало ясно, был ли он хитро впущен в дом или на поле того, кто его взял, ради выгоды, его хозяином, или нет. <a 317 dV k.Iul.Thessalonica Gallican and Bass cons.>
 
CJ.6.1.4.5: Император Константин
 
Но если из допроса раба станет ясно, что это было сделано со злым умыслом, то совершивший это должен быть лишен своего раба, а имущество раба должно перейти в казну. <из 317 dV k.Iul.Thessalonica Gallican and Bass cons.>
 
CJ.6.1.5: Император Константин
 
Рабы, обладающие различными навыками, представляющими общественный интерес, могут оставаться в тех же городах, так что, если кто-либо просил или считает, что такого раба следует вернуть, то при возврате запрошенного раба другому лицу выплачивается сумма в двенадцать солидов на общественные нужды того города, раба которого он забрал; также освобожденным ремесленникам, если они были запрошены, с тем же порядком возврата в город; так что за беглого раба, если его не разыскали и не вернули по просьбе защитника, с этого же защитника должны быть взысканы два раба-заменителя, и ни основная выгода, ни продажа его личности отныне не будут действительны. * const. a. to ia nuarium. * <a 319 d. xvi k. mart. constantino a. v et licinio c. conss.>
 
CJ.6.1.6pr.: Император Константин
 
Когда кто-то возвращает беглого раба и другого, чтобы избежать закона, устанавливающего определенное наказание для тех, кто скрывает рабов, противится праву собственности или подстрекает его голосом свободы, самого злодея, в отношении которого есть сомнения, немедленно подвергают пыткам плетью, чтобы открытая правда положила конец спору. * Конст. а. к Тиберийской коммуне Испания. * <с 332 г. н.э. XV септим. Константинополя. Пакатианская и Иларийская коммуны.>
 
CJ.6.1.6.1: Император Константин
 
Это принесет пользу не только обеим враждующим сторонам, но и сможет удержать рабов от побега. <из 332 г. н.э., XV г. сеп. Константинополя, Пакацианское и Иларийское соглашения>
 
CJ.6.1.7: Императоры Валентиниан, Валент, Грациан
 
Если кто-либо считает, что фискального раба следует спрятать, он обязан не только вернуть его, но и заплатить двенадцать фунтов серебра в качестве штрафа в казну. * valentin. valens et grat. aaa. ad felicem consularem. * <a 371 d. ii id. april. gratiano a. ii et probo conss.>
 
CJ.6.1.8: Императоры Валентиниан, Феодосий, Аркадий
 
Если кто-либо из государственных служащих, направленных на фабрики или другие работы, словно не обращая внимания на своё положение, устраивается на работу в дома других людей и в компании частных служанок, то и они, и их жёны и дети должны быть немедленно возвращены к своему прежнему положению и работе. * Валентин. Феодос. и Аркад. ааа. Альбино пу. Рим. * <a 389 d. viiik. aug. timasioetpromotoconss.>
 
CJ.6.2.0. О кражах и развращенном рабе.
 
CJ.6.2.1: Императоры Север, Антонин
 
Если кто-то купил фермы на ваши деньги, обязав вас нанять слуг, вы должны выбрать, следует ли вам подать иск о краже и нарушении условий или об их принудительном исполнении. Ибо справедливость не позволяет вам одновременно расследовать причину преступления и требовать исполнения добросовестного договора. * sev. and ant. aa. theogeni. * <a 200 d. xi k. mai. severe a. ii and victorino conss.>
 
CJ.6.2.2: Императоры Север, Антонин
 
Вы желаете чего-то нецивилизованного, чтобы не возвращать украденные товары до тех пор, пока владельцы не уплатят за них цену, поэтому будьте осторожны в торговле, чтобы не понести не только убытки такого рода, но и не попасть под подозрение в преступлении. * sev. et ant. aa. negotiators. * <a 204 pp. iii k. dec. cilone et libone conss.>
 
CJ.6.2.3: Император Антонин
 
Если ваш отчим ещё не украл ничего, посвящённого божественному храму, вы можете подать на него иск о краже. * ant. a. secundo. * <a 215 pp. vi ia. sept. laeto ii et cereale conss.>
 
CJ.6.2.4: Император Александр Север
 
Только против того, кто, по вашим словам, склонял вашего слугу к интимной связи, если он ввел его в заблуждение, вы можете выдвинуть обвинение в развращении слуги. А если он скрывал это склонение к интимной связи, вы также можете выдвинуть против него обвинение в краже. Вам вовсе не запрещено совершать эти действия даже через прокуратора. * Алекс. А. Аврелий Героди. * <a 222 стр. там же. сент. Александро А. Конс.>
 
CJ.6.2.5: Император Александр Север
 
Вежливо с вашей стороны требовать от противника показать продавцу вещь, которую вы сами признаете своей. Ибо порядочному человеку не подобает говорить, что он купил ее у прохожего, даже незнакомого, если он хочет избежать подозрений окружающих. * Алекс. А. Корнелий. * <a 223 стр. iii К. Май. Максим II и Элиан Консс.>
 
CJ.6.2.6: Император Александр Север
 
Раб другого лица, сознательно продавший, подаривший или отчуждавший что-либо иным образом без воли хозяина, не может ничего принизить для хозяина; и если он заключает с ним договор или удерживает это у себя, он совершает кражу. * Алекс. А. Пифодор. * <a 223 стр. vi К. Иан. Максим II и Элиан Конс.>
 
CJ.6.2.7: Император Александр Север
 
Если лицо, которому вы утверждаете, что дали деньги на перевозку вашей матери, заплатив небольшую сумму и присвоив остальное себе, совершило кражу. * alex. a. dato. * <a 228 pp. prid. id. iun. modestly and fair cons.>
 
CJ.6.2.8: Император Александр Север
 
Сборщик налогов также несет ответственность за кражу, если, не прекратив сбор налогов и зная, что ничего не причитается, он похитил или продал вашу рабыню. Это действие делает невозможным для покупателя завладеть ею, и вы имеете право претендовать на нее. * Алекс. А. Валенти. * <a 231 стр. x К. Март. Помпеяно и Пелиньо Консс.>
 
CJ.6.2.9: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если раба похищают кражей или силой, хотя это и не является исключением для людей, опасность будет угрожать как похитителю, так и вору, и оба будут наказаны законным наказанием. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. aedesio. * <a 293 s. vii id. febr. sirmi aa. conss.>
 
CJ.6.2.10: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если правитель провинций осмотрел украденных или похищенных рабов, и покупатель не может завладеть ими из-за дефекта связок до возвращения владения владельцу, и он обнаружит, что вы унаследовали их от того, кому они принадлежали, он позаботится об их возвращении вам. * Диоклетиан и Максимиан. А. и С. Валерий. * <a 293 без дня и конс.>
 
CJ.6.2.11: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Что касается вещей, которые, как вы указываете, ваша мачеха забрала у вашего подопечного во время своих молитв, обратитесь к настоятелю провинции, который, если обнаружит, что она что-либо украла после того, как тот, за кого вы молитесь, стал хозяином вещей, не останется в стороне от возможности вынести обвинительный приговор за четырехкратное явное воровство, а также за двойное явное воровство. * Диоклетиан и Максимиан. а. и цк. Демосфен. * <a 293 d. viik. sept. viminacioa. conss.>
 
CJ.6.2.12pr.: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Рабыни, похищенные и родившиеся у вора, не могут быть захвачены до того, как окажутся во владении хозяина: также уместно привлекать к ответственности за кражу, совершенную матерью-воровкой. * Diocl. andMaxim. aa. andcc. Quintillae. * <a 293 d. id. oct. sirmiaa. conss.>
 
CJ.6.2.12.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Следовательно, вам не запрещено использовать иск о краже и иск к владельцу в качестве иска к рабу, поскольку иск, содержащий штраф, не может быть отменен выбором другого иска. <из 293 d. id. oct. sirmiaa. conss.>
 
CJ.6.2.12.2: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Ибо нет никаких юридических оснований полагать, что преследование за этим делом происходит вне рамок наказания, поскольку даже те, кто приобрел рабов других лиц, если они не не знают об этом, подлежат иску о краже. <a 293 d. id. oct. sirmiaa. conss.>
 
CJ.6.2.13: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
После вынесения решения о краже законы запрещают дальнейшие действия. Но если вы не совершили сделки, а получили лишь часть украденного, вы можете потребовать остаток или урегулировать дело путем примирения и подать иск о краже в суд. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. domno. * <a 293 dk dec. sirmi aa. conss.>
 
CJ.6.2.14: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Вы можете подать в суд на тех, кто сознательно получает краденые вещи от раба, не только за полученные вещи, но и за уголовное преступление, связанное с кражей. * Диокл. и Максим. аа. и цк. Дионисий. * <a 293 d. viiik. ian. sirmiaa. conss.>
 
CJ.6.2.15: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Вам следовало знать, что ваши преемники не связаны иском о краже. Но вы можете подать иск против владельца украденных инструментов в рамках иска о возмещении ущерба. * Диокл. и Максим. аа. и цк. Сократ. * <a 293 d. iiik. ian. sirmiaa. conss.>
 
CJ.6.2.16: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если тот, кто взял на себя обязанность кормить вашего слугу, продал его, то совершил кражу. * Диоклетиан и Максимиан, а. и ц. Артемидор и другие. * <из 294 г. до н.э., Виминации, ц. конс.>
 
CJ.6.2.17: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Хотя преступление, связанное с распутным использованием награбленного наследства, как пример иска о краже, не позволяет признать жену виновной, тем не менее, наследники и сыновья не лишены права подавать против нее иск inrem в отношении того, что она владеет из имущества своего отца. * Диоклетиан и Максимиан, a. и cc. Conon. * <от 294 d. id. dec. cc. conss.>
 
CJ.6.2.18: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Против того, кто, как утверждается, похитил что-либо с затонувшего корабля или пожара, или причинил какой-либо ущерб в этих случаях, в течение полезного года тому, кому вещь недостает, будет вынесено четырехкратное наказание, после того как он был предан в результате простого иска в дополнение к уже установленному наказанию, указ объявляет в форме вечного указа. * Диокл. и Максим. аа. и цк. Дионисодор. * <a 294 с. iii к. иан. Никомедия цк. конс.>
 
CJ.6.2.19: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Лжепрокуратор, получив залог или потребовав долг, совершает кражу без воли хозяина и, помимо возврата вещи, подлежит иску за двойную кражу или явную кражу. * Diocl. andMaxim. aa. andcc. mnesitheo. * < без дня и консульства>
 
CJ.6.2.20pr.: Император Юстиниан
 
Если кто-то убеждает чужого раба украсть часть имущества своего хозяина и принести его ему, но раб раскрывает это хозяину и, с согласия хозяина, передает свое имущество злоумышленнику, а сам при этом удерживает имущество, то каким действием тот, кто взял на себя ответственность за имущество, — за причину кражи или за раба, потому что хотел его развратить, так что он несет ответственность не только за кражу, но и за развратившегося раба, — сомневались древние. * iust. a. iuliano pp. * <a 530 dk aug. lampadio et oreste vv. cc. conss.>
 
CJ.6.2.20.1: Император Юстиниан
 
Поэтому, когда мы разрешали их споры, было решено возбудить иск не только за кражу, но и против него самого, а также против него, за развращенного слуги. Ибо, хотя слуга не пострадал, тем не менее, у развратителя был замысел подорвать честность слуги: и подобно тому, как по законам кража не совершается, потому что видно, что тот, кто завладевает имуществом своего хозяина против его воли, совершает кражу, но сам он несет ответственность за иск о краже из-за своего обмана, так и иск против него, возбужденный против него за его порок, не распространяется на саму вещь, так что на него налагается карательное наказание, как если бы слуга был развращен самой вещью, чтобы, из-за такой безнаказанности, он не поддался искушению сделать это с другим слугой, который мог бы быть развращен. <a 530 dk aug. lampadio et oreste vv. cc. conss.>
 
CJ.6.2.21pr.: Император Юстиниан
 
У древних людей задавался вопрос: если раб, которым кто-то добросовестно владел, совершил кражу чужого имущества или имущества того, у кого он был помещен, имеет ли добросовестный владелец право на иск о краже против истинного владельца, или же лицо, пострадавшее от кражи, может быть привлечено к ответственности этим лицом в вышеупомянутом судебном процессе. * iust. a. iuliano pp. * <a 530 dk oct. constantinopoli lampadius et orestes vv. cc. conss.>
 
CJ.6.2.21.1: Император Юстиниан
 
И поскольку общее правило было установлено древней мудростью ради такого человека, ради которого кто-то вынужден подавать иск о краже, не признавая, что он должен подавать иск о краже против другого, некоторые истолковали его, исходя из догадок, следующим образом: иск о краже никоим образом не распространяется на добросовестного владельца, но что он сам, если он пострадал от кражи, по праву обязан подать иск о краже против своего истинного хозяина; но тогда добросовестный владелец может подать иск о краже против своего хозяина на основании кражи, которую он претерпел, когда раб уже был передан во владение хозяина; и что он может подать иск против своего хозяина не только за то, что раб забрал, находясь уже у него, но и за то, что он украл, когда он действительно сбежал от добросовестного владельца, но еще не был передан в руки своего хозяина. <из 530 dk окт. Constantinopoli lampadius et orestes vv. куб.см. конс.>
 
CJ.6.2.21.2: Император Юстиниан
 
Какое толкование древних законов действительно было введено на основе предположений? Но мы, вникнув глубже и вернее, понимаем, что общее правило было таким образом провозглашено с самого начала. <a 530 dk oct. constantinopoli lampadius et orestes vv. cc. conss.>
 
CJ.6.2.21.3: Император Юстиниан
 
Следовательно, поскольку добросовестный владелец по праву владеет вором в сознании хозяина, пока не поселится у него, и несет ответственность перед другими в результате противоправного иска, если посторонние лица пострадали от кражи у раба, и сам он не имеет иска против истинного хозяина согласно правилу, гласящему: тот, кто имеет иск о краже против другого, не может нести за это ответственность. Но если это заканчивается удержанием раба, и он оказывается у истинного хозяина, то сам он не может нести ответственность в результате противоправного иска о краже, но против истинного хозяина он имеет право на противоправный иск о краже, то есть за вещи, которые он украл либо сейчас, когда находится у истинного хозяина, либо ранее, после того, как покинул удержание добросовестного владельца и еще не стал у истинного хозяина. <из 530 окт. Константинополя Лампадия и Ореста, гл. н.э.>
 
CJ.6.2.21.4: Император Юстиниан
 
Таким образом, дело снова разрешается в соответствии с общим правилом: ибо тот, кто имеет иск о краже против собственника, сам не может быть привлечен к ответственности за иск о краже, предъявленный другими. Следовательно, с учетом всех обстоятельств, наше соглашение может разрешить самое древнее сомнение, и добросовестный собственник может иметь иск в течение определенного периода времени и не быть привлеченным к ответственности, а сам собственник может не быть привлечен к ответственности за иск в другое время и может быть привлечен к ответственности в другое время. <из 530 г. до н.э., Константинополь, Лампадий и Орест, в. гл. конс.>
 
CJ.6.2.21.5: Император Юстиниан
 
Но если человек, находящийся в добросовестном владении другого лица, совершил кражу, справедливо и без всякого сомнения говорится, что тот, кто известен как свободный, может быть привлечен к ответственности за кражу лицом, добросовестно владеющим им, и что добросовестный владелец, если свободный человек совершил кражу у постороннего лица, не может быть привлечен к ответственности, а должен ответить за свою собственную кражу, поскольку общее правило было установлено в отношении рабов, и что для того, кто не является рабом, а свободен и находится в своей собственной власти, невозможно и неизвестно нашим законам подать против него иск о возмещении ущерба. <из 530 г. до н.э. Константинополь Лампадий и Орест, гл. н.э.>
 
CJ.6.2.22pr.: Император Юстиниан
 
Действительно, самым очевидным законом является то, что, когда совершена кража, иск о краже уместен для того, чей интерес заключается в том, чтобы кража не была совершена. * iust. a. iuliano pp. * <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.2.22.1: Император Юстиниан
 
Однако среди древних толкователей законов возник вопрос: если кто-то одолжил другому принадлежащую ему вещь, а та, в свою очередь, была украдена, может ли лицо, получившее вещь для пользования, подать иск о краже против вора, то есть при наличии соответствующего соглашения, поскольку лицо, которому была одолжена вещь, также может быть привлечено к ответственности владельцем этой вещи. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et Oreste vv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.2.22.1a: Император Юстиниан
 
И это действительно почти уже было разрешено, что он сам должен иметь право на иск, если только не известно, что он страдает от нужды: ибо в то время говорили, что иск о краже принадлежит хозяину. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et Oreste vv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.2.22.1b: Император Юстиниан
 
Но сомнения достаточно усилились, если в момент совершения кражи лицо, получившее вещь взаймы, было дееспособным, но впоследствии стало неимущим, до предъявления иска, который ранее принадлежал ему, должно ли право требования, которое он когда-то приобрел, оставаться за ним или вернуться к владельцу, поскольку также был задан вопрос, является ли в этом случае иск о краже амбулаторным иском или нет. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.2.22.1c: Император Юстиниан
 
Однако каждый такой договор подлежит дополнительному разделению, если лицо, получившее предмет для использования, является тем, кому должна быть произведена частичная оплата, так что он может произвести частичный платеж за него, а не полный, независимо от того, имеет ли он иск о краже или нет. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et Oreste vv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.2.22.1d: Император Юстиниан
 
Таким образом, подобные двусмысленности древних, или, вернее, что лучше сказать, двусмысленности, были нами разрешены в столь сложной ситуации, и было найдено более простое мнение, согласно которому хозяин сам решает, хочет ли он подать иск о займе против получателя вещи или иск о краже против того, кто украл вещь, и что, выбрав один из вариантов, хозяин не может из раскаяния вернуться к другому. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et Oreste vv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.2.22.1e: Император Юстиниан
 
Но если он действительно выбрал вора, то тот, кто получил вещь в пользование, полностью освобождается от ответственности: однако если он, как заёмщик, выступает против того, кто получил вещь в пользование, он сам никоим образом не может предъявить иск о краже вору, но тот, кого судят за одолженную вещь, может предъявить иск о краже вору, тем не менее, если собственник, зная, что вещь была украдена, выступает против того, кто её получил. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et Oreste vv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.2.22.2: Император Юстиниан
 
Но если, не зная и сомневаясь, что вещь не у него, он подал иск против одолженной вещи, но позже, когда вещь была обнаружена, он захотел отказаться от иска против одолженной вещи, но при этом совершить кражу, то ему разрешается подать иск против вора без каких-либо препятствий, поскольку он, будучи неуверенным, подал иск против одолженной вещи (если только хозяин не произведет компенсацию: тогда вор полностью освобождается от иска хозяина о краже, но предполагается, что тот, кто произвел компенсацию хозяину за одолженную ему вещь), поскольку совершенно очевидно, что даже если с самого начала хозяин подал иск против одолженной вещи, не зная о ее краже, но позже, узнав об этом, передал ее вору, тот, кто получил одолженную вещь, полностью освобождается от ответственности, независимо от исхода дела хозяина против вора: при условии, что определение остается тем же, частично или полностью, Тот, кто получил одолженную вещь, должен получить за неё деньги. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio and Oreste vv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.2.22.3: Император Юстиниан
 
Но когда возникло второе сомнение: что следует решить, если кто-то взял взаймы вещь, которую кто-то украл, и, будучи избитым в судебном процессе, подвергся осуждению не только за украденную вещь, но и за наказание за кражу, а позже владелец вещи пришел, желая принять все осуждение, поскольку оно возникло из-за обстоятельств, связанных с его вещью, — у древних возникло другое сомнение: должен ли он получить только свою вещь, ее стоимость или также сумму наказания. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.2.22.3a: Император Юстиниан
 
И хотя древние и сам Папиниан, склонявшийся к противоположным мнениям, вносили в него различные интерпретации, тем не менее, в нашем решении следует отдать предпочтение Папиниану, несмотря на его вариативность, не в первом, а во втором определении, в котором он установил, что прибыль вообще не должна доходить до владельца вещи: ибо где есть опасность, там находится и прибыль, и тот, кто получает взятую взаймы вещь, не только подвержен убыткам, но и имеет право надеяться на прибыль. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et Oreste vv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.2.22.4: Император Юстиниан
 
Но поскольку третий вопрос возник на стыке этих сомнений, почему бы нам не решить и его? Ведь поскольку существует совершенно ясный закон, согласно которому муж не может подать иск о краже против своей жены во время продолжающегося брака, потому что закон стыдился предоставлять такую ​​чудовищную возможность подать иск против лиц, столь тесно связанных с ним, подобный вопрос возник в умах древних. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et Oreste vv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.2.22.4a: Император Юстиниан
 
Один мужчина стал жертвой кражи подобной вещи своей женой, которая одолжила её ему. Возник вопрос, имеет ли владелец вещи право на иск о краже против женщины, или же, ввиду необходимости данного дела, её муж, будучи подсудимым за одолженную вещь, может подать иск о краже. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et Oreste vv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.2.22.4b: Император Юстиниан
 
И действительно, авторы закона достаточно аргументировали свою позицию друг против друга и в этом вопросе: но из настоящего закона и наших предыдущих решений, изложенных в этой конституции, этот вопрос также может быть решен более четко. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et Oreste vv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.2.22.4c: Император Юстиниан
 
Ибо если мы предоставили хозяину выбор, к кому он хочет обратиться: против того, кто получил одолженную вещь, или против того, кто совершил кражу, и в этом случае муж, из-за позора брака, имеет право подать иск не за кражу, а за украденные вещи, то, если хозяин выбрал его, он имеет полное право подать иск о краже либо против мужа, получившего одолженную вещь, либо против женщины: однако, если одолженной вещи должен быть возвращен долг, иск о краже не должен подаваться против женщины, чтобы в этом случае не возникло некоего замысла между мужем и женой, которые плохо живут вместе, и, возможно, если муж пожелает, его жена не будет втянута в это дело и не понесет наказания за кражу. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et Oreste vv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.3.0. О труде освобожденных рабов.
 
CJ.6.3.1: Императоры Север, Антонин
 
Если во время освобождения вас обязывали оказывать услуги, вы знаете, что должны их выполнять. Но принято, чтобы покровители и освобожденные рабы договаривались о выполнении чего-либо в обмен на услугу, даже если цена не может быть выплачена, за исключением случаев, когда из-за бедности необходимость вынуждает вас просить об этом вне рамок пропитания, когда, даже если услуги не были навязаны, вы все равно были вынуждены содержать своего покровителя, несмотря на отсутствие средств. * sev. et ant. aa. romano. * <a 204 pp. iii k. ian. cilone et libone conss.>
 
CJ.6.3.2: Императоры Север, Антонин
 
Человек, освобожденный с целью освобождения, не может быть приведен в рабство освободителем, и его нельзя принудить к выполнению предписанных ему работ. * sev. et ant. aa. eutycheti. * <a 205 pp. vi k. mai. geta ii cons.>
 
CJ.6.3.3: Императоры Север, Антонин
 
Тот, кто, получив деньги от чужеземца, освободил своего раба и получил от него деньги за работу, независимо от того, была ли эта работа навязана ему или нет, обязан вернуть долг как неоплаченный. * sev. et ant. aa. quintiano. * <a 206 pp. k. nov. albino et aemiliano conss.>
 
CJ.6.3.4: Император Антонин
 
Если вы докажете, что ваш освобожденный раб должен вам какие-либо деньги от продажи произведений искусства, президент прикажет вернуть их вам (ибо в этом случае освобожденный раб обладает свободой воли составить завещание), при условии, что будет доказано наличие гарантии, выданной ради свободы от обременений. * ant. a. valeriano. * <a 212 pp. xiiii k. mai. duobus aspris conss.>
 
CJ.6.3.5: Император Антонин
 
Ваша мать не может требовать от того, кого она освободила в силу доверительного управления, возложенных на него услуг, за исключением периода, в течение которого она освободила его до наступления срока действия доверительного управления. Но если он не оказал ему должного уважения, пусть обратится к компетентному судье, который предъявит претензию в порядке, признанном судом. * ant. a. terentio. * <a 212 pp. iii id. mai. duobus aspris conss.>
 
CJ.6.3.6: Император Александр Север
 
Вольноотпущенники и вольноотпущенники умерших не обязаны оказывать услуги ни иностранным наследникам своих покровителей, ни мужьям своих покровителей. * Алекс. А. Цецилий. * <a 222 стр. К. нов. Александро А. Конс.>
 
CJ.6.3.7pr.: Император Александр Север
 
Также не разрешается, чтобы клиенты получали вознаграждение за работу, хотя, если заказанные услуги не были оказаны, оценка невыполненной услуги превращается в взыскание денег. * Алекс. А. Миничио. * <a 224 д. xii к. юн. Джулиано и Криспино конс.>
 
CJ.6.3.7.1: Император Александр Север
 
Но тот, у кого было два сына в его власти или в разное время, освобождается по закону Юлиана от обязанности совершать подвиги, связанные с брачным орденом. <из 224 г., XII г. юн. Юлиан и Криспин, соратники>
 
CJ.6.3.8: Император Александр Север
 
Если вас выкупил за ваши собственные деньги тот, кто вас освободил, вы не обязаны ему ничем, и он не может наказать вас за неблагодарность; тем не менее, не следует отрицать, что он ваш покровитель. * Алекс. А. Августин. * <a 224 d. iiiid. sept. Юлиано и Криспино конс.>
 
CJ.6.3.9: Император Александр Север
 
Взяв её в жёны, вы повысили достоинство своей свободы, и поэтому вы не обязаны оказывать себе услуги, поскольку можете довольствоваться преимуществами закона, а это значит, что никто другой не может законно жениться на вас против вашей воли. * Алекс. А. Лаэторио. * <a 225 d. x k. mart. fusco et dextro cons.>
 
CJ.6.3.10: Император Александр Север
 
Если Титий, составляя завещание, передал свою свободу слуге с таким условием: «Я хочу, чтобы мой слуга Гай был освобожден со дня моей смерти, по истечении трех лет, чтобы он мог обеспечить моих наследников так же, как он обеспечивал меня при моей жизни», и поскольку тот же слуга обеспечивал завещателя ежедневным пособием, а после его смерти также обеспечивал своих наследников до дня дарования свободы, то ясно, что, получив свободу, он не может быть принужден к выплате той же суммы. * alex. a. herculiano. * <a 225 d. vii id. aug. fusco et dextro cons.>
 
CJ.6.3.11pr.: Император Гордиан
 
То, что рождено свободной женщиной, естественно. * gord. a. africano. * <a 238 pp.Iii non.Aug.Pio et Pontiano conss.>
 
CJ.6.3.11.1: Император Гордиан
 
Но тот, кто дал согласие женщине, на которой женится, хотя и не может требовать от нее никаких услуг, не теряет права покровительства. <a 238 pp. IIInon. Aug. PiusetPontianocons.>
 
CJ.6.3.12: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Освобожденные имеют свободный выбор места жительства и не могут быть вынуждены служить сыновьям своих покровителей, которым они обязаны лишь почтением, если только не будет доказана их неблагодарность, поскольку законы не обязывают освобожденных проживать у своих покровителей. * Диоклетиан и Максимиан aa. и cc. venerian. * <a 293 s.Viiik.Iun.Ipsisaa.Conss.>
 
CJ.6.3.13: Императоры Валентиниан, Валент, Грациан
 
Пусть наказание останется в виде отмены работ для того, кто посчитал, что следует принять вольноотпущенника другого. * valentin. valens et grat. aaa. ad probum pp. * <a 371 d.Iii id.Iul.Gratiano a.Ii et probo conss.>
 
CJ.6.4.0. Об имуществе освобожденных рабов и праве патронажа.
 
CJ.6.4.1pr.: Императоры Север, Антонин
 
Имеет большое значение, был ли человек куплен и освобожден покупателем за собственные деньги, или же он заслужил свободу за деньги, данные ему хозяином. В первом случае покровителю не разрешается садиться за прилавки, во втором же он сохраняет все права покровительства. * sev. et ant. aa. secundae. * <a 210 pp. v non. iul. faustino et rufino conss.>
 
CJ.6.4.1.1: Императоры Север, Антонин
 
И поэтому, когда казначейство потребовало имущество сына сабинского покровителя, имевшего полные права как враг народа, согласно тому, что угодило настойчивому богослу и чему мы следовали, наше казначейство унаследовало права его вольноотпущенников. <a 210 pp. v non. iul. faustino and rufinus cons.>
 
CJ.6.4.2: Императоры Валентиниан, Валент
 
Если освобожденные рабы, по соглашению со своими покровителями, выберут партнерство с нашими служанками или колонистами, дайте им знать, что отныне они потеряют преимущества покровительства. * Валентин и Валенс аа. Флориануму ком. рер. приват. * <a 367 д.IIIid.Oct.Treverislupicinoetiovinovv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.4.3pr.: Император Юстиниан
 
Если какой-либо покровитель в будущем задумает подобное повествование, будь то в отношении свобод, осуществляемых между живыми, или в отношении тех, которые вытекают из завещания или кодицилов, написанных или не написанных, так что их вольноотпущенники освобождаются от права покровительства, пусть он не сомневается, вне древнего толкования, что право покровительства также должно быть передано вольноотпущенникам на основании такого понимания одних лишь слов, и мы не должны сохранять в неприкосновенности наследство, переходящее от умершего без завещания, которое древние и после таких актов постановили сохранить в имуществе вольноотпущенников. * iust. a. demosthenespp. * <a 529, прочитано на седьмой миле в новом консистории дворца Юстиниана. d.Iiik.Nov.Deciovc.Cons.>
 
CJ.6.4.3.1: Император Юстиниан
 
Но подобно тому, как при восстановлении дней рождения отнимается всякое право покровительства, так пусть никто не забывает, что такая же сила должна соблюдаться и в подобных словах. <из 529, прочитанного на седьмой миле в новом консистории дворца Юстиниана. d.Iiik.Nov.Deciovc.Cons.>
 
CJ.6.4.3.2: Император Юстиниан
 
То же самое относится и к закону, если при жизни в последних завещаниях была сделана уступка в виде принудительного освобождения: однако, во всех случаях восстановление дней рождения, на которые вольноотпущенникам имеет право почти только чисто дворянское сословие, может быть достигнуто в той же мере, в какой это возможно в нашей республике, поскольку мы желаем, чтобы их чаще посещали дворяне, чем вольноотпущенники. <из 529, прочитанного на седьмой миле в новом консистории дворца Юстиниана. d.Iiik.Nov.Deciovc.Cons.>
 
CJ.6.4.3.3: Император Юстиниан
 
Однако почтение, которое должны оказывать вольноотпущенники, и право покровителей защищать неблагодарных вольноотпущенников должны быть сохранены в неизменном виде, даже если право покровительства было утрачено из-за толкования слов по предложенному нами методу, поскольку и это отнимается как награда за изобретательность, которую почти единственное, что порождает восстановление дней рождения, вызывает именно это. <из 529, прочитано на седьмой миле в новом консистории дворца Юстиниана. d.Iiik.Nov.Deciovc.Cons.>
 
CJ.6.4.3.4: Император Юстиниан
 
А именно, в этих случаях, когда право покровительства, так сказать, отнимается у недостойных покровителей карательными средствами, в то время как они сохраняют свою силу. <из 529, прочитанного на седьмой миле в новом консистории дворца Юстиниана. d.Iiik.Nov.Deciovc.Cons.>
 
CJ.6.5.0. Если отчуждение было совершено в ущерб меценату.
 
CJ.6.5.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если вольноотпущенник отчуждал что-либо в ущерб своему покровителю, в той мере, в какой законная часть была уменьшена, то, согласно общему мнению, существует право отменить налог. * Диокл. и Максим. аа. и cc. Клавдий. * <a 294 s. xvik. nov. sirmicc. conss.>
 
CJ.6.5.2pr.: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Действительно, после смерти вольноотпущенника, наследник, не оставивший завещания, посредством иска Кальвизиана, может аннулировать отчужденное имущество, полученное им обманным путем. * Диокл. и Максим. аа. и цк. Юлия. * <a 294 с. viiik. ian. sirmicc. conss.>
 
CJ.6.5.2.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Но поскольку вы настаиваете на том, что покровитель совершил действительное пожертвование имения после смерти своего вольноотпущенника, его преемники никоим образом не могут признать недействительным акт манумиссора. <a 294 s. viiik. jan. sirmicc. conss.>
 
CJ.6.6.0. О предоставлении услуг клиентам.
 
CJ.6.6.1: Император Александр Север
 
Вы не можете возбудить против своего покровителя известный иск. * Алекс. а. зотик. * <223 стр. прид. идентификатор. май. Максимо II и Элиано Консс.>
 
CJ.6.6.2: Император Александр Север
 
Освобожденные женщины, вступившие в брак по воле своего покровителя или по закону, не обязаны выполнять обязанности по отношению к своим покровителям. * Алекс. А. Леонтогонус. * <a 223 стр. xviik. авг. maximoiietaelianoconss.>
 
CJ.6.6.3: Император Александр Север
 
Даже те, кто освобожден своими хозяевами по соглашению, по праву, обязаны проявлять полное повиновение своим покровителям. * Алекс. А. Ксанто. * <a 223 стр. К. Нов. Максимо II и Элиано Конс.>
 
CJ.6.6.4pr.: Император Александр Север
 
Если вы применили силу и дерзость против своего освободителя, который, освободив вас от рабства, сделал вас своим противником, губернатор провинции оценит, в какой степени он должен пресекать такую ​​безрассудную свободу. * Алекс. А. Викторино. * <a 224 стр. Прид. К. окт. Джулиано и Криспино Консс.>
 
CJ.6.6.4.1: Император Александр Север
 
Ибо если бы вам были должны какие-либо деньги или возник спор по поводу действий вашего покровителя, вам не следовало бы сразу же обращаться в суд: но особенно если бы вы осмелились это сделать, вы могли бы, безусловно, похвалить судью за справедливость вашего ходатайства без оскорблений, сохранив за собой все почести, подобающие вашему покровителю. <a 224 pp. prid. k. oct. Julian and Crispin cons.>
 
CJ.6.6.5: Император Гордиан
 
Несомненно, что вольноотпущенники по отцовской линии также должны оказывать обычную услугу детям осужденных. Поэтому, если они не признают обязанности должного почтения, они, кажется, не заслуженно проявляют суровость по отношению к самим себе. * Gord. a. Sulpiciae. * <a 240 pp. iii non. sept. Sabino ii et Venusto conss.>
 
CJ.6.6.6: Император Гордиан
 
Не вызывает сомнений мнение, что освобожденные рабы, особенно те, кто не обязан работать, должны проявлять обычное послушание, а не раболепную службу по отношению к своим освободителям, и не должны терпеть рабство. * Горд. А. Корнелиус. * <a 242 стр. iiik. апрель. Аттик и претекстатус конс.>
 
CJ.6.6.7pr.: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Не должно быть никакой свободы причинять вред вольноотпущенникам мачехи: вы не должны мириться с тем, что даже вольноотпущенники вашего отца, как вы говорите, причинили вам вред. * Диоклетиан и Максим aa. Метродор. * <a 286 стр. vid. mai. Максим II и Аквилин conss.>
 
CJ.6.6.7.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Поэтому президент провинции без колебаний отомстит вам в соответствии с положением этих лиц. <a 286 pp. v id. mai. maximo ii et aquilino conss.>
 
CJ.6.6.8: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Неправильно и получать отказ от услуг вашей покровительницы. * Диоклетиан и Максимиан aa. Гермии. * <a 287 стр. xii февр. Диоклетиан III и Максимиан aa. конс.>
 
CJ.6.7.0. Освобожденных рабах и их детях.
 
CJ.6.7.1: Император Антонин
 
Известно, что та, кто освободила раба на основании доверительного управления, не может обвинить его в неблагодарности, поскольку такое решение выносится в отношении того, кто добровольно предоставил своему рабу безвозмездную свободу, а не того, кто восстановил ему положенную свободу. * ant. a. daphno. * <a 214 pp. v k. mai. messala et sabino conss.>
 
CJ.6.7.2pr.: Император Константин
 
Если освобожденный человек проявил неблагодарность к своему покровителю и поднял на него голову, хвастаясь или проявляя непокорность, или понес наказание за незначительное правонарушение, он должен быть возвращен под контроль и надзор своих покровителей, если в суде или перед педантичными судьями жалоба покровителя покажет, что он неблагодарен: также и к детям, которые родятся позже, поскольку правонарушения их родителей не причиняют им вреда, которые родятся тогда, когда они будут наслаждаться своей свободой. * const. a. ad maximum pu. * <a 326 pp. id. april. rome constantino a. vii et constantio c. conss.>
 
CJ.6.7.2.1: Император Константин
 
Действительно, если тот, кто был освобожден от мести на нашем соборе после принуждения в качестве покаяния, проявил себя достойным, так что ему может быть восстановлено римское гражданство, он не сможет пользоваться благами свободы, пока его покровитель не добьется этого своими молитвами. <a 326 pp. id. april. rome constantino a. vii et constantio c. conss.>
 
CJ.6.7.3: Императоры Гонорий, Феодосий
 
Освобожденные рабы не только не будут выступать против своих покровителей, но и будут проявлять такое же уважение к наследникам своих покровителей, как и к самим покровителям, к которым будет отнесено неблагодарное действие, как и к самим освободителям, если те, не осознавая предоставленной им свободы, примут порочный образ жизни рабов. * честь. и Феодос. аа. к сенату. * <с 423 г. до н.в. VIII там же, авг. Равенна Мариниан и Асклепиодот консулы.>
 
CJ.6.7.4: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Если распутных людей или их сыновей научить быть неблагодарными во время боя, они, несомненно, будут низведены до уз рабства. * Феодосий и Валентиниан, аа. bassuspp. * <a 426 d. iii к. апрель. Равенна Феодосий XII и Валентиниан II а.а. конс.>
 
CJ.6.8.0. О праве золотых колец и о восстановлении дней рождения.
 
CJ.6.8.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Древние и право на изобретательность не были дарованы по приказу декурионов, но могли быть запрошены нами. * Диоклетиан и Максимиан. аа. и цк. Филадельфия. * <с 290 или 293 г. н.э. xv к. апрель. Сама Равенна аа. конс.>
 
CJ.6.8.2: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Использование золотых колец, являющихся основным видом дани, выплачиваемой вольноотпущенникам до конца их жизни, создает образ, а не статус вольноотпущенников, но вольноотпущенники, восстановленные в своем древнем происхождении, освобождаются благодаря нашей помощи. * Диоклетиан и Максим, а.а. и ц. Филадельф. * <a 294 d. xiiik..... Сирми ц. конс.>
 
CJ.6.9.0. Кто может быть допущен во владение товарами и в течение какого периода времени.
 
CJ.6.9.1: Императоры Север, Антонин
 
Владение имуществом, переданным сыну семьи, даже если отец не знает об этом, может быть заявлено; выгода и надбавка, предоставленные отцу, если у отца есть действительное ходатайство, утрачиваются по истечении срока. * sev. andant. aa. macrinae. * < s. dieetconss.>
 
CJ.6.9.2: Императоры Север, Антонин
 
Если владение товарами обусловлено лишь близостью, у вас был период в сто полезных дней с момента, когда вы узнали о его смерти, чтобы завладеть товарами. * sev. et ant. aa. crispino. * <a 205 pp.Iii non.Nov.Geta ii cons.>
 
CJ.6.9.3: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Нет сомнения, что владение имуществом, признанное на имя несовершеннолетнего и до того, как он заговорил в день своей смерти, было правомерным. * Диокл. и Максим. аа. Кресчентино. * <a 286 стр.V к. Ян. Максимо II и Аквилино конс.>
 
CJ.6.9.4: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если она была эмансипирована и в течение года не признала владение свободным имуществом, она не могла передать своим наследникам никаких прав на наследство. * Диоклетиан и Максимиан, а. и ц. Марцелл. * <а 294 г. до 13 г. май. Гераклея, ц. конс.>
 
CJ.6.9.5: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Пока остается неясным из-за фактических обстоятельств, было ли владение передано согласно записям или умершим без завещания, и по какому именно пункту, чтобы не упустить время для признания владения имуществом, вы проявляете суеверную заботу. * diocl. etmaxim. aa. etcc. maximo. * <a 294 >
 
CJ.6.9.6: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Совершенно очевидно, что незнание закона не приносит пользы женщинам в условиях постоянного указа о признании владения имуществом. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. Frontinae. * <a 294 d.Iii k.Mai sirmi cc. conss.>
 
CJ.6.9.7pr.: Императоры Констанций, Максимиан
 
Прямо указано, что опекун мог признать владение имуществом на имя подопечного. * с. эпист. Константий и Максимиан аа. etseveriusetmaximininobb. * <идентификатор 305 vi. сентябрь Константий и Максимиан conss.>
 
CJ.6.9.7.1: Императоры Констанций, Максимиан
 
Но сирота сам не может завладеть имуществом без разрешения опекуна, если только даже несовершеннолетний, не получивший разрешения опекуна и не зная об этом, не передал владение имуществом компетентному судье, который об этом попросил: ибо тогда, по-видимому, право наследования было получено в соответствии с преторианским правом. <a 305 vi id. sept. Constantius and Maximianus cons.>
 
CJ.6.9.8: Император Константин
 
Тот, кто уверен, что имущество принадлежит ему по праву наследования от родителей или родственников, пусть знает, что ему не будет причинен ущерб, если из-за простодушия, незнания факта, отсутствия или по любой другой причине станет известно, что он не обратился за владением имуществом в установленный срок, поскольку это разрешение изменило необходимость такого рода обычаев. * Конст. а. к Дионисия. * <из 320 или 326 стр. прид. Ид.Март.Гелиополис Константин а. и конст.С.Конс.>
 
CJ.6.9.9: Император Константин
 
Поскольку мы исключаем пустые слова, мы постановляем соблюдать следующие правила, чтобы перед любым судьёй или даже перед дуумвирами не было предъявлено никакого подтверждения права на наследство, которое должно быть принято, сроки, установленные древним законом, были ограничены, с добавлением того, что, даже если оно осуществляется быстрее в чужой очереди, то есть в первой степени, оно всё же обладает равной эффективностью, как если бы оно находилось в своих собственных пределах. * const. a. to pop. * <a 339 dKFebr.Laodiceae constantio a. ii et constante a. conss.>
 
CJ.6.10.0. Когда доли тех, кто не претендует на права, переходят к тем, кто претендует.
 
CJ.6.10.1: Император Гордиан
 
Всякий раз, когда владение имуществом переходит к нескольким детям после прекращения законного наследования, выгода от вечного указа, исключая некоторых из них, увеличивает долю тех, кто не претендует на него, и нет сомнения, что это относится только к тем, кто признал владение имуществом. * Gord. a. Marcianae. * <a 244 d.Id.Ian.Peregrino et Aemiliano cons.>
 
CJ.6.11.0. О владении товарами согласно таблицам.
 
CJ.6.11.1: Император Александр Север
 
Пока рассматривается апелляция на приговор, которым было вынесено ложное завещание, остается неясным, умер ли покойный без завещания, и нет оснований для владения имуществом на основании принципа близости. * alex. a. vitali. * <a 223 d.Iii k.Mai. maximo ii et aeliano conss.>
 
CJ.6.11.2pr.: Император Гордиан
 
Не вызывает сомнений, что владение имуществом может быть заявлено на основании эдикта претора только на основании тех табличек, которые запечатаны знаками семи свидетелей. * Горд. а. Корнелий. * <a 242 стр. XII к. Март. Аттик и претекстат конс.>
 
CJ.6.11.2.1: Император Гордиан
 
Но если будет доказано, что такое же количество людей присутствовало и без составленного завещания, то допрашиваемое лицо имеет право считать завещание составленным в гражданском праве и передать владение имуществом в соответствии с указанным именем. <из 242 стр. XII k.Mart. attico et praetextato cons.>
 
CJ.6.12.0. О владении товарами в обмен на таблицы, которые претор обещает своим детям.
 
CJ.6.12.1: Император Александр Север
 
Дети, вопреки таблицам распределения имущества родителей, должны были владеть только родителями, а дети, согласно указу, обязаны выплачивать наследство. * Алекс. А. Руфо. * <a 223 стр.Iiii там же, октябрь. Максимо II и Элиано конс.>
 
CJ.6.12.2: Император Александр Север
 
Для посмертно родившегося ребенка, который не был назначен наследником отцом и не был лишен наследства по имени, завещание аннулируется: и если опекун заявляет права на владение имуществом ребенка на основании таблиц, владение не может состояться в соответствии с таблицами. * alex. a. hilarae. * <a 224 dKMart.Iuliano et Crispino conss.>
 
CJ.6.13.0. О владении имуществом, зарегистрированным в реестре освобожденного раба, которое передается его покровителям или их детям.
 
CJ.6.13.1: Император Гордиан
 
Хотя он был освобожден в силу доверительного управления, и вы предлагаете освободить его вместе с вашей сестрой по завещанию его отца, тем не менее, если он исключил из числа наследников посторонних лиц, заявив о праве на законную часть на основании записей о его имуществе или о назначении наследника, если завещание было составлено без письменного оформления, вы сможете получить эту часть в сроки, установленные указом. * gord. a. herculiano. * <a 239 pp.Vi k.Dec.Gordiano a. et aviola conss.>
 
CJ.6.13.2: Император Феодосий
 
Покровитель вольноотпущенников отталкивается от обладания имуществом, полученным по выбору в качестве даров, и от работы, выполняемой против правил. * Феодосий. а. Асклепиодот стр. * <a 424 г. до 13 г. к. Март. Константинополь победитель конс.>
 
CJ.6.14.0. Откуда свободен.
 
CJ.6.14.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если ваш дед умер, оставив после себя трех эмансипированных сыновей, и они получили во владение имущество, которым владели свободные люди, то очевидно, что они являлись наследниками пропорционально. * Диоклетиан и Максим aa. Сарпедон. * <a 286 стр. Iiiinon. Март. Максим II и Аквилин conss.>
 
CJ.6.14.2: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Никто не может быть наследником по завещанию или по праву сына или внука умершего. * Диоклетиан и Максимиан. aa. и cc. Зосим. * <a 293 d.Viiid. mai. aa. conss.>
 
CJ.6.14.3: Император Констанций
 
Тот, кто отрицает себя наследником после смерти отца, если дед умер без завещания, не может претендовать на права умершего деда по отцовской линии, особенно если он эмансипирован, если только он не получил такого рода выгоду через владение имуществом. * Констанций, авт. Леонтин, граф Восток. * <с 349 г. до н.э. VIII, апрель. Лимений и Катуллин, графы.>
 
CJ.6.15.0. Откуда законно и откуда связано.
 
CJ.6.15.1: Император Александр Север
 
Вам не запрещено претендовать на имущество ваших двоюродных братьев и сестер, не имеющих завещания, если оно не принадлежало никому по праву предшествующего родства, и вы признали их владение. * Алекс. А. Ульпио. * <a 224 d.Iiiiid.Ian. Джулиан и Криспин конс.>
 
CJ.6.15.2: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Когда вы предполагаете, что ближайший племянник, то есть рожденный от двоюродного брата, умер, не оставив завещания на наследство, вы понимаете, что не можете претендовать на наследство без помощи его имущества. * Диоклетиан и Максим aa. Социони. * <a 290 d.Viik.Iun.Laodiceaaa.Conss.>
 
CJ.6.15.3: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Наследование также предоставляется внукам деда по материнской линии по мужскому признаку по почетному праву. * Диоклетиан и Максимиан, а.а. и ц. Фелиций. * <от 293 г. н.э., окт. Сирми, а.а. конс.>
 
CJ.6.15.4: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Вопрос не в том, владел ли кто-либо наследственным имуществом или нет, без желания присвоить его себе, а в том, признал ли он факт наследования или владения этим имуществом. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. Syriscae. * <a 293 d.Xi k. ian. sirmi aa. conss.>
 
CJ.6.15.5: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Несомненно, что по закону родства никто не может унаследовать имущество без признания родства: однако умершие родственники, не желающие наследовать, не призываются претендовать на владение имуществом. * Диоклетиан и Максим, а. и др. Платон. * <a 294 d.Xiik. mart. sirmicc.Conss.>
 
CJ.6.16.0 Указа преемника
 
CJ.6.16.1: Император Александр Север
 
Если ваша мать из-за своего гнева не получила во владение имущество своего дяди, то вы, её сын, получаете право на владение тем же имуществом вашего двоюродного дяди в силу указа, согласно которому первым разрешается наследовать имущество тем, кто на него не претендует. * Алекс. А. Хулио. * <a 223 pp.Iiiiid.Decmaximoiietaelianoconss.>
 
CJ.6.16.2: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если брат бабушки, чье наследство оспаривается, как бы по завещанию унаследовал имущество, и вы утверждаете, что он умер без завещания, а было представлено ложное завещание, и он умер без завещания, не получив владения имуществом, и вы, хотя и являетесь обладателем пятой степени родства, заявили о своем праве на владение имуществом от главы наследственного права или еще не были исключены из него, можете заявить о своем праве на наследство. Ибо если он, в отношении которого нет сомнений, что он является обладателем четвертой степени родства, заявил о своем праве посредством указа, и это не ускользнуло от вашего внимания, то вы напрасно обращались к нам с мольбами. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. firmo. * <a 294 s. vi id. april. sirmi cc. conss.>
 
CJ.6.17.0 О карбонском эдикте.
 
CJ.6.17.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если статус вас и вашего сына оспаривается теми, против кого вы подаете иск, вы видите, что требование о возврате имущества, которое ваш сын претендует как на наследство от отца, предъявляется преждевременно, поскольку, если он остается в юном возрасте, согласно форме карбонарского эдикта, после передачи владения имуществом и исполнения иска, целесообразно окончательно установить его во владении или, если это не предлагается, передать ему ту часть, которую он требует от всех, но вопрос о труде откладывается до достижения им совершеннолетия. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. Florae. * <a 293 s. xii k. nov. sirmi aa. conss.>
 
CJ.6.17.2: Императоры Валентиниан, Феодосий, Аркадий
 
Карбонский эдикт издается в отношении законных лиц, имеющих несомненный брак, защищенное происхождение и доказанное законное наследство, а именно: новый наследник, утвержденный во владении до достижения совершеннолетия, может иногда пользоваться чужим имуществом без каких-либо беспокойств. * Валентин. Феодосий и Аркад. AAA. к Руфину, стр. * <a 393 г. до н.э. III К. окт. Константинополь Феодосий A. III и обильные конс.>
 
CJ.6.18.0. Откуда муж и жена.
 
CJ.6.18.1: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Согласно древнему праву, муж и жена наследуют имущество по закону в порядке непрерывного наследования, если законное или естественное наследование родителей, детей или родственников прекращается, за исключением казны. * Феодосий и Валентин, aa. Иерий, стр. * <a 428 d. xk. mart. Constantinopolis Felice and Taurus conss.>
 
CJ.6.19.0. Об отказе от владения товарами.
 
CJ.6.19.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Освободившись и отказавшись от владения имуществом, он снова тщетно пытается вернуться к тому же вопросу под прикрытием отсутствия защиты интересов покровителя. * Диокл. и Максим. аа. и цк. Феодотиан. * <a 294 sinedieetconss.>
 
CJ.6.19.2: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Сыну не разрешается отказываться от владения имуществом, переданным отцу за мошенничество сына. * Диоклетиан и Максимиан. аа. и цк. Феодор. * <а 294 с. vi к. дек. Никомедия цк. конс.>
 
CJ.6.20.0. О взносах.
 
CJ.6.20.1: Император Александр Север
 
Эмансипированные дети, являющиеся наследниками по завещанию и получающие право наследования по нему, не обязаны передавать подарки, данные отцом, своему брату, если отец не предпримет мер в верховном суде для обеспечения этого, это является вопросом явного права. * alex. a. deuteriae. * <a 224 pp. iii id. iul. iuliano et crispino conss.>
 
CJ.6.20.2: Император Александр Север
 
Если отец умирает без завещания, оставив после себя двух сыновей и дочь, от имени которых он обещал приданое, то доли наследства равны, и приданое, тем не менее, должно быть распределено таким образом, чтобы его братья были освобождены от необходимости выделять его на свои доли. * alex. a. primo. * <a 224 pp. iii id. sept. iuliano et crispino cons.>
 
CJ.6.20.3: Император Александр Север
 
Соглашение, включенное в брачный договор, согласно которому приданое, полученное при заключении брака, не должно иметь права на отцовское имущество, не одобряется законом, и дочери не запрещается наследовать отцу в случае отсутствия завещания по этой причине. Она должна передать полученное ею приданое своим братьям, оставшимся в ее распоряжении. * alex. a. alexandro. * <a 230 d. xiiii k. iul. agricola et clemente conss.>
 
CJ.6.20.4: Император Гордиан
 
Дочери в конечном итоге вынуждены вносить свое приданое в наследство, если они наследуют имущество без завещания или предъявляют претензии по завещанию: нет никаких сомнений в том, что фактическое или случайное приданое, данное или установленное отцом, должно быть внесено братьям, которые обладали властью. Ибо тем, кто не умер в семье, после различных мнений мудрецов было решено вносить только фактическое приданое. * Горд. а. Марино. * <a 239 стр. iiii id. mart. Gordiano a. et Aviola conss.>
 
CJ.6.20.5: Император Гордиан
 
Право на вдовью долю не принадлежало вам, пока длился брак: ибо, хотя вы должны были передать её своему брату после смерти его отца без завещания, вы не могли подать иск против своего мужа от этого имени, поскольку тем более вы не могли отнять часть наследства вашего отца, которое было передано вам. * Гордиан а. Александра. * <a 239 d. non. sept. Гордиан а. и Авиола конс.>
 
CJ.6.20.6: Император Гордиан
 
В конечном итоге, эмансипированные братья обычно передавали эти вещи тем, кто оставался у власти, — вещи, которые находились в их распоряжении на момент, когда отец исполнял долг судьбы, за исключением, а именно, того, что им причиталось от других. * Горд. а. Клавдий. * <a 244 d. vii k. mai. peregrino et aemiliano cons.>
 
CJ.6.20.7: Император Филипп
 
Дочь, назначенная наследницей по завещанию отца, не должна быть обязана передавать приданое своим братьям и сонаследникам, если отец специально не указал иное; это вопрос права исследователей. * Филипп. а. тирания. * <a 246 стр. vi k.Mai.Praesente et albino cons.>
 
CJ.6.20.8: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если ваша сестра обманула вас при разделе имущества вашего отца и не внесла приданое, полученное ею от отца без завещания, то президент провинции, рассмотрев доводы сторон, распорядится о том, чтобы приданое было смешано с имуществом, и, определив, что у нее его больше, распорядится о его возврате вам. То же самое относится и к случаю, если раздел был произведен арбитром. * Диоклетиан и Максимиан aa. Каллипп. * <a 290 s.VIid.Iul.Ipsisaa. conss.>
 
CJ.6.20.9: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если вы оба получили эмансипацию от отца, то присуждение наследства прекращается. Но если ваш брат был у власти на момент своей смерти, и завещания не осталось, или если не было вынесено последнее общее решение суда, и ваша эмансипация была доказана, то наследодатель, не оставивший завещания, призывает вас к отцовскому наследству для присуждения наследства в форме вечного указа о праве на наследство. * Диоклетиан и Максимиан а.а. и ц. Онесим. * <a 293 s.Vik.Mai.Heracliaea.a. conss.>
 
CJ.6.20.10: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Дочь, завладевшая имуществом, оставленным отцом на основании сомнительных формулировок в кодицилах по иностранному праву, не может быть обязана вносить приданое. * Диокл. и Максим. аа. и цк. Ириней. * <a 293 s.Vik.Dec.Sirmiaa. conss.>
 
CJ.6.20.11: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
В соответствии с бессрочным указом, эмансипированное лицо, нарушившее завещание отца и унаследовавшее имущество без завещания, должно передать владение своим имуществом лицу, претендующему на владение этим имуществом, при этом четко указано, что владение передается тем, кто владел бы им, если бы родился при жизни отца, и что нет никаких двусмысленных оснований отказывать эмансипированным лицам в исках, если предоставленное законом владение не соблюдается. * Diocl. andMaxim. aa. andcc. Artemiae. * <a 293 pp.Vk.Ian.Ipsisaa. conss.>
 
CJ.6.20.12pr.: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Недвусмысленно, что дочь, хотя и может оставаться в священном роде, если она не внесет приданое, которое имела на момент смерти общего отца, братьям, принадлежащим к одной семье, отказывают в наследственных правах. * Диокл. и Максим. аа. и цк. Нилантия. * <a 294 d.Xik.Febr.Sirmicc.Conss.>
 
CJ.6.20.12.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Поэтому, мудро и в соответствии с законом, вы предлагаете пожертвование своим братьям, которые, как вы предполагаете, находились во владении своего общего отца на момент его смерти. <a 294 d.Xik.Febr.Sirmicc.Conss.>
 
CJ.6.20.12.2: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Но ваши братья, принадлежащие к семье вашего отца, не могут претендовать на основную долю имущества, если им об этом не объяснили военные действия или завещание, а если это происходит при разделе отцовского наследства, и ничего не меняется, то в чьих руках находятся вещи, вытекающие из этого и установленные в том же деле, это абсолютное и очевидное право. <a 294 d.Xik.Febr.Sirmicc.Conss.>
 
CJ.6.20.13: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если вы получили имущество в дар после смерти отца, ваша сестра не может претендовать на его часть. Ибо если оно было передано вам отцом дочери из уже существующей семьи, вы претендуете на него как на основное имущество, унаследованное от вашего общего отца вместе с вашей сестрой. * Диоклетиан и Максимиан, до н.э. и др. Древность. * <с 294 г. до н.э., февраль н.э., Сирми и др. и др.>
 
CJ.6.20.14: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если ваш бывший муж был наследником своего отца, умершего без завещания, и его потомки унаследовали его после смерти отца, президент без колебаний откажет в наследственном праве тети вашего сына, которым она обладала на момент смерти отца, не предоставляя ей вдовью долю. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. Stratonicae. * <a 295 pp. vii k. mart. trimotii tuscan and anullino conss.>
 
CJ.6.20.15: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Эмансипированные лица также не обязаны делить имущество, приобретенное после смерти их общего отца, но они сохраняют его и делят его имущество как наследственную долю. * Диоклетиан и Максимиан, а. и вн. до Филиппа. * <из 294 г. до н.э., декабрь, Ипсис, вн. до н.э.>
 
CJ.6.20.16: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Дочь, вместе со своими братьями в качестве наследников, унаследовавшая имущество от отца, не оставившего завещания приданого сверх того, что было оставлено в кодицилах, была признана судом семьи Эрчискунда неспособной получить что-либо по самым веским основаниям. * Диокл. и Максим. аа. и cc. Сократ. * <a 294 dVk.Ian.Ipsiscc. conss.>
 
CJ.6.20.17: Император Лев
 
Для того чтобы дети как мужского, так и женского пола, по собственному праву или установленные в силу права наследования по закону, то есть либо по отсутствующему завещанию, либо, если оно было составлено, по требованию о владении имуществом на основании записей о собственности или по жалобе, поданной недееспособным лицом, были обеспечены справедливым и равным образом, мы также сочли необходимым включить в настоящий закон следующее положение в интересах справедливости: чтобы при разделе имущества умерших родителей передавались как приданое, так и брачный дар, который отец или мать, дед или бабушка, прадед или прабабушка по отцовской или материнской линии дали или обещали сыну или дочери, внуку или внучке, правнуку или правнучке, без различия в том, передали ли вышеупомянутые родители дар самим невестам для своих детей или своим супругам, чтобы один и тот же дар был передан через них невестам; чтобы при разделе имущества Имущество родителя, не оставившего завещания, чье наследство оспаривается, также получает приданое или брачный дар из его имущества: а именно, эмансипированные дети обоих полов в соответствии с содержанием предыдущего закона, которые они получают при самой эмансипации от своих родителей (как это обычно бывает) или приобретают после эмансипации от них, вы сопоставите. * Лео А. Эритрио, стр. * <a 472 dV k.Mart.Marciano cons.>
 
CJ.6.20.18: Император Анастасий
 
Мы постановляем, что освобожденные рабы, получившие независимость по закону нашего мира посредством молитв и императорского указа, подобно другим, освобожденным по древнему закону, должны быть обязаны вносить взносы в соответствии с теми, которые установлены для других освобожденных лиц. * Анастас. А. Константино, стр. * <a 502 г. 12 г. до н.э. Константинополь proboetavienusiunioreconss.>
 
CJ.6.20.19pr.: Император Юстиниан
 
Мы справедливо решили устранить это сомнение, которое уже достаточно обсуждалось относительно дарения приданого или пожертвования между определенными лицами до брака. * iust. a. menae pp. * <a 528 dk iun. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. ii cons.>
 
CJ.6.20.19.1: Император Юстиниан
 
Если кто-то умирал без завещания, оставляя сына или сыновей, дочь или дочерей и внуков любого пола и количества от умершей дочери, или если кто-то умирал без завещания, оставляя таким же образом сына или сыновей, но внуков любого пола от умершего сына или дочери, то не было сомнений в способе наследования, но было ясно, что такие внуки будут иметь только две части материнской или отцовской доли, уступая третью часть своим дядям, тетям или тетям в соответствии с уже установленным порядком. <a 528 dk iun. constantinople dn. justinian a. pp. ii cons.>
 
CJ.6.20.19.2: Император Юстиниан
 
Однако вопрос о передаче приданого или подарка до брака, которые умерший передал своему выжившему сыну или дочери, а также своему умершему сыну или дочери, вызвал много сомнений. Выжившие сыновья умершего утверждают, что они не должны передавать приданое или подарок до брака, переданный им отцом или матерью, сыновьям своего умершего брата или сестры, ссылаясь на отсутствие конституции, регулирующей такую ​​передачу. В то же время внуки умершего не только возражают против этого, но и утверждают, что обязанность по передаче, возложенная на них конституцией Аркадия и почетным титулом божественной памяти, может применяться только к их дядям, а не к их дядям или тетям. <a 528 dk iun. constantinople dn. justini ano a. pp. ii cons.>
 
CJ.6.20.19.3: Император Юстиниан
 
Поэтому, устраняя столь тонкое сомнение, мы постановляем, что сыновья или дочери умершего лица должны передать приданое или дар, данный им родителями до брака, внукам или внучкам умершего лица, и что эти же внуки или внучки должны также передать приданое и дар своих родителей до брака своим дядям или тетям, а также тетям и дядям, которые умерший лицо передал за себя, так что, когда такие взносы смешиваются с имуществом умершего лица, внуки или внучки должны получить две части той части, которая была бы передана их отцу или матери, если бы они остались живы, и они должны получить третью часть той же части вместе с долями, принадлежащими им от сына или дочери умершего лица, чье наследство является предметом спора. <из 528 г. до н.э. Константинополя, дн. иустиниан а. стр. ii конс.>
 
CJ.6.20.20pr.: Император Юстиниан
 
Мы с полной уверенностью заявляем то, в чём некоторые необоснованно сомневались: всё, что рассчитывается в четвёртой части наследства умершим без завещания, те, кто привлечен к действию по поводу недействительного завещания, даже если умерший без завещания, к наследству которого они переходят, должны во всех отношениях передать это своим сонаследникам. * iust. a. menae pp. * <a 529 d. viii id. aug. constantinopoli decio vc. cons. >
 
CJ.6.20.20.1: Император Юстиниан
 
В обоих других случаях, а также в тех, которые получены лицом, служившим в армии, за счет денег умершего, то есть лицом, служившим в армии, будет иметь место ситуация, когда прибыль, которая могла бы быть получена от него на момент смерти умершего, рассчитывается не только согласно завещанию, составленному умершим в отношении четвертой части наследства, но и предоставляется им. <a 529 d. viii id. aug. constantinopoli ten vc. cons. >
 
CJ.6.20.20.2: Император Юстиниан
 
Но это правило, согласно которому все вещи, засчитываемые в четвертую долю, также должны быть переданы умершим без завещания, ни в коей мере не противоречит этому, так что можно сказать, что даже те вещи, которые переданы во всех отношениях, должны быть засчитаны в четвертую долю теми, кто вызван на жалобу о неблагонадежном лице: ибо только те вещи, которые переданы, будут засчитаны в вышеупомянутую долю, для которых были специально установлены законы, предписывающие это делать. <a 529 d. viii id. aug. constantinopoli decio vc. cons. >
 
CJ.6.20.20.3: Император Юстиниан
 
Кроме того, если подарок или приданое, данное отцом, матерью или другими родителями до брака, передается от имени сына или дочери, внука или внучки и других потомков, и если один или оба ребенка получили или получали до брака только подарок или приданое, даже не простой подарок, а другой или оба не получали или не получали от своих родителей до брака ни приданого, ни подарка, а только простой подарок, так что из этого не вытекает ничего несправедливого, то лицо, получившее подарок или приданое до брака, должно быть принуждено передать его, но лицо, получившее только простой подарок, ни в коем случае не должно быть принуждено к его передаче. Если что-либо подобное произойдет или произошло, мы повелеваем таким же образом лицу, которое принуждается к дарению подарка или приданого до брака, а также лицу, получившему от родителей лишь простой подарок без приданого или подарка до брака, дарить его и не отказываться от дарения, поскольку простой подарок не дарится иначе, чем дарителем такого рода в момент принятия им дара. <a 529 d. viii id. aug. constantinopoli ten vc. cons. >
 
CJ.6.20.21pr.: Император Юстиниан
 
Чтобы ни у кого не возникло сомнений относительно будущего примирения, мы сочли необходимым добавить к уже принятой нами конституции в пользу детей положение о том, что вещи, приобретение которых родителями было запрещено, не должны подлежать примирению между детьми после их смерти. * iust. a. johanni pp. * <a 532 d.Xv k.Nov.Lampadio et oreste vv.Cc.Conss.Anno secundo.>
 
CJ.6.20.21.1: Император Юстиниан
 
Подобно тому, как военные не были обязаны по закону обязывать общее имущество вносить при разделе наследства, так и мы считаем, что другие вещи, не приобретенные от родителей, остаются собственностью детей. <a 532 d.Xv k.Nov.Lampadio et Oreste vv.Cc.Conss.Anno secundo.>
 
CJ.6.21.0. По воле солдата.
 
CJ.6.21.1: Император Антонин
 
Если ваш брат, солдат, специально назначил вас наследником имущества, которое он владел в языческом лагере, вы не можете претендовать на имущество, которое он оставил в лагере, даже если назначенный наследник не желает к нему обращаться: но наследники по закону имеют право на наследство, при условии, что они не были заменены на его место и четко доказано, что ваш брат не желал, чтобы имущество лагеря принадлежало вам. Ибо завещание солдата, участвующего в походе, сохраняется по закону. * ant. a. floriomil. * <a 212 accepted v id, sept.Duobus aspris conss.>
 
CJ.6.21.2: Император Антонин
 
Если солдат назначает своего сослуживца наследником только военного имущества, то его мать по праву владеет остальным его имуществом, как если бы он умер без завещания. Но если он указал в качестве наследника постороннего человека, и тот присоединился к наследству, то вы не имеете права желать, чтобы его имущество перешло к вам. * ant. a. septimo mil. * <a 213 pp.Xi k.Mart.Antonino a.Iiii et Balbino cons.>
 
CJ.6.21.3pr.: Император Антонин
 
Хотя воля солдат не подчиняется закону, поскольку ради военной простоты им позволено поступать так, как они хотят и на что способны, тем не менее, в завещании Валериана, бывшего центуриона, этот институт также получил авторитет по общему праву. * ant. a. Vindiciano. * <a 213 pp.K.Nov.Antonino a.Iiii et Balbinino cons.>
 
CJ.6.21.3.1: Император Антонин
 
Поскольку глава семьи указал свою дочь как наследницу двух унций, свою жену как наследницу одной унции и ничего не указал об оставшихся частях, очевидно, что он разделил наследство на три части, так что две из них он получил в качестве секстанта, а третью назначил наследницей одной унции. <a 213 pp.K.Nov.Antoninus a.III et Balbinus cons.>
 
CJ.6.21.4pr.: Император Александр Север
 
Если выдающийся человек Руфин, трибун Латиклавий Старший, составив завещание в возрасте, установленном законом, освободил вас, знайте, что вы по праву заслужили свою свободу. * Алекс. а. Юнион. * <a 222 pp.Xvik.Dec.Alexandroa.Cons>
 
CJ.6.21.4.1: Император Александр Север
 
Но если на момент составления завещания он не достиг возраста, установленного законом, закон лишал его какой-либо свободы, которая в этом отношении не предоставлялась даже солдатам. <a 222 pp.Xvik.Dec.Alexandroa.Cons.>
 
CJ.6.21.4.2: Император Александр Север
 
Но если у того же завещателя были основания для вашего освобождения, что было бы вероятно, если бы освобождающее лицо было живо, потому что свобода, предоставленная доверительным управлением, должна быть предоставлена ​​любым несовершеннолетним тому, чьи основания могут быть доказаны, и из завещания солдата следует, что такие рабы имеют право на справедливую свободу. <a 222 стр. XVIk.Dec.Alexandroa.Cons.>
 
CJ.6.21.5: Император Александр Север
 
Согласно завещанию солдата, независимо от того, находится ли он еще на военной службе или умирает с честью в течение года после отправки, наследство и завещательные права принадлежат всем, кому они были оставлены, поскольку, помимо прочего, солдатам предоставляется свобода воли, которую они могут завещать своим начальникам, если закон прямо этого не запрещает. * Алекс. А. Созомен. * <a 224 стр. xviik. февр. Юлиано и Криспино конс.>
 
CJ.6.21.6pr.: Император Александр Север
 
В завещании лица, не являвшегося солдатом, если после назначения двух наследников, одному из которых родитель мог оставить завещание до достижения совершеннолетия, а другому — после того, как сам стал наследником, замена была произведена теми же словами, то только в этом случае, как по мнению благоразумных людей, так и по завещаниям моих покойных родителей, оба наследника могли быть заменены на равных основаниях. * Алекс. А. Валенти. * <a 225 стр. xii К. Май. Фуско и декстро конс.>
 
CJ.6.21.6.1: Император Александр Север
 
Но когда вы предполагаете, что возник спор по поводу завещания солдата, чья молодая дочь умерла после того, как стала наследницей своего отца, с которым вы также были установлены в качестве наследников в равных долях по принципу замещения, и мать умершей дочери защищает право наследования для себя, но вы утверждаете, что оно принадлежит вам по принципу замещения, то это действительно ясный правовой принцип, согласно которому солдатам по их собственному праву разрешается заменять умерших даже иностранными наследниками после того, как наследники стали наследниками. <a 225 pp. xiik. mai. fuscoetdextroconss.>
 
CJ.6.21.6.2: Император Александр Север
 
Но вы должны доказать, действительно ли ваш брат так чувствовал. <a 225 pp. xiik. mai. fuscoetdextrocons.>
 
CJ.6.21.7pr.: Император Александр Север
 
Исходя из этих слов: «Я даю своему счастливому освобожденному, которого завещаю», вы не можете претендовать на свободу, если вам предложат завещание, составленное язычником. * Алекс. А. счастливый. * <a 229 стр. xiik. iul. Александро А. III и Диона Консс.>
 
CJ.6.21.7.1: Император Александр Север
 
Но если вы предположите, что завещатель был солдатом, и если он ошибочно не считал вас освобожденным рабом, а намеревался даровать свободу, то свобода, и даже прямая свобода, принадлежит вам, и право, предоставленное военной привилегией, заключается в том, чтобы иметь право отстаивать права легата. <a 229 pp. xii k. iul. alexandro a. iii et dione conss.>
 
CJ.6.21.8: Император Гордиан
 
Несомненно, солдата можно назначить наследником на некоторое время. * gord. a. aeternio mil. * <a 238 pp. iii k. oct. pius and pontius conss.>
 
CJ.6.21.9: Император Гордиан
 
Подобно тому, как несомненно, что солдат, знающий о наличии сына и написавший имена других наследников, тем самым лишается наследства, так и если, не зная о наличии сына, он пишет имена других наследников, наследство не отнимается у сына, но, по крайней мере, при наличии действительного завещания, если он находится у власти, его право на наследство не вызывает сомнений. * Горд. а. Валерио. * <a 238 стр. vnon. oct. Пио и Понтиано конс.>
 
CJ.6.21.10pr.: Император Филипп
 
Если дочь, находясь в утробе матери без ведома отца-солдата, умерла от его воли, или если отец, полагая, что она не принадлежит к человеческому роду из-за ложного слуха, не упомянул её в своём завещании, то молчание никоим образом не наносит клейма такого лишения наследства. * Филипп. А. и Филипп. К. Юстинус Мил. * <a 246 стр. xiik. Iun. настоящий и альбинос конс.>
 
CJ.6.21.10.1: Император Филипп
 
Но тот рыцарь, который упомянул свою дочь в завещании и оставил ей наследство, лишил её наследства, не назначив её своей наследницей. <a 246 pp. xii k. iun. present and albino cons.>
 
CJ.6.21.11: Император Филипп
 
Совершенно очевидно, что институты плена не имеют никакого значения для воли солдата. * Филипп. А. и К. Эмилий Мил. * <a 246 стр. viik. iul. настоящее время и альбинос конс.>
 
CJ.6.21.12: Император Филипп
 
В завещании солдата закон фальцидианца перестаёт быть, как в отношении завещаний, так и в отношении доверительного управления, вопросом исследователя. Конечно, если требуется что-то, выходящее за рамки полномочий наследства, вы можете защитить себя компетентной защитой. * Филипп. а. и с. домиции. * <a 246 стр. vinon. iul. настоящее и альбиносное имущество.>
 
CJ.6.21.13: Императоры храбры, галлы.
 
И нашим солдатам, даже центурионам, осужденным за военные преступления, разрешается составлять завещания исключительно на военное имущество, а те, кто умирает без завещания, наследуют казну по собственному праву. * valer. and gallien. aa. claudiae. * <a 254 pp. non. aug. valeriano et gallieno aa. conss.>
 
CJ.6.21.14: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если ваша мать, как законная наследница, добивалась для себя наследования от своего брата, который был воинствующим, и хотя в завещании не содержится положений, соответствующих закону, законом установлено, что брат завещателя или его дети не могли лишить наследства умершего без завещания. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. heirs of Maxima. * <a 294 s. v non. mai. aurris cc. conss.>
 
CJ.6.21.15pr.: Император Константин
 
Солдаты, находящиеся в экспедиции, если их жены, дети, друзья, сослуживцы или, наконец, мужчины любого рода, желают обнять их с любовью своей высшей воли, пусть они засвидетельствуют это любым способом, каким пожелают, и пусть не будут искать заслуг, свободы и достоинства их жен или сыновей, когда те исполнят волю своего отца. * постоянный. а. к поп. * <от 334 г. н.э. IIIid.Aug.Nicomediaeoptato и Apuliancons.>
 
CJ.6.21.15.1: Император Константин
 
Следовательно, поскольку это было и всегда будет допустимо по закону, если они начертали что-либо на ножнах или на щите буквами, раскалёнными их собственной кровью, или начертали это на пыли мечом в тот самый момент, когда они отдают свою жизнь в битве, такая воля должна быть твёрдой. <из 334 d.Iii id.Aug.Nicomediae optato and Apulian cons.>
 
CJ.6.21.16: Император Анастасий
 
Мы постановляем, что клерки или аппараторы, подчиняющиеся приказам или действиям выдающихся людей, военных мастеров, даже если их имена упоминаются в военных списках, никоим образом не имеют права применять военное право в своих последних завещаниях. * Анастас. А. Иерио, стр. * <a 496 г. до н.э. февраль. Константинополь, Павел В.К. Конс.>
 
CJ.6.21.17: Император Юстиниан
 
Чтобы не возникло у некоторых мыслей о том, что солдатам разрешено составлять завещания в любое время и любым способом, каким они пожелают, мы постановляем, что вышеупомянутое право на составление последних завещаний предоставляется только тем, кто участвует в экспедициях. * iust. a. menae pp. * <a 529 d.Iiii id.April.Constantinopoli ten vc. cons.>
 
CJ.6.21.18: Император Юстиниан
 
Хотя древние законы позволяли сиротам, если они заслуживали количества трибунов, сочинять последнюю хвалебную речь, тем не менее, в наше время кажется недостойным, чтобы тот, кто еще не обрел твердого ума, обсуждал права мудрецов ради военных привилегий и в нежном возрасте, возможно, из-за такой вседозволенности, причинял вред своим родителям или другим родственникам, оставляя свое имущество чужим. Поэтому мы ни в коем случае не допускаем этого. * iust. a. johannipp. * <a 532 d. xii k.Nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.Anno ii >
 
CJ.6.22.0. Те, кто может или не может составить завещание.
 
CJ.6.22.1pr.: Император Гордиан
 
Хотя ваш тесть и его брат были соучастниками во всех добрых делах, тем не менее, его брат, исполнив долг судьбы, мог назначить своим наследником того, кого пожелал, согласно своему завещанию. * Горд. а. Петроний мил. * <a 243 стр. XII к. Август Арриано и папо конс.>
 
CJ.6.22.1.1: Император Гордиан
 
Аналогично, у него нет меньшей власти составлять завещание только потому, что, как говорят, он имел неделимое наследство вместе со своей сестрой. <из 243 стр. XII к. Август Арриан и Папа Римский.>
 
CJ.6.22.2pr.: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если тот, кто при составлении завещания указал вашу жену в качестве наследницы вместе с вами, был в здравом уме и впоследствии не был связан совестью за какое-либо преступление, а либо не выдержал боли, либо был охвачен яростью, и вы можете подтвердить его невиновность ясными доказательствами, то его окончательный приговор не должен быть отменен под предлогом его смерти. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. Viatori and Pontiae. * <a 290 pp.K.Dec.Ipsis iiii et iii aa. conss.>
 
CJ.6.22.2.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Но если наказанию предшествует добровольная смерть из-за страха перед будущим наказанием, законы запрещают сохранение его ратифицированного завещания. <a 290 pp.K.Dec.Ipsis iii et iii aa. conss.>
 
CJ.6.22.3pr.: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Несомненно, что старость или болезнь тела не умаляют искренности тех, кто составляет завещание. * Диокл. и Максим. аа. и цк. Лициний. * <a 294 s.Iiiinon.April.Sirmicc. conss.>
 
CJ.6.22.3.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Но несомненно, дочь, находящаяся в его власти, не может составить завещание. <a 294 s.Iiiinon.April.Sirmicc. conss.>
 
CJ.6.22.4pr.: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если ваш двоюродный брат умер до четырнадцатого года жизни, поскольку он не мог составить завещание, то ничего не может быть справедливо взыскано с его последнего судебного решения. * diocl. and maxim. aa. and cc. rhodoni. * <a 294 s. iii id. nov. pantichi cc. conss.>
 
CJ.6.22.4.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Ибо если, миновав этот возраст, хотя следы бодрости еще не проявились, он торжественно вынес свой приговор, то вы тщетно пытаетесь это искоренить. <a 294 s. iiiid. nov. pantichicc. conss.>
 
CJ.6.22.5: Император Констанций
 
Евнухам разрешается составлять завещания, составлять последние завещания всех по примеру и писать кодицилы, сохраняя при этом соблюдение завещаний. * Констанций А. к Руфину, стр. * <a 352 d. v k. mart. sirmi constantio a. v et constantio c. conss.>
 
CJ.6.22.6: Император Констанций
 
Если кто-либо назначит императора наследником, он будет иметь право изменить свое решение и указать в своем завещании в качестве наследника кого пожелает в соответствии с законами. * Констанций а. к Волусианум пу. * <а 355 г. xii к. март. Миланская арбитражная система и Лоллианские конс.>
 
CJ.6.22.7: Императоры Валентиниан, Валент, Грациан
 
Когда наследники назначаются императором или августой, они имеют общее право с остальными, которое должно соблюдаться в кодицилах или доверительных письмах, составленных в соответствии с законом. И, как было предусмотрено в древних законах, императору или августе разрешается составлять и изменять завещание. * valentin. valid and grat. aaa. to the maximum. * <a 371 d. vii id. aug. contionaci gratiano a. ii et probo conss.>
 
CJ.6.22.8pr.: Император Юстин
 
Этим тщательно продуманным законом мы постановляем, что слепые, больные или рожденные таковыми по своему усмотрению должны изложить положения своего завещания в присутствии семи свидетелей, которые также имеют право присутствовать при составлении других завещаний, а также в реестре: что, когда все соберутся там, он должен сначала поручить всем вызванным дать показания без письменного изложения, затем конкретно указать имена наследников и их статус, а также указания, чтобы простое упоминание имен не создавало никакой двусмысленности, и из какой части или из скольких частей они должны быть допущены к наследству, и что он желает получить каждому наследнику или доверительному управляющему; наконец, он должен публично объявить обо всем, что содержит последнюю серию распоряжений, предоставленных законом. * Юстин А. Демосфен, стр. * <a 521 dkiun. ConstantinopoliJustinianoandValerioConss.>
 
CJ.6.22.8.1: Император Юстин
 
Всё это, когда всё будет завершено в одном и том же месте и в одно и то же время, а также записано рукой регистратора под прикрытием семи (как уже говорилось) свидетелей и подписано рукой тех же свидетелей, затем зафиксировано как этими же свидетелями, так и регистратором, решение завещателя приобретёт полную силу. <из 521 dkiun. Константинополь Юстиниан и Валерий конс.>
 
CJ.6.22.8.1a: Император Юстин
 
Это правило должно соблюдаться таким же образом, хотя и не для установления наследников, а только в отношении завещаний или доверительного управления, а суммы, находящиеся в распоряжении кодицилов, он сочтет целесообразным регулировать. <из 521 г. до н.э. Юн. Константинополь Юстиниан и Валерий конс.>
 
CJ.6.22.8.1b: Император Юстин
 
(1) Но поскольку хрупкость человеческой жизни, особенно когда мышление нарушено, а память менее способна на многое, им будет предоставлена ​​свобода верить, что их воля, будь то в завещании или в кодициле, составлена ​​в соответствии с условиями завещания, которое они желают написать, так что в нем впоследствии будут указаны свидетели и регистратор, также будет раскрыта информация (как уже говорилось), для чего они были вызваны, и будет обнародована хартия, которую регистратор зачитает завещателю и свидетелям одновременно, так что, когда условия станут известны всем, он сам сможет заявить о признании своего собственного хвалебного слова и о том, что он распорядился тем, что было зачитано из его собственного разума, и в конце последуют подписи свидетелей, а также печати всех, как свидетелей (как уже говорилось), так и регистратора. <из 521 dkiun. Константинополь Ли Юстиниано и Валерио Конс.>
 
CJ.6.22.8.2: Император Юстин
 
Но поскольку изобилие регистраторов не дается тем, кто ищет их повсюду, мы повелеваем, чтобы там, где регистратора найти не удается, был привлечен восьмой свидетель, чтобы то, что мы доверили регистратору вышеупомянутым образом, было осуществлено восьмым свидетелем: свобода действий должна быть предоставлена ​​тем, кто составляет свои завещания вышеупомянутым образом, грамота, подписанная и окончательно оформленная так, как указано в предыдущих формах, кому из свидетелей они желают доверить ее на хранение. Ибо мы надеемся, что это будет сделано таким образом, чтобы разрешение на дачу показаний не только попало в слепых, но и не оставило места для ловушек, будучи увиденным столькими глазами, столькими внушенными чувствам и столькими другими помещенными в надежные руки. <из 521 г. док. мл. Константинополя, Юстиниан и Валерий конс.>
 
CJ.6.22.9pr.: Император Юстиниан
 
То, что Фуриос смог сочинить заключительную хвалебную речь во время перемирия, хотя и вызывало сомнения у древних, тем не менее радовало как князей прошлого, так и нас: но теперь необходимо решить вопрос, который волновал умы древних подобным образом: если, начав завещание, он был охвачен яростью. * iust. a. iuliano pp. * <a 530 dk sept. constantinopoli lampadio et orestes vv. cc. conss.>
 
CJ.6.22.9.1: Император Юстиниан
 
Поэтому мы постановляем, что такое завещание человека, которому не позволяет завершить составление завещания плохое состояние здоровья, является недействительным. Но если он желает составить какое-либо завещание или последнее завещание с определенными интервалами, делает это в здравом уме и начинает и завершает его без каких-либо заболеваний, мы считаем, что завещание или любое последнее завещание имеет силу, если добавить все остальные условия, которые соответствуют законным требованиям, предъявляемым к подобным актам. <a 530 dk sept. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
 
CJ.6.22.10pr.: Император Юстиниан
 
Что касается глухонемых, поскольку такие пороки не всегда встречаются одновременно, мы постановляем, что если кто-либо страдает от обеих болезней одновременно, то есть не может слышать или говорить, и это заложено в его природе, ему не разрешается составлять завещания, оставлять кодицилы или доверительное управление, совершать пожертвования в связи со смертью, налагать свободу или месть, или каким-либо иным образом приказывать мужчинам и женщинам подчиняться одному и тому же закону. * iust. a. juliano pp. * <a 531 d. x k. mart. constantinopoli post consulatum lampadius et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.22.10.1: Император Юстиниан
 
Но если в таких пороках несчастье, не свойственное ни мужчине, ни женщине, а возникшая впоследствии болезнь лишила голоса и закрыла уши, и мы предполагаем, что такой человек грамотен, мы позволяем ему написать собственноручно все, что мы запрещали ранее. <a 531 d. x k. mart. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.22.10.2: Император Юстиниан
 
( 1) Но если несчастье незначительное, что случается редко, и глухие, хотя этот вид чувств, естественно, разнообразен, мы тем не менее позволяем им делать все в завещаниях, в кодицилах, в дарственных дарах после смерти, в свободах и во всем остальном. <a 531 d. x k. mart. constantinopoli post consulatum lampadius et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.22.10.3: Император Юстиниан
 
Ибо если ему от природы был дан членораздельный голос, ничто не помешает ему делать все, что он пожелает, потому что мы знаем, что некоторые знатоки права размышляли об этом более тонко и объясняли, что нет никого, кто бы совсем не слушал, если кто-то говорит невпопад, как угодно юноше. <a 531 d. xk. mart. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.22.10.4: Император Юстиниан
 
Но в том, кто от болезни лишился лишь слуха, нет сомнения, что он способен на всё без каких-либо препятствий. <a 531 d. x k. mart. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.22.10.5: Император Юстиниан
 
Но если уши действительно открыты и восприимчивы к речи, а язык полностью заблокирован, хотя древние авторы часто это трактовали по-разному, тем не менее, если предположить, что этот человек также является знатоком литературы, ничто не мешает ему делать все во время письма, будь то естественным путем или в результате вмешательства подобной болезни, — на него постигло такое несчастье. <a 531 d. x k. mart. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.22.10.6: Император Юстиниан
 
Без какой-либо дискриминации, ни среди мужчин, ни среди женщин, в соблюдении этого устава. <из 531 г. до н.э., Константинополь, после консульства Лампадия и Ореста в. в. н.э.>
 
CJ.6.22.11pr.: Император Юстиниан
 
Пусть никто не думает, что из недавно принятого нами закона, касающегося вещей, которые нельзя приобрести от родителей, следует что-либо нововводить, и что разрешено составлять завещания сыновьям любого рода и пола, независимо от того, владеют ли они имуществом без согласия отца в соответствии с различиями, установленными нашим законом, или по собственному желанию. * iust. a. johanni pp. * <a 531 d. iii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.22.11.1: Император Юстиниан
 
Ибо мы ни в коем случае не позволяем им этого делать, но во всем следует сохранять древний закон, который не позволяет сыновьям семей составлять завещания, за исключением определенных случаев и для тех лиц, которым уже предоставлено это право. <a 531 г. н.э. III г. н.э. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста VV. cc.>
 
CJ.6.22.12: Император Юстиниан
 
Все, кому по закону разрешено владеть квазикастрийской собственностью, должны иметь право составлять свои последние завещания только на ней, в соответствии с положениями нашей конституции, которая предоставляет иммунитет от судебных исков против таких завещаний. * iust. a. johanni pp. * <a 531 dk sept. constantinopoli post consulatum lampadius et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.23.0. О завещаниях: порядок составления завещаний.
 
CJ.6.23.1: Император Адриан
 
Вопрос о том, были ли свидетели рабами или свободными людьми, в данном случае не подлежит обсуждению, поскольку на момент подписания завещания они по согласию всех занимали место свободных людей, и до настоящего времени никто не поднимал споров об их статусе. * hadr. a. catoniovero. * < sinedieetconss.>
 
CJ.6.23.2: Император Александр Север
 
Действительность завещания, опубликованного ранее, даже если доказано, что сам материал, в котором был написан первый текст завещателем, был утерян, не уменьшается. * alex. a. expeditio. * <a 225 pp. k. iun. fusco ii et dextro conss.>
 
CJ.6.23.3: Император Александр Север
 
Неоднократно устанавливалось, что император не может претендовать на наследство по несовершенному завещанию. Ибо, хотя законы империи и освободили императора от торжественности закона, ничто не является настолько подобающим для империи, как жизнь по законам. * Алекс. А. Антигон. * <a 232 стр. xi К. Иан. Лупо и Максимо Консс.>
 
CJ.6.23.4: Император Гордиан
 
Если завещатель допустил ошибку в своем имени, имени или фамилии, и при этом неясно, что он имел в виду, такая ошибка не вредит истине. * gord. a. rufino. * <a 239 pp. xii k. aug. gordiano a. et aviola conss.>
 
CJ.6.23.5: Императоры храбры, галльен.
 
Ни исповедание веры, ни утверждения тех, кто называет себя сыновьями, но таковыми не являются, не искажают истину: и по закону несомненно, что то, что завещается сыновьям по завещанию, согласно завещаниям, установленным князьями, не причитается. * valer. et gallien. aa. lucillo. * <a 254 accepted iiii non. iul. valeriano ii et gallieno aa. conss.>
 
CJ.6.23.6: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Слова завещания, в котором ваша мать после смерти указала, что никому ничего не оставила, если на самом деле все иначе, не противоречат истинности слов. * Диоклетиан и Максим Теренций. * <a 285 pp. iii non. nov. Diocletian a. ii and Aristobulus conss.>
 
CJ.6.23.7: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Торжественность закона не может быть искажена ошибкой того, кто пишет завещание; чем меньше написано, тем больше кажется сказанного. И поэтому, если завещание составлено правильно, даже если отсутствует «heresesto», то, если есть наследник, наследство или доверительное управление должны быть переданы в соответствии с волей завещателя. * Diocl. and Maxim. aa. Rufinae. * <a 290 pp. xvii k. febr. ipsis iiii et iii aa. conss.>
 
CJ.6.23.8pr.: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Правовая позиция относительно более серьезного и нового обстоятельства, связанного со страхом заражения, которое могло бы отпугнуть свидетелей, была несколько смягчена: однако остальная торжественность завещаний не была полностью отменена. * Диоклетиан и Максимиан а. Марцеллин. * <из 290 skiul. ipsisiiietiiia. conss.>
 
CJ.6.23.8.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Свидетелям подобного рода, страдающим от болезней, в то время разрешалось объединяться и собираться вместе, и соблюдение их численности даже не отменялось. <a 290 skiul. ipsisiiietiiiaa. conss.>
 
CJ.6.23.9: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если соблюдение законов вашей страны не было смягчено особым привилегием, и свидетели не выполнили свои свидетельские обязанности в присутствии завещателя, завещание недействительно ни по какому праву. * diocl. and maxim. aa. patrocliae. * <a 290 pp. k. iul. ipsis iiii et iii aa. conss.>
 
CJ.6.23.10: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если завещание составлено законно и наследник дееспособен, оно не должно быть отменено на основании нашего рескрипта. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. Menophiliano. * <a 293 s. xv k..... aa. conss.>
 
CJ.6.23.11: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Таким образом, незаконно составленное завещание теряет свою силу, если доказано, что оно утратило силу после смерти завещателя. * diocl. et maxim. aa. et cc. zetho. * <a 293 s. prid non. iul. aa. conss.>
 
CJ.6.23.12pr.: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если один из семи свидетелей отсутствует или если все свидетели не подписывают завещание в присутствии завещателя в одном и том же месте своим или чужим кольцом, завещание является юридически недействительным. * Диоклетиан и Максимиан aa. и cc. матроны. * <a 293 s. prid. non. iul. Филиппополь aa. conss.>
 
CJ.6.23.12.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Но что касается того, что, как вы говорите, было прочитано или написано выше, вопрос касается не торжественности закона, а веры, чтобы можно было увидеть, заслуживали ли они исправления по воле завещателя, или были необдуманно удалены другим лицом, или же они были допущены с помощью какой-либо лжи. <a 293 s. prid. non. iul. philippopopoliaa. conss.>
 
CJ.6.23.13: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Право давать показания о собственных деньгах разрешено некоторыми законами, но никому не разрешается изменять форму юрисдикции или отступать от публичного права. * Диоклетиан и Максим, а. и ц. Еврипид. * <a 294 s. vik. dec. cc. conss.>
 
CJ.6.23.14: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Установление и лишение наследства ясно доказывают, что ваша бабушка хотела составить завещание, а не кодицил. * Диоклетиан и Максимиан. аа. и цк. Ахиллес. * <а 294 с. ид. дек. цк. конс.>
 
CJ.6.23.15pr.: Император Константин
 
Поскольку недопустимо аннулировать записи и суждения об умерших из-за пустого соблюдения, было решено, что, исключив те, чье использование является мнимым, установление наследника слов не требует соблюдения, будь то повелительное и прямое или склоненное. * const. a. to pop. * <a 339 sdk febr. laodiceae constantio a. ii et constante a. conss.>
 
CJ.6.23.15.1: Император Константин
 
Ибо не имеет значения, сказано ли: «Я назначаю наследника», «Я учреждаю», «Я завещаю», «Я повелеваю», «Я желаю», «Я буду» или «Я буду», но любое утверждение, сделанное любыми предложениями, в любой форме, является действительным, при условии, что намерение завещания ясно изложено в нем и что нет необходимости в словах, которые, возможно, произнес недалекий и заикающийся человек. <a 339 sdk febr. laodicea constantio a. ii et constante a. conss.>
 
CJ.6.23.15.2: Император Константин
 
Таким образом, при установлении порядка совершения Страшных судов необходимость в торжественных речах будет устранена, так что желающие распорядиться своими силами смогут свободно писать в любом материале документа и использовать любые слова. <a 339 sdk febr. laodicea constantio a. ii et constante a. conss.>
 
CJ.6.23.16pr.: Императоры Грациан, Валентиниан, Феодосий
 
Нет никаких сомнений и не вызывает сомнений в том, что, как и в случае с императорами, так и с людьми, удостоенными какого-либо достоинства или власти, можно оставить и наследство, и завещание или доверительное управление. * grat. valentin. and theodos. aaa. eutropio pp. * <a 380 sdk iul. thessalonicae gratiano v and theodosio aa. conss.>
 
CJ.6.23.16.1: Императоры Грациан, Валентиниан, Феодосий
 
Следует добавить, что тот, кто стал наследником по завещанию или без завещания, даже если завещание умершего относительно наследства, доверительного управления или прав не подтверждается законом, тем не менее, если он признал его по собственной свободной воле, обязан его исполнить. <a 380 sdk iul. thessalonicae gratiano v et theodosio aa. conss.>
 
CJ.6.23.17: Императоры Аркадий, Гонорий
 
Завещание не следует признавать недействительным только потому, что в нем этот недостаток назван различными именами, поскольку излишества не причиняют вреда. Ибо необходимые упущения уменьшают контракты и препятствуют воле завещателя, если не проявлять чрезмерной осторожности. * arcad. and honor. aa. eternal procons. asiae. * <a 396 d. xii k. april. arcadio iii et honorio iii aa. conss.>
 
CJ.6.23.18: Императоры Аркадий, Гонорий
 
Все завещания и другие документы, обычно публикуемые в переписном бюро, должны храниться в одном и том же месте, и их передача категорически запрещена. Необходимо соблюдать обычай, сохранивший свою древность, и если кто-либо в этом городе пожелает его изменить, он сделает завещание умершего недействительным. * arcad. and honor. aa. africanus pu. * <from 397 d. 6 k. oct. constantinople caesarius and atticus cons.>
 
CJ.6.23.19pr.: Императоры Гонорий, Феодосий
 
Кажется, оно превосходит всю торжественность завещаний, которое, будучи вставлено с чистой верой в молитвы столь многих знатных и уважаемых людей, также затрагивает совесть князя. * честь. и Феодос. аа. Иоганни стр. * <а 413 г. xii к. март. Равенна после консульства Гонория VIII и Феодосия V аа.>
 
CJ.6.23.19.1: Императоры Гонорий, Феодосий
 
Поэтому, подобно тому как будет в безопасности тот, кто изложил последнее суждение своего разума в деяниях любого судьи, будь то муниципальные власти или частные лица, так и его преемственность никогда не будет обсуждаться, если он наследует нам по праву и со всем законом, который хранится в наших руках в качестве свидетеля. <из 413 г. до н.э., К. Марц., Равенна, после консульства Гонория VIII и Феодосия V аа.>
 
CJ.6.23.19.2: Императоры Гонорий, Феодосий
 
Мы также не позволяем этому причинить вред наследникам, если наш рескрипт не отвечает ни на что, касающееся той же самой воли. Ибо мы хотим прислушиваться к воле людей, а не приказывать, чтобы после нашего приговора решение об обмене не показалось затруднительным, поскольку именно это, о чем нам сообщается посредством мольбы, окончательно подтверждается, если последнее доказано и не обнаружено, что покойный впоследствии нарушил свой приговор. <a 413 d. xii k. mart. ravenna after the consulship of Honorius VIII and Feodosius V aa.>
 
CJ.6.23.19.3: Императоры Гонорий, Феодосий
 
Чтобы не возникло подозрения, что мы что-либо упустили в отношении наследников, назначенных этим указом, мы постановляем, что им должно быть все, что причитается наследникам по письменному договору, и что не должно возникать споров по поводу права на владение имуществом, поскольку достаточно действовать от имени наследника, и само по себе это дополнение, кажется, завершает все права. <из 413 г. до н.э., XII к. март. Равенна, после консульства Гонория VIII и Феодосия V аа.>
 
CJ.6.23.19.4: Императоры Гонорий, Феодосий
 
Ибо мы считаем, что всем должно быть предоставлено право по свободной воле, тем, кто обладает правом свидетельствовать, объявлять своего преемника посредством вознесенных молитв и знать, что их действия верны, и чтобы назначенный наследник не боялся, поскольку он может утвердить вознесенные молитвы в соответствии с волей покойного в присутствии соответствующих свидетелей, если иное не может ему навредить. <из 413 г. до н.э., К. Марц., Равенна, после консульства Гонория VIII и Феодосия V. а.а.>
 
CJ.6.23.20pr.: Императоры Гонорий, Феодосий
 
Мы не желаем отменять юридически и торжественно составленные завещания усопшего, пока подтверждается, что некая высшая и неписаная воля умирающего человека была исполнена так, как если бы усопший предпочел, чтобы его наследство принадлежало нам. * честь. и Феодосий. аа. эдикт. к папе. город. Константинополя. * <a 416 d. iiiid. mart. constantinopolitheodosiusa. viietpalladioconss.>
 
CJ.6.23.20.1: Императоры Гонорий, Феодосий
 
Ибо мы запрещаем всем частным лицам и военнослужащим давать такие показания, и мы постановляем, что виновные в ложных обвинениях должны быть привлечены к ответственности, если, когда завещания несовершеннолетних были составлены законным и торжественным образом, они пытаются ложно установить нечто неписаное, упоминая наши имена. <a 416 d. iii id. mart. constantinopoli theodosius a. vii et palladium conss.>
 
CJ.6.23.20.2: Императоры Гонорий, Феодосий
 
Поэтому никто из оставшихся наследников или призванных по закону к престолонаследию не должен презирать наше имя или имя влиятельных лиц: никто не должен сметь ​​свидетельствовать таким образом или произносить подобные слова от нашего имени или даже от имени частных влиятельных лиц. <из 416 г. н. iii там же. март. Константинополь Феодосий а. vii и Палладий конс.>
 
CJ.6.23.21pr.: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Настоящим, тщательно продуманным законом мы постановляем, что составителям завещания разрешается представить подписанный или переплетенный документ, или только пункт завещания и сложенный документ, написанный самим завещателем или любым другим лицом, и предложить его всем совершеннолетним гражданам Рима в присутствии семи свидетелей для одновременной подписи и подписания, при условии, что завещатель в присутствии свидетелей заявит, что представленный документ является его завещанием и что он сам подписал оставшуюся часть завещания в присутствии свидетелей своей рукой: если это сделано, и свидетели подписывают документ в один и тот же день и в одно и то же время, завещание действительно и не признается недействительным, поскольку свидетели не знают, что в нем написано. * Феодосий и Валентин, а. Флорентий, стр. * <а 439 г. до даты Константинопольского септимы, Феодосий, а. XVII, и в праздник Конс.
 
CJ.6.23.21.1: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Но если завещатель не знает о письмах или не может их подписать, мы постановляем, что они должны быть сохранены с восьмым подписантом, назначенным вместо него. <из 439 г. до н.э. приор. там же. септ. Константинополь Феодосий а. xvii и праздник конс.>
 
CJ.6.23.21.2: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Однако во всех завещаниях, продиктованных свидетелями, присутствующими или отсутствующими, излишне требовать от завещателя и назначения свидетелей одновременно, а также продиктовывать его завещание и завершать его. Но даже если завещание может быть продиктовано, написано или передано в другое время, достаточно, чтобы все свидетели подписали и скрепили печатью завещание в один и тот же день, без каких-либо промежуточных действий, а именно одновременно или в разное время. <из 439 г. до н.э., там же, септима Константинополя, Феодосий, 17 г. и Фесто Конс.>
 
CJ.6.23.21.2a: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Но мы постановляем, что концом завещания являются подписи и печати свидетелей. Ибо уместно считать завещание, не подписанное и не заверенное свидетелями, неполным. <с 439 г. до даты Константинопольской Септуагинты, Феодосий, 17 г., и в праздник Константинополя>
 
CJ.6.23.21.3: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Но мы не хотим сохранять волю усопшего, содержащуюся в неполном завещании, если только она не хранится исключительно родителями обоих полов. <с 439 г. до Константинопольского септимы Феодосия XVII века и праздника Конфедерации>
 
CJ.6.23.21.3a: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Но если в таком завещании к детям причастен другой человек, то несомненно, что это завещание, в отношении этого причастного лица, следует считать ничтожным, а не причастным к детям. <из 439 г. до той же даты, Константинопольский септаккорд, Феодосий, 17 г. и день памяти Констебля>
 
CJ.6.23.21.4: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Мы также признаём, что завещания недействительны по причине указания имени, то есть без письменного оформления, если семь свидетелей, как было сказано выше, собравшихся одновременно, не заслушали завещание завещателя как составленное без письменного оформления. <a 439 d. prid. id. sept. constantinople theodosius a. xvii and feast cons.>
 
CJ.6.23.21.5: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Но если кто-либо, имеющий юридически безупречное завещание, впоследствии составит другое завещание, мы не постановляем, что составленное ранее завещание становится недействительным, если только то, что завещатель поручил сделать во втором завещании, не было юридически завершено, за исключением, возможно, случаев, когда в предыдущем завещании были записаны те, кто не мог перейти от завещателя к наследству или преемственности завещателя, а во втором завещании завещатель поручил записать тех, кто призван от завещателя к его наследству. Ибо в этом случае, хотя последующее составление может показаться несовершенным, мы санкционируем недействительность предыдущего завещания, его второго завещания, не как завещания, а как завещания умершего без завещания. <из 439 г. до н.э., там же, септим. Константинополь, Феодосий, а. XVII и фест. конс.>
 
CJ.6.23.21.5a: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
В этом случае будет достаточно показаний пяти присяжных свидетелей: если этого не будет сделано, первое завещание будет действительным, даже если посторонние лица, по-видимому, внесли в него свои записи. <из 439 г. до н.э., там же, септима Константинополя, Феодосий, 7 век и праздник Конс.>
 
CJ.6.23.21.6: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Мы также видели, что это следует включить в данный закон, чтобы каждому было разрешено свидетельствовать на греческом языке. <с 439 г. до даты Константинопольской Септуагинты, Феодосий, 17 г. и в праздник Консула>
 
CJ.6.23.22: Император Зенон
 
При составлении завещания или любой другой последней воли нет сомнений в том, что завещатель может оставить наследство, траст или что-либо еще на законных основаниях. Свидетелям не запрещено оставлять все, что пожелает завещатель, даже если они используются для исполнения завещания. * Зенон А. Себастьяно, стр. * <a 480 dk май. Константинополь Базилио Юниоре вице-канцлер>
 
CJ.6.23.23: Император Юстин
 
Божественные соборы, тщательно рассмотревшие тот факт, что последние завещания нищих в этом царском городе не могут быть открыты никому, кроме самого выдающегося человека того времени, переписчика населения, с возведением памятников, символизирующих порядок закона, и что в случае наследства, сумма которого не превышает ста золотых монет, если лица, проводящие перепись или осуществляющие ее проведение, осмелятся получить какое-либо вознаграждение или компенсацию за эти похвалы, мы теперь также постановляем и неоднократно провозглашаем, что не только судьи любых трибуналов, но и защитники церквей, до которых дошло самое постыдное предостережение, должны быть предупреждены о том, чтобы не трогать дело, которое, согласно предписаниям всех конституций, не принадлежит никому, кроме переписчика населения. Ибо абсурдно, если из-за беспорядочных деловых связей нарушается порядок в делах и один человек присваивает себе заслуги другого, особенно духовенства, для которого позорно претендовать на звание эксперта в юридических дебатах: наказание за опрометчивость также должно быть назначено нынешней санкцией в виде пятидесяти фунтов золота. Ибо нельзя допустить, чтобы высшие обеты несовершенного свержения имели какое-либо значение из нелепого намека, в то время как само дело смело узурпируется нелепым. * Юстин А. Архелай, стр. * <a 524 d. xiii k. dec. constantinopoli iustino a. ii et opilione conss.>
 
CJ.6.23.24: Император Юстиниан
 
Мы считаем, что двусмысленности, возникающие либо из-за неопытности, либо из-за лени тех, кто составляет завещания, должны быть устранены, и независимо от того, составлено ли назначение наследников после даров завещателей или другое обрядовое действие пропущено не по вине завещателя, а по ошибке составителя завещания или другого лица, составляющего завещание, мы не даем никому права искажать или принижать завещание завещателя в этом случае. * iust. a. menae pp. * <a 528 dk ian. dn. iustiniano a. pp. ii cons.>
 
CJ.6.23.25: Император Юстиниан
 
Мы устраняем возражение, выдвинутое ранее, которое, как известно, было устранено новой конституцией в отношении документов о приданом, а также во всех других договорах и завещаниях, так что с прекращением действия такого исключения как соглашение, так и другие договоры и завещание завещателя, несомненно, действительны, а именно, взимание после выполнения условия или даты, допустимой для данного случая. * iust. a. menae pp. * <a 528 sd vii id. dec. dn. iustiniano a. pp. ii cons.>
 
CJ.6.23.26: Император Юстиниан
 
При составлении завещаний без письменного оформления мы полностью исключаем всякое формальное соблюдение, так что после согласия семи свидетелей достаточно, чтобы воля завещателя или завещательницы была одновременно явлена ​​всем тем, кому он или она желали передать свое имущество или кому он или она хотели бы передать наследство, доверительное управление или права, даже если завещатель или завещательница не предвидели этих формальных слов до такого распоряжения: поэтому те же свидетели согласились, потому что он или она решили составить свое завещание без письменного оформления. * iust. a. menae pp. * <a 528 sd iiii id. dec. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. ii cons.>
 
CJ.6.23.27pr.: Император Юстиниан
 
Мы постановляем, что если кто-либо законно составил завещание и с момента его составления прошло десять лет, и если при этом не появилось никаких нововведений или противоречащих завещанию намерений завещателя, то это завещание является незыблемым. Ибо то, что не изменилось, почему запрещено оставаться в силе? Ибо как может быть объявлен незаконным тот, кто составил завещание и не завещал ничего противоречащего ему? * iust. a. iuliano pp. * <a 530 d. xv k. april. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
 
CJ.6.23.27.1: Император Юстиниан
 
Но если тем временем будет представлена ​​противоположная воля, и если составление второго завещания будет совершеннейшим, то первое завещание по праву отменяется. <a 530 d. xv k. april. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
 
CJ.6.23.27.2: Император Юстиниан
 
Но если завещатель лишь заявил, что не желает, чтобы завещание вступило в силу первым, или иными словами указал на противоположное завещание, и либо подтвердил это не менее чем тремя соответствующими свидетелями, либо посредством документов, и прошло десять лет, то завещание недействительно как по причине противоположного завещания, так и по прошествии времени. <a 530 d. xv k. april. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
 
CJ.6.23.27.3: Император Юстиниан
 
В противном случае, ибо мы ни в коем случае не допустим исчезновения завещаний умерших в течение десятилетия, что полностью стирает предыдущие конституции, принятые при аннулировании таких завещаний. <a 530 d. xv k. april. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
 
CJ.6.23.28pr.: Император Юстиниан
 
Поскольку в древности требовалось, чтобы завещания составлялись без каких-либо промежуточных действий, и подобное сочетание слов, если его неправильно истолковать, почти приводило к уничтожению как завещателей, так и самих завещаний, мы одобряем, чтобы в момент составления завещания, появления кодицила или принятия окончательного решения в соответствии с прежним порядком исполнения завещания (ибо мы считаем, что ничего в нем не следует изменять), то наименее необходимые вещи не должны каким-либо образом вмешиваться, поскольку по очень тонкой причине излишние вещи вообще не должны вмешиваться. * iust. a. iuliano pp. * <a 530 d. vi k. april. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
 
CJ.6.23.28.1: Император Юстиниан
 
Но если с телом работника возникнет необходимость, то есть потребуется ли ему пища или питье, или же дача или назначение лекарств, пренебрежение которыми поставит под угрозу здоровье самого завещателя, или если какое-либо необходимое использование природы для отложения избыточного веса угрожает завещателю или свидетелям, то завещание не должно быть отменено по этой причине, даже если эпилептическое заболевание, которое, как мы установили, поразит одного из свидетелей. Но поскольку это срочно и угрожает, следует вновь выполнить обычные действия, составив завещание после его завершения или депонирования. <a 530 d. 6 k. april. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
 
CJ.6.23.28.2: Император Юстиниан
 
И если завещатель действительно совершает какое-либо действие в присутствии свидетелей, ненадолго отстраненных от него, поскольку завещателю неудобно делать что-либо естественное в их присутствии, свидетели снова представляются, и следует продолжить составление завещания. <a 530 d. 6 k. april. constantinopoli lampadio et orestes vv. cc. conss.>
 
CJ.6.23.28.3: Император Юстиниан
 
Однако, если что-то подобное случится с одним или несколькими свидетелями, и если такая необходимость возникнет в короткий промежуток времени, следует снова ожидать возвращения этих же свидетелей и провести соответствующие церемонии. <a 530 d. vi k. april. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
 
CJ.6.23.28.4: Император Юстиниан
 
Но если какое-либо случайное событие требует более длительного периода времени для восстановления завещателя, и особенно если безопасность завещателя находится под угрозой, то свидетель или свидетели, в отношении которых произойдет нечто подобное, должны быть отстранены, а вместо них должны быть вызваны другие, и как завещатель, так и другие свидетели должны быть допрошены им или ими на предмет того, произошло ли до них все то, что предшествовало их присутствию. <a 530 d. 6 k. april. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
 
CJ.6.23.28.5: Император Юстиниан
 
И если это ясно со всех сторон, то они или он вместе с другими свидетелями делают то, что необходимо, даже если к тому моменту подписи свидетелей уже были поставлены. Ибо таким образом мы исцеляем природу и сохраняем надгробные речи в их первоначальном виде. <a 530 d. 6 k. april. constantinopoli lampadio et orestes vv. cc. conss.>
 
CJ.6.23.28.6: Император Юстиниан
 
Но поскольку конституция, вытекающая из регулирования завещаний, предусматривает, что в завещаниях требуется присутствие семи свидетелей и что подпись ставится завещателем или другим лицом от его имени, и конституция гласит: «с привлечением восьмого подписанта», и некое лицо написало все свое завещание собственноручно, и после его писем привлеченные свидетели поставили свои подписи, и все остальное было торжественно завершено в завещании, и завещание на основании этого, в отношении которого есть сомнения, было признано недействительным, мы, исправляя эту же конституцию, постановляем, что если кто-либо написал полное завещание или кодицил собственноручно, и это завещание специально зафиксировано в письменном виде, что он сделал это собственноручно, то для него достаточно будет написания всего завещания, и никакая другая подпись не потребуется ни от него, ни от другого лица от его имени, но пусть такое письмо, письма свидетелей и все необходимые соблюдения следуют, и завещание будет действительным, а кодицил, если письма пяти свидетелей и письмо завещателя соединены вместе, останется в своем первоначальном виде. твердость, и в будущем не будет найдено ни одного хитрого замысла такого рода беззакония. <а 530 д. ви к. апрель. Constantinopoli lampadio et orestes vv. куб.см. конс.>
 
CJ.6.23.29pr.: Император Юстиниан
 
Мы категорически предписываем завещателю, если у него есть силы писать, указать имя наследника или наследников в своей подписи или в любой части завещания, чтобы было ясно, что наследство было передано согласно его воле. * iust. a. iuliano pp. * <a 531 dk mart. constantinopoli post consulatum lampadius et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.23.29.1: Император Юстиниан
 
Но если из-за тяжести болезни или неграмотности он не в состоянии это сделать, он должен упомянуть имя или имена наследника (наследников) свидетелям, присутствующим при составлении завещания, чтобы свидетели, если он сам не может подписать, могли во всех отношениях знать, кто является указанными наследниками, и таким образом наследование могло бы с уверенностью осуществляться от имени наследника. <a 531 dk mart. constantinople post consulatum lampadius et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.23.29.2: Император Юстиниан
 
Ибо если такой завещатель не умеет ни писать, ни говорить внятно, то он подобен мертвецу, и в его восхвалении совершается ложь, ради которой мы особенно желаем, чтобы он был изгнан из нашей республики, при составлении завещаний, установить этот диктатский закон по всему миру. <из 531 г. до н.э., Константинополь, после консульства Лампадия и Ореста VVCC>
 
CJ.6.23.29.3: Император Юстиниан
 
Но если это не было соблюдено, и имя наследника или наследников не было написано рукой завещателя или названо устно в присутствии свидетелей, мы не принимаем это завещание в полном объеме, если все имена наследников были опущены, или в отношении назначения того наследника, имя которого не было указано ни языком, ни рукой завещателя. <из 531 г. до н.э., Константинополь, после консульства Лампадия и Ореста, вв. н.э.>
 
CJ.6.23.29.4: Император Юстиниан
 
Но чтобы, возможно, свидетели не забыли имена наследников, которые иногда были бы указаны в нескольких именах, сами свидетели в своих подписях, поскольку завещатель не писал их имена, а лишь назвал их, не должны медлить с их указанием для вечной памяти об этом деле. <a 531 dk mart. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.23.29.5: Император Юстиниан
 
Однако, если завещатель сам указал имена наследников в какой-либо части завещания (как уже говорилось), свидетелям нет необходимости выражать это в своей подписи, поскольку, возможно, завещатель не хотел знать, что они являются его наследниками, и причина становится ясна из собственного почерка завещателя. <a 531 dk mart. constantinopoli post consulatum lampadius et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.23.29.6: Император Юстиниан
 
Ибо необходимо во всех отношениях, как из писем завещателя, так и из устных показаний завещателя, а также из писем свидетелей, вызванных для составления завещания, чтобы объявить имена наследников. Ибо, как в завещании, составленном без письменного указания, завещателю необходимо устно выразить имя или имена наследников, так и в завещаниях, составленных письменно, когда сам завещатель либо не желает, либо не может написать имена наследников своей рукой, необходимо, чтобы они были объявлены устно. <из 531 г. до н.э., Константинополь, после консульства Лампадия и Ореста, в. в. н.э.>
 
CJ.6.23.29.7: Император Юстиниан
 
Мы считаем, что это правило должно соблюдаться только в будущем, поэтому все завещания, составленные по этому новому закону нашего богословия, должны исполняться с таким соблюдением: ибо в чём согрешила древность, которая, не зная настоящего закона, следовала древнему порядку? Тем, кто известен, писателям и тем, кто занимается составлением завещаний, следует помнить, что если они осмелятся поступить иначе, то не избегут наказания за ложь, как если бы они обманным путём были вовлечены в столь необходимое дело. <из 531 г. до н.э., Константинополь, после консульства Лампадия и Ореста VV. cc.>
 
CJ.6.23.30: Император Юстиниан
 
Мы спешим расширить наши положения, особенно касающиеся последних прощальных речей в память об усопшем. Следовательно, когда мы обнаруживаем определенные споры, возникшие среди древних толкователей права из-за того, что завещание, составленное законным образом и имеющее печати семи свидетелей, впоследствии, случайно или по собственной воле завещателя, стало двусмысленным из-за удаления всей или большей части строки, мы предлагаем обычное средство правовой защиты, санкционирующее, что если завещатель удалил или убрал строку или печати, поскольку его завещание изменилось, завещание недействительно; но если это произошло по какой-либо другой причине, то к наследству привлекаются лица, указанные в завещании, особенно с учетом того, что наша конституция, которую мы провозгласили о защите завещаний, предусматривает, что завещатель либо собственноручно пишет имя наследника, либо, если он не может этого сделать из-за недолговечности писем, плохого состояния здоровья или по какой-либо другой причине, сами свидетели, услышав имя наследника, объявляют имя наследника своими подписями в присутствии самого завещателя. * iust. a. Йоханни П. * <a 531 г. н.э. xv н.э. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста в.в.>
 
CJ.6.23.31pr.: Император Юстиниан
 
И из древних законов и от различных князей тех времен всегда обращались к простоте бытия, и им было проще соблюдать многие тонкости законов, что мы находим в самих документах. Ибо, поскольку порядок завещаний был установлен на основе определенного определения законов, как могли простые люди и те, кто не обладал знаниями в письменной форме, сохранить столько тонкостей законов в своих последних завещаниях? Поэтому, учитывая человечность Бога, мы сочли необходимым помочь им в упрощении посредством этого закона. * iust. a. johanni pp. * <a 534 d. iii non. iul. constantinopoli dn. iustiniano a. iii et paulino vc. conss.>
 
CJ.6.23.31.1: Император Юстиниан
 
Поэтому мы постановляем, что во всех городах и лагерях Римского мира, где действуют наши законы и процветает наука литературы, должны соблюдаться все предписания наших сводов законов, указов, императорских санкций и наших распоряжений относительно составления завещаний, и никакие нововведения не должны вноситься в настоящий закон. <a 534 d. iii non. iul. constantinople dn. iustiniano a. iii and paulino vc. conss.>
 
CJ.6.23.31.2: Император Юстиниан
 
Однако в тех местах, где грамотные люди встречаются редко, настоящим законом мы предоставляем крестьянам их древний обычай заменять собой закон, так что, если грамотные люди встречаются, следует привлекать семь свидетелей, которых необходимо вызвать для дачи показаний, и каждый из них должен подписывать документы лично; но если грамотных людей нет, следует допускать семь свидетелей и тех, кто дает показания без письменности. <a 534 d. iii non. iul. constantinopoli dn. iustiniano a. iii and paulino vc. conss.>
 
CJ.6.23.31.3: Император Юстиниан
 
Но если в этом месте будет найдено по меньшей мере семь свидетелей, мы постановляем, что во всех случаях должно быть задействовано до пяти свидетелей; однако мы не допускаем и меньшего числа. <из 534 d. iii non. iul. constantinople dn. iustiniano a. iii and paulino vc. conss.>
 
CJ.6.23.31.4: Император Юстиниан
 
Однако, если один, два или более человек грамотны, им разрешается ставить свою подпись от имени неграмотных, но в их присутствии, чтобы свидетели сами знали волю завещателя и, в особенности, кого или каких наследников он хотел ему оставить, и могли бы подтвердить это под присягой после смерти завещателя. <a 534 d. iii non. iul. constantinopoli dn. iustiniano a. iii et paulino vc. conss.>
 
CJ.6.23.31.5: Император Юстиниан
 
Поэтому, что бы ни устроил каждый из крестьян, как было предсказано, в своих делах, пусть это во всех отношениях, пренебрегая тонкостями законов, останется твердым и действительным. <a 534 d. iii non. iul. constantinople dn. iustiniano a. iii and paulino vc. conss.>
 
CJ.6.24.0. О назначении наследников и о том, какие лица не могут быть назначены наследниками.
 
CJ.6.24.1: Император t. ael. ant.: Те, кто депортирован, если они записаны как наследники, не могут быть приняты как иностранцы, но наследство остается в том же порядке, в котором оно было бы, если бы они не были записаны. * t. ael. ant. a. antestiano. * < без дня и cons.>
 
CJ.6.24.2: Император Антонин
 
Если ваш отец был назначен наследником из остаточной части, которую другой наследник не мог получить письменно, и он не мог претендовать ни на какую часть наследства из-за своего положения, то он стал наследником из остаточной части: ибо упоминание остаточной части также дает право на всю часть. * ant. a. caecilius. * <a 212 pp. xv k. iul. rome duobus aspris conss.>
 
CJ.6.24.3pr.: Император Александр Север
 
Когда вы предполагаете, что Александр-рыцарь в своем завещании сначала назначил Юлиана своим наследником-вольноотпущенником и заменил его следующими словами: «если по какой-либо причине первый не желает или не может получить доступ к моему наследству, то я заменяю его пожизненным наследником на втором месте», но после смерти завещателя выясняется, что Юлиан был общим слугой покойного солдата и его брата Зоила, вопрос о том, был ли вы допущены к наследству путем замены, является вопросом завещания. * alex. a. vitali mil. * <a 223 pp. vi k. mai. maximo ii et aeliano cons.>
 
CJ.6.24.3.1: Император Александр Север
 
Ибо если верующий назначает его своим, а вольноотпущенника — своим наследником и не желает быть связанным через него родственными узами с чужим наследством, то возникает условие замещения, и наследство переходит к вам. <из 223 стр. vi k. mai. maximo ii et aeliano cons.>
 
CJ.6.24.3.2: Император Александр Север
 
Но если бы он сослался на подписанное им положение о замене в соответствии с законом, как если бы он сам не назначил другого наследника (ибо он мог отказаться идти, даже если бы сеньор приказал ему), то в конечном итоге его бы назвали заместителем, но если бы он подчинился сеньору и пошел, то для замены не было бы места. <a 223 pp. vi k. mai. maximo ii et aeliano conss.>
 
CJ.6.24.4: Император Гордиан
 
Если ваш отец назначил его своим наследником, считая его своим сыном, руководствуясь ложным мнением, и не назначил бы его, если бы знал, что он чужой, и который впоследствии оказался более покорным, то право наследования, которое должно быть у него отнято, содержится в постановлениях богов Севера и Антонина. * Горд. а. Ульпий. * <a 238 pp. prid. non. oct. Пий и Понтий cons.>
 
CJ.6.24.5: Император Гордиан
 
Таким образом, жена не считается менее законной наследницей, поскольку в завещании она указана не как жена, а как родственница. * Горд. а. Кассиан. * <a 241 стр. т к. окт. Гордиано а. ii и Помпейский конс.>
 
CJ.6.24.6: Император Филипп
 
Если, чтобы погасить долг, жена назначила мужа своим наследником, то ваше желание потребовать не только части наследства, но и возврата долга нарушает не только суровость закона, но и волю умершего. * Филипп А. и Филипп С. Антонио. * <a 246 стр. xii К. Март. Настоящий и Альбино Консс.>
 
CJ.6.24.7: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Никто из иностранцев не мог усыновить себе брата. Поэтому, поскольку то, что, как вы говорите, хотел сделать ваш отец, является недействительным, ту часть наследства, которую тот, против кого вы обращаетесь с мольбой, держит как усыновленный брат и наследник, правитель провинции позаботится о том, чтобы вернуть вам. * Диоклетиан и Максим aa. Зизони. * <a 285 стр. iiinon. dec. Диоклетиан II и Аристобул cons.>
 
CJ.6.24.8: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Нет сомнения, что колледж, если он не поддерживается какими-либо особыми привилегиями, не может получить наследство. * Диокл. и Максим. аа. Адриан. * <a 290 стр. xk. iun. ipsisiiiietiiiaa. conss.>
 
CJ.6.24.9: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Также было решено, что посторонний человек должен быть указан в качестве наследника после своей смерти. * Диокл. и Максим. аа. и ц. Юлия. * <a 293 стр. xvik. nov. sirmiaa. conss.>
 
CJ.6.24.10: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Ни сами по себе назначенные наследники, которым это не было даровано, ни через своих слуг не могут претендовать на наследство, — такова логика закона. * Диокл. и Максим. аа. и цк. Асклепиада. * <a 294 s. xvik. sept. Sirmiumcc. conss.>
 
CJ.6.24.11: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Кто может назначить наследником чужеземца, даже совершенно неизвестного человека? * Феодосий и Валентин. aa. Иерий стр. * <a 428 г. н.э. x к. март. Константинополь Фелица и Телец конс.>
 
CJ.6.24.12: Император Лев
 
По наследству, завещаниям, трастам или по дарственной праву дома, гражданские владения, любые здания или поместья могут переходить под право знатного города или любого другого государства. * Лео А. Эритрио, стр. * <a 469 d. v k. mart. marciano et zeno cons.>
 
CJ.6.24.13: Император Юстиниан
 
Всякий раз, когда определенные наследники были исключены из определенного имущества или им было предписано довольствоваться определенным имуществом для их назначения, и которые, несомненно, будут иметь место вместо легатов, но другие из определенной части или вне ее, которые направлены на определенное назначение унций в соответствии с содержанием старых законов, мы постановляем, что только те, кто был исключен из определенной части или вне ее, должны использоваться или согласовываться во всех наследственных делах, и что никакое уменьшение этих дел не должно производиться в связи с тем, что наследники из определенного имущества были исключены. * iust. a. menaepp. * <a 529 d. viii id. april. constantinopoli decio vc. cons.>
 
CJ.6.24.14pr.: Император Юстиниан
 
Поскольку в книгах Ульпиана, которые он писал сабинскому Массуриану, упоминался подобный вид, нам показалось уместным дать ему более ясное объяснение. * iust. a. johanni pp. * <d. iii k. aug. post consulatum lampadium et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.24.14.1: Император Юстиниан
 
Некий человек, составляя завещание, постановил: «Семпроний Плотий — наследник». Древние действительно считали, что в имени допущена ошибка и что постановление действительно, как если бы Плотий был назван завещателем, а Семпроний сам себя указал в качестве наследника. <ум. 3 кг. авг. после консульства Лампадия и Ореста в.в.>
 
CJ.6.24.14.2: Император Юстиниан
 
Но мы считаем, что подобное мнение ещё более грубо: ибо никто не бывает настолько покорным, или, скорее, настолько глупым, чтобы не знать собственного имени. Но если завещатель действительно сам стал наследником некоего Плотия, то совершенно очевидно, что Семпроний назначил его наследником, чтобы через себя он мог стать наследником Плотия: и мы доказываем это, исходя из древнего правила, которое подразумевало, что наследник наследника завещателя должен быть наследником. <d. iii k. aug. post consulatum Lampadius et Orestis vv. cc.>
 
CJ.6.24.14.3: Император Юстиниан
 
Но если ничего подобного не было сделано, то подобное назначение было бы излишним и пустым, если только Плотий сначала не назначил его наследником и не добавил: «Семпроний — наследник Плотия». Ибо тогда мы должны учитывать, что он сказал, что если Плотий не будет его наследником, то Семпроний будет назначен на место или часть Плотия путем замещения, так что из следствия этих слов следует, что Плотий действительно был назначен, но Семпроний был заменен. <ум. 3 кг. авг. после консульства Лампадия и Ореста в.в.>
 
CJ.6.24.14.4: Император Юстиниан
 
Но если ни сам завещатель не был наследником Плотия, ни не указывал Плотия в качестве наследника заранее, и поэтому хотел, чтобы наследником Плотия был Семпроний, то такое назначение не имеет значения, поскольку маловероятно, что кто-то допустил ошибку в его имени. <d. 3 k. aug. post consulship Lampadius et Orestis vv. cc.>
 
CJ.6.25.0. О назначениях или заменах, произведенных на определенных условиях.
 
CJ.6.25.1: Императоры Север, Антонин
 
Поскольку вы предполагаете, что ваш дед по материнской линии назначил вашу дочь наследницей на этом условии, то, если бы она вышла замуж за сына Антилла, очевидно, что она не стала бы наследницей, пока не выполнила бы это условие или пока брак не был бы предотвращен отказом сына Антилла. * sev. et ant. aa. alexandro. * <a 199 pp.K.Oct.Anullino et frontone conss.>
 
CJ.6.25.2pr.: Император Антонин
 
Условие, при котором вы были назначены наследником по завещанию вашей матери, если вы его не выполнили, имеет право на замену. Ибо нельзя утверждать, что он навязал вам вдовство под видом позорного брака, когда хотел выдать вас замуж за сына своей сестры, вашего кузена, с помощью вероятного совета. * ant. a. cassiae. * <a 213 pp.Viii id.Mart.Romae Antoninus a.Iiii et Balbinus conss.>
 
CJ.6.25.2.1: Император Антонин
 
Вам также не нужна чрезвычайная помощь, поскольку из собранной вами информации, содержащейся в завещании, следует, что он не остался в стороне, не предотвратив исполнение высшей воли вашей матери, завещательницы. <a 213 pp.Viii id.Mart.Romae Antoninus a.III and Balbinus cons.>
 
CJ.6.25.3: Император Антонин
 
Если ваша мать назначила вас наследниками при условии эмансипации, и до исполнения воли умершего ваш отец заслужил наказание или умер по иной причине, то вы, будучи освобождены его смертью или иным образом по воле отца, стремились получить право на наследство собственными силами. * ant. a. maxentius and others. * <a 216 s.Prid.K.Mai.Sabinus and annulio conss.>
 
CJ.6.25.4pr.: Император Александр Север
 
Если отец исключил из числа наследников сына, находившегося в его власти на условиях, которые не входили в его полномочия, и не лишил его наследства в его отсутствие, это, по-видимому, не было засвидетельствовано законом. * Алекс. А. Эмилий. * <a 224 pp.Vi.K.April.Iuliano et Crispino conss.>
 
CJ.6.25.4.1: Император Александр Север
 
Но поскольку вы говорите, что вас исключили из числа наследников при этом условии, проживающих за морем и далеко, если бы вы вернулись на родину, которая находится в провинции Мавритания, и вы не считаете себя лишенным наследства, если бы не вернулись туда, ясно, что могло произойти множество не добровольных, а случайных обстоятельств, из-за которых вы не смогли выполнить это условие: и поэтому вам не запрещено претендовать на наследство. <a 224 pp.Vi.K.April.IulianoetCrispinoconss.>
 
CJ.6.25.5пр.: Императорская доблесть., галлиен.
 
Виновата не только твоя мать. Ведь если бы она хотела, чтобы ты стала её наследницей, что бесполезно, она бы не приказала тебе расторгнуть брак с мужем. * valer. and gallien. aa. maximae. * <a 257 pp.Xii k. dec. valeriano iiii et gallieno iii aa.Conss.>
 
CJ.6.25.5.1: Императорская доблесть., галлиен.
 
Вы также подтвердили его волю разводом: но даже если такое условие было допущено, необходимо было отдать предпочтение супружеской гармонии, а не выгоде. Ибо, поскольку здравый смысл запрещает это, вы могли бы сохранить союз без всякого вреда. <a 257 pp.Xii k. dec. valeriano iii et gallieno iii aa.Conss.>
 
CJ.6.25.5.2: Императорская доблесть., галлиен.
 
Поэтому вернись к своему мужу, зная, что даже если ты вернешься, ты сохранишь наследство своей матери, поскольку ты сохранишь его, даже если не полностью отдалилась от него. <a 257 pp.Xii k. dec. valeriano iii et gallieno iii aa.Conss.>
 
CJ.6.25.7pr.: Император Юстиниан
 
В целом, мы считаем допустимым, что если кто-то сформулировал свои слова таким образом, что заявляет: «если сын или дочь умирают без завещания или без завещания», или даже «без детей», или «без брака», и при этом он или она либо отдали детей, либо заключили брак, либо составили завещание, то имущество считается прочно находящимся в собственности, и нет места для замены или возврата: ибо если ничего из этого не произошло, то условие остается в силе, и имущество восстанавливается в соответствии со словами завещания, так что неопределенный исход наследования умершего, кажется, завершается определенным результатом замены или возврата. Ибо кто может смириться с мыслью, что, если он, возможно, не составил завещания, но имел потомство, его дети лишаются почти всех отцовских плодов из-за ограниченности таких слов? Поэтому, преграждая нечестивый путь, чтобы никто и ничто не могло с него сбиться, мы даем такое разрешение и вводим этот закон, действительный вечно, угодный как отцам, так и детям: этим примером мы также наставляем других людей, хотя они и чужестранцы, о которых было написано нечто подобное. * справедливо. а. к сенату. * <a 530 d. 11 k. aug. constantinopoli lampadius and orestes vv. cc. conss.>
 
CJ.6.25.7.1: Император Юстиниан
 
Но когда мы обнаруживаем, что Папиниан, человек высокого интеллекта, в подобном случае, когда отец заменяет сына, не добавляя при этом детей, должен был разумно устроить так, чтобы эта замена исчезла, если тот, кто был обременен заменой, сам станет отцом и заберет детей, понимая, что маловероятно, что отец, если бы он думал о внуках, совершил бы такую ​​замену: мы считаем, что это следует истолковать более широко и всесторонне с точки зрения гуманизма. <a 530 d. 11 k. aug. constantinopoli lampadius et orestes vv. cc. conss.>
 
CJ.6.25.7.2: Император Юстиниан
 
И если у кого-либо есть внебрачные дети, и он оставил или дал им долю в той мере, в какой мы установили, и подверг их замещению без упоминания их детей, то здесь подразумевается, что замещение исчезает, исключая детей, и с наилучшим пониманием того, что те, кто призван к замещению, возражают и не признают, что эта доля должна достаться им, а сыновьям или дочерям, внукам или внучкам, правнукам или правнучкам умершего, и никаким иным образом не происходит путем замещения, если только сами дети не умерли без законного потомства: так что то, что свято среди законных детей, может распространяться и на внебрачных детей. <a 530 d. 11 k. aug. constantinopoli lampadius and orestes vv. cc. conss.>
 
CJ.6.25.7.3: Император Юстиниан
 
Все это мы разрешаем разместить в легатах или специальных трастах. <а 530 д. 11 тыс. август Constantinopoli lampadius et orestes vv. куб.см. конс.>
 
CJ.6.25.8pr.: Император Юстиниан
 
Если кто-либо указал наследника с таким условием: «если он станет консулом» или «претором», или назначил свою дочь наследницей так: «если она выйдет замуж», но при жизни завещателя либо этот консул ушел в отставку, либо стал претором, либо его дочь вышла замуж, и при жизни завещателя они лишили его консульства или преторства, но его дочь отказалась от него, мы постановляем, развеяв все сомнения древних, что всякий раз, когда условие выполнено, будь то при его жизни, во время его смерти или после его смерти, условие считается выполненным. * iust. a. johanni pp. * <a 531 d. 8iii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadium et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.25.8.1: Император Юстиниан
 
Мы считаем, что это следует соблюдать как в отношении завещаний, так и в отношении доверительного управления и свобод, чтобы, при чрезмерном использовании тонкостей чувств в подобных вопросах, не были искажены суждения завещателей. <a 531 d. viii k. aug. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.25.9pr.: Император Юстиниан
 
Если в завещании обнаружено следующее: «Да будет наследник в соответствии с условиями, изложенными ниже», и если при этом ничего не было добавлено и никаких условий в завещание не было включено, мы постановляем, что обещание условий является излишним и что завещание имеет чистое исполнение. * iust. a. johanni pp. * <a 531 d. vi k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.25.9.1: Император Юстиниан
 
И мы используем аргумент, что Папиниан ответил, что деревни, оставленные государству и имевшие свои границы, не меньше причитались из доверительного управления, потому что завещатель обещал объявить их границы и форму состязания, которое он хотел проводить каждый год, в другом письменном документе, а позже, из-за смерти, этого не сделал. <a 531 d. 6 k. aug. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.25.9.2: Император Юстиниан
 
Но если он установил определенные условия в какой-либо части завещания, то установление будет казаться условным с самого начала, и таким образом все будет исполнено, как если бы завещатель соединил сами установления с теми же условиями, которые написаны ниже. <a 531 d. vi k. aug. constantinople post consulatum lampadius et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.25.10pr.: Император Юстиниан
 
Когда некий человек, имея беременную жену, написал, что его жена является его наследницей с одной стороны, а утроба — с другой, и добавил, что если нет посмертного ребенка, то наследником будет другой, но посмертный ребенок умер, не дожив до возраста, возникали сомнения относительно закона, поскольку Ульпиан и Папиниан были наиболее красноречивыми людьми, писавшими о вопросе завещания, так как Папиниан считал, что завещатель желал, чтобы его наследницей стала мать, родившаяся после него и умершая до его возраста, а не его заместителем. Ибо если он также оставил часть своего имущества жене, то тем более он заботился о том, чтобы печальное наследство досталось его матери. * iust. a. johanni pp. * <a 531 d. iii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadius et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.25.10.1: Император Юстиниан
 
Поэтому в данном случае, отбросив сомнения Папиниана, мы считаем, что подмена действительно должна быть отклонена в подобных случаях, когда посмертный ребенок родился еще ребенком, а его мать умерла живой. Но мы допускаем подмену только тогда, когда посмертный ребенок еще не родился или когда мать умерла до его рождения. <a 531 d. iii k. aug. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.26.0. О несовершеннолетних и других заменах.
 
CJ.6.26.1: Emperort. ael. ant.: Когда назначались наследники по неравным долям и один заменялся другим, и при этом не упоминалось о каких-либо долях, верно то, что завещатель не вставлял в замену никакие другие доли, кроме тех, которые были четко указаны в назначении. * t. ael. ant. a. secundo. * <a 146 d. claro ii et severo conss.>
 
CJ.6.26.2: Императоры Север, Антонин
 
Наследование наследства сыном, не оставившим завещания, действительно, не должно вызывать у вас сомнений. Ибо замена, произведенная завещанием отца, не может распространяться на период полового созревания, поскольку то же самое должно соблюдаться как в случае с сыном, так и в случае с другими наследниками, не находящимися в том же положении, которые заменяют друг друга, поскольку замена может быть произведена только в одном случае. Разум подсказывает, и божественный отец Маркус это подтвердил. * sev. andant. aa. phronimae. * <a 204 pp. vik. aug. ciloneetliboneconss.>
 
CJ.6.26.3pr.: Император Александр Север
 
Если наследники, указанные в завещании матери, не упомянуты в завещании и вы желаете получить право владения имуществом от умершего без завещания, заменив место, не сделав этого, то это не вызывает сомнений. * alex. a. achillae. * <a 223 pp. xi k. sept. maximo ii et aeliano conss.>
 
CJ.6.26.3.1: Император Александр Север
 
Следовательно, если наследник принял на себя наследство, вы можете применить к нему действия, которые были уместны против матери, но вы не можете претендовать на наследование от лица, не имевшего завещания. <a 223 pp. xi k. sept. maximo ii et aeliano cons.>
 
CJ.6.26.4: Император Александр Север
 
Хотя и было согласовано, что замена несовершеннолетнего, находившегося в распоряжении завещателя, произведенная родителем следующим образом: «если нет наследника», должна распространяться и на случай, когда после появления наследника несовершеннолетний умирает, при условии, что доказано отсутствие противоположной воли умершего: когда вы, тем не менее, предполагаете, что замена была произведена следующим образом: «если мой сын Фирмиан и моя жена Элия (которую я ненавижу) не хотят быть наследниками, пусть вместо них наследником будет общественный Фирмиан», ясно, что замена была произведена в случае, когда могли быть заменены оба наследника. * alex. a. firmiano. * <a 225 pp. iiii k. iul. fusco ii et dextro conss.>
 
CJ.6.26.5: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
После добавления наследства срок действия прямых замен, сделанных немладенческим сыновьям, обычно истекает. *диокл. и максим. аа. Адриан. * <a 290 стр.Х к.Юн. ипсис III и аа. конс.>
 
CJ.6.26.6: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Завещание, составленное по праву, с назначением и заменой многих наследников друг другом, и по мере того, как сонаследники заявляют о своей доле, даже те, кто отвергает её против своей воли, доля увеличивается. * Диоклетиан и Максимиан. aa. и cc. Квинтиан. * <asinedieetconsule >
 
CJ.6.26.7: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если в завещании, составленном в возрасте, когда ребенок достиг возраста опеки, и по поручению дочери, переданной ему на попечение, и если она умерла до достижения половой зрелости, отец заменил вас прямыми словами, то наследник, указанный в завещании после наступления условия наследования по закону, исключается. * Diocl. andMaxim. aa. andcc. Felician. * <a 293 sKIan.Sirmiaa. conss.>
 
CJ.6.26.8: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Вам следовало яснее выразить в своих молитвах, что ваш бывший муж, солдат, который умер, предлагает назначить вашего сына вашим общим наследником, составив завещание, и указать его в качестве второго наследника, будь то в первом случае или в случае его сына, которым он владел на момент своей смерти, если он умер в течение четырнадцатого года жизни или позже. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. Petroniae. * <a 293 sKIan.Sirmi aa. conss.>
 
CJ.6.26.8.2: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Ибо недвусмысленно установлено, что если, будучи поставленным во власть солдата своего отца, он имел лишь заместителя в первом случае, и его отец стал его наследником, то после его смерти его наследство во всех отношениях принадлежит вам. <a 293 sKIan.Sirmiaa. conss.>
 
CJ.6.26.8.2: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Но если во втором случае будет установлено, что замена была произведена либо прямо, либо в порядке упрощенного производства не ранее определенного возраста, и если он действительно умер до полового созревания, то наследниками станут те, кого назначил ему отец и кто приблизился к получению наследства; но если после полового созревания, когда вы получите его наследство, как будто по доверительному управлению, они могут потребовать от вас имущество, которое принадлежало его отцу на момент его смерти. <a 293 sKIan.Sirmiaa. conss.>
 
CJ.6.26.9pr.: Император Юстиниан
 
В интересах гуманности мы позволяем родителям проявлять снисхождение, так что, если у них есть сын, внук или правнук любого пола, и у них нет других потомков, но этот сын, дочь, внук, внучка, правнук или правнучка умственно отсталые или имеют необратимые психические нарушения, или если таких детей или потомков двое или более, но ни один из них не является вменяемым, то этим же родителям разрешается заменить их из законной доли, оставленной им, кем угодно по своему желанию, так что при такой замене, например, учеником, не возникнет жалоб против их воли, так что, если они впоследствии изменят свое решение, такая замена прекратится, или если дети или другие потомки такого умственно отсталого человека вменяемы, то родителю, дающему показания, не разрешается заменять кого-либо, кроме своих потомков, одного, нескольких или всех. * iust. a. menae pp. * <a 528 d.III id.Dec.Constantinople dn. Justiniana. pp. iicons.>
 
CJ.6.26.9.1: Император Юстиниан
 
Однако, если и другие дети завещателя мудры, и никто из упомянутых лиц не является потомком, то та же замена должна быть произведена в отношении одного, некоторых или всех их братьев. <из 528 г. н. III там же. Дек. Константинополь дн. Юстиниан а. стр. ii конс.>
 
CJ.6.26.10pr.: Император Юстиниан
 
Когда некий человек назначил своих двух несовершеннолетних сыновей наследниками, он добавил, что если оба умрут, будучи несовершеннолетними, то наследником станет он сам. Среди древних авторов законов существовали сомнения относительно того, предполагал ли он, что в этом случае будет допущен заместитель, поскольку оба сына умерли в расцвете сил, или что заместитель должен немедленно получить свою долю после смерти любого из них. Сабин решил, что заместитель должен произойти именно тогда, поскольку оба сына умерли: он полагал, что отец, если умрет первым, унаследует свою долю от брата. * iust. a. johanni.Pp. * <a 531 d.Vi k.Aug.Constantinopoli post consulatum Lampadius et Orestis vv.Cc.>
 
CJ.6.26.10.1: Император Юстиниан
 
Мы, считая мнение того же Сабина более верным, не считаем, что замена должна быть допущена иным образом, если только оба они не умерли в расцвете сил. <из 531 г. до н.э., Константинополь, после консульства Лампедия и Ореста, в.в. н.э.>
 
CJ.6.26.11pr.: Император Юстиниан
 
Если кто-то, назначив двух наследников своему несовершеннолетнему сыну, заменяет их третьим и составляет завещание так: «Кто хочет быть моим наследником, и Тит — наследником моего сына», то, согласно тому, что мы находим у Ульпиана, когда умирает несовершеннолетний сын, возникает вопрос, как назначаются три замещающих наследника: назначаются ли первые двое, которые также были указаны как наследники отца, на половину, а Тит — на оставшуюся половину, или же каждый из трех замещающих наследников назначается на замену из третьего? Другой вопрос возникает, если кто-то написал наследника так: «Тит вместе со своими сыновьями и Семпронием — мои наследники». И в данном случае, согласно Ульпиану, завещатель спрашивает: назначает ли он Тита вместе со своими сыновьями на половину, а Семпрония — на другую половину, или всех на мужскую долю? * iust. a. johannipp. * <a 531 d. iiik. aug. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста (вв. ок. н.э.)
 
CJ.6.26.11.1: Император Юстиниан
 
Но в первом виде, как нам кажется, упоминаются три заместителя, каждый из которых упоминается в Триенте, а во втором виде, поскольку и отец, и сын по природе считаются почти одним и тем же лицом, половина части отводится Тицию и его сыновьям, а другая часть — Семпронию. <a 531 г. н.э. III н.э. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста в.в. н.э.>
 
CJ.6.27.0. О назначении или замене необходимых и обремененных наследников.
 
CJ.6.27.1: Упрямый император
 
Тот, кто не обязан платить, может оставить необходимого наследника даже в случае мошенничества кредиторов. Но если вы были даны в залог и остались в том же положении, вы не могли бы существовать как необходимый наследник даже от того должника, который не был обязан платить. * постоянный а. прибыль. * <a 193 pp.Xik.April.Falconeetclaroconss.>
 
CJ.6.27.2: Император Антонин
 
Поскольку вы, будучи рабами, были записаны под титулом наследников вольноотпущенников, это письмо следует толковать так же, как если бы вы были объявлены свободными людьми и наследниками. Этому нет места в завещании. * ant. a. aufidio. * <с 196 года принято седьмым К. Мартом, Приско и Аполлинарием конс.>
 
CJ.6.27.3: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если ваш опекун причислил вашу служанку к своей сожительнице и впоследствии назначил ее наследницей, то и владение не может быть отнято у вас таким актом, и вы имеете право претендовать на ее наследство по своему указу через это наследование. * Диоклетиан и Максимиан и cc. Фелиций. * <a 293 s.Xvik.Ian.Sirmiaa.Conss.>
 
CJ.6.27.4pr.: Император Юстиниан
 
Когда некий человек назначил своего подопечного наследником и прямо передал свою свободу рабу, а на втором этапе, когда он произвел замену подопечного, он заменил своего подопечного самим рабом, лишенным свободы, среди благоразумных возник вопрос, возникнет ли в результате такой замены необходимый наследник для подопечного. * iust. a. iuliano pp. * <a 530 d.Xv k.Dec.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss. >
 
CJ.6.27.4.1: Император Юстиниан
 
Причина спора возникла из старого правила, поскольку всем было угодно сделать этого необходимого раба наследником господина, которому в равной степени были оставлены и наследование, и свобода, но в данном случае свобода и замещение не объединены в одно целое, а находятся в иной и иной степени. <a 530 d.Xv k.Dec.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss. >
 
CJ.6.27.4.2: Император Юстиниан
 
Поэтому, поскольку мы рассматриваем тот же самый аргумент, нам показалось странным, что кто-то может считать, что воля завещателя, и особенно господина, затруднена такими угрызениями совести, и что раб не должен быть обязательным наследником, а должен иметь право как получить свободу, так и отказаться от наследства и заявить о воле господина: и если он попытается отсрочить это, он также должен быть наказан. Следовательно, живой сирота должен быть свободен, потому что этого хотел завещатель, а умерший сирота должен быть обязательным наследником, потому что этого также хотел завещатель. <a 530 d.Xv k.Dec.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss. >
 
CJ.6.27.5pr.: Император Юстиниан
 
Один человек, составляя завещание, назначил двух наследников в письменной форме, один из которых действительно был назначен с одной стороны, но его собственный слуга, имя которого он также добавил, был назначен наследником с другой стороны без права наследования, а впоследствии завещал этого же слугу другому, или после назначения наследника он передал слугу другому по завещанию, а затем назначил его наследником без права наследования: и возникли сомнения, может ли такое завещание или назначение иметь какую-либо силу и кому оно принадлежит. * iust. a. johanni pp. * <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadius et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.27.5.1: Император Юстиниан
 
Однако предметом сомнения было то, что он все же написал, что его слуга был назначен наследником без права голоса, и среди древних возник такой спор, что разрешить его, кажется, практически невозможно. <a 531 d. ii k. mai. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.27.5.1a: Император Юстиниан
 
Но древности, безусловно, остается лишь спорить об этом. Однако для нас найден другой способ принятия подобных решений, поскольку мы всегда следуем следам завещания. <a 531 d. ii k. mai. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.27.5.1b: Император Юстиниан
 
Поскольку, следовательно, мы видим, что наше законодательство ввело положение о том, что если кто-то оставил своего раба в качестве опекуна своим детям, не имеющим свободы, то из самого факта предоставления опеки предполагается, что он также наделил его свободой в пользу сирот, почему бы нам не ввести это положение, как в отношении наследования, так и более гуманно и в пользу свободы, что если кто-то записал своего раба в качестве наследника, не имеющего свободы, то он становится римским гражданином во всех отношениях? <из 531 г. н.э., Константинополь, после консульства Лампадия и Ореста в.в.>
 
CJ.6.27.5.1c: Император Юстиниан
 
Поскольку это было введено, то ни приобретение, ни столь обширный и неразрывный трактат древних неуместны. Ибо нельзя предполагать, что одни настолько покорны, что назначают одного и того же раба и наследника без свободы, а другие же назначают того же раба посредством легации. <a 531 d. ii k. mai. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.27.5.1d: Император Юстиниан
 
Но поскольку древние также предлагали другую двусмысленность, говоря, что если кто-то указал своего раба в завещании как наследника, частично лишенного свободы, но оставил ему свободу в кодицилах, то может ли такое положение дел быть действительным, и он становится одновременно наследником и свободным человеком, чтобы не создавалось впечатление, что наследование подтверждается кодицилами, в которых наследование не может быть предоставлено согласно старому правилу: мы же, в таком положении, хотя это и было написано в кодицилах, благодаря нашей щедрости и благосклонному толкованию, даруем рабам и свободу, и наследование, чтобы они могли радоваться, поскольку они не остаются рабами, а становятся свободными людьми и наследниками, поскольку на них было излито столько благосклонности нашего божества, что, хотя свобода не была им дарована ни завещанием, ни кодицилами, все же свобода кажется предписанной наследству, оставленному рабам. <a 531 d. 2 k. May. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста (вв. н.э.)
 
CJ.6.27.5.2: Император Юстиниан
 
То есть, учитывая, что если им оставляют наследство или доверительное управление без свободы, они остаются в рабстве. <a 531 г. н. э. II г. до н. э. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста в. в. н. э.>
 
CJ.6.27.5.2a: Император Юстиниан
 
Однако нечестивые наследники не существуют в том смысле, что они пытаются обмануть щедрость завещателя в отношении рабского труда, выплачивая причитающееся вознаграждение и не отдавая то, что осталось, хотя и считаются рабами. <a 531 d. ii k. mai. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.27.5.3: Император Юстиниан
 
Какое из этих определений нашего закона можно любезно распространить и на другой сомнительный вид? Ибо если кто-то в завещании передал своего раба кому-то другому, но при замещении ученика заменил этим же рабом своего сына без права на свободу, возникал вопрос, была ли такая замена полезна и приобретается ли ученик после смерти через завещанного раба, или же такая замена бесполезна, поскольку она была произведена без права на свободу в качестве собственного раба. <a 531 d. ii k. mai. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.27.5.3a: Император Юстиниан
 
Поэтому нам кажется лучше не санкционировать немедленное приобретение имущества наследником, а дождаться события замещения. И если действительно есть возможность замещения в случае смерти сироты, он становится свободным наследником; но если возможности замещения нет вовсе, например, когда сирота уже достигла половой зрелости, то он переходит во владение наследника. <a 531 d. ii k. mai. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.27.5.3b: Император Юстиниан
 
Ибо подобно тому как древние, если бы имела место замена свободой, вводили её постольку, поскольку свобода приостанавливается и понимается статус свободного, так и из нашей интерпретации, без добавления свободы в качестве замены, и свободный, и наследник существуют как сироты. <a 531 г. н. э. II века до н. э. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста в. вв. н. э.>
 
CJ.6.27.6: Император Юстиниан
 
Наше решение, которое мы приняли, санкционирующее, что лицо, назначенное наследником своим господином без свободы, считается получившим свободу, оставаясь при этом в своей собственной неизменности, если кто-то назначает своего раба наследником чисто по определению, но предоставляет ему свободу при условии, если это условие действительно таково, что оно находится в компетенции раба; но он пренебрегает им и ни в коей мере не выполняет его, и лишается своей свободы и наследства по собственной вине. Но если условие случайное, и он потерпел неудачу из-за коварства судьбы, то, с точки зрения гуманности, свобода действительно полагается ему во всех отношениях, но наследство, если оно действительно должно быть выплачено, переходит к другим, которых призвал бы закон, если бы никто не был заменен. Но если оно не должно быть выплачено, так что необходимое условие, установленное здесь, включает в себя и свободу, и наследство. Ибо тогда, согласно определению как старого решения, так и нашего, и свободный, и наследник существуют обязательно. * iust. a. johannispp. * <a 531 d. ii к. август Константинопольское консульство Лампадий и Орестис вв. коп.>
 
CJ.6.28.0. О детях, которые умерли или были лишены наследства.
 
CJ.6.28.1pr.: Императоры Север, Антонин
 
Поскольку лишение наследства указывается после всех степеней наследования, если завещатель добавляет, что он лишает себя наследства от всех степеней, нет сомнений в том, что закон соблюден. И поэтому, даже если это не добавлено, кажется, что он писал с намерением лишить наследства от всех, и завещание, по-видимому, составлено правильно. * sev. et ant. aa. fabio. * <a 204 pp. vi k. iul. cilone et libone conss.>
 
CJ.6.28.1.1: Императоры Север, Антонин
 
Следовательно, поскольку глава семьи лишил свою дочь наследства, назначив и поочередно заменяя своих сыновей, следует понимать, что он лишил наследства обеих степеней. Поскольку были назначены одни и те же наследники, нет никаких оснований полагать, что он хотел лишить наследства только во втором случае. <a 204 pp. vik. iul. ciloneetliboneconss.>
 
CJ.6.28.2: Император Александр Север
 
Если ваш дед, назначивший вашего отца и мачеху наследниками в равных долях, при этом имея вас в своем распоряжении, не лишил вас наследства по имени в своем завещании, то когда ваш отец умер, а ваш дед был жив, без препятствий со стороны закона о Веллах, унаследовав наследство вместо отца, вы нарушили завещание деда, и все его наследство перешло к вам. * alex. a. heraclidae. * <a 225 pp.Vi id.April.Fusco ii et dextro conss.>
 
CJ.6.28.3: Император Юстиниан
 
Если кто-то лишает наследства собственного сына следующими словами: «Этот мой сын станет чужим для моего имущества», то такого сына следует понимать не как обошедшегося стороной, а как лишенного наследства на основании таких слов. Ибо, поскольку смысл завещателя наиболее очевиден, толкование слов никогда не бывает настолько правильным, чтобы существовать в лучшем смысле. * iust. a. iulian pp. * <a 531 dX k.Mart.Constantinopoli post consulatum Lampadii et Orestis vv.Cc.>
 
CJ.6.28.4pr.: Император Юстиниан
 
Мы исправляем величайший недостаток древней хитрости нынешним законом, который считал, что при наследовании родителей по завещанию должны соблюдаться разные права для мужчин и женщин, тогда как при наследовании без завещания сохранялось аналогичное право для обоих полов, и в одних случаях разрешалось лишать наследства сына, в других — дочь, а среди внуков вводились некоторые гражданские права, в других — права преторов на лишение наследства. * iust. a. johanni pp. * <a 531 dKSept constantinopoli post consulatum lampadius et orestis vv.Cc.>
 
CJ.6.28.4.1: Император Юстиниан
 
А если сын умирал, он либо отменял завещание по закону, либо получал во владение имущество целиком против правил, но умершая дочь получала право приращения по старому закону, так что в тот же момент она частично отменяла завещание отца по праву приращения и сама принималась за наследницу, как если бы она была записана для легатов, но от претора она получала во владение имущество целиком против правил, однако устав великого Антонина ограничивал это право в той мере, в какой оно было применимо. Ибо те, кто вводят такие различия, как будто они являются обвинителями природы, почему она не породила всех мужчин, чтобы, откуда бы они ни произошли, их не производили? <a 531 dKSept Константинополь после консульства Лампадия и Ореста vv.Cc.>
 
CJ.6.28.4.2: Император Юстиниан
 
Исправление этого положения также свидетельствует о следовании нами принципа наших предков, чье следование этому принципу было наиболее очевидным. Ведь мы знаем, что ранее разрешалось писать подобным образом как о сыне, так и обо всех остальных, лишенных наследства, когда даже центурионы ввели еще одно различие. <a 531 dK, Константинополь, после консульства Лампадия и Ореста vv.Cc.>
 
CJ.6.28.4.3: Император Юстиниан
 
И из этого беззакония возник порок, подобный тому, что был обнаружен в книгах Ульпиана, которые он представил по указу претора и о которых нам рассказали наш славнейший квестор Трибониан и другие красноречивейшие мужи, составители законов. <из 531 г. до н.э. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста в н.э.>
 
CJ.6.28.4.4: Император Юстиниан
 
Ибо когда последним средством было пожаловаться на недееспособного наследника, и никто не мог обратиться за защитой из другого источника, выяснялось, что у умершей дочери было меньше наследства, чем у лишенной наследства дочери. Ибо когда, благодаря владению имуществом под залог или праву на прирост, умершая дочь получала половину имущества и была вынуждена выплатить все завещания, а именно до додары ее доли, ей оставалась лишь шестая часть в наследстве. <a 531 dKSept Константинополь после консульства Лампадия и Ореста vv.Cc.>
 
CJ.6.28.4.5: Император Юстиниан
 
Но если бы она была лишена наследства, ей следовало бы оставить четвертую часть всего имущества во всех отношениях, и она получила бы больше, чем тот ущерб, который, по мнению ее отца, он умолчал при установлении наследства; и если бы, согласно определению нашего устава, который мы установили относительно дополнения в четверть, было введено пополнение, то подобным образом лишенная наследства женщина была бы добавлена ​​к четвертому пополнению, и недостаток остался бы таким, что она не почувствовала бы никаких изменений от нашего устава. <a 531 dKSept Константинополь после консульства Лампадия и Ореста vv.Cc.>
 
CJ.6.28.4.6: Император Юстиниан
 
Поэтому мы постановляем, что, подобно тому как в наследовании по линии родителей, которое передается по закону умершим без завещания, и мужчины, и женщины должны иметь равный вес, так и при составлении завещаний они должны быть почтены, и лишение наследства должно происходить по имени и в аналогичных формулировках, и что они должны иметь такое же право владения имуществом, как и их собственный или эмансипированный сын, так что если она тоже умерла, она, подобно своему эмансипированному сыну или себе, может либо отменить завещание по закону, либо не допустить его действия в отношении имущества посредством владения им. <a 531 dK, Константинополь, после консульства Лампадия и Ореста vv.Cc.>
 
CJ.6.28.4.7: Император Юстиниан
 
И мы считаем, что это следует соблюдать не только в отношении дочерей, но и внуков и внучек и так далее, если они происходят от мужчин. <a 531 dK, Константинополь, после консульства Лампадия и Ореста vv.Cc.>
 
CJ.6.28.4.8: Император Юстиниан
 
Но поскольку под предлогом различия был введен еще один порок, и для посмертно родившихся детей соблюдались разные права лишения наследства, а для уже родившихся – разные, так как посмертно родившегося ребенка необходимо было почитать среди других, даже как легата, в то время как дочь, уже родившаяся и не получившая дара, и этим очень кратким дополнением мы довели это до полного определения, санкционировав, что те же права распространяются и на лишенных наследства посмертно родившихся детей, будь то мальчики или девочки, как мы уже установили для сыновей и дочерей, так что они также могут быть лишены наследства по имени, то есть путем упоминания «посмертный» или «посмертно». <a 531 dKSept Константинополь после консульства Лампадия и Ореста vv.Cc.>
 
CJ.6.29.0. Об установлении или лишении наследства посмертных наследников или лиц, скончавшихся ранее.
 
CJ.6.29.1: Император Антонин
 
Если после составления завещания, в котором завещатель не упомянул своих посмертных детей, он взял дочь, умер без завещания, и завещание было признано недействительным из-за родства по наследству с посмертным ребенком, которого он не упомянул, то по закону заявителя ничего не причитается и не может быть предъявлено. * ant. a. Brittiano. * <a 213 d. et pp. iiii k. iul. antonino a. iiiiii et balbinino conss.>
 
CJ.6.29.2: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Аборт, совершенный женой, не отменяет волю мужа, но посмертно, даже если ребенок умер сразу после рождения, она не восстанавливается, что является нарушением самого очевидного права. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. sotericho. * <a 294 s.Xii k.Mart. sirmi cc. conss.>
 
CJ.6.29.3pr.: Император Юстиниан
 
То, что оспаривалось среди древних, мы решили. Поэтому, поскольку тот, кто был выношен в утробе матери, умер, и если бы он явился на свет, то был бы наследником своего отца, если никто другой не предшествовал ему и не оставил нарушенного завещания при рождении, если он действительно перешел в этот мир после смерти, но был удален из этого света, не произнеся ни слова, то сомнительно, мог ли он оставить нарушенное завещание после смерти. * iust. a. iuliano pp. * <a 530 d.Xv k.Dec.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.29.3.1: Император Юстиниан
 
Древних беспокоило, как следует поступить с отцовской хвалебной речью. И поскольку сабины считали, что если ребенок родился живым, даже если он не произнес ни слова, завещание нарушается, ясно, что даже если он был немым, он делал то же самое. Мы также приветствуем их мнение и одобряем то, что если ребенок родился живым и здоровым, даже если он упал на землю сразу после смерти или находился на руках повитухи, завещание все равно нарушается, требуя лишь того, чтобы он появился на свет живым и невредимым, без каких-либо отклонений, чудовищ или чудес. <a 530 d.Xv k.Dec.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.29.4pr.: Император Юстиниан
 
Один человек, составляя завещание, использовал такие слова: «Если сын или дочь родятся в течение десяти месяцев после моей смерти, вы — наследники», или: «Сын или дочь, родившиеся в течение десяти месяцев после моей смерти, вы — наследники». Среди древних толкователей законов возник спор о том, следует ли считать эти слова не включенными в завещание и нарушать ли его условия. * iust. a. iuliano pp. * <a 530 d.Xii k.Dec.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss. >
 
CJ.6.29.4.1: Император Юстиниан
 
Поэтому, когда мы выносим их решения, поскольку мы изложили наиболее распространенные законы, помогающие завещателям, не представляется, что завещание нарушается ни с одной из сторон этих слов, но независимо от того, родился ли сын или дочь при жизни завещателя или после его смерти, в течение десяти месяцев после смерти завещателя, завещание завещателя остается нетронутым, чтобы тот, кто не передал своих детей, не понес наказание за упущение. <a 530 d.Xii k.Dec.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss. >
 
CJ.6.30.0. О праве принимать решения и претендовать на наследство или получать его.
 
CJ.6.30.1: Император Антонин
 
Если, освободившись от отцовской власти, вы не признали владение своим имуществом после его смерти, то напрасно опасаетесь, что можете быть связаны отцовским наследством, потому что освободили его слугу без каких-либо прав и лишили его некоторых вещей и рабов для покрытия расходов на его похороны. * ant. a. titiae. * <a 214 pp. k. iul. messala et sabino conss.>
 
CJ.6.30.2: Император Александр Север
 
Поскольку вы утверждаете, что выплатили свой отцовский долг пропорционально вашей наследственной доле, нет сомнений в том, что вы признали наследство умершего. * Алекс. А. Флорентино Мил. * <a 223 стр. viid. febr. maximoiietaelianocons.>
 
CJ.6.30.3pr.: Император Гордиан
 
Если сын вашего брата находился во владении отца на момент его смерти, независимо от того, был ли он назначен наследником по завещанию, даже если дела были закрыты, наследник мог существовать или существовать частично, тем не менее, его наследник существовал непосредственно для него, и поэтому, поскольку в течение нескольких дней после смерти отца он уступил судьбе, вы можете претендовать на наследство вашего брата. * gord. a. florentino mil. * <a 241 pp. xv k. sept. gordiano a. ii et pompeiano conss.>
 
CJ.6.30.3.1: Император Гордиан
 
Но если, будучи законным наследником, он умер до получения наследства, и вы стали законным наследником своего брата или признали себя владельцем имущества в сроки, установленные указом, то имущество, принадлежащее наследству, или имущество, незаконно удержанное другим лицом, будет возвращено вам по усмотрению презида. <a 241 pp. xv k. sept. gordian a. ii et pompeian conss.>
 
CJ.6.30.4: Император Дек.
 
Когда наследство переходит к сыну из семьи, и отец действовал в соответствии с волей сына как наследника, часто пишут, что торжественность закона соблюдена. * dec. a. athenaidi. * <a 250 pp. x k. mart. decio a. et grato conss.>
 
CJ.6.30.5: Императоры храбры, галльен.
 
Подопечный мог получить право наследования, выступая в качестве опекуна наследника, но для этого требовались его собственные действия и завещание. Ибо если опекун совершал что-либо без его ведома, он не мог получить наследство. * valer. et gallien. aa. paulo. * <a 257 pp. xvi k. iul. ipsis iiii et iii aa. conss.>
 
CJ.6.30.6: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если ваша бабушка завещала вашему отцу наследницу в две унции, а ваш отец мог стать наследником только по своему усмотрению, то, если в своем завещании он постановил, что эти же унции должны быть востребованы и от вас, вы сможете отстаивать право на две унции перед ректором провинции. * Diocl. and Maxim. aa. Philippa. * <a 290 pp. xvi k. aug. sirmi ipsis iiii et iii aa. conss.>
 
CJ.6.30.7: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Поскольку вы предполагаете, что ваша сестра умерла, не узнав, оставил ли ей брат какое-либо наследство, совершенно очевидно, что до того, как она стала наследницей или признала владение имуществом, она не могла передать право наследования своим наследникам после своей смерти. * Diocl. et Maxim. aa. et cc. Eusebius. * <a 293 pp. k. mai. thiralli aa. conss.>
 
CJ.6.30.8: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Хотя на континенте их наследники не причастны к имуществу отца, тем не менее, они не могут быть лишены права на законное право на это наследство, не зная, что оно было передано им по давно установленному сроку давности. * Диокл. и Максим. аа. и цк. Клавдий. * <a 293 s. xviik. ian. sirmiaa. conss.>
 
CJ.6.30.9: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если ваш опекун ранее составил действительное завещание или законно передал право наследования от умершего без завещания, в этом случае тот, кто не отказался от наследства, имеет право обратиться к нему. Поэтому настоятель прихода в провинцию, если они еще не связаны наследством, должен спросить их, являются ли они наследниками, и, если они попросят время на размышление, он определит умеренное время. * Диокл. и Максим. аа. и цк. Платон. * <a 293 s. xvik. jan. sirmiaa. conss.>
 
CJ.6.30.10: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если вы причастны к отцовскому имуществу, будучи на двадцать пять лет старше, ни бедность отца не освобождает вас от ответственности, ни воля вашего брата, отнявшего вашу долю, ни воля того, кто её отнял, не помешают вам взыскать долги кредиторов, которые по гражданскому праву договорились о вашей наследственной доле. * Диоклетиан и Максимиан. * <a 294 s. xvik. ian. sirmicc. conss.>
 
CJ.6.30.11: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Когда вы оказали сопротивление, ваш отец, в чьей власти вы находились, не смог ни лишить вас надежды на законное наследство, ни даровать свободу вашим потомственным рабам, освободив их. * Диоклетиан и Максимиан, а. и ц. Филумена. * <a 294 s. viid. februarysirmicc. conss.>
 
CJ.6.30.12: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Не вызывает сомнений, что совершеннолетний человек, признающий владение имуществом после передачи ему наследства, действует как наследник. * Диокл. и Максим. аа. и цк. Антонио. * <a 294 s. iiik. dec. cc. conss.>
 
CJ.6.30.13: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Несомненно, его наследник, отказавшись от владения своим имуществом, мог бы получить право наследования по отцовской линии. * Диоклетиан и Максимиан. аа. и ц. Археполи. * <а 294 с. iii там же. дек. Никомедия ц. конс.>
 
CJ.6.30.14: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если ваш брат унаследовал имущество от сестры по гражданскому или почетному праву, хотя и не доказано, что он владел имуществом от своих потомков, наследник тем не менее может испытывать негативные последствия для владельцев. * Диоклетиан и Максимиан, а. и ц. Флавиан. * <a 294 sdxviiik. ian. nicomediaecc. conss.>
 
CJ.6.30.15: Император Констанций
 
Нет сомнения, что прежде чем сын по приказу отца получил наследство, он был наделен возможностью добиваться его самостоятельно по своему усмотрению. * Констанций а. Леонцию, граф Восток. * <а 349 г. до 8 г. н.э. Апрель. Лимений и Катулино, графы.>
 
CJ.6.30.16: Императоры Аркадий, Гонорий
 
Никто не обязан покупать или приобретать то, что дано, или приближаться к вредному наследству. * arcad. and honor. aa. ennodio. * <a 395 d. vii k. ian. olybrio and probino conss.>
 
CJ.6.30.17: Императоры Аркадий, Гонорий
 
Мы постановляем, что этим законом должна быть полностью искоренена скрупулезная торжественность творений. * arcad. and honor. aa. and theodos. a. anthemio pp. * <a 407 d. xvi k. april. constantinopoli honorio vii and theodosio ii aa. conss.>
 
CJ.6.30.18pr.: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Если несовершеннолетний, то есть младше семи лет, находится под властью своего отца, деда или прадеда, или если наследство умершего лица было оставлено или передано без завещания его матерью или линией, от которой происходит мать, или любым другим лицом, то его родителям, под властью которых он находится, разрешается обратиться к нему от его имени, чтобы потребовать наследства или владения имуществом. * Феодосий и Валентиниан а.а. в сенат. * <a 426 d. viiiid. nov. Равенна Феодосий XII и Валентиниан II а.а. конс.>
 
CJ.6.30.18.1: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Но если родитель пренебрегает этим, и ребенок умирает в указанном возрасте, то оставшийся в живых родитель может претендовать на все наследство, переданное этому ребенку по наследственному праву, как если бы оно уже было приобретено ребенком. <a 426 d. viii id. nov. ravenna theodosius xii et valentiniano ii aa. cons.>
 
CJ.6.30.18.2: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Но если родителя нет, и если после его смерти опекуном назначен или назначен несовершеннолетний, он все равно может, будучи еще несовершеннолетним, быть назначен подопечным на его имя и претендовать на наследство или владение имуществом, которое перешло к нему, независимо от того, жив ли родитель или умер, и таким образом добиваться наследства для того же несовершеннолетнего. <a 426 d. viii id. nov. ravennae theodosius xii et valentiniano ii aa. conss.>
 
CJ.6.30.18.3: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Но если опекуна нет или, будучи им, он пренебрегает этим, то, когда этот ребенок умирает в этом возрасте, все наследства, которые перешли к нему и не были признаны, следует понимать так, как если бы они не были переданы ему с самого начала, и таким образом они распространяются на тех лиц, которые были бы упомянуты, если бы наследство не было передано ребенку. Но то, что мы установили относительно ребенка, переданного под опеку родителей, будет применяться даже в том случае, если по какой-либо причине этот ребенок будет обнаружен в соответствии с принципом suiiuris. <a 426 d. viii id. nov. ravenna theodosius xii et valentiniano ii aa. conss.>
 
CJ.6.30.18.4: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Но если сирота достиг семилетнего возраста и исполнил долг судьбы после смерти своего предыдущего родителя в возрасте опекунства, мы постановляем, что должны быть получены те вещи, которые содержатся в старых законах, не оставляя сомнений в том, что после достижения сиротой семилетнего возраста он может сам претендовать на наследство или потребовать владения имуществом с согласия своего родителя, если он находится под его властью, или с разрешения опекуна, если он независим, или, если у него нет опекуна, обратиться к претору и получить это право по его указу. <a 426 d. viii id. nov. ravennae theodosius xii et valentiniano ii aa. conss.>
 
CJ.6.30.19pr.: Император Юстиниан
 
В более старых законах, и особенно в вопросах Юлия Павла, мы находим, что сыновья семей, обдумывая свое отцовское наследство, могут также передавать его своим потомкам, с некоторыми другими дополнениями, которые являются особыми для таких лиц: мы посчитали, что это обдумывание должно распространяться на всех преемников, будь то родственники или иностранцы. * iust. a. demosthenespp. * <a 529 прочитано седьмым в новом консистории дворца Юстиниана. d. iiik. nov. deciovc. cons.>
 
CJ.6.30.19.1: Император Юстиниан
 
Поэтому мы постановляем: если кто-либо, по завещанию или без завещания, заслужил обдумывание или, действительно, не сделал этого, но не отказался от наследства, так что кажется, будто он обдумывает это по этой причине, но не совершил ничего, что вносит дополнение или управление от имени наследника, пусть он передаст вышеупомянутое решение своему наследнику, так чтобы передача была завершена в течение одного года. <из 529, прочитано седьмого числа на новом консистории Юстинианова дворца. d. iiik. nov. deciovc. cons.>
 
CJ.6.30.19.2: Император Юстиниан
 
И если тот, кто, зная, что наследство принадлежит ему, будь то по завещанию или без завещания, умер в анналах без всякого раздумья, распространяет это право на своё собственное преемство в анналах. <из 529, прочитано на седьмой день в новом консистории Юстинианского дворца. d. iiik. nov. deciovc. cons.>
 
CJ.6.30.19.3: Император Юстиниан
 
Ибо если он сам, после того как завещание было намекнуто, или ему стало известно от завещателя, из завещания или иным образом, что он назван наследником, не совершит в течение срока, из которого он либо дал понять, что к наследству следует приблизиться, либо отказаться от него, то он и его наследники лишаются такого рода привилегий. <из 529, прочитано седьмым в новом консистории Юстинианова дворца. d. iiik. nov. deciovic. cons.>
 
CJ.6.30.19.4: Император Юстиниан
 
Но если он умрет в течение нынешнего аннала, то оставшееся время для наследования, несомненно, будет передано его преемникам, после чего никакое другое право на наследство не будет сохранено для его наследников. <из 529, прочитано на седьмой день в новом консистории дворца Юстиниана. d. iiik. nov. deciovc. cons.>
 
CJ.6.30.20pr.: Император Юстиниан
 
Один человек, составив завещание, указал наследника в определённом количестве унций, после определённых слов завещания, в другом количестве унций, или в определённом числе, или в третьей части наследства, или в другой части, или в определённом количестве унций. Однако, допуская одно или два назначения, он считал, что одно или два, или сколько ещё следует отклонить. Среди древних спрашивали, разрешено ли ему так поступать. * iust. a. johannipp. * <a 531 d. prid. k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.30.20.1: Император Юстиниан
 
Аналогичным образом возникали сомнения относительно того, назначал ли несовершеннолетний сын своего наследника с одной стороны и некоего постороннего человека с другой, которого он заменял учеником, и после смерти завещателя сирота становился наследником отца, но посторонний человек присоединялся к наследству, а позже, еще в юном возрасте, назначенный сирота отстранялся от этого положения, и замещающий ученик претендовал на это место: и когда замещающий отказался признать ту же роль, возникал вопрос, может ли наследник, назначенный главным завещанием, теперь отказаться от замещения учеником. <a 531 г. до н.э., Константинополь, после консульства Лампадия и Ореста в.в. н.э.>
 
CJ.6.30.20.2: Император Юстиниан
 
Поэтому мы считаем, что оба сомнения следует разрешить одновременно: ибо нам было угодно, будь то в учреждениях или при замене учеников, либо принять всё, либо всё отклонить, и обязать наследника посредством определённого акта либо принять другую или другие части наследства, либо даже заменить ученика. <a 531 d. prid. k. mai. constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.30.21pr.: Император Юстиниан
 
Когда кто-то, выступая против того, кто в суде заявлял о своих правах собственности на его условиях, писал о нём как о наследнике, а тот, кто называл себя собственником, приказывал ему обратиться к нему за наследством, чтобы тот мог отпраздновать его получение, тот возмущался, словно подчиняясь своему господину. Среди древних возник вопрос, было ли наложено на него какое-либо наказание за подобную дерзость. * iust. a. johanni pp. * <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.30.21.1: Император Юстиниан
 
Древние придерживались множества мнений, но мы считаем, что их разногласия следует разрешить таким образом, чтобы в основе вопроса было проведено тонкое разграничение. <a 531 d. ii k. mai. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.30.21.2: Император Юстиниан
 
И если действительно в уставе написано так: «Я назначаю этого слугу его наследником», поскольку совершенно очевидно, что устав написан с точки зрения господина, то компетентный судья должен всеми способами принудить его приблизиться к наследству и получить его, но он не должен подвергаться никакому бремени постфактум, если будет объявлен свободным человеком, а вся прибыль или убыток должны доставаться тому, кто взял его в рабство, и все наследственные права должны быть ему запрещены и направлены против него, не причиняя ему никакого вреда. <a 531 d. 2 k. mai. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.30.21.3: Император Юстиниан
 
Но если свободный человек назначается так, как если бы он был свободен, без упоминания господина или раба в этом назначении, то он никоим образом не принуждается к получению наследства, и ему не отказывают в либеральном решении, а наследство должно быть получено по его собственному праву и либеральному решению, в ожидании вердикта, будь то его собственными действиями или после лишения права на наследство. Таким образом, если действительно объявляется раб, то он получает наследство от своего господина, но если он свободен, то он получает его, если предпочитает обратиться к нему. <a 531 d. 2 k. mai. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста vv. cc.>
 
CJ.6.30.22pr.: Император Юстиниан
 
Мы знаем, что по нашей милости уже были приняты две конституции: одна касалась тех, кто счел необходимым обдумать данное им наследство, а другая — непредвиденных долгов и неопределенного исхода, наложенных на них различными видами имущества. Но мы также не неведаем о старой конституции, которую божественный Гордиан написал Платону о солдатах, которые по незнанию приблизились к наследству, так что с них должны взыскиваться только те вещи, которые они нашли в наследстве умершего, и что их имущество не должно быть затронуто наследственными кредиторами: смысл которой мы свели к одной из вышеупомянутых конституций. Ибо самый священный законодатель считал, что солдаты должны знать оружие больше, чем законы. * iust. a. к сенату. * <a 531 dV k.Dec.Post consulatum Lampadius et Orestis vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.1: Император Юстиниан
 
Поэтому из всего этого нам показалось гуманным собрать один закон и не только помочь солдатам таким образом, но и распространить его на всех, не только в случае возникновения неожиданного долга, но и если кто-то обнаружит, что полученное им наследство обременительно. Ибо даже в этом случае помощь в обдумывании будет недостаточно необходима, за исключением трусливых людей, которые боятся даже того, что не заслуживает подозрения. <a 531 dV k.Dec.Post consulship Lampidius and Orestis vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.1a: Император Юстиниан
 
Следовательно, когда наследство было передано кому-либо, по завещанию или без завещания, по имуществу или по частям, и если этот человек предпочел получить наследство надлежащим образом и сделал это с самой твердой надеждой или вмешался в него, чтобы не отказаться от него впоследствии, ему не требуется опись имущества, поскольку он находится в списке всех кредиторов, так как наследство было передано ему по его собственной воле. <a 531 dV k.Dec.Post consulatum Lampedius et Orestis vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.1b: Император Юстиниан
 
Аналогичным образом, если он без колебаний считает, что наследство должно быть отвергнуто или удержано, он должен самым открытым образом отказаться от него в течение трех месяцев с момента, когда он узнает, что был назван наследником, не составляя описи имущества и не дожидаясь каких-либо других процедур, и он должен быть чужд такому наследству, независимо от того, является ли оно обременительным или прибыльным. <a 531 dV k.Dec.Post consulatum Lampadius et Orestis vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.2: Император Юстиниан
 
Но если он сомневается в том, следует ли признать за умершим его наследство или нет, ему не следует раздумывать, а следует обратиться к наследникам или вмешаться, но в любом случае он должен составить опись имущества, чтобы в течение тридцати дней после вскрытия таблиц или после того, как ему сообщат о вскрытии таблиц, или после того, как он узнает о наследстве, переданном ему умершим по закону, он начал составлять опись имущества, которым владел умерший на момент своей смерти. <a 531 dV k.Dec.Post consulatum Lampidius et Orestis vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.2a: Император Юстиниан
 
И эта опись должна быть полностью заполнена в течение следующих шестидесяти дней в присутствии составителей описи и других лиц, необходимых для такой подготовки. <a 531 dVk.Dec.После консульства Лампадия и Ореста vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.2b: Император Юстиниан
 
Однако наследник должен поставить подпись, указывающую как на количество вещей, так и на отсутствие злого умысла с его стороны в отношении совершенных или планируемых к совершению действий, или, если он не знаком с грамотой или не может писать, поручить составление грамот от его имени специальному регистратору, предварительно поставив на руки наследника почтенный знак, то есть пригласив свидетелей, знающих наследника и присутствовавших при исполнении регистратором распоряжения о подписании. <a 531 dV k.Dec.Post consulship of Lampedius and Orestes vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.3: Император Юстиниан
 
Но если наследники отсутствуют в местах, где находится наследственное имущество или большая его часть, то мы даем им один год со дня смерти завещателя для составления описи: ибо указанного периода достаточно, даже если они находятся на очень большом расстоянии друг от друга, чтобы, тем не менее, дать им возможность составить опись либо самостоятельно, либо через уполномоченных прокураторов, которых следует направить в места, где находится имущество. <a 531 dV k.Dec.Post consulship of Lampedius and Orestes vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.4: Император Юстиниан
 
И если они подтвердили вышеупомянутое наблюдение, составив опись имущества, и получили наследство без риска, и воспользовались правом на защиту от неблагонадежности в отношении наследников, то наследственные кредиторы будут удерживать их в той мере, в какой им принадлежит переданное им имущество. <a 531 dV k.Dec.Post consulship of Lampedius and Orestes vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.4a: Император Юстиниан
 
И пусть они удовлетворят требования кредиторов, которые придут первыми, а если ничего не останется, то те, кто придут позже, будут отброшены, и наследники ничего не потеряют из своего имущества, чтобы, надеясь получить прибыль, не впасть в убыток. Но если тем временем появятся наследники, пусть они удовлетворят их требования из наследства умершего, или из самих вещей, или, может быть, из их продажи. <a 531 dV k.Dec.Post consulship of Lampedius and Orestes vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.5: Император Юстиниан
 
Но если кредиторы, которые еще не удовлетворены после оценки имущества, заявляют о своих правах, им не разрешается преследовать самого наследника или тех, кто приобрел у него имущество, цены на которое были переданы по завещаниям или трастам, или другим кредиторам: кредиторам не следует отказывать в разрешении предъявлять претензии к наследникам и использовать ипотеку или условие задолженности для взыскания полученного, поскольку совершенно абсурдно отказывать в законной помощи кредиторам, отстаивающим свои права, но отказывать наследникам, конкурирующим за прибыль, чтобы удовлетворить свою законную долю. <a 531 dV k.Dec.Post consulship of Lampedius and Orestes vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.6: Император Юстиниан
 
Но если наследники передали наследственное имущество наследственным кредиторам в счет погашения их долга или удовлетворили их, предоставив им деньги, то другим кредиторам, возникшим в результате предыдущих ипотечных залогов, разрешается предъявлять к ним требования и отзывать их у последующих кредиторов в соответствии с законом, либо путем иска о взыскании долга по ипотеке, либо путем условия, предусмотренного законом, если только они не желают предложить им долг. <a 531 dV k.Dec.Post consulatum Lampedius and Orestis vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.7: Император Юстиниан
 
Однако, как уже неоднократно говорилось, иск не может быть подан против самого наследника, который растратил сумму наследственного имущества. <a 531 dV k.Dec.Post consulship of Lampadius and Orestes vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.8: Император Юстиниан
 
Но никому другому также не должно быть позволено предъявлять претензии покупателям наследственного имущества, которое он сам продал для погашения долгов или наследникам, поскольку мы достаточно предусмотрели возможность для более ранних кредиторов обращаться к более поздним кредиторам или наследникам и отстаивать свои права. <a 531 dV k.Dec.Post consulship of Lampedius and Orestes vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.9: Император Юстиниан
 
Однако при расчете наследства мы позволяем ему исключить и оставить себе все, что он потратил на похороны, или на составление завещания, или на инвентаризацию, или на другие необходимые расходы по наследству, которые он одобрил к оплате. Но если у него самого также были какие-либо иски против покойного, их не следует путать, но его участь должна быть во всех отношениях аналогична участи других кредиторов, однако следует соблюдать временные ограничения в отношении кредиторов. <a 531 dV k.Dec.Post consulatum Lampadius and Orestis vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.10: Император Юстиниан
 
Кредиторам, наследникам или доверительным управляющим разрешается, если они считают, что имущество, оставленное умершим, превышает то, что наследник указал в описи, разрешить любыми законными способами утверждать излишнее, например, путем пыток наследственных рабов в соответствии с нашим прежним законом, который говорит о вопросе рабов, или путем присяги последних, если другие доказательства не подтвердятся, чтобы, выяснив правду со всех сторон, наследник не почувствовал ни выгоды, ни убытка от такого наследства: а именно, следует отметить, что если наследники украли, скрыли или распорядились изъять что-либо из наследства, после того как они будут признаны виновными, они обязаны вернуть это или удвоить сумму наследства. <a 531 dV k.Dec.Post consulship of Lampedius and Orestes vv.C c.>
 
CJ.6.30.22.11: Император Юстиниан
 
Однако до составления описи имущества, или если имущество будет доступно в течение трех месяцев, или если оно отсутствует в течение анналистического периода, согласно предыдущему разграничению, у кредиторов, наследников или доверительных управляющих не будет права преследовать наследников, вызывать их в суд или требовать наследственное имущество на основании ипотеки. Этот период должен быть предоставлен самим законом для того, чтобы наследники могли обдумать свои действия, не причиняя ущерба наследственным кредиторам в отношении исковой давности с этого периода. <a 531 dV k.Dec.Post consulship of Lampedius and Orestes vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.12: Император Юстиниан
 
Однако, если после их обращения или вмешательства они задерживают составление описи имущества, независимо от того, присутствуют они или нет, и отведенное нами время для составления описи уже прошло, то уже по самому факту того, что они не составили опись имущества в соответствии с формой действующей конституции, они считаются наследниками во всех отношениях и несут солидарную ответственность за наследственные долги, а также не пользуются преимуществами нашего закона, который они сочли презренным. <a 531 dV k.Dec.Post consulatum Lampadius et Orestis vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.13: Император Юстиниан
 
И мы действительно постановляем это относительно тех, кто позаботился не искать никакого обсуждения, которое, как мы считаем, совершенно излишним после принятия этого закона и от которого следует отказаться: ибо, поскольку в соответствии с настоящим законом разрешено как приближаться к наследству, так и отходить от него без ущерба, какое место остается для обсуждения? <a 531 dV k.Dec.Post consulatum Lampadius et Orestis vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.13a: Император Юстиниан
 
Но поскольку некоторые, либо из-за напрасного страха, либо из-за коварных интриг, считают необходимым просить нас о рассмотрении вопроса, чтобы им было позволено избегать летописей, изучать наследство, плести против него другие интриги и неоднократно получать это рассмотрение со слезами на глазах: чтобы никто не подумал, что мы совершенно презираем древность, мы позволяем им просить о рассмотрении либо у нас, либо у наших судей, но не позднее чем через год после императорского саммита, а у наших судей — через девять месяцев, так что никакого другого времени им не будет предоставлено из императорской щедрости, но даже если оно будет предоставлено, оно может считаться ничтожным: ибо мы позволяем просить об этом один раз, а не чаще. <a 531 dV k.Dec.Post consulship Lampidius and Orestis vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.14: Император Юстиниан
 
Но если кто-то поступит так и составит опись имущества (ибо опись необходимо составлять со всей должной осмотрительностью и вниманием во всех отношениях), то после установленного срока ему не разрешается, если он не отказался от наследства, а предпочел приблизиться к нему, воспользоваться преимуществами нашего закона, но он будет привлечен к солидарной ответственности перед всеми кредиторами согласно древнему праву. <a 531 dV k.Dec.Post consulatum Lampadius et Orestis vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.14a: Император Юстиниан
 
Поскольку были открыты два пути, один из которых исходит из прежнего, дающего возможность для размышления, а другой, грубый и новый, открытый нашим божеством, благодаря которому приближающиеся к нему сохраняют безопасность, мы даем ему выбор: либо выбрать наше устройство и ощутить его преимущества, либо, если он сочтет его презренным и призовет на помощь размышления, воспользоваться его преимуществами. И если он не откажется от наследства в течение установленного времени, он будет обязан выплатить все наследственные долги в полном объеме, и не по методу паромонии, но даже если оценка наследства невелика, он все равно будет обязан выплатить все долги, как если бы он был наследником, и возложит на себя бремя, выбрав старое ради нового блага. <a 531 dV k.Dec.Post consulship of Lampedius and Orestes vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.14b: Император Юстиниан
 
Поэтому, как при самом обсуждении, так и в божественном указе, который должен быть обнародован по этому поводу, мы хотим добавить следующее, чтобы все знали, что после запрошенного обсуждения, если они явились или выступили в качестве наследников, или не отказались от наследства, они будут нести солидарную ответственность за все наследственные обязательства. <a 531 dV k.Dec.Post consulship of Lampedius and Orestes vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.14c: Император Юстиниан
 
Но если кто-либо, руководствуясь необдуманными намерениями, действительно просит о пересмотре дела, но не составляет опись имущества и либо увеличивает наследство, либо не отказывается от него, то он не только привлекается кредиторами к ответственности, но и не пользуется правом на применение закона о необоснованности. <a 531 dV k.Dec.Post consulatum Lampadius et Orestis vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.14d: Император Юстиниан
 
Но если после раздумий он откажется составить опись имущества, не записав её хотя бы в письменном виде, то по закону он будет обязан вернуть наследственное имущество кредиторам или лицам, призванным к наследству, сумма которого должна быть указана под присягой управляющих, а оценка должна быть определена судьёй. <a 531 dV k.Dec.Post consulatum Lampadius et Orestis vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.15: Император Юстиниан
 
Однако хорошо известно, что от этой конституции, содержащей все случаи, были отступлены наши конституции, уже принятые для тех же глав, одна из которых также содержала смысл Гордиевой конституции. <a 531 dV k.Dec.Post consulship Lampadius and Orestes vv.Cc.>
 
CJ.6.30.22.16: Император Юстиниан
 
Ибо когда состоялось более обширное обсуждение, был найден лучший результат, и когда три конституции были собраны вместе, появилась одна статья вероятного права, как для солдат, так и для всех остальных. Зачем мы позволяем нашим подданным быть обеспокоенными нашим прежним правилом? А именно, что солдаты, даже если они не соблюдали тонкости нынешнего закона из-за его простоты, все равно должны подчиняться в той мере, в какой они нашли это в своем наследстве. Которое отцы-призывники в таких случаях мы разрешаем получать в будущем. <a 531 dV k.Dec.Post consulship of Lampadius and Orestes vv.Cc.>
 
CJ.6.31.0. Отказ от наследования или воздержание от него.
 
CJ.6.31.1: Император Антонин
 
Если будет установлено, что вы воздержались от получения отцовского наследства, и будет четко доказано, что вы проживали в доме не как наследник, а как квартирант или опекун, или по какой-либо другой уважительной причине, мой прокурор запретит вам быть вызванным в качестве вашего отца. * ant. a. muciano. * <a 214 pp.Id.Iul.Messala et Sabino conss.>
 
CJ.6.31.2: Император Антонин
 
Если вы отказались от наследства по отцовской линии не потому, что приобрели земли у кредиторов, а только если сделали это добросовестно, то впоследствии к вам будут предъявлены иски от лиц, взявших деньги в долг по тем же обязательствам. * ant. a. severe. * <a 215 pp.V k.Iul.Laeto ii et cereale conss.>
 
CJ.6.31.3: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Его наследник, в нарушение соглашения, который, утверждая, что его завещание было несправедливым, впоследствии юридически заявил, что не будет претендовать ни на что из отцовского наследства, не из-за дара, а с намерением заключить компромисс, поскольку он не мог отказаться от искомого наследства, и компромисс вообще не состоялся бы, если бы ничего не было дано, удержано или обещано, не может быть отстранен от должности. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. Theodotiano. * <a 294 sine die and cc. conss.>
 
CJ.6.31.4: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Подобно тому, как человек, достигший двадцати пяти лет, прежде чем прийти к власти, отказывается от переданного наследства и не может претендовать на него впоследствии, так и, отказываясь от искомого наследства, он ничего не делает, а сохраняет за собой право, которым обладал, и, поскольку он решил признать наследство как признанное судом, он не принадлежит к числу тех, кто отказывается от наследства, а к числу тех, кто признает, что ему причитается определенная сумма. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. Modestino mil. * <a 293 sV k.Ian.Sirmi aa. conss.>
 
CJ.6.31.5: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Отказ подопечных от переданного наследства, совершенный без разрешения опекуна, не причиняет им вреда. * Диокл. и Максим. аа. и цк. Клавдиан. * <a 293 s.Prid.K.Ian.Sirmiaa.Conss.>
 
CJ.6.31.6pr.: Император Юстиниан
 
Если кто-либо из своих отказывается от отцовского наследства, а затем предпочитает получить к нему доступ, хотя ему это было разрешено без разбора, пока отцовское имущество оставалось в том же состоянии, и спустя долгое время ему разрешалось вернуться к тому же наследству, мы исправляем это и санкционируем, если имущество уже продано, запрет на предоставление ему доступа к наследству: что также наблюдалось в древности. * iust. a. johanni pp. * <a 532 d. xv k. nov. constantinople post consulatum lampadius et orestis vv. cc. anno secundo.>
 
CJ.6.31.6.1: Император Юстиниан
 
Но если имущество не было отчуждено, если он действительно достиг совершеннолетия и для него не осталось сроков возврата, ему может быть предоставлена ​​такая лицензия только в течение трех лет. <a 532 d. xv k. nov. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc. in the second year.>
 
CJ.6.31.6.2: Император Юстиниан
 
Но если он несовершеннолетний или назначен в благоприятный период, то по истечении четырех лет, то есть по истечении благоприятного года, предоставленного для восстановления, ему предоставляется еще три года, в течение которых он может, сохраняя имущество в надлежащем состоянии, приблизиться к наследству и отменить свое отречение. <a 532 d. xv k. nov. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc. in the second year.>
 
CJ.6.31.6.3: Император Юстиниан
 
По истечении этого времени ему не предоставляется никакого доступа к отцовскому наследству, за исключением, возможно, случаев продажи имущества в период его несовершеннолетия. В этом случае, посредством полного возмещения убытков, ему не отказывают в доступе к наследству, возврате имущества и удовлетворении требований его отцовских кредиторов. <с 532 г. н.э., XV век, Константинополь, после консульства Лампадия и Ореста, второй год н.э.>
 
CJ.6.32.0. Как вскрываются, проверяются и описываются завещания?
 
CJ.6.32.1: Император Александр Север
 
Чтобы завещание, о котором вы говорите, было составлено, было представлено и публично прочитано, распорядится компетентный судья. * alex. a. proculae. * <a 223 pp. ii k. april. maximo ii et aeliano conss.>
 
CJ.6.32.2: Императоры храбры, галльен.
 
Завещательные таблички, данные вам вашим отцом для этой цели, чтобы их можно было предъявить в вашей стране, вы можете предъявить там, подтвердив, что они могут быть составлены в соответствии с законами и обычаями этого места, а именно, таким образом, чтобы, если свидетели отсутствуют, вы сначала убедили их обратиться либо в суд, либо по почте от ректора провинции и, с его разрешения, обеспечить присутствие честных людей, в присутствии которых таблички могут быть вскрыты и снова запечатаны ими. * valer. et gallien. aa. alexandro. * <a 256 pp. xii k. ian. maximo ii et glabrione conss.>
 
CJ.6.32.3: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Его, касающийся дела последнего суда над вашим отцом, о клевете, связанной с вашей клятвой, за исключением той части, которую покойный запретил вскрывать, или которая, как говорят, относится к опозорению кого-либо, ректор провинции распорядится, чтобы вам было предоставлено право осматривать и описывать его, за исключением дня и консула. * Диоклетиан и Максимиан, а. и ц. Аристотель. * <a 294 d. vik. May. cc. conss.>
 
CJ.6.32.4: Императоры Грациан, Валентиниан, Феодосий
 
Дополнения к завещаниям или любые письменные документы в любой форме должны быть обнародованы с тем же соблюдением, что и завещания. * Поздравляем Валентина и Феодоса с заключением в Гесперии. * <a 379 г. iiik. aug. MediolanumAusoniumandOlybriumconss.>
 
CJ.6.33.0. Об отмене эдикта божественного Адриана и о том, как наследник, указанный в завещании, вступает во владение имуществом.
 
CJ.6.33.1: Императоры Север, Антонин
 
Когда возникает спор между назначенным и замененным, тот, кто был назначен изначально, должен быть приведен во владение. * sev. et ant. aa. lucillo. * <a 196 pp. xii k. dec. dextro et prisco conss.>
 
CJ.6.33.2: Император Александр Север
 
Хотя кто-то может утверждать, что он сын умершего, или что он является субъектом ложного или недееспособного завещания, или имеет какой-либо другой недостаток, или что он умерший раб, тем не менее, обычно наследник, указанный в завещании, передается во владение. * alex. a. eutacto. * <a 223 pp. vi k. nov. maximo ii et aeliano conss.>
 
CJ.6.33.3pr.: Император Юстиниан
 
Указом божественного Адриана, введенным по случаю двадцатого века, со многими двусмысленностями, трудностями и нескромными повествованиями, полностью успокоенными, поскольку двадцатый век также вышел за пределы нашей республики, не сделав, тем не менее, устаревшими все остальные положения, касающиеся исполнения или толкования этого же указа, мы постановляем, что, если кто-либо лично или от имени стороны представит компетентному судье завещание, которое не отменено, не упразднено и не искажено ни в одной части своей формы, но первая форма которого представлена ​​без каких-либо искажений и подтверждена показаниями законного числа свидетелей, то он действительно получит во владение то имущество, которое существовало на момент смерти завещателя, но не находится в законном владении другого лица, и он получит его со свидетельством публичных лиц. * iust. a. juliano pp. * <a a. 531 d. xii k. april. Constantinopoli Post Consulatum Lampadius et Orestis vv. коп.>
 
CJ.6.33.3.1: Император Юстиниан
 
Но если возникнет возражение, то в компетентном суде должны быть рассмотрены доводы о владении миссией и последующее возражение, и владение будет приобретено для того, кто законными средствами доказал более важные права, или для того, кто был послан и ранее считал, что против задержания следует возразить. <a a. 531 d. xii k. april. constantinopoli post consulatum lampadius et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.33.3.2: Император Юстиниан
 
Никакие временные ограничения не должны препятствовать такого рода миссиям, но независимо от того, отправлен ли кто-то с опозданием или преждевременно, требуется лишь усмотрение закона и причина, из которой возникает либо миссия, либо противоречие. <a. a. 531 d. xiik. апрель. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста vv. cc.>
 
CJ.6.33.3.3: Император Юстиниан
 
Ибо независимо от того, был ли кто-то отправлен после анналистического времени или после наступления более длительной эпохи, если отправка осуществляется на основании законно сформированного завещания, никакие временные препятствия не могут быть ему возражены, если только не прошло столько времени, которое может либо обеспечить владельцу полную гарантию владения, либо исключить всякое намерение у отправленного. <a a. 531 d. xii k. april. constantinopoli post consulatum lampadius et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.33.3.4: Император Юстиниан
 
Ибо если с одной или с обеих сторон наблюдается длительный период времени, то становится совершенно очевидно, что не только миссия, но и само главное дело дремлет. <a. a. 531 d. xii k. april. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.34.0. Если кто-либо запрещает или принуждает кого-либо давать показания.
 
CJ.6.34.1: Император Александр Север
 
В гражданский спор добавляется преступление, если завещатель составил завещание не по собственной воле, а по принуждению назначенного наследника, или если он написал завещание другим лицам, которым не желал. * alex. a. severae. * <a 229 s.Xv k.Ian.Alexandro a.Iii et dione conss.>
 
CJ.6.34.2: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Те, кто, как доказано, препятствовал составлению завещания, должны быть исключены из числа наследников как недостойные лица, согласно самому известному закону. * Диоклетиан и Максим Никагорский. * <из 285 стр. К. Ян. Диоклетиан II и Аристобул Конс.>
 
CJ.6.34.3: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Не является преступлением провоцировать окончательное осуждение жены посредством супружеских бесед. * Диокл. и Максим. аа. и цк. Евтихид. * <a 294 dVk.Ian.Cc.Conss.>
 
CJ.6.35.0. О тех, кто отстранен как недостойный и согласно постановлению сената Силания.
 
CJ.6.35.1pr.: Императоры Север, Антонин
 
Наследники, в отношении которых установлено, что смерть завещателя осталась безнаказанной, обязаны вернуть все плоды. Ибо, по-видимому, до начала спора не было добросовестных владельцев, которые сознательно пренебрегли должным долгом благочестия. * sev. et ant. aa. celeri. * <a 204 d.Xv k.April.Cilone et libone conss.>
 
CJ.6.35.1.1: Императоры Север, Антонин
 
Однако на деньги, полученные в качестве наследства за изъятое имущество или от должников после подачи иска против этого имущества, могут начисляться проценты. <a 204 d.Xv k.April.Cilone and Libone cons.>
 
CJ.6.35.1.2: Императоры Север, Антонин
 
Нет сомнений в том, что оно также находило место в фруктах, которые они находили в наследственных владениях или получали от них и продавали. <a 204 d.Xv k.April.Cilone and Libone cons.>
 
CJ.6.35.1.3: Императоры Север, Антонин
 
Но достаточно полагаться на половину процентов. <из 204 d.Xv k.April.Cilone and Libone cons.>
 
CJ.6.35.2pr.: Императоры Север, Антонин
 
Полла действительно обладала свободой распоряжаться своим наследством, и не потому, что её сирота стала её наследницей, следовало ставить под сомнение то, что было прекращено ею. * sev. et ant. aa. vero. * <a 208 pp.Vii k.Mai.Antonino a.Iii et geta iii conss.>
 
CJ.6.35.2.1: Императоры Север, Антонин
 
Но если вы хотите оспорить завещание, составленное от имени подопечного, вы можете попытаться, но помните, что если вы проиграете дело, вы также обеспечите ему ту долю, которую подопечный получил по этому завещанию, которую необходимо будет отнять у подопечного в соответствии с законом, и что председательствующий судья будет рассматривать вашу клевету, даже если вы будете действовать от имени подопечного, поскольку вы отказываетесь от того, что было заключено сонаследником. <a 208 pp.Vii k.Mai.Antonino a.Iii et Geta iii conss.>
 
CJ.6.35.3: Император Александр Север
 
Если этот вопрос будет поднят против сыновей того, кого вы называете своим двоюродным братом, потому что скрижали завещания их отца, который, как говорят, был убит семьей, были вскрыты и прочитаны до того, как был рассмотрен вопрос о рабах, по совету самого обширного ордена, наследство будет заявлено казначейством, и поэтому дело должно быть передано моему прокуратору, поскольку в то время они не были сиротами. * Александр А. Антиохийский * <a 222 стр. II неапрель. Александр А. консул.>
 
CJ.6.35.4: Император Александр Север
 
Наследство, указанное в завещании, не могло быть отнято письменно или посредством кодицилов. Однако, поскольку завещательница указала в своем завещании, что один из наследников не заслуживает его, его доля была передана другому без права и была востребована казначейством. Тем не менее, права, предоставленные в том же письме, могли быть востребованы. * Алекс. А. Филомузо. * <a 223 стр. IIk.Dec.Maximoiietaelianoconss.>
 
CJ.6.35.5: Император Александр Север
 
Недопустимо лишать наследства недостойных наследников под предлогом того, что при погребении не были соблюдены высшие обряды покойного. * Алекс. А. Тиран. * <a 224 стр. vii id. mart. juliano et crispino cons.>
 
CJ.6.35.6pr.: Император Александр Север
 
Было решено, что наследники в возрасте до двадцати пяти лет не должны подвергаться преступлению, квалифицируемому как смерть без наказания. * Алекс. А. Венусто и Клементино. * <a 229 стр. XVK.Iul. Александро А. III и Диона Конс.>
 
CJ.6.35.6.1: Император Александр Север
 
Но поскольку вы также вынесли обвинение и предлагаете наказать некоторых обвиняемых, хотя тот, кто, как говорят, приказал совершить убийство, спровоцировал его, вам не следует бояться, что у вас возникнут какие-либо вопросы о вашем отцовском наследстве из моей казны. Ибо вашей благочестивости подобает ответить тому, кто возвращает дело об апелляции. <a 229 pp.Xv k.Iul.Alexandro a. iii et dione conss.>
 
CJ.6.35.6.2: Император Александр Север
 
Но если бы вы были старше, вам также пришлось бы выполнить условия состязания из-за необходимости принять вызов, чтобы приблизиться к наследству. <a 229 pp.Xv k.Iul.Alexandro a. iii et dione conss.>
 
CJ.6.35.7: Император Александр Север
 
Если, следовательно, месть за смерть завещателя нежелательна, поскольку виновные в убийстве не были найдены, то нецелесообразно причинять вред наследникам, в чьей вине не обнаружено. * alex. a. vitaliae. * <a 232 pp.Id.Mart.Lupo et maximo conss.>
 
CJ.6.35.8: Император Гордиан
 
Есть один случай для того, кто ложно выдвинутым обвинением довел дело до конца и заслужил противоположный приговор, другой — для того, кто не выдержал начатого обвинения, поскольку казначейство действительно одержало победу на его стороне, но этот, кто не выдержал противоположного приговора судьи, не проиграл преследование на своей стороне. * gord. a. tatiae. * <a 239 pp.Xv k.Febr.Gordiano a.Et aviola conss.>
 
CJ.6.35.9: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Поскольку вы настаиваете на том, что ваш брат был отравлен, чтобы не лишить вас права на его наследство, вам необходимо отомстить за его смерть. Ибо хотя призванным по праву не запрещено приближаться к наследству тех, кто был убит в тайных засадах, тем не менее, если их смерть не будет отомщена, они не смогут получить наследство. * Диоклетиан и Максимиан, а также Элиан. * <из 291 стр. Тиберий и Дион, сос.>
 
CJ.6.35.10pr.: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Недопустимо лишать сестру, законно мстящую за убийство брата, права наследования, предписанного ее женой. * Диоклетиан и Максимиан. aa. и cc. Сильван. * <a 294 d. xiik. mai. sirmicc. conss.>
 
CJ.6.35.10.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Согласно этому, если вы уверены в своей невиновности и убеждены, что ваш муж не был убит вашей злой уловкой и что вас нельзя доказать недостойной наследства, то у вас есть наибольшая защита от всякой клеветы. <a 294 d. xiik. mai. sirmicc. conss.>
 
CJ.6.35.11pr.: Император Юстиниан
 
Поскольку постановление Силанского сената заслуживает нашей похвалы и подтверждения, как и речь святого Марка, произнесенная по этому поводу, но мы не находим в нем упоминания о каких-либо свободах, а древних волновали некоторые вопросы о свободах, оставленных в завещании умершего завещателя, нам показалось необходимым разрешить и эти вопросы. * iust. a. johanni pp. * <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.35.11.1: Император Юстиниан
 
Те, кому в этом завещании была дарована свобода, и кто бы её принял, могли бы получить выгоду, которая им выпала в середине процесса, но тем временем, из-за задержки с местью за убийство, эта выгода до них не дошла, и позже они были освобождены и оказались в опасности. <a 531 г. н.э. II г. до н.э. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста в. в. н.э.>
 
CJ.6.35.11.2: Император Юстиниан
 
Чтобы промежуточный период не причинил им вреда, особенно если служанки рожают в этот период, а наследство передается позже, нам кажется наиболее прекрасным воспроизвести речь самого благоразумного князя, божественного Марка, также о свободах, чтобы князь философии, полный совершенства, не одобрил нечто несовершенное: но в вопросах наследования, завещаний и доверительного управления, и особенно в вопросах свобод, которые философия всегда охватывает, его речь следует расширить таким образом, чтобы выгода, полученная ими в этот период после обретения свободы, была восстановлена, а рождение понималось как свободное и невинное, и никакое подобное препятствие не должно причинять вреда каким бы то ни было образом, и их свободное потомство, если оно будет лишено этого света в этот период, могло бы получить выгоду своих родителей. <a 531 d. 2 k. mai. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста vv. cc.>
 
CJ.6.35.11.3: Император Юстиниан
 
Ибо нам было по праву приятно завершить во всех отношениях устройство святейшего Марка: ибо мы считаем, что ничего еще не сделано, а кое-что еще предстоит добавить. <из 531 г. II века до н.э. Константинополь после консульства Лампедия и Ореста в. в. до н.э.>
 
CJ.6.35.12pr.: Император Юстиниан
 
Подобные сомнения относительно древнего права возникли у нас из-за постановления сената Силания о наказании рабов, проживавших под одной крышей и не оказавших помощь своему господину, убитому в засаде. Древние не уточняют, какое именно значение имеют слова «под одной крышей»: в одной комнате, в столовой, в портике или в зале. Они добавляют, что если господин был убит на дороге или в поле, то рабы, присутствовавшие при этом и не оказавшие помощи для предотвращения опасности, должны быть наказаны, не делая различий в зависимости от характера присутствия. * iust. a. johanni pp. * <a 532 d. xv k. nov. constantinopoli post consulatum lampadius et orestis vv. cc. anno secundo.>
 
CJ.6.35.12.1: Император Юстиниан
 
Поэтому, лишая их всякой возможности избежать наказания за пренебрежение безопасностью своего господина, мы наказываем всех рабов, где бы они ни находились — в доме, на дороге или в поле, — если они услышат крик или почувствуют приближение засады и не придут им на помощь, подвергать их наказанию, установленному сенатом. Ибо им необходимо, где бы они ни увидели своего господина в опасности, сговориться, чтобы предотвратить засаду. <из 532 г. н.э., XV век, новин. Константинополь, после консульства Лампадия и Ореста, V век до н.э., второй год.>
 
CJ.6.36.0. О дополнениях к завещаниям.
 
CJ.6.36.1pr.: Император Александр Север
 
Действительно, когда завещание нарушается посмертным возведением в сан, нет сомнений в том, что и дополнения к завещанию также недействительны. * alex. a. mocimo et alii. * <a 233 pp. iii k. iul. maximo et paterno conss.>
 
CJ.6.36.1.1: Император Александр Север
 
Но поскольку вы предполагаете, что после нарушения завещания отец ваших подопечных направил письма, в которых подтвердил предыдущее решение, претор не совершил ничего противозаконного, если, следуя своему последнему завещанию, он объявил, что то, что было оставлено в доверительное управление государству по завещанию, должно быть выплачено так же, как если бы оно было оставлено по кодицилам. <a 233 pp. iii k. iul. maximo et paterno cons.>
 
CJ.6.36.2pr.: Император Филипп
 
Очевидно, что наследство не может быть ни даровано, ни отнято посредством кодицилов: однако даже с помощью ненадежных слов, посредством постановления такого рода окончательного решения, права не делают завещания недействительными. * Филипп. а. и Филипп. в. Асклепиодоты. * <a 244 стр. там же, окт. перегрин и эмилианские конс.>
 
CJ.6.36.2.1: Император Филипп
 
Следовательно, вас ошибочно убедили в том, что в дополнениях к завещанию вас безрезультатно просили вернуть другим ту долю, которую вы получили по завещанию, будучи довольными при этом некоторыми вещами. <из 244 стр. там же, окт., «Перегрин и Эмилиан Конс.»>
 
CJ.6.36.3: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Поскольку вы предполагаете, что мать ваших подопечных составила два завещания в разное время и с противоречащими друг другу формулировками, нет сомнений в том, что то, что она написала в более раннем завещании, если оно отличается от содержания предыдущего и содержит противоположное завещание, было отменено тем, кому она впоследствии доверила тайны своего завещания. * Диокл. и Максим. аа. Гиацинт и др. * <a 290 стр. viid. sept. ipsisiiiietiiiaa. conss.>
 
CJ.6.36.4: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Не в последнюю очередь потому, что твоя мать составила дополнения к завещаниям в твое отсутствие, в случае твоего отсутствия, и эти ненадежные слова, которыми они были написаны, забирают то, что осталось. * Диокл. и Максим. аа. и кц. Стратоник. * < без дня и консульства>
 
CJ.6.36.5: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Неверно и то, что разъяренный человек может составлять завещания согласно самому надежному закону. Поэтому, если документ был представлен как завещание вашего отца, так что на него можно что-то претендовать, уместно доказать, что он присутствовал при отрицании вашего убеждения. * Диоклетиан и Максимиан. * <из 294 г. н.в. н.э. Дивелли, CCConss.>
 
CJ.6.36.6: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Независимо от того, было ли это первоначально оставлено в кодицилах в целом, или же он в конце концов распорядился сохранить оставшееся, вы, защищенные подтверждением, не можете проявлять должной заботы. * Диоклетиан и Максимиан а. и ц. Демосфен. * <a 294 d. iiiid. dec. Никомедия ц. конс.>
 
CJ.6.36.7: Император Константин
 
Если бы те же самые кодицилы, что и завещания, могли выполнять ту же функцию, зачем этим документам, обладающим единой силой и властью, давать другое слово? Следовательно, право устанавливать и заменять кодицилы не было специально предоставлено юридическим авторитетом. * константа. а. к максимальному причастию прошедшего времени. * <a 332 d. iii... iun. pacatianoethilarianoconss.>
 
CJ.6.36.8pr.: Император Феодосий
 
Если кто-либо желает каким-либо образом действовать по завещанию, письменному или неписьменному, в отношении наследства, стремясь к преследованию доверительного управляющего, это категорически не допускается. * Феодосий. А. Асклепиодот стр. * <a 424 d. x k. mart. constantinopolis victore vc. cons.>
 
CJ.6.36.8.1: Император Феодосий
 
Ибо это настолько далеко не означает предоставление кому-либо доступа по его сильному желанию переселиться, что мы также одобряем, что, если завещатель, составляющий завещание, подразумевал в нем, что оно действительно и для кодицилов, тот, кто просит наследства, с самого начала своего намерения имеет право выбирать, по своему желанию, зная, что, выбрав одно, он исключает себе доступ к другому: таким образом, независимо от того, просил ли он владения имуществом согласно таблицам или по имени и другим подобным вещам, или, конечно же, просил отправить его во владение согласно обычаю, он сразу же объясняет цель своего намерения под эгидой этого закона. <a 424 d. x k. mart. constantinopoli victore vc. cons.>
 
CJ.6.36.8.1a: Император Феодосий
 
Следует также с равной степенью уверенности отметить, что завещатель, решивший составить завещание, если он не может его исполнить, считается умершим без завещания, и недопустимо переводить его в толкование траста как его последнее завещание из кодицилов, если только он не согласился с тем, что написание кодицилов также должно иметь юридическую силу: право выбора, а именно, право на продолжение, так что тот, кто желает действовать на основании завещания, не может перейти к трасту. <из 424 d. x k. mart. constantinopoli victore vc. cons.>
 
CJ.6.36.8.2: Император Феодосий
 
Однако, если кто-либо из родителей любого пола и детей до четвертой степени родства или кровного родства указан или был указан в письменном виде в завещании, в котором завещатель также желал занять место кодицилов, ему будет разрешено, если он был лишен права наследования согласно завещанию умершего или если он сам добровольно пожелал это сделать, передать его на содержание траста. Ибо не представляется одинаковой причиной терять долги и не получать прибыль. <из 424 г. до н.э., К. Март., Константинополь Виктор, в. н.э.>
 
CJ.6.36.8.3: Император Феодосий
 
В каждом завещании, за исключением устного завещания, одновременно должны быть задействованы пять свидетелей, либо по просьбе заказчика, либо случайно оказавшихся в завещании, независимо от того, составлено завещание в письменной форме или нет. А именно, свидетели, если составлено письменное завещание, с учетом их пометок. <из 424 d. x k. mart. constantinopoli victore vc. cons.>
 
CJ.6.37.0. О послах.
 
CJ.6.37.1: Император Антонин
 
Хотя в этих словах: «чтобы вы могли жить с праведником Клавдием», вам завещаются еда и одежда, я истолковываю это как намерение покойного, что он хотел обеспечить вас этим и после смерти праведника. * ant. a. pius freedmen of Sextia Basilia.* <a sine die et consule >
 
CJ.6.37.2: Императоры Север, Антонин
 
Хотя назначенный наследник продал наследство, тем не менее, от него можно требовать завещания и доверительное управление, а то, что было передано от его имени, продавец может потребовать от покупателя или его поручителей. * sev. et ant. aa. sabiniano. * <a 197 pp.X k.Sept.Laterano et rufino conss.>
 
CJ.6.37.3: Императоры Север, Антонин
 
Тот, кто после составления завещания передал завещанное имущество в залог или ипотеку, по-видимому, не изменил своего завещания относительно личности наследников: и поэтому, даже если против личности был подан иск, было справедливо решено освободить имущество от ответственности перед наследником. * sev. et ant. aa. victorino. * <a 211 pp.Vi k.Mai.Gentiano et basso conss.>
 
CJ.6.37.4: Император Антонин
 
Наследство или доверительное управление, оставленное рабам, не получившим свободу по завещанию своих хозяев, недействительно и не может быть восстановлено, даже если они получили свободу по какой-либо причине после смерти завещателя. * ant. a. sulpicio. * <a 213 pp.V k.Iul.Antonino a.Iiii et balbino cons.>
 
CJ.6.37.5: Император Антонин
 
Нет сомнения, что право на действия легатов ему отказано пропорционально той допустимой доле в этих делах, которую он, по-видимому, изъял из наследства. * ant. a. пожертвовано. * <a 213 pp.V id.Sept.Antoninus a. iii and Balbinus conss.>
 
CJ.6.37.6: Император Антонин
 
Если первый легатарий признал оставшиеся легаты, их замена в лице Понтианы исчезла. * муравей. а. Хулио. * <a 215 стр.Viiik.Mai.Romaelaetoiietcorneeconss.>
 
CJ.6.37.7pr.: Император Антонин
 
Если ваш отец сначала завещал обширное имение своим братьям по наставлению, а затем вам, то право собственности на него также запрашивается у вас по взаимному согласию. * ant. a. fausto. * <a 215 pp.V id.Iul.Laeto ii et cereale conss.>
 
CJ.6.37.7.1: Император Антонин
 
Однако ошибка в именах, допущенная при письменном указании, при условии отсутствия сомнений относительно завещанных рабов или имущества, не умаляет прав завещателя. <a 215 pp.V id.Iul.Laeto ii et cereale conss.>
 
CJ.6.37.8: Император Антонин
 
Религиозная принадлежность к таинству лишает Марцелла, которого вы предлагаете своему отцу в завещании назначить своим опекуном, права на управление опекой. Этот факт не препятствует ему получить наследство: ибо он не по праву лишен права на это ходатайство, поскольку, даже если бы он этого хотел, ему запрещено управлять опекой. * ant. a. demetrio. * <a 216 pp.Viii id.Mart.Romae sabino ii et anullino conss.>
 
CJ.6.37.9: Император Александр Север
 
Если обвинитель признается в мошенничестве с завещанием и утверждает, что завещание является ложным, президент провинции распорядится о выплате наследства в соответствии с установленной формой права, с гарантией того, что в случае лишения наследства оно будет восстановлено, хотя в противном случае гарантия может быть предоставлена, если выплата наследства производится без споров. * Алекс. А. Антиох. * <a 223 pp.Viiid.Febr.MaximoiietAelianoconss.>
 
CJ.6.37.10: Император Александр Север
 
Когда кто-то завещал чужое имущество, если это было сделано сознательно, то и от наследника, и от доверительного управляющего, право на него может быть заявлено тем, кто заслужил это наследство или доверительный управляющий. Если же он считал это имущество своим собственным, то наследство в противном случае недействительно, если только оно не было передано близкому человеку, жене или другому подобному лицу, которому он собирался завещать имущество, и если он знал, что имущество принадлежит кому-то другому. * alex. a. ingenuae. * <a 227 pp.V k.Febr.Albino et maximo conss.>
 
CJ.6.37.11: Император Александр Север
 
Дочь наследника не имеет права подавать иск, если имущество, которое она завещала ему в своем завещании, отец впоследствии передал в качестве приданого. * Алекс. А. Альбиниано. * <a 231 pp.Vnon.Mart.Pompeianoetpelignocons.>
 
CJ.6.37.12pr.: Император Александр Север
 
С ответом самого благоразумного человека Папиниана, который включен в молитвы, объявляется, что можно претендовать на наследство по завету и часть наследства; вы понимаете, что ваше желание было рассмотрено в соответствии с законом. * Алекс. А. Мучиано. * <a 240 pp.Constitutio v id.Iul.Sabino ii et venusto conss.>
 
CJ.6.37.12.1: Император Александр Север
 
Текст ответа таков: мать завещала имущество дочери следующим образом: «Я поспешно беру дополнительную часть наследства»: хотя дочь отказалась от наследства матери, тем не менее, было сочтено правильным претендовать на нее в качестве наследницы. <a 240 pp. Constitution v id.Iul.Sabino ii et venusto cons.>
 
CJ.6.37.13: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Совершенно очевидно, что ваши личные вещи не могли быть завещаны или переданы вам в доверительное управление. * Диоклетиан и Максим aa. суровый. * <a 286 стр. XVk.Mai. Максим II и Аквилин conss.>
 
CJ.6.37.14: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Ясно, что памятники не могут быть завещаны, но никому не запрещено завещать право увековечивать память умерших. * Диоклетиан и Максим Аа. Татиан. * <a 286 стр. II к. Сент. Максим II и Аквилин конс.>
 
CJ.6.37.15pr.: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если все имущество, оставленное вашим отцом, поглощено налоговыми или личными долгами, то ничто из того, что было включено в его завещание, не может быть признано действительным. * Diocl. et Maxim. aa. Terentius. * <a 290 pp.Iii k.Oct.Ipsis iiii et iii aa.Conss.>
 
CJ.6.37.15.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Но если после вычета долга остается излишек активов, то закон не позволяет ограничивать свободы, поскольку даже завещания и доверительное управление должны быть исполнены без ущерба для закона. <a 290 pp.Iii k.Oct.Ipsis iiii et iii aa.Conss.>
 
CJ.6.37.16: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Кредитор, если он требует от своего должника наследство в виде вещи, полученной им в залог, может быть защищен от долга, предложенного его наследниками, даже если он не возвращает эту вещь. * Диокл. и Максим. аа. и цк. Сцилла. * <a 294 s.Xviiik.Febr.Sirmicc. conss.>
 
CJ.6.37.17: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Было решено, что легат должен быть отнят как чисто условно, так и условно, не только у вольноотпущенников, но и у вольноотпущенников. * Диоклетиан и Максимиан. aa. и cc. Евтихиан. * <a 294 diiinon.Mart.Cc. conss.>
 
CJ.6.37.18: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
От имени наследника, если действия не предписаны преемниками, наследник, конечно, не может совершать прямые действия, но он будет совершать полезные действия от своего имени. * Диоклетиан и Максимиан, а также Юстиниан. * <с 294 г. до н.э. id.Dec.Cc. conss.>
 
CJ.6.37.19: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Муж наследует права на имущество жены не только на два месяца, но и на более короткий срок по письменному завещанию, и этот узкий срок не препятствует изъятию завещаний, трастов или дарений. * Диоклетиан и Максимиан. aa. и cc. Nicon. * <a 294 d. 5 id. dec. Nicomediacc. conss.>
 
CJ.6.37.20: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если жена вашего дяди умерла, оставив завещание, она не могла завещать ваше имущество, имея лишь право пользования и получения плодов от него. * Диоклетиан и Максимиан. аа. и цк. Евтихиан. * <а 294 д.Vii к.Ian.Cc. conss.>
 
CJ.6.37.21: Император Константин
 
В завещаниях или доверительных договорах соблюдение словесного оформления не является обязательным, поэтому совершенно не имеет значения, кто принял такое завещание в словесной форме, а кто произнес речь. * постоянный. а. лопаться. * <a 339 dKFebr.Constantio ii et constante conss.>
 
CJ.6.37.22: Император Юстиниан
 
В летописях завещаний или доверительного управления, которые завещатель желал передать не только конкретному лицу, но и его наследникам, мы постановляем сохранить право на их исполнение для всех наследников и наследников наследников в соответствии с волей завещателя. * iust. a. menae pp. * <a 528 d. iii id. dec. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. ii cons.>
 
CJ.6.37.23pr.: Император Юстиниан
 
Поскольку вопрос о значении слов волновал умы древних, и если кто-то завещал определенное поле, скажем, корнелиевое или какое-либо другое, в твердой форме, то какая половина этого поля достанется первому наследнику, а какая — второму (подобные сомнения существуют как в вопросах наследования, так и в вопросах доверительного управления), и поскольку было введено множество вычислений, достойных многих рассуждений, мы считаем, что все подобные вычисления как бы излишни и противоречат воле завещателей. * iust. a. iuliano pp. * <a 530 d. xv k. dec. lampadio et oreste vv. cc. conss.>
 
CJ.6.37.23.1: Император Юстиниан
 
Поскольку совершенно очевидно, что тот, кто с самого начала оставил двенадцать унций чего-либо одному человеку, а позже шесть другому, фактически отступил от своего прежнего завещания, но хотел уменьшить его до шести унций, когда предложил их другому, настоящее дело найдет очень ясный результат. <a 530 d. xv k. dec. lampadio et oreste vv. cc. conss.>
 
CJ.6.37.23.1a: Император Юстиниан
 
Поэтому, если кто-либо оставляет поле или наследство, сначала целиком, а затем наполовину, то каждый из шести унций является либо владельцем завещанного имущества, либо наследником. <a 530 d. xv k. dec. lampadio et oreste vv. cc. conss.>
 
CJ.6.37.23.1b: Император Юстиниан
 
И если первый человек оставил всё целиком, а третью часть — второму, то, согласно вышеупомянутому методу, восемь унций земли или наследства должны остаться у первого человека, а третья часть, или четыре унции, должны перейти ко второму человеку. <a 530 d. xv k. dec. lampadio et oreste vv. cc. conss.>
 
CJ.6.37.23.1c: Император Юстиниан
 
И таким образом это должно быть установлено во всех вещах, то есть в наследстве, завещаниях или трастах: ибо следы воли завещателя следует оценивать только этим способом. <a 530 d. xv k. dec. lampadio et oreste vv. cc. conss.>
 
CJ.6.37.23.2: Император Юстиниан
 
( 1) Но нам показалось гуманным разрешить другой спор, не отличающийся от того, что был установлен в древнем праве. Ибо спорился вопрос: если кто-то завещал кому-то поле Корнелии или, возможно, что-то другое, а затем снова или чаще передавал это же по завещанию или доверительному управлению, но после таких слов в завещании передал то же поле или что-то другое Семпронию, так что Тит упоминался чаще, а Семпроний — лишь однажды, то что следует решить и каково право, если это оставлено им совместно или раздельно, состоит ли это в завещании или в наследстве? <a 530 d. xv k. dec. Lampadio and Oreste vv. cc. conss.>
 
CJ.6.37.23.2a: Император Юстиниан
 
Таким образом, мы утверждаем давний спор о том, что всякий, кто имеет наследство или землю в вышеупомянутых случаях, совместно, единолично или чаще всего завещанный одному и тому же лицу, наследство, земля и все остальное должны быть разделены поровну, и каждый должен получить половину доли, если только завещатель специально не указал, что один желает получить определенное количество долей, а другой — определенное. Ибо во всем мы считаем, что воля завещателя, которая является законной, имеет преимущественную силу. <a 530 d. xv k. dec. lampadio et oreste vv. cc. conss.>
 
CJ.6.37.24pr.: Император Юстиниан
 
Когда некий человек письменно лишил своего несовершеннолетнего сына наследства, передав его другим наследникам, но оставил другому замещающему наследнику того же сироты, проявив величайшую привязанность к сыну, которому он не оставил никакой выгоды, но после причинения вреда в виде лишения наследства он также добавил ему замещающего наследника и оставил наследство от замещающего наследника, возник вопрос, может ли быть действительным такое завещание или доверительное управление. * iust. a. johanni pp. * <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.37.24.1: Император Юстиниан
 
Но даже если отец оставлял наследство тому же лишенному наследства сыну и заменял его каким-либо посторонним лицом после факта лишения наследства, снова возникал вопрос, мог ли он оставить траст таким же образом. <a 531 d. ii k. mai. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.37.24.2: Император Юстиниан
 
Поскольку, следовательно, в древности действительно предпочитали рассматривать эти вопросы иначе, а нам такие споры кажутся излишними, мы постановляем, что ни один наследник, ни один доверительный управляющий, такой как заместитель, которому было передано имущество лишенного наследства сироты, не должны быть обременены, и это не должно быть так, если заместитель желал передать ему или доверить ему то самое имущество, которое он завещал сироте. <a 531 г. н. э. II г. до н. э. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста в. вв. н. э.>
 
CJ.6.37.25pr.: Император Юстиниан
 
Если наследник спрятал завещание, и оно впоследствии обнаружилось, возникали сомнения в том, сможет ли тот, кто его спрятал, претендовать на наследство, оставленное ему этим завещанием. * iust. a. johanni pp. * <a 531 dk nov. constantinopoli post consulatum lampadius et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.37.25.1: Император Юстиниан
 
Мы считаем, что этому следует всячески препятствовать, чтобы тот, кто хотел обмануть наследника и лишить его наследства, не получил плоды своего коварства: но такое наследство, безусловно, должно быть у него отнято, а должно остаться как бы непереданным наследнику, чтобы тот, кто считал, что это причинит вред другим, сам почувствовал свою потерю, подобно тому как если бы наследник, которому что-то было оставлено для целей опеки, не подчинился опеке, наследство было бы у него отнято, но передано подопечному, которому он не желал быть полезным. <из 531 г. до н.э. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста в. в. н.э.>
 
CJ.6.37.26pr.: Император Юстиниан
 
Мы намеревались внести поправки в определение, данное законодателями как безотзывное в отношении завещаний или трастов, утвердив, что такие виды завещаний или трастов являются действительными и имеют твердую силу. * iust. a. johanni pp. * <a 532 d. xv k. nov. constantinopoli post consulatum lampadius et orestis vv. cc. anno secundo.>
 
CJ.6.37.26.1: Император Юстиниан
 
Поскольку уже установлено, что могут быть сделаны временные дары и договоры, отсюда следует, что завещания или доверительные права, оставленные на время, также подтверждаются таким же образом: по истечении срока, а именно, когда эти завещания или доверительные права возвращаются наследнику, завещатель или доверительный управляющий должен предоставить гарантию от имени наследника, чтобы по истечении срока вещь была возвращена без какого-либо ухудшения по его вине. <a 532 d. xv k. nov. Constantinople after the consulate of Lampadius and Orestes vv. cc. in the second year.>
 
CJ.6.38.0. О значении слов и вещей.
 
CJ.6.38.1pr.: Император Антонин
 
Передав имения легатам, несмотря на то, что у него были масло и вино из плодов, собранных в этом имении, но предназначенные для продажи, а также те вещи, которые были временно переданы в имение для защиты от нападений разбойников, правовые власти решили не передавать имения легату. * ant. a. antipatrae. * <a 213 pp. vi id. aug. antoninus a. iii and balbinus conss.>
 
CJ.6.38.1.1: Император Антонин
 
Но если у вас было вино, которое хранилось в аптеках, чтобы, когда мать семейства приезжала в имение, она могла им воспользоваться, вы не должны были пренебрегать передачей его легату. <a 213 pp. vi id. aug. antoninus a. iii and balbinus conss.>
 
CJ.6.38.2pr.: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Имущество «в соответствии с указаниями» было завещано легату или доверительному управляющему, а также всем, что либо, как сам глава семьи, когда он там работал, либо как было указано в распоряжении, находилось в нем без указания времени, было определено законом как подлежащее завещанию: также и то, что предназначалось для сбора и хранения плодов. * Диокл. и Максим. аа. и cc. Руфин. * <a 293 d. non. oct. sirmi aa. conss.>
 
CJ.6.38.2.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Аналогично, существует определенное право уступать скот, размещенный там для удобрения или выпаса, чтобы получать от него плоды или чтобы ферма была лучше оборудована. <a 293 d. non. oct. sirmiaa. conss.>
 
CJ.6.38.3: Император Юстиниан
 
Мы постановляем, что название «предосторожность» или «асфалея» не следует толковать как предоставление поручителя, если это специально не написано на греческом или латинском языке: ибо, если не указано иное, будь то в общем об удовлетворении или о гарантии, предосторожность или асфалея вовсе не означает гарантию, а лишь голословное обещание. * iust. a. iuliano pp. * <a 531 dk mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.38.4pr.: Император Юстиниан
 
Когда кто-то оформлял завещание, наследство, траст, свободу или опеку следующим образом: «Пусть он или она будет моим наследником», или «Я даю ему или ей наследство», или «Я дам его ему или ей», или «Пусть он или она будет свободен», или «Я назначу его или ее опекуном», или «Я постановляю», возникали сомнения в том, бесполезны ли такие завещания, наследства, трасты, свободы и назначение опекуна, лучше ли положение занимающего их лица, призваны ли оба к таким выгодам или обязанностям и принимаются ли они по какому-либо порядку, или же оба принимаются во всех отношениях, поскольку одни считали, что первое в завещаниях принимается как завещание, второе — как замена, в то время как другие считали, что только последний траст будет принят в трастах, как если бы использовалось более позднее завещание завещателя. * iust. a. johanni pp. * <a 531 d. prid. k. mai. constantinople after the consulship of lampadius and orestes vv. cc.>
 
CJ.6.38.4.1: Император Юстиниан
 
И если кто-то предпочитает объяснять их аргументы по отдельности, ничто не мешает ему создать книгу немаленьких объёмов, чтобы объяснить такое большое разнообразие авторов, поскольку, по-видимому, различались не только авторы законов, но и сами основные положения, которые они сами излагали. <a 531 d. prid. k. mai. constantinople post consulatum lampadius et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.38.4.1a: Император Юстиниан
 
Поэтому нам показалось лучше после всей этой многословности принять союзы «или», «для» и «и», чтобы создавалось впечатление, будто они произнесены в связочном падеже, и чтобы это было скорее парадиазеуксисом, то есть, вводило первое лицо и не отталкивало второе. <a 531 d. prid. k. mai. constantinopoli post consulatum lampadius et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.38.4.1b: Император Юстиниан
 
Подобно тому, как, например, в интердикте, где силой или тайными средствами союз «или» наиболее четко заменяется на «и», так и во всех подобных случаях, будь то учреждения, завещания, трасты, свободы или опека, следует понимать следующее: оба получают наследство в равной мере, оба получают завещания одинаковым образом, траст делится на оба, свобода принимает оба, оба выполняют функцию опекуна. <a 531 d. prid. k. mai. constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.38.4.1c: Император Юстиниан
 
Таким образом, никто не лишается выгоды завещателя, и тем самым проявляется большая забота о подопечных, чтобы, пока остается неясным, кому должна быть опека, имущество подопечных не погибло посреди процесса. Но мы действительно одобряем это, когда против таких лиц предъявляется письменное обвинение. <a 531 d. prid. k. mai. constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.38.4.2: Император Юстиниан
 
Но если действительно есть один человек, но дела обстоят так: «Я даю ему то или иное, я завещаю это» или «Я оставляю это в доверительное управление», то согласно старым правилам и древним определениям законы древности остаются нетронутыми, и никакие нововведения из этого устава в них не вносятся. <a 531 d. prid. k. mai. constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.38.4.3: Император Юстиниан
 
Которые, как мы считаем, также имеют место в договорах. <a 531 d. prid. k. mai. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.38.5pr.: Император Юстиниан
 
В ответ на предложение иллирийских защитников, мы постановляем, что имя семьи имеет такую ​​силу: родители и дети, все родственники и имущество, вольноотпущенники и покровители, а также рабы обозначаются этим именем. * iust. a. johanni pp. * <a 532 d. xv k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc. anno secundo.>
 
CJ.6.38.5.1: Император Юстиниан
 
И если кто-либо по завещанию оставил доверительное управление своей семье, то никаких особых дополнений не делается в отношении некоторых лиц, не только родственников, но и, если таковые отсутствуют, зятьев и невесток. И для них, как нам кажется, следует нести ответственность за доверительное управление, а именно, если брак был расторгнут в связи со смертью сына или дочери. Ибо никоим образом зять или невестка не могут нести такую ​​ответственность за живых детей, поскольку они, несомненно, предшествуют им: и это должно делаться постепенно, чтобы после них пришли вольноотпущенники. <из 532 г. н.э. XV н.э. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста V в. в. н.э., второй год.>
 
CJ.6.38.5.2: Император Юстиниан
 
Это также справедливо, и если кто-либо завещал или передал кому-либо недвижимое имущество и запретил его отчуждение, добавив, что, если доверительный управляющий этого не сделает, имущество может быть приобретено его семьей. <a 532 d. xv k. nov. Constantinople after the consulate of Lampadius and Orestes vv. cc. in the second year.>
 
CJ.6.38.5.3: Император Юстиниан
 
Однако в других случаях название семьи следует понимать как сущность, поскольку и рабы, и другое имущество считаются наследством каждого человека. <с 532 г. до н.э. XV века до н.э. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста VV века до н.э. во второй год.>
 
CJ.6.39.0. Если причина завещания не указана.
 
CJ.6.39.1: Императоры Север, Антонин
 
Если вы собираетесь доказать передачу наследства замещающему лицу путем мошенничества со стороны наследников, то против того, с кем был согласован план мошенничества, можно предпринять полезный иск. Очевидно, что если полученные деньги не содержат дополнительных средств, то наследства и доверительное управление обязаны выплатить. * sev. and ant. aa. january. * <a 196 accepted k. oct. dextro ii et prisco conss.>
 
CJ.6.39.2pr.: Император Филипп
 
Тот, кто, имея возможность получить наследство по завещанию, желал воспользоваться правом наследования от лица, не оставившего завещания, давно доволен тем, что не может посягать на свободы, предоставленные этим же завещанием. * Филипп А. и Филипп С. Виктория. * <a 245 стр. К. Иан. Филипп А. и Тициано Консс.>
 
CJ.6.39.2.1: Император Филипп
 
Но если, поскольку ни наследство, ни владение имуществом не могут быть заявлены по завещанию, решение суда умершего не будет узурпировано, а будет признано недействительным по закону, то право требования останков не имеет силы. <a 245 pp. k. ian. philippo a. et titiano conss.>
 
CJ.6.39.2.2: Император Филипп
 
Но если после составления законного завещания, когда наследник перестал быть письменным наследником, другое лицо получило наследство от умершего без завещания, то очевидно, что ни права, ни завещательные распоряжения не могут быть предоставлены по завещанию. <a 245 pp. k. ian. philippoa. ettitianoconss.>
 
CJ.6.39.3: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если ваш дальний отец, наследниками которого вы являетесь, оставил что-либо по завещанию и письменному праву согласно своему решению или упустил какое-либо основание в завещании, унаследованном от умершего без завещания, то компетентный судья, насколько это позволяет закон о ложности завещания, распорядится о возврате вам того, что было оставлено. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. apro and piae. * <a 293 d. xv k. jan. sirmi aa. conss.>
 
CJ.6.40.0. О признании вдовства и об отмене юлианского закона о смешанных браках.
 
CJ.6.40.1: Император Гордиан
 
Наследство, оставленное другому лицу при условии, что если жена не выйдет замуж после смерти мужа, брак считается заключенным, условие нарушено, и, следовательно, наследство не может быть востребовано вообще. * gord. a. bono. * <a 241 pp. xiii k. aug. gordiano a. ii et pompeiano conss.>
 
CJ.6.40.2pr.: Император Юстиниан
 
Устранив двусмысленности закона Юлиана, основанного на общем праве, мы признаем, что согласно вышеупомянутому закону не следует приносить присягу, но что вполне допустимо с осторожностью, свойственной Юлиану, опираться на это основание для женщин, даже игнорируя прекращение брака их мужей, которое предписывает им вдовство, и не давая им обета ради рождения потомства, тем не менее, вступить во второй брак, поскольку наказание такого рода прекратилось, независимо от того, есть у нее дети или нет, и получить то, что осталось у ее мужа (из чего наиболее очевидно следует, что право собственности заключается, по крайней мере, в том, чтобы иметь их, пока дети еще живы, использование и плоды остаются только у них, а их имущество передается детям от прежнего брака в соответствии с тем, что установлено о вторых браках и доходах от этих женщин), чтобы не было совершено лжесвидетельство по необходимости закона и под влиянием обета. * iust. a. Julian pp. * <a 531 d. x k. mart. Constantinopoli Post Consulatum Лампедий и Орестис вв. коп.>
 
CJ.6.40.2.1: Император Юстиниан
 
Ибо раз природа создала женщин для этой цели, чтобы они рожали детей, и именно в этом заключается их величайшее желание, то почему мы позволяем совершать лжесвидетельство сознательно и осмотрительно? <a 531 d. x k. mart. of Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.40.2.2: Император Юстиниан
 
Поэтому пусть такая клятва прекратится, и пусть юлианский закон уступит место мукийскому предостережению, введенному в отношении этого, отделенного от республики. Ибо мы предпочли бы, чтобы наша республика увеличилась и населилась многими потомками, чем быть пораженными нечестивой лжесвидетельством, поскольку кажется достаточно бесчеловечным открывать путь лжесвидетельству законами, которые наказывают за лжесвидетельство. <a 531 d. x k. mart. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.40.3pr.: Император Юстиниан
 
Несомненно, закон Юлианской мисцеллы, как мы его отменили для женщин, был отменен и для мужчин. Это действительно имеет отношение к смыслу нашего закона, который мы провозгласили по этому вопросу. * iust. a. johanni pp. * <a 531 dk nov. constantinopoli post consulatum lampadius et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.40.3.1: Император Юстиниан
 
Однако, чтобы не допустить двусмысленности, которая могла бы смутить недалекие умы, мы также прямо одобряем прекращение действия юлианского закона, сборников и обсуждений сената по этому поводу, а также муцианского предостережения, введенного в отношении таких браков, не только для женщин, но и для мужчин. <из 531 г. до н.э. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста в. в. н.э.>
 
CJ.6.40.3.2: Император Юстиниан
 
Но поскольку у Ульпиана в сабинских книгах встречаются слова, которые ускользают от соблюдения закона о мисцелле, чтобы никто не подумал, что он также был отменен, мы постановляем, что, поскольку женщинам оставлено нечто в таких словах, как «если она станет вдовой», «когда она станет вдовой» или «как часто она становится вдовой», или, наоборот, мужчинам: «если они потеряют своих жен» или «когда они достигнут целибата», не запрещено требовать или законным образом брать то, что им оставлено. Ибо, по-видимому, ни женщинам, ни мужчинам не было оставлено оставаться вдовами, так что закон о юлианской мисцелле, который уже был отменен, занимает место даже перед нашим законом: но когда это происходит впервые, немедленно следует преследование таких лиц за то, что было оставлено, потому что, по-видимому, это было оставлено с условием, независимо от того, было ли это щедрое послабление написано один раз или на несколько лет, как бы для консульства в их скорби. <с 531 г. ноябрь. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста в. н.э.>
 
CJ.6.41.0. О тех вещах, которые оставляются в завещании или кодициле под видом наказания.
 
CJ.6.41.1pr.: Император Юстиниан
 
Излишнее соблюдение старых законов, препятствовавших исполнению завещаний, мы исключаем, указывая, что они не имеют силы, поскольку в последних завещаниях завещателей были оставлены или убраны определенные вещи во имя наказания, что делает их недействительными. Однако завещателю разрешается распорядиться о передаче денег для исполнения своего завещания или о наложении другого денежного наказания на кого он пожелает, как при изъятии наследства, завещательных даров, трастов или свобод, так и при их передаче другим лицам тем, кому они были оставлены изначально, или о передаче чего-либо другим лицам им, если наследник, получатель завещательного дара или лицо, которому была предоставлена ​​свобода, не выполняет его распоряжений. * iust. a. menae pp. * <a 528 dk ian. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. ii cons.>
 
CJ.6.41.1.1: Император Юстиниан
 
Но если кому-либо из них было приказано сделать что-либо, что запрещено законом, является позорным или даже невозможным, то повеление завещателя будет исполнено без всякого вреда, даже если повеление завещателя будет проигнорировано. <из 528 dk jan. constantinopoli dn. justinian a. pp. ii cons.>
 
CJ.6.42.0. О доверительном управлении.
 
CJ.6.42.1: Император Антонин
 
Если вы докажете, что Деметрий просил свою мать и наследника обеспечивать вас ежемесячно продовольствием и ежегодной одеждой, и что она выполнила волю сына и обеспечивала их в течение длительного времени, то есть не менее трех лет в таком случае, то вы добьетесь того, чтобы они получали обеспечение и в будущем, а если в прошлом их не обеспечивали, то получали за это плату. * ant. a. Demetrius. * <a 212 pp.Xvii k.Sept.Duobus aspris conss.>
 
CJ.6.42.2: Император Антонин
 
Даже если доверительное управление оказалось бесполезным, тем не менее, если наследники, установив завещание покойного, передали имущество вашему деду в связи с доверительным управлением, то напрасно, чтобы наследники задавали вам вопросы по этому поводу, поскольку, как представляется, это было сделано не только на основании этого документа, но и на основе совести того, кто оставил доверительное управление, в достаточной степени в соответствии с завещанием покойного. * ant. a. eupatrio. * <a 215 pp.Vi k.Aug.Laeto ii et cereale conss.>
 
CJ.6.42.3: Император Антонин
 
Когда, согласно завещанию умершего, девушка Хрисида была освобождена своими наследниками, и до того, как ей было возвращено наследство, ей было предложено наследство без завещания, ее право наследования принадлежит тем, кто освободил ее от наследства. Они, если приблизятся к ее наследству, освобождаются в результате запутанных действий доверительного управляющего. * ant. a. rufino. * <a 215 pp.V id. dec. Laeto ii et cereale conss.>
 
CJ.6.42.4: Император Александр Север
 
Завещание отца, запрещающее детям продавать или закладывать земли вне семьи, по-видимому, не запрещало брату передавать их своей сестре. * Алекс. А. Викторино. * <a 223 стр.Vk.Iul.Maximoiietaelianocons.>
 
CJ.6.42.5: Император Александр Север
 
Если ваш брат, став наследником отца, умер молодым человеком бездетным, его наследство не перешло к вам путем замены учеником. Но если слова доверительного управления были подтверждены в какой-либо части завещания, вам не запрещено требовать выплаты из доверительного управления от наследников. * Алекс. А. Квин. * <a 224 pp.Xv k.Febr.Iuliano et Crispino cons.>
 
CJ.6.42.6pr.: Император Александр Север
 
Наследник обязан выплатить имущество, оставленное по завещанию или доверительному управлению, особенно если завещатель знал об его состоянии или, если бы знал, завещал бы вам что-то другое, не меньшее по размеру. * Алекс. А. Нил. * <a 224 стр. XVI К. Март. Джулиан и Криспин конс.>
 
CJ.6.42.6.1: Император Александр Север
 
Однако, если они были изъяты кредитором, наследник будет вынужден выплатить цену, если только он не представит иное завещание умершего. <из 224 стр. XVI, К. Март. Джулиан и Криспин, конс.>
 
CJ.6.42.7: Император Александр Север
 
Вопрос о завещании умершего находится в компетенции судьи. * Алекс. А. Септимо. * <a 225 стр. XV К. Март. Фуско II и декстро конс.>
 
CJ.6.42.8: Император Александр Север
 
Тот, кто заслужил свободу доверительного управления, добивается исполнения завещаний или доверительных обязательств, предоставленных ему умершим по его собственному праву. * alex. a. macello. * <a 225 pp.Xv k.Iun.Fusco ii et dextro conss.>
 
CJ.6.42.9: Император Гордиан
 
От того, кто не получил ни наследства, ни доверительного управления, ни наследства, ни дара после смерти, ничего нельзя оставить в доверительное управление. * gord. a. paulinae. * <a 238 pp. xvii k. oct. pius and pontius cons.>
 
CJ.6.42.10: Император Гордиан
 
Хотя глагол "volo" отсутствует, тем не менее, поскольку его добавление имеет полный смысл, его следует рассматривать как добавление. * gord. a. firmo. * <a 239 pp. iii id. dec. gordiano a. et aviola conss.>
 
CJ.6.42.11: Император Гордиан
 
Всякий раз, когда продажа совершается всеми, кто после отчуждения может претендовать на удовлетворение просьбы доверительного управляющего, или если другие соглашаются с некоторыми продавцами, авторитет договора не может быть поколеблен никоим образом. * gord. a. papiniano. * <a 241 pp. ii k. ian. gordiano a. ii et pompeiano conss.>
 
CJ.6.42.12: Император Филипп
 
После смерти наследодателя, по требованию суда, он имеет право восстановить наследство умершего и, прежде чем исполнит свой долг, иметь возможность, по своему желанию, удовлетворить (то есть восстановить наследство) четвертую часть, либо сохраненную, либо исключенную. * Филипп. А. и Филипп. К. Руфино. * <из 244 стр. там же, октябрь. Перегрин и Эмилиан Конс.>
 
CJ.6.42.13: Император Филипп
 
Всякий раз, когда наследник, назначенный на основное место, наследует завещателю, завещательные распоряжения или доверительные обязательства, предоставленные заместителем, не могут быть востребованы по закону. * Филипп А. и С. Семпронио. * <a 246 стр. viii К. Март. Праэсенте и Альбино Консс.>
 
CJ.6.42.14пр.: Императорская доблесть., галлиен.
 
Она, чье имущество ваш брат учредил, будь то запрошенное или незапрошенное наследство, умерла, но поскольку он просто, не достигнув двенадцатилетнего возраста, пожелал, чтобы кто-то другой занял его место, составив завещание с ходатайством, ничто не мешает его наследникам, владеющим имуществом без завещания, добиваться этого. * valer. et gallien. aa. falconi. * <a 255 pp. xiiii k. sept. valeriano iii et gallieno ii aa. c onss.>
 
CJ.6.42.14.1: Императорская доблесть., галлиен.
 
В таком случае, если наследство не указано в завещании, то то, что положено по закону, недействительно, поскольку наследство могло быть получено прямым указанием завещателя, а не в том случае, если оно было дано таким образом, что на него могли претендовать и наследники умершего. <a 255 pp. xiiii k. sept. valeriano iii et gallieno ii aa. c onss.>
 
CJ.6.42.14.2: Императорская доблесть., галлиен.
 
Что мы и написали в ответ на ваше утверждение, как если бы законный наследник не был усыновлен. В противном случае, если он умер, оставив наследника в семье, его наследники вынуждены отвечать на ходатайство доверительного управляющего. <a 255 pp. xiiiik. sept. valerianoiiietgallienoiiaa. conss.>
 
CJ.6.42.15: Императоры храбры, галльен.
 
Хотя кто-то просто назначил вас и вашего брата наследниками, и ваш отец стремился получить выгоду от своего наследства через вас и вашего брата в силу своего положения, тем не менее, поскольку завещатель позаботился о том, чтобы сделать вас независимыми в нижней части завещания, можно понять, что отец был связан обязательством восстановить выгоду от наследства. * valer. et gallien. aa. philocratis. * <a 256 pp. vi id. oct. rome maximo ii et glabrione conss.>
 
CJ.6.42.16pr.: Дорогое, дорогое число императоров.
 
Поскольку самый благоразумный человек, Папиниан, ответил: «Нам известно, что подобные завещания также содержатся в доверительном управлении, то есть, когда наследника просили вернуть все, что приходилось ему после смерти, вы также замечаете, что краткое изложение предписания включено в слова завещателя». * carus carinus et numer. aaa. isidorae. * <a 283 pp. prid. id. nov. caro et carino aa. conss.>
 
CJ.6.42.16.1: Императоры, дорогие, дорогие, их число.
 
Действительно, поскольку в доверительном управлении обычно большее значение придается завещанию, чем его словам, если у вас есть дополнительные доказательства истинности этого завещания отца, которое, как вы утверждаете, оно и было, вам не запрещено обсудить его с председателем. <a 283 pp. prid. id. nov. caro et carino aa. conss.>
 
CJ.6.42.17: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если воля кредитора, подкрепленная законом, может быть признана освобождающей от долга того, кто этого желает, и до того, как это освобождение будет официально предоставлено вам вашим наследником, очевидно, что к вам применимо исключение, вытекающее из завещания. * Diocl. et Maxim. aa. fortunato. * <a 286 pp. xii k. mai. maximo ii et aquilino conss.>
 
CJ.6.42.18: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если покойный просил освободить его от необходимости объяснять причину своего решения, то его воля должна быть незыблемой. * Диокл. и Максим. аа. Аполлос. * <a 290 pp. id. mart. ipsisiiiietiiiaa. conss.>
 
CJ.6.42.19: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Ясно и недвусмысленно установлено, что в трастах последующие завещания имеют более строгую силу. * diocl. and maxim. aa. ampliato. * <a 290 pp.Viii id.Sept.Ipsis iiii et iii aa.Conss.>
 
CJ.6.42.20: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Даже от опекунов учеников, как будто оставленных ими, возлагаются обязательства. * Диокл. и Максим. аа. Юлиан. * <a 290 стр. III недек. Ипсис iiii и iii аа. Конс.>
 
CJ.6.42.21: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если срок действия доверительного соглашения в отношении вашего отца, которого вы предлагаете назначить преемником, истек, хотя и не доказано, что вы родились на момент его заключения, вы должны восстановить жену вашего дяди, о которой, как вы утверждаете, ваш отец спрашивал, если она умерла бездетной, что осталось от ее деда, и если она унаследовала его имущество, вы должны согласиться на доверительное соглашение. Ибо если наследство вашего дяди также было заявлено в вашу пользу, то оно не должно запрашиваться в рамках доверительного соглашения, а должно быть заявлено от нее. * Диоклетиан и Максимиан А. и К. Тиберий. * <из 293 г. до н.э., там же, февраль Аа. заключение>
 
CJ.6.42.22: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
И нет сомнения, что доверительное управление может быть оставлено в письме, небольшой записной книжке, без письменного оформления или даже кивком, с участием свидетелей. * Диоклетиан и Максимиан. * <из 293 г. н.э., апрель. Византия. конс.>
 
CJ.6.42.23: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если отсутствует истинность или торжественность закона, и вы не дали завещания родителя, отказавшись от него, или вы дали обещание посредникам ради сделки, и дело остается в силе, вас нельзя обязать платить. * Диокл. и Максим. аа. и цк. Стратоник. * <a 293 dVk.Febr.Aa.Conss.>
 
CJ.6.42.24: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Наследники не обязаны предоставлять документы о наследстве, оставленном в доверительное управление, которые служат доказательством его происхождения; однако они должны предоставить гарантию того, что, если получателю завещания или доверительному управляющему это потребуется, они представят эти документы, если они у них есть. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. menestrato. * <a 293 dKDec.Sirmi aa. conss.>
 
CJ.6.42.25: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Не вызывает сомнений тот факт, что даже собственное имущество может быть передано наследникам в доверительное управление. * Диокл. и Максим. аа. и цк. Юлиан. * <a 294 d.Ii.K.Mart.Cc.Conss.>
 
CJ.6.42.26: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Исключение, связанное со злонамеренностью при отказе от исполнения доверительного договора, возникает по уважительной причине, когда лицо, которому был передан доверительный договор, воспользовалось отказом от исполнения. Следовательно, если вы утверждаете, что это сделали не вы, а ваш отец, который не мог причинить вам вреда, то ничто не может причинить вам вреда. * Диоклетиан и Максимиан. aa. и cc. Гайан. * <a 294 d.Iiid.April.Sirmicc. conss.>
 
CJ.6.42.27: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Попечитель того, кто оставил доказанное покаяние, и его преемники никогда не обязаны его исполнять. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. Olympiad. * <a 294 dV k.Oct.Viminacii cc. conss.>
 
CJ.6.42.28: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Свободу нельзя требовать от доверия, данного напрасно своим рабам на условиях, не дающих свободы. * Диокл. и Максим. аа. и цк. Гай. * <a 294 d.Xvk.Nov.Transmarecc. conss.>
 
CJ.6.42.29: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если завещание, недействительное по закону и даже не являющееся трастом, не будет признано действительным, то право на него может быть заявлено и в отношении наследников, не имеющих завещания. * diocl. and maxim. aa. and cc. achilleo. * <a 294 d.Viii id.Dec.Cc.Conss.>
 
CJ.6.42.30: Император Юстиниан
 
Поскольку Папиниан, человек с самым острым умом и заслуженно превосходящий других, утверждал в своих ответах, что если кто-то назначает своего сына наследником и возлагает на него бремя возмещения после своей смерти, то, по-видимому, он не поступил бы иначе, если только его сын не оставил после себя потомства: мы, справедливо пораженные таким рассуждением, приходим к его полному выводу, что если кто-то поступает таким образом, назначая наследником не только сына, но и дочь, или с самого начала внука или внучку, правнука или правнучку или другое потомство впоследствии, и возлагает на нее бремя возмещения после смерти, то, по-видимому, он не подумал бы иначе, если только те, на кого возлагалось бремя возмещения, не умерли без сыновей, дочерей, внуков или правнуков, чтобы завещатель не показался предпочитающим чужое наследство своему собственному. * iust. a. Демосфен, стр. * <a 529, прочитано седьмым в новом консистории дворца Юстиниана. Д. III, король Новейший Деций, вице-консистория>
 
CJ.6.42.31pr.: Император Юстиниан
 
Один человек отстранил своего сына от священных отцовских обязанностей, а затем, составив завещание, оставил ему ничего, не оставив никаких других наследников, кроме себя самого, которого он не сделал ни наследником, ни лишил наследства, и наложил на него доверительное управление. Возник вопрос, полезно ли такое доверительное управление. * iust. a. johannipp. * <a 531 d.Prid.K.Mart.Constantinopoli post consulatum Lampadius et Orestis vv.Cc.>
 
CJ.6.42.31.1: Император Юстиниан
 
Таким образом, полностью развеяв все древние сомнения по этому поводу, мы решили в данном случае, что эмансипированный человек, поскольку он пострадал от действий своего отца, не обязан исполнять доверие, оставленное им самим. <из 531 г. до н.э. Прид. К. Март. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста в.в.н.
 
CJ.6.42.31.2: Император Юстиниан
 
Мы считаем, что это относится и к другим лицам, которые должны быть лишены наследства. <с 531 г. н.э. Прид. К. Март. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста в.в.>
 
CJ.6.42.32pr.: Император Юстиниан
 
Разрешая вопрос, вытекающий из обстоятельств дела, и обращаясь к завещанию умершего, мы постановляем, что если без письменного оформления и в присутствии свидетелей доверительный управляющий выбрал присягу наследника, легатария или самого доверительного управляющего, то всякий раз, когда им был оставлен траст, будь то общий или специальный, наследник, легатир или доверительный управляющий должен сначала принести присягу о лжи или принести присягу и освободиться от всякой тревоги, или, если он сочтет необходимым отказаться от присяги или не пожелает объявить определенную сумму, оставленную доверительному управляющему, если доверительный управляющий потребует большую сумму, он должен во всех отношениях подчиняться взысканию доверительного управляющего и должен быть обязан выплатить бремя удовлетворения, поскольку он сам является своим собственным судьей и свидетелем, чью религию и веру выбрал доверительный управляющий без каких-либо свидетелей или других сопутствующих доказательств, но независимо от того, есть ли пять свидетелей, несовершеннолетние или ни одного, дело должно быть рассмотрено или отклонено под присягой, имеющей как свои собственные, так и свои собственные Твердость и требовательность, независимо от того, кто доверил доверие — отец или посторонний, — чтобы принцип справедливости распространялся на всех. * iust. a. johanni pp. * <a 531 dV k.Dec.Constantinopoli after the consulship of Lampadius and Orestis. vv.Cc.>
 
CJ.6.42.32.1: Император Юстиниан
 
Ибо когда дело доказывается торжественностью свидетелей, тогда требуется как количество свидетелей, так и чрезмерная тонкость. Ибо закон, чтобы ничто, составленное двумя свидетелями, не стало ложным, требует большего числа свидетелей, чтобы самая совершенная истина была открыта большим числом людей. <a 531 dVk.Dec.ConstantinopleaftertheconsulshipofLampadiusandOrestes. vv.Cc.>
 
CJ.6.42.32.2: Император Юстиниан
 
Но поскольку тот, кто получает выгоду от завещания умершего, и особенно сам наследник, которому доверена высшая власть во всем деле, обязан говорить правду в силу таинства причастия, какое место остается свидетелям или как можно низвести человека до посторонней веры, оставив свою собственную и несомненную? Ведь мы также изучили законы, которые обязывают наследников во всем подчиняться справедливым распоряжениям завещателей и так строго требуют объяснений, что даже наказывают тех, кто меньше всего подчинился своим завещателям, лишая их выгоды от наследства. <a 531 dV k.Dec.Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes. vv.Cc.>
 
CJ.6.43.0. Общие вопросы, касающиеся легатов и доверительного управления, а также вопросы, касающиеся отъезда миссии.
 
CJ.6.43.1pr.: Император Юстиниан
 
Поскольку те, кто был удостоен легатов или доверительного управления, как правило, склонны к личным действиям, кто охотно признает тонкость способов оправдания, разрешения и других видов легатов, которые потомки, используя самые убедительные доводы, не с готовностью принимали и не хвалили непреодолимые препятствия? Кто стал бы использовать щепетильные обходные пути в деле миссии? * iust. a. demosthenes pp. * <a 529 d.Xv k.Oct.Chalcedone decio vc.Cons.>
 
CJ.6.43.1.1: Император Юстиниан
 
Поэтому мы считаем более правильным полностью отменить вещное право, а навязать единый характер всем наследникам и доверительным управляющим, разрешив им не только личные, но и вещные действия, поскольку им разрешено претендовать на одни и те же вещи, независимо от того, были ли они оставлены наследником или доверительным управляющим, путем возбуждения вещного иска, а также, в дополнение к этому, осуществлять служебную пользу (то есть, ипотеку) в отношении этих вещей, оставленных умершим в качестве вещных. <из 529 г. н.э., окт. халцедон, deciovc.Cons.>
 
CJ.6.43.1.2: Император Юстиниан
 
Поскольку в нашем праве стало обычным делом, когда завещатель закладывает свое имущество в завещании тому, кому пожелает, и поскольку новые конституции во многих случаях ввели подразумеваемую ипотеку, в данном случае вполне уместно предоставить ипотеку, которая не может быть введена самим законом без предварительного указания. <a 529 d.Xvk.Oct.Chalcedonedeciovc.Cons.>
 
CJ.6.43.1.3: Император Юстиниан
 
Ибо если завещатель оставил наследство или доверительное управление, чтобы лица, удостоенные им всяческих почестей, могли их получить, то из его завещания следует также возбудить вышеупомянутые иски против имущества завещателя, чтобы его воля была исполнена во всех отношениях, и особенно потому, что наследство или доверительное управление предназначены для совершения благочестивых поступков. <a 529 d.Xvk.Oct.Chalcedonedeciovc.Cons.>
 
CJ.6.43.1.4: Император Юстиниан
 
И мы распоряжаемся этими вещами не только в том случае, если наследство было оставлено или передано наследником, но и если доверительное управление оставлено кому-либо наследником, доверительным управляющим или другим лицом, на которое мы можем возложить бремя доверительного управления. Ибо, поскольку оно недействительно в ином случае, если не приносит никакой выгоды тому, кто его оставил, нет ничего серьезного, что могло бы даже распространить на него не только личный иск, но и иск о вещном и ипотечном праве на вещи, которые он получил от завещателя. <a 529 d.Xvk.Oct.Chalcedonedeciovc.Cons.>
 
CJ.6.43.1.5: Император Юстиниан
 
Однако во всех таких случаях мы хотим быть привлечены к ответственности каждого лица в той мере, в какой против него может быть подан личный иск, и чтобы ипотека не принадлежала самому наследнику или другому лицу, обремененному доверительным управлением имуществом, а только тем вещам, которые перешли к нему от завещателя. <a 529 d.Xvk.Oct.Chalcedonedeciovc.Cons.>
 
CJ.6.43.2pr.: Император Юстиниан
 
Каждое слово, выражающее законный смысл завещателя, желающего завещать или передать имущество, является полезным и действительным, будь то прямые слова, такие как, например, «Я повелеваю», или же завещатель использует неопределенные выражения, такие как «Я прошу», «Я буду», «Я повелеваю», «Я надеюсь», или же он приносит клятву, поскольку это тоже обсуждалось в нашем присутствии, и завещатель действительно сказал «enorkw», но части этого рода слов раздирают на части. * iust. a. iulian pp. * <a 531 d. x k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.43.2.1: Император Юстиниан
 
Следовательно, как мы уже говорили, воля наследника или доверительного управляющего не должна быть недействительной во всех отношениях в соответствии со словами наследника или доверительного управляющего, и все, что по своей природе присуще наследникам, следует понимать как присущее доверительному управлению, и наоборот, все, что передается в доверительное управление, следует понимать как наследство, и если есть что-либо, что не присуще природе наследников, это должно быть учтено в доверительном управлении, и должен быть совершенный результат для всех, из всех вещных исков, из всех ипотечных исков, из всех личных исков. <a 531 d. x k. mart. constantinopoli post consulatum lampadius et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.43.2.2: Император Юстиниан
 
Но если в завещаниях и доверительных договорах происходит нечто противоположное, то этот доверительный договор добавляется к более гуманному и расторгается в соответствии со своей природой. <a 531 d. x k. mart. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.43.2.3: Император Юстиниан
 
И пусть никто из умирающих не думает, что его законная воля отвергнута, но пусть он всегда пользуется нашей помощью, и как мы заботимся о живых, так пусть заботятся и умирающие: и если завещатель упоминает только наследника, это следует понимать как завещание и доверительное управление, и если что-то передается наследнику или наследнику, это следует рассматривать как завещание. Ибо мы устанавливаем законы не над словами, а над самими вещами. <a 531 d. x k. mart. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.43.3pr.: Император Юстиниан
 
Если право выбора раба или иного имущества было предоставлено двум, трем или более мужчинам, или если право выбора раба или иного имущества было предоставлено одному наследнику, но он сам, умирая, оставил себе нескольких наследников, то среди древних существовали сомнения относительно того, что следует решать в случае спора между наследниками или наследниками наследника, если кто-то желает выбрать другого раба или иное имущество. * iust. a. johanni pp. * <a 531 dk sept. constantinopoli post consulatum lampadius et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.43.3.1: Император Юстиниан
 
Поэтому мы постановляем, что во всех подобных случаях судьей является судьба, и что между спорящими сторонами должна быть проведена жеребьевка, чтобы тот, кого выберет жребий, имел право выбора, а остальные должны быть оценены в соответствии с их долями: то есть, в случае рабов и дев старше десяти лет, если они не имеют ремесла, они должны быть оценены в двадцать солидов, а те, кто моложе десяти лет, не более чем в десять солидов; но если они ремесленники, то до тридцати солидов, в зависимости от их оценки, независимо от пола, за исключением нотариусов и врачей обоих полов, поскольку мы хотим, чтобы нотариусы оценивались в пятьдесят солидов, а врачи и акушерки — в шестьдесят; для евнухов моложе десяти лет — до тридцати солидов, но для тех, кто старше десяти лет, — до пятидесяти солидов, а если они ремесленники, то до семидесяти. <из 531 г., сент. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста (вв. н.э.)
 
CJ.6.43.3.1a: Император Юстиниан
 
Но также, если кто-то оставлял выбор раба или другого имущества не на усмотрение самого наследника, а на то, кому Тит мог бы отдать свой выбор, и Тит либо отказывался от выбора, либо был лишен такой возможности из-за смерти, и в этом случае среди древних существовали сомнения относительно того, что следует решить: умирает ли наследник или ему оказывается какая-либо помощь, чтобы выбор мог быть осуществлен по усмотрению добропорядочного человека. <a 531 dk септим. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста в. ср. в.>
 
CJ.6.43.3.1b: Император Юстиниан
 
Поэтому мы считаем, что если в течение летописи лицо, которому было предписано сделать выбор, не выполнило его, не смогло его выполнить или умерло в какой-либо момент, то выбор следует считать предоставленным самому наследнику, но таким образом, чтобы он выбрал не лучших рабов или другие вещи, а нечто средней ценности, так что, хотя мы считаем, что наследник должен быть достаточно обеспечен, интересы наследника не будут ущемлены. <из 531 г. до н.э., Константинополь, после консульства Лампадия и Ореста в. в. н.э.>
 
CJ.6.43.3.2: Император Юстиниан
 
Но поскольку наше величество заботилось о легатах и ​​доверительных управляющих во многих случаях и удовлетворяло как личные, так и недвижимые и ипотечные иски, и самая мрачная ошибка миссии была устранена, мы пришли к этому закону. <из 531 г. н.э., Константинополь, после консульства Лампадия и Ореста в.в.>
 
CJ.6.43.3.2a: Император Юстиниан
 
Поэтому никто не должен думать, что то, что было оставлено по завещанию, чисто или в определенный срок, или что было решено вернуть другим или заменить, должно быть отчуждено в будущем, или передано под залог или ипотеку, или освобождено в рабство в соответствии со старым распоряжением. Но пусть он знает, что то, что принадлежит другому, не может быть использовано им как существующее в его наследстве для удовлетворения чужих прав, потому что совершенно абсурдно и неразумно передавать другим, или обязывать или освобождать под видом ипотеки или залога вещь, которой он не владеет чисто из своего имущества, и обманывать надежды другого. <из 531 г. до н.э., Константинополь, после консульства Лампедия и Ореста в.в.>
 
CJ.6.43.3.3: Император Юстиниан
 
Но если наследство или доверительное управление университетского или особого характера было оставлено с условием или на неопределенную дату, путем замены или реституции, ему следует поступить лучше, и в таких случаях ему следует остерегаться продажи или заложения, чтобы не подвергать себя более тяжелым обременениям во имя выселения. <с 531 г. до н.э., Константинополь, после консульства Лампадия и Ореста в.в.>
 
CJ.6.43.3.3a: Император Юстиниан
 
Но если из-за жадности он поспешил продать или заложить имущество в надежде, что какое-либо условие не будет выполнено, пусть знает, что если условие выполнено с самого начала, дело объявляется недействительным и должно рассматриваться так, как если бы оно вообще не было написано или исполнено, так что ни усукапион, ни долгосрочная исковая давность не могут быть применены к наследнику или доверительному управляющему. <из 531 г. до н.э., Константинополь, после консульства Лампедия и Ореста в. н.э.>
 
CJ.6.43.3.3b: Император Юстиниан
 
Мы придерживаемся того же мнения в отношении таких завещаний, независимо от того, были ли они оставлены в чистом виде, на определенную дату, с условием или на неопределенную дату: но во всех этих случаях наследник или доверительный управляющий имеет полное право претендовать на вещь и передать ее себе, без каких-либо препятствий со стороны держателей. <из 531 г. до н.э., септима Константинополя, после консульства Лампадия и Ореста в. в. н.э.>
 
CJ.6.43.3.4: Император Юстиниан
 
Но покупатель, зная, что вещь обременена, может предъявить продавцу иск только о возврате уплаченной цены, без двойного залога или улучшения, поскольку ему достаточно получить хотя бы ту цену, которую он сознательно заплатил за чужую вещь: кредитор не менее компетентен предъявить встречный иск к должнику посредством залога, чтобы всеми силами и всеми усилиями осуществить то, к чему мы всегда стремимся, чтобы последние хвалебные речи в память об умершем могли законно завершиться: добросовестные покупатели, несомненно, имеют полные права против продавцов, и это положение никоим образом не умаляет их. <из 531 г. до н.э., Константинополь, после консульства Лампадия и Ореста В.В.С.>
 
CJ.6.44.0. По ложному делу, добавленному к завещательному делу или делу доверительного управляющего.
 
CJ.6.44.1: Император Антонин
 
Слова вставленного вами завещания либо подтверждают, что деньги, причитающиеся завещателю, были выплачены, либо ясно показывают его желание освободить должника. Следовательно, либо выплаченные средства не могут быть востребованы, либо необходимо предпринять действия на основании доверительного управления, чтобы освободить должника, если только не будет четко доказано, что завещатель не желал освобождения должника, а ошибочно полагал, что деньги ему уже выплачены. * ant. a septimio. * <a 213 pp.Vii k.Mart.Antonino a.Iiii et balbino conss.>
 
CJ.6.44.2: Император Александр Север
 
Даже если истинная суть долга не скрыта, ложное представление не разрушает наследство, и иск также исходит от имени завещателя. * Алекс. А. Фаустина. * <a 222 стр. VII там же. Ноябрь. Александр А. Конс.>
 
CJ.6.44.3pr.: Император Александр Север
 
Если ваш муж не завещал вам приданое в определенной сумме, но все, что ему досталось или должно было достаться, вы требуете получить по завещанию, необходимо предоставить доказательство уплаченных денег. * alex. a. verinae. * <a 223 pp.Non.Mai.Maximo ii et aeliano conss.>
 
CJ.6.44.3.1: Император Александр Север
 
Но если он назвал сумму, то она должна быть выплачена, а если это не было дано в качестве приданого, то как если бы это было другое наследство, а не по праву, по которому функционирует приданое. <из 223 стр. Non.Mai.MaximoiietAelianocons.>
 
CJ.6.44.4: Император Гордиан
 
Если, как вы предполагаете, вы вернули приданое отцу вашей жены после ее смерти в браке, или даже если оно не было возвращено, как вы утверждаете, вы защищены словами завещания, в котором ваш тесть когда-то указал, что получил все приданое, так что вас не признают виновным от этого имени, вам не следует действовать с излишней осторожностью, поскольку либо после выплаты приданого никаких действий не остается, либо в соответствии с завещанием умершего подготовлено возражение против истца за невозврат. * Горд. а. Александр. * <a 240 стр. XV к.Юн. Сабино II и Венусто конс.>
 
CJ.6.44.5: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Очень важно, вернул ли вам муж приданое или же он нечетко оговорил содержание договора о приданом, поскольку в первом случае приданое можно вернуть только доказав его наличие, а во втором случае по договору нельзя ничего требовать без ложного доказательства причиненного вреда. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. severae. * <a 294 s.Xiiii k.Dec.Cc.Conss.>
 
CJ.6.45.0. О тех вещах, которые оставлены в качестве завещаний или доверительного управления.
 
CJ.6.45.1: Император Антонин
 
В завещаниях и трастах, действительно, также соблюдается правило adscriptumproconditionum. Но если вам не дано не подчиняться воле завещателя, а того, за кого вас обязали выйти замуж, то вам не следует удерживать то, что вам оставлено. * ant. a. saturninae. * <a 211 pp.V k.Ian.Gentiano et basso conss.>
 
CJ.6.45.2pr.: Император Гордиан
 
Из этих слов: «Титион, я оставляю десять тысяч или остров, чтобы пять тысяч из этих или того же острова были возвращены мне», хотя ранее не возникало просьбы о легате или попечителе, однако в свободе это было признано строгим богословом. * Горд. а. Аммоний. * <a 240 стр. vi там же, авг. Сабин II и Венуст конс.>
 
CJ.6.45.2.1: Император Гордиан
 
Однако в финансовых спорах, в целях защиты завещания, вполне заслуженно следует признать, что даже из таких слов, будь то условие, способ, передача или совершение чего-либо, действие доверительного управляющего возникает в любом случае, а именно в условиях после их истечения. <a 240 pp. vi id. aug. sabino ii et venusto conss.>
 
CJ.6.45.2.2: Император Гордиан
 
Однако, если завещатель, оставив наследство или траст, запрещает наследнику или доверительному управляющему требовать от наследника выплаты наследства или погашения какого-либо другого долга, должник имеет право на исключение в отношении действующего наследника или доверительного управляющего в пределах суммы оставленного траста или наследства. <a 240 pp. vi id. aug. sabino ii et venusto conss.>
 
CJ.6.46.0. Об условиях, включенных как в завещания, так и в трасты и свободы.
 
CJ.6.46.1: Императоры Север, Антонин
 
Когда вы предполагаете, что завещатель оставил Траллиану доверительное управление через того, кого он назначил частично наследником, если бы тот умер бездетным, и назначил бы наследником своего внука, которого он усыновил у своей дочери, становится ясно, что условие, связанное с доверительным управлением, не выполнено, если не будет четко доказано другое завещание умершего. * sev. and ant. aa. claudiae. * <a 197 pp. non. dec. laterano et rufino conss.>
 
CJ.6.46.2pr.: Императоры Север, Антонин
 
Когда вы утверждаете, что отец семейства от имени доверительного управляющего, которого он оставил на определенный день, таким образом приказал быть осторожным, если он не отклонился от своего мужа, это все равно, как если бы происхождение юрисдикции было сохранено, как будто ничего об этом не было написано. * sev. et ant. aa. gallicano. * <a 205 pp. antiochie xi k. aug. antonino a. ii et geta ii conss.>
 
CJ.6.46.2.1: Императоры Север, Антонин
 
Не следует сравнивать с этим случаем и пример завещания или наследования, в котором иногда отменяется условие развода, поскольку абсурдно игнорировать форму вечного указа только потому, что человек не подчиняется воле отца. <a 205 pp. antioch xi k. aug. antoninus a. ii et geta ii conss.>
 
CJ.6.46.3: Император Антонин
 
Если при этом условии Авлозан желал получить наследство, предусмотренное завещанием, и оставался с матерью и матерью Авроры и поддерживал их, чтобы не подчиниться воле завещателя, поскольку он не выполнил добровольно условия завещания, то его ходатайство не принимается. * ant. a. aurelio mil. * <a 215 pp. vi id. iul. laeto ii et cereale conss.>
 
CJ.6.46.4: Император Александр Север
 
Наследство или доверительное управление, оставленное вам вашим дядей при условии, что вы выйдете замуж за его сына; если это условие не будет выполнено после смерти сына до заключения вами брака, вы не считаете, что оно вам причитается по какой-либо причине. * alex. a. liciniae. * <a 226 pp. k. dec. alexandro a. et Marcello conss.>
 
CJ.6.46.5pr.: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если будет доказано, что ваша жена находилась под властью своего отца на момент заключения брака, то никто другой не сможет запретить ей отказываться от права на наследство, оставленное ей после замужества, поскольку отец получил это право. * Диокл. и Максим. аа. и цк. Фаустино. * <a 294 s. vik. febr. sirmicc. conss.>
 
CJ.6.46.5.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Но если она получила эмансипацию от отца до замужества и впоследствии умерла, то право доверительного управления, которым она обладала, передавалось ее наследникам, при условии, что ее отец, муж и дети переживали ее. <a 294 s. vik. febr. sirmicc. conss.>
 
CJ.6.46.6pr.: Император Юстиниан
 
Когда некий человек, составив завещание, оставил свою свободу своему рабу при условии, что тот выплатит наследнику определённое количество солидов или иное замещающее рабское имущество, но раб, не прожив в том же месте, где он был наследником, узнав о завещании хозяина, поспешил с собой к наследнику, которому было приказано его передать, но во время набега разбойников или врагов то, что он нёс, было уничтожено: среди древних задавался вопрос, не ограничивается ли свобода тем, что раб не может её передать из-за вышеупомянутого стечения обстоятельств. * iust. a. johanni pp. * <a 532 d. prid. k. mai. constantinopoli post consulatum lampadius et orestes vv. cc. anno secundo>
 
CJ.6.46.6.1: Император Юстиниан
 
Поэтому, развеяв сомнения древних, нам было угодно, чтобы свобода пользовалась всеми ее проявлениями, а преимущества, оставленные наследнику или иностранцу, не были отняты. <из 532 г. до н.э., К. май. Константинополя, после консульства Лампадия и Ореста VV. cc., во второй год.>
 
CJ.6.46.6.2: Император Юстиниан
 
Следовательно, по какой бы причине ему ни препятствовали – наследник, лицо, которому он был обязан что-либо передать, или случайные события – обрести свободу каким-либо образом, если только сам раб не отказался выполнить условие: тем не менее, после обретения свободы он становится обязанным перед наследником или лицом, которому он был обязан что-либо передать, если только он сам не отказался от предложенных денег (ибо мы не позволяем восстанавливать то, от чего он однажды отказался), поскольку он вынужден каким-либо образом выполнить то, что ему было приказано передать, либо в самом освобождении, если оно существует, либо в его оценке, которая должна быть установлена ​​не более чем в пятнадцать солидов, либо в чем-то другом, если это также выясняется, или, если этого не существует, в его истинной оценке, которая должна быть установлена. <из 532 г. до н.э., Константинополь после консульства Лампадия и Ореста VV, гл. 2-й год.>
 
CJ.6.46.7pr.: Император Юстиниан
 
Если нескольким лицам было приказано выполнить одно условие, Ульпиан сомневался, должны ли они все сделать это одновременно или каждый должен выполнить его как один. * iust. a. johanni pp. * <a 531 d. iii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.46.7.1: Император Юстиниан
 
Но нам кажется, что каждый должен выполнить условие и получить соразмерно тому, что ему выпадает, какую бы выгоду это ни принесло, чтобы те, кто выполнил предписания, могли извлечь из этого пользу, а те, кто этого не сделал, могли бы вменить её себе, если им будет отказано в этой выгоде. <a 531 г. iii кг. авг. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста vv. cc.>
 
CJ.6.47.0. О процентах и ​​доходах наследников или доверительных управляющих.
 
CJ.6.47.1: Императоры Север, Антонин
 
Очевидно, что проценты, причитающиеся наследникам или доверительным управляющим, могут быть взысканы с момента оспаривания иска. Но плоды имущества и заработная плата рабов, причитающиеся по завещанию, также обычно выплачиваются таким же образом. * sev. and ant. aa. maximo. * <a 199 proposita prid. k. aug. anulino et pedone conss.>
 
CJ.6.47.2pr.: Император Антонин
 
Против тех, кто задерживает назначение легатов под предлогом закона Фалькидии, наиболее известной юридической помощью является: * ant. a. libertiscassiani. * <a 212 pp. xvi k. iun. duobus aspris conss.>
 
CJ.6.47.2.1: Император Антонин
 
Поэтому, если вы сможете оговорить, что с удовлетворением вернёте сумму, превышающую ту, которая вам положена по закону, судья, предоставляющий право доверительного управления, распорядится о передаче вам этих крупных наследств. <a 212 pp. xvi k. iun. duobus aspris conss.>
 
CJ.6.47.2.2: Император Антонин
 
Но если вы не сможете выполнить свои обязательства, арбитр назначит вам дату, в течение которой другая сторона выполнит свою часть, если она перестанет это делать. И если будет установлено, что в законе нет места для несостоятельности, вы получите проценты и прибыль после завершения спорного судебного разбирательства. <a 212 pp. xvik. jun. duobusasprisconss.>
 
CJ.6.47.3: Император Александр Север
 
Если определенные люди были переданы вам в доверительное управление, то это означало, что они были переданы после некоторой задержки на риск должника. * Алекс. А. отцовский. * <a 224 proposed xii k. april. julian and crispin conss.>
 
CJ.6.47.4: Император Гордиан
 
В случае завещаний и трастов плоды начисляются после разрешения спора, а не со дня смерти, будь то в отношении имущества или личности. * gord. a. dionysius. * <a 239 pp. non. sept. gordiano a. et aviola conss.>
 
CJ.6.49.0. К постановлению сената Требеллия.
 
CJ.6.49.1: Императоры Север, Антонин
 
Если по решению сената вы сохранили четвертую часть наследства и вернули додрант управляющему, который вы выплатили наследственным кредиторам за девять унций, вы можете потребовать от управляющего. * sev. etant. aa. probo. * <a 197 pp. xv k. april. laterano et rufino conss.>
 
CJ.6.49.2: Император Филипп
 
Несомненным правом лица, которому по указу Сената Требеллия возвращается часть наследства, является несение бремени наследования или выплата наследникам соответствующей доли. * Филипп. а. и Филипп. с. Юлиан. * <a 244 стр. xviiik. nov. peregrinoetaemilianoconss.>
 
CJ.6.49.3: Императоры, дорогие, дорогие, их число.
 
Если наследство государства было оставлено в доверительное управление по указу Сената Требеллия, который также применяется к лицам, не оставившим завещания, вы имеете право на возврат четвертой части и ее плодов. * Дорогой Карин и номер aaa. Зотик. * < без дня и консульства>
 
CJ.6.49.4: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Мы видим, что вы не проявляете должной заботы о той части наследства, которая была оставлена ​​в доверительное управление, опасаясь потерять плоды этого доверительного управления, поскольку бабушка завещателя была наследницей от завещателя и, будучи вынуждена вернуть вам эту часть, хитростью и обманом отказалась от неё, так что эта часть перешла бы к другому внуку и тому же сонаследнику, от которого вам не было оставлено никакого доверительного управления, и была вынуждена обратиться к предполагаемому наследству, прежде чем смогла бы действовать как наследница, и она была бы освобождена от человеческих дел: поскольку нашему божественному Антонину давно угодно, чтобы доверительное управление предоставлялось и заместителями, учитывая решение завещателя, как если бы они молчаливо повторили его. Ибо вам не следует опасаться сохранения четвертой части, которую та, которая отказалась от наследства, не смогла бы сохранить, будучи вынужденной обратиться к нему. * Диоклетиан и Максимиан. aa.Etcc. Квинт Яно. * <а 293 с.Ви ид.Юл Филиппополис а.а. конс. >
 
CJ.6.49.5pr.: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
И без оформления доверительного управления наследство по праву остается. * diocl. and maxim. aa. and cc. ver. * <a 294 sV k.Mai.Sirmi cc. conss.>
 
CJ.6.49.5.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Поэтому, если ваша жена и её пасынок, находясь в опасности смерти, заявили о своём желании получить наследство, целесообразно сохранять её завещание в силе до момента её смерти, когда наследники, не оставившие завещания, согласившись восстановить доверительное управление, докажут, что они могут получить только четверть (после вычета долга), которую, согласно постановлению сената, следует оставить в их владении. <a 294 sVk.Mai.Sirmicc. conss.>
 
CJ.6.49.6pr.: Император Зенон
 
Мы постановляем, что всякий раз, когда отец или мать, назначив своего сына или сыновей, дочь или дочерей наследниками в равных или неравных долях, могут, в свою очередь или просто, попросить кого-либо из них или кого-либо другого, умершего бездетным, восстановить часть своего наследства оставшемуся в живых или оставшимся в живых, так чтобы оставшаяся четвертая часть могла быть восстановлена ​​всеми способами, согласно авторитету декрета Требелльского Сената, не путем вменения дохода, хотя завещатель мог запросить или распорядиться об этом, а в самих наследственных вещах, путем додрана. * Зенон а. Диоскуры стр. * <a 489 стр. К.Сент. Константинополь Евсевий конс.>
 
CJ.6.49.6.1: Император Зенон
 
Мы также постановляем, что то же самое должно быть достигнуто с сохранением части закона о недееспособности, и если отец или мать, назначив сына или дочь наследниками (как было сказано выше), просят их вернуть наследство своим внукам или внучкам, правнукам или правнучкам и последующим наследникам. <из 489 стр. К. Сент. Константинополь. Евсевий конс.>
 
CJ.6.49.6.1a: Император Зенон
 
Однако в вышеупомянутых случаях мы постановляем прекратить исполнение обязательств по доверительному управлению, если только завещатель специально не намеревался, чтобы такое исполнение было произведено, и если отец или мать не сочтут, что оно не должно быть удержано в случае второго брака: ибо в этих двух случаях, то есть когда завещатель специально желает, чтобы его обязательства были исполнены, или когда отец или мать вступили во второй брак, необходимо, чтобы такое исполнение было произведено в соответствии с законом. <a 489 pp.K.Sept.ConstantinopoliEusebiuscons.>
 
CJ.6.49.6.2: Император Зенон
 
Но если лицо, на которое было возложено бремя восстановления траста, умерло, оставив только одного выжившего сына, или внука, рожденного от сына или дочери, или правнука, или посмертного наследника, то, по-видимому, это условие не существовало, и поэтому просьба о создании траста не удовлетворяется. <из 489 стр. К. Сент. Константинополь Евсевий конс.>
 
CJ.6.49.6.3: Император Зенон
 
Мы также напоминаем вам, что сказанное нами о том, что часть нечистоты сохраняется не за счет дохода, а за счет самих наследственных вещей, и о том, что попечителям предоставляется удовлетворение (как было сказано выше), не следует распространять дальше тех лиц и случаев, которые были упомянуты выше. <из 489 стр. К. Сент. Константинополь Евсевий конс.>
 
CJ.6.49.7pr.: Император Юстиниан
 
Мы одобряем, что также допустимо, чтобы только опекун производил реституцию университета от имени попечителя, оставленного подопечному, без обременения поручительством, если подопечного невозможно найти или известно, что он отсутствует, чтобы, проявляя чрезмерную тонкость в отношении дел подопечного, эта тонкость не привела к их разрушению. * iust. a. johanni pp. * <a 530 dX k.Nov.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.49.7.1: Император Юстиниан
 
И тот же закон должен применяться, даже если наследство принадлежит душевнобольному в доверительном управлении, так что возмещение должно быть оформлено только на его опекуна, а именно от имени душевнобольного. Какой смысл в этом, какое слово считается достоверным для душевнобольного, если в обоих случаях сторонники возмещения получают полную гарантию от нашего закона? <a 530 dX k.Nov.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.49.7.1a: Император Юстиниан
 
Аналогичное наблюдение делается и в том случае, если сироты или безумцы сами обременены обязанностью возмещения ущерба. <a 530 dX k.Nov.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.49.7.1b: Император Юстиниан
 
Но если кому-либо было приказано восстановить наследство, и он скрылся от этого обманным путем, либо после оспариваемого судебного разбирательства, либо до него, или если, будучи поставленным на доверительное управление, до восстановления наследства он был отстранен от этого процесса, не имея наследника или преемника, или если доверитель, которому наследство было восстановлено требеллианом, получил указание восстановить наследственные вещи другому лицу путем доверительного управления: как следует оформлять передачу прав в этих трех случаях, вызывало сомнения у древних, и Домиций Ульпиан считал, что она должна основываться на этих случаях. <a 530 dX k.Nov.Constantinopoli Lampadio et Oreste vv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.49.7.1c: Император Юстиниан
 
Поэтому мы постановляем, что независимо от того, отсутствовал ли лицо, на которое было наложено возмещение, по причине неповиновения, или же ему предшествовала смерть, не оставившая преемника, или же было предписано оформить передачу от первого доверительного управляющего второму, полезные действия передаются самим законом. <a 530 dX k.Nov.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.49.8pr.: Император Юстиниан
 
Один человек, составив завещание, приказал наследнику вернуть всё оставленное ему наследство другому лицу, но при этом передал ему особое доверительное управление. И был задан вопрос: от кого должен получить особое доверительное управление то, что ему осталось, — от наследника, чтобы после удержания этого имущества доверительное управление могло получить и другие части всего наследства, или же вместе с другими вещами это должно быть добавлено и к общему доверительному управлению, чтобы он сам мог передать это особому доверительному управлению, будь то доверительное управление имуществом или деньгами? * iust. a. johanni pp. * <a 532 d.Xv k.Nov.Constantinople post consulatum Lampedius et Orestis vv.Cc.Anno secundo.>
 
CJ.6.49.8.1: Император Юстиниан
 
Поэтому мы постановляем, что всё имущество, в соответствии с полномочиями, предоставленными декретом сената Требеллиана, должно быть возвращено генеральному доверительному управляющему, но ему должно быть поручено то, что было ему оставлено специальным доверительным управляющим. <из 532 г. н.э., 15 г. до н.э., Константинополь, после консульства Лампадия и Ореста, второй год.>
 
CJ.6.50.0. К закону о косе.
 
CJ.6.50.1: Императоры Север, Антонин
 
Вы должны знать, что пропущенные промахи, призванные продемонстрировать большую уверенность в восстановлении доли, по-видимому, не превышают сумму выплаченного долга. * sev. and ant. aa. prisco. * <a 197 pp.Iii id.Mai.Lateran and Rufino conss.>
 
CJ.6.50.2: Императоры Север, Антонин
 
Это несомненный и изученный закон, согласно которому аргументы Фальцидии против всех имеют место в отношении поведения легатов и попечителей. * сев. и муравей. аа сантьяно. * <a 197 стр.К.Юл.Lateranoetrufinoconss.>
 
CJ.6.50.3: Император Александр Север
 
Даже если кажется, что наследник осуществил подразумеваемое доверительное управление, нет необходимости сомневаться в том, что завещания или доверительные обязательства должны быть исполнены, а именно, способом, который допускает закон о ложности, поскольку было бы нежелательно предоставлять выгоду наследникам из четвертой части, которая взята у наследника, предложившего свое доверительное управление вопреки закону. * alex. a. hermagorae. * <a 222 pp.Id.Oct.Alexandro a. cons.>
 
CJ.6.50.4: Император Александр Север
 
И среди легатов, переданных принцу, божественному Адриану по праву было угодно найти место для фальцидийского закона. * alex. a. philetiano. * <a 222 pp.V k.Ian.Alexandro a.Cons>
 
CJ.6.50.5: Император Александр Север
 
Если вы сможете доказать, что сделали чрезмерные пожертвования своей сестре-матери в связи со смертью, вы можете применить закон фальсификации согласно конституции моего божественного деда Севера. * Алекс. А. из Самосаты. * <a 223 стр. XV ноябрь. Максимо II и Элиан Конс.>
 
CJ.6.50.6pr.: Император Александр Север
 
Обосновывая закон о фальцидии, следует отметить, что все иностранные долги вычитаются, даже те, которые были должны самому наследнику на момент его смерти, хотя действия осложняются добавлением наследства. * alex. a. secundinae. * <a223 sV k.Ian.Maximo ii et aeliano cons.>
 
CJ.6.50.6.1: Император Александр Север
 
Однако все завещания, даже если они были сделаны на строительство общественных сооружений и возведение статуй, возвращаются в размере вклада наследника пропорционально размеру каждого из них. <a223 sVk.Ian.MaximoiietAelianocons.>
 
CJ.6.50.6.2: Император Александр Север
 
Также не является препятствием для законного расчета, если наследник добровольно предоставил или совершил что-либо существенное. <a223 sVk.Ian.MaximoiietAelianocons.>
 
CJ.6.50.7: Император Александр Север
 
В завещании солдата, действительно, право по закону о фальцидии прекращается. Но те вещи, которые принадлежали вам и которыми владел покойный, никоим образом не могут рассматриваться как его имущество, и поэтому вы справедливо захотите, чтобы они были учтены как отчужденная собственность. * Алекс. А. Помпонио. * <a 226 стр. К. Май. Александр II и Марчелло конс.>
 
CJ.6.50.8pr.: Император Александр Север
 
Действительно, завещание вашего брата не может быть недействительным по этой причине, поскольку он был связан доверительным обязательством, так что, если бы он умер раньше него, не оставив детей, он вернул бы вам ваше отцовское наследство. * Алекс. А. Аурелио. * <a 223 pp.Id.Sept.Maximo ii et paterno conss.>
 
CJ.6.50.8.1: Император Александр Север
 
Но хотя он и указал вас в качестве наследника, при изложении отчета о наследниках, которые, как вы предполагаете, обременяют вас, долг траста должен быть вычтен вместо иностранного долга, и, кроме того, вы будете претендовать на льготу по закону о ложности в отношении остатка. <a 223 pp.Id.Sept.Maximo ii et paterno cons.>
 
CJ.6.50.9: Император Гордиан
 
Фактическая ошибка, заключающаяся в том, что четвертое имущество не было сохранено по причине доверия, не препятствует повторению. Но тот, кто, зная, что может сохранить все имущество, восстанавливает его, не имеет никаких условий: более того, если он не знает закона, повторение прекращается. * Горд. а. Местриано. * <a 238 стр. Xv к. Ноябрь Пио и Понтиано конс.>
 
CJ.6.50.10: Император Гордиан
 
Хотя ваш отец просил вашего брата вернуть вам часть наследства, если тот проживет свои дни бездетным, тем не менее, после его смерти без завещания, то, что он мог бы получить в силу закона о ложности завещания, принадлежит наследнику без завещания, и поэтому не является несправедливым утверждение, что ваша сестра, унаследовавшая его наследство одновременно с вами от умершего без завещания, претендует на часть выгоды, которая могла бы быть сохранена. * Гордиоген. * <a 241 стр.V там же. Ноябрь. Гордиан II и Помпейский конс.>
 
CJ.6.50.11: Император Гордиан
 
Если, как вы завещаете, ваш отец распорядился вернуть вашим братьям ту часть, из которой он сделал вас наследником, и распорядился, чтобы она была удовлетворена определенными видами имущества ради закона, вам не запрещено обращаться к его судье за ​​помощью закона ради закона, о которой вы просите. * gord. a. maximae. * <a 243 pp.Vii k.Nov.Arriano et papo cons.>
 
CJ.6.50.12: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
В пожертвованиях между мужем и женой имеет место закон фальцидии, когда стороны выступают в качестве попечителей, что понимается в некоторых юридических решениях. * Диокл. и Максим. аа. Джастин. * <а 290 стр.Xvi к.Юл.Ипсис аа.Iiiietiii конс.>
 
CJ.6.50.13pr.: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если та, чей сын, как вы считаете, должен быть вашим слугой, получила что-либо по решению суда покойного, который, как вы говорите, оставил ей фидуциарную свободу, то её следует призвать восстановить эту фидуциарную свободу, не навязанную ей несправедливо. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. Zetho. * <a 293 sV k.Mai.Heracliae aa.Conss.>
 
CJ.6.50.13.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Ибо она может претендовать на оставленное ей доверительное управление в той мере, в какой после вычета стоимости рабов, которых ее просили освободить, имущество оставшихся рабов страдает. <a 293 sVk.Mai.Heracliaeaa.Conss.>
 
CJ.6.50.14: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Хотя вы приблизились к наследству вашего отца, и иск в отношении той части, на которую вы унаследовали его, прекращен в связи с путаницей, что вполне уместно, поскольку вы утверждаете, что он был вам должен большую сумму за управление опекой, вы не лишены права присоединиться в качестве сонаследников к оставшейся части и обязаны обеспечить оставленное вами имущество в размере, равном стоимости остатка после вычета четверти. * Диоклетиан и Максим aa. и cc. Фаустина. * <a 293 d.Vik.Oct.Viminaciaa.Conss.>
 
CJ.6.50.15: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если ваша жена распорядилась передать вам вдовьи права, оставшиеся у вас по праву, посредством неясных формулировок, завещания или кодицила, то ее наследники будут вынуждены исполнить ее решение, поскольку вопрос о передаче прав на имущество, оставленное владельцу неясности, не может быть поднят. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. Pomponio. * <a 294 supposita xvi k.Febr.Sirmi cc.Conss.>
 
CJ.6.50.16: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если наследники по завещаниям или трастам занимают границы имущества умершего, то постановление фалькидского права не позволяет требовать его возврата, равно как и предписание сената Требелли не предписывает требовать его возврата. * Диокл. и Максим. аа. и цк. Диомед. * <a 294 s.Xvik.Febr.Sirmicc.Conss.>
 
CJ.6.50.17: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Наследство, оставленное сонаследниками, в той мере, в какой это позволяет предусмотренный законом порядок, может быть востребовано по наиболее надежному праву. * Диокл. и Максим. аа. и ц. Гай. * <a 294 suppositavk.Nov.Anchialicc. conss.>
 
CJ.6.50.18pr.: Император Юстиниан
 
Если кто-либо, имея имущество, возможно, в размере четырехсот солидов, постановляет наследнику не приближаться к наследству иным образом, кроме как выплатив кому-либо сначала триста восемьдесят солидов или какую-либо другую сумму, которая может уменьшить размер невозврата, мы разрешаем наследнику, если он добавит, получать поддержку в соответствии с законом о невозврате, чтобы восполнить недостающую сумму невозврата и сохранить действие вышеупомянутого закона в неизменном виде, предварительно выплатив или не выплатив его (будь то единовременное пожертвование, которое было подготовлено к исполнению, или разделенное между многими лицами). * iust. a. johanni pp. * <a 531 dKNov.Constantinopoli post consulatum Lampadii et Orestis vv.Cc.>
 
CJ.6.50.18.1: Император Юстиниан
 
Ибо если при дарении, совершенном в связи со смертью, и это выходит за рамки закона о ложности завещания, наследник после добавления средств возвращает те деньги, которые действительно были физически подарены сверх предела ложности завещания, но по закону остались в наследстве завещателя, то почему бы нам в данном случае не предусмотреть средства как для живых, так и для умирающих, сохранить их последние хвалебные речи и не уменьшать наследственное преимущество? <a 531 dKNov.Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv.Cc.>
 
CJ.6.50.19: Император Юстиниан
 
Поскольку несомненно, что наследник, проявляющий полную верность завещателю, опираясь на солидное наследство, не может впоследствии использовать правовую аргументацию, утверждающую повторение неверности, поскольку это, по-видимому, соответствует воле завещателя, мы постановляем, что это должно быть подтверждено аналогичным образом, если он дает гарантию полной выплаты наследства: что было сведено к двусмысленности старыми законами. Ибо в обоих случаях, то есть, платит ли он или дает гарантию, аргументация справедливости, по-видимому, предполагает схожие вещи. * iust. a. johanni pp. * <a 532 d.Xv k.Nov.Constantinopoli post consulatum Lampadii et Orestis vv.Cc.Anno secundo.>
 
CJ.6.51.0. О вывозе скоропортящихся продуктов.
 
CJ.6.51.1pr.: Император Юстиниан
 
И мы, отцы-призывники, сочли необходимым исключить из римского мира в мирные времена нашей империи имя и материю скоропортящихся товаров, возникших в результате гражданских войн и увеличившихся, которые римский народ разжигал в себе, чтобы то, что принесла вечная беда, мирное спокойствие могло положить конец. * iust. a. сенату города Константинополя и города Рима. * <a 534 dKIun.Constantinopolidn.Justinianopp.A.IiiiandPaulinovc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.1: Император Юстиниан
 
И подобно тому как папский закон был изменен во многих главах предыдущими правителями и отменен из-за неиспользования, так и он теряет свою завидную силу в отношении соблюдения утративших силу законов, что не устраивало даже самых благоразумных людей, которые находили множество способов, чтобы он не утратил своей актуальности. <из 534 дК. Константинополь дн. Юстиниано стр. А. III и Паулино вице-конс.>
 
CJ.6.51.1.1a: Император Юстиниан
 
Но даже сами составители завещаний, казалось, соблюдали строжайшее правило о недействительности, внося замены, чтобы завещания не стали недействительными, и, если они все же происходили, они обращались к определенным лицам, закрывая пути, которые папский закон устанавливал для признания завещаний недействительными: что мы также допускаем. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii and Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.1b: Император Юстиниан
 
И поскольку папское право своими уловками и ограниченностью свело древнее право, которое прежде применялось ко всему просто, только к родителям и детям завещателя до третьей степени родства, если они были наследниками по завещанию, и посчитало постыдным наложить на них собственное иго, сохранив древнее право в целости, мы предоставляем его всем нашим подданным без различия лиц. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii and Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.1c: Император Юстиниан
 
Поскольку папское право, следовательно, исходило из дополнений, касающихся наследства умершего, и поэтому сенат легатов, который был создан в связи с папским правом, согласился с тем, что дни смерти завещателя следует считать не днем ​​смерти завещателя, а днем ​​открытия таблиц, так что, поскольку то, чего не хватает посередине, должно считаться недостатком, сначала исправляя это и отменяя старое положение, мы постановляем, что все имеют право доступа к наследству завещателя со дня его смерти, и аналогичным образом передавать наследство легатов или доверительных управляющих либо в день смерти вдов, либо со дня смерти завещателя. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii and Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.2: Император Юстиниан
 
И поскольку в тройственном смысле то, что было упущено в последних панегириках, оказалось недостающим, уместно четко объяснить как их время, так и имена, чтобы то, что было удалено или изменено, не осталось неизвестным. <a 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.2a: Император Юстиниан
 
Ибо они либо были оставлены тем, кто по природе вещей того времени, когда писались последние панегирики, не существовал, возможно, потому что завещатели не знали об этом и считали их законами для неписаных вещей; либо, пока завещатель был жив, тот, кто имел что-то из завещания, был отстранен от этого света после составления завещания; либо оставленное имущество утратило силу, возможно, потому что некое условие, при котором оно было оставлено, перестало выполняться, что древние называли в отношении тленных вещей; либо, когда завещатель уже умер, то, что осталось, перестало существовать, что открыто называлось тленным. <a 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii et Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.3: Император Юстиниан
 
В первом порядке, следовательно, в тех случаях, когда эти вещи были предназначены для неписаных завещаний, которые завещатель передал лицам, умершим до составления завещания, было установлено, что все они должны оставаться у тех, кто их оставил, если только они не были отменены, заменены, предположены или объединены: ибо тогда они не утрачивали силу, а переходили к ним: без каких-либо обязательств, за исключением очень редких случаев, когда это касалось неписаных завещаний. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.3a: Император Юстиниан
 
Который наше величество, словно в соответствии с древней благосклонностью и опираясь на естественный разум, повелело сохранить нетронутым и незапятнанным, и действительным во все времена. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii and Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.4: Император Юстиниан
 
Но что касается второго порядка, в котором рассматриваются обстоятельства, послужившие основанием для конфискации, мы, исправляя старый закон, постановляем, что эти обстоятельства, по сути, остаются в том же виде у тех, кто их оставил, возможно, у наследников, легатариев или других лиц, которые могут быть обременены доверительным имуществом, если только в этом случае им не предшествует замена или дополнение: но все лица, которым прибыль передается по этому постановлению, также должны ощущать бремя, которое было наложено с самого начала, во всех отношениях, будь то при передаче, в определенных действиях, в способе выполнения условия или каким-либо иным образом. Ибо недопустим тот, кто принимает прибыль, но презирает связанное с ней бремя. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.5: Император Юстиниан
 
Но в последней статье, где, как мы уже говорили, все было должным образом аннулировано, и с закрытыми списками существуют и могут претендовать как наследники, так и наследники по частям или по установленному имуществу, мы также считаем, что дни легатов и доверительных управляющих, как мы уже говорили, должны уйти со смерти усопшего: ибо, если наследство не было получено, ни древние не разрешали, ни мы не разрешаем его передавать, за исключением, а именно, свободных лиц, о которых Феодосиев закон по таким делам говорит во введении: тем не менее, те законы, которые были установлены нами в отношении тех, кто, по своему усмотрению, отступает от этого света, останутся в силе. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii and Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.6: Император Юстиниан
 
Несомненно, и после настоящего решения, ввиду его характера, ожидающего добавления наследника, из наследства, полученного вместе с другим, оставленным рабам, освобожденным по завещанию, или другим законным наследникам, правомерно. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii и Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.6a: Император Юстиниан
 
За исключением также использования плодов, которые по своей природе не позволяют передавать их наследникам завещателя, и дата их передачи не меняется ни со смерти завещателя, ни с момента получения наследства. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii и Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.6b: Император Юстиниан
 
Но мы действительно одобряем соблюдение всего этого в тех случаях, когда, согласно вышеупомянутому предписанию, оставление было совершено в чистом виде или на определенный день. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii and Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.7: Император Юстиниан
 
Но если что-либо оставлено при условии, случайном, капитальном или смешанном, исход которого зависит от судьбы, от воли уважаемого лица, или от того и другого, или в неопределенный день, необходимо дождаться исхода условия, при котором оно было оставлено, или этого дня, чтобы оно тогда исполнилось, когда либо условие будет выполнено, либо наступит неопределенный день. Но если тем временем тот, кто получил выгоду от завещания, умирает или условие не выполняется при его жизни, мы постановляем, что то, что не исполнилось, останется таким же образом у тех, кто его оставил, если только и здесь либо заместитель не получит наследство, либо сонаследник или получатель завещания не приобретет его для себя, поскольку это имеет определенный правовой статус и может быть заменено в учреждениях, завещаниях, трастах и ​​дарениях после смерти. <a 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.8: Император Юстиниан
 
Но чтобы было ясно, какая часть этого недостатка должна остаться за теми, от кого он был оставлен, мы постановляем, что, если прибыль действительно доходит до наследников, ее распределение должно производиться для наследственной части, поскольку она была бы обеспечена ими аналогичным образом, если бы это было возможно, если только она не была оставлена ​​одним или несколькими наследниками по имени: ибо тогда, как они обеспечивали себя сами, так и они должны были бы ощутить прибыль. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii et Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.8a: Император Юстиниан
 
Но если есть наследники, доверительные управляющие или лица, удостоенные пожертвования в связи со смертью, или другое лицо, которое может быть обременено доверительным имуществом, и это имущество исчезает, мы разрешаем, чтобы оно оставалось у перечисленных лиц в соотношении с долей каждого человека, то есть с числом лиц. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii и Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.9: Император Юстиниан
 
Но чтобы это, что гениальный человек Ульпиан не небрежно и со всей тонкостью расположил в этой части, не осталось незамеченным, мы представляем это более открыто с нашего согласия. <из 534 дК. Константинополь дн. Юстиниано стр. А. III и Паулино вице-конс.>
 
CJ.6.51.1.9a: Император Юстиниан
 
Поскольку мы уже решили, что эти вещи, вместе со своими тяготами, достанутся тому, кто получает выгоду, мы постановляем, что, если действительно в даровании установлено какое-либо условие или иное бремя, те, кто получает выгоду любыми средствами, должны признать это как средство получения выгоды. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii et Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.9b: Император Юстиниан
 
Но если что-либо предписывается в процессе создания, и если это действительно может быть выполнено другим лицом, то бенефициар должен аналогичным образом это признать, например, если уважаемому лицу предписывается построить остров, памятник или что-то подобное за свой счет, либо для наследника, либо для кого-то другого, кого пожелает завещатель, либо купить что-либо у наследника завещателя, либо принять аренду или поручительство, и если есть что-либо подобное этому действию: ибо не имеет значения, будет ли это выполнено тем, о ком говорил завещатель, или другим преемником того же бенефициара. <a 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.9c: Император Юстиниан
 
Но если смысл слов и характер деяния таковы, что то, что было оставлено, не может быть исполнено другим, то, даже если прибыль досталась кому-то, бремя ответственности всё равно отсутствует, потому что ни сама природа этого не допускает, ни завещатель этого не желает. Ибо что, если он повелел ему отправиться в определённое место, или погрузиться в свободное обучение, или построить дом своими руками, или покрасить его, или жениться? Всё это, как считается, завещание завещателя заключило исключительно в лице самого завещателя, которому он также оставил свою щедрость. <a 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.9d: Император Юстиниан
 
В целом, а именно, это достигается таким образом, что в аналогичной части они могут ощущать как выгоду, так и нести бремя, где это возможно. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii and Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.9e: Император Юстиниан
 
И так должно быть во всех отношениях в отношении того, что совершалось во имя чего-либо тленного или преходящего, как было сказано выше: однако в случае с тем, что не написано, не все, но некоторые, потому что некоторые из них, даже если они таковыми являются, тем не менее, несли в себе свою долю бремени, которое мы также повелели специально перечислить в тексте нового закона, чтобы никто не стал использовать многословие старого закона как необходимое для вещей или для их знания. <a 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.10: Император Юстиниан
 
Таким образом, определив эти вещи, поскольку в верхней части нашего постановления мы упоминали их во многих местах вместе, мы сочли необходимым провести более широкое и тонкое рассмотрение каждого подобного предмета, чтобы это было установлено наиболее ясно для всех. <a 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii and Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.10a: Император Юстиниан
 
Некоторые вещи оставляются не только в союзе, но и в разрыве. В таких случаях, если все сонаследники находятся в союзе или разрыве и либо установлены, либо заменены, то то, что было каким-либо образом уступлено, если оно состоит из части или частей наследства, приобретается другими сонаследниками с их бременем за наследственную часть, даже если они уже умерли. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii и Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.10b: Император Юстиниан
 
И это можно добавить к тем, кто по самому закону не желает, если они уже признали свою долю, поскольку абсурдно признавать часть одного и того же наследства и отвергать часть, согласно тому, что установлено божественным решением нашего Бога. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii and Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.10c: Император Юстиниан
 
Но если некоторые из назначенных или замененных наследников смешаны, и одни названы совместно, а другие отдельно, и если действительно кто-либо из совместных наследников не выживет, то это непременно должно перейти к совместным наследникам вместе с их собственным бременем, то есть к той части наследства, которая им достается. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii et Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.10d: Император Юстиниан
 
Но если кто-либо из тех, кто был упомянут отдельно, исчезнет, ​​это должно коснуться не только тех, кто был отделен, но и всех, как связанных, так и отделенных, с их бременем, соразмерным их доле в наследстве. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii and Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.10e: Император Юстиниан
 
Они столь разнообразны, потому что те, кто соединены, действительно сводятся в одно тело благодаря единству речи и претендуют на часть наследников, которые соединены с ними, как если бы они были их собственными, но те, кто отделены самой речью завещателя, наиболее явно отличаются и действительно имеют свое собственное, но они не желают только чужого, а принимают его вместе с бременем своих сонаследников. И это должно быть установлено только в наследниках. <из 534 dKIun.Constantinopolidn.Justinianopp.A.IiiiandPaulinovc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.11: Император Юстиниан
 
Но если есть два или более наследников или доверительных управляющих, которым что-либо было завещано, и если это действительно завещано совместно и все переходит к наследнику, то каждый получит это по своей доле. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.11a: Император Юстиниан
 
Но если чего-то из этого не хватает, то все, кто желает этого иметь, должны увеличить это как долю человека со всем ее бременем, или, если не все этого хотят, то это должно остаться у тех, от кого это было оставлено; но если одни желают, а другие не желают, то все должно быть добавлено только к тем, кто желает. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii et Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.11b: Император Юстиниан
 
Но если это останется раздельным, если действительно все способны и желают принять это, пусть каждый возьмет свою долю как мужскую долю и не будет льстить себе, чтобы один желал получить что-то, в то время как другие индивидуально желают получить твердую оценку этого, ибо в древности к подобной алчности легатов относились по-разному, принимая ее только в одном типе наследников и считая ее отвергнутой в других, а мы отвергаем ее во всех отношениях, навязывая одну природу всем легатам и попечителям и сводя древний диссонанс к единому согласию. <из 534 дК. Константинополь дн. Юстиниано стр. А. III и Паулино в. Конс.>
 
CJ.6.51.1.11c: Император Юстиниан
 
Но мы одобряем такой способ, если только завещатель не распорядился самым открытым и недвусмысленным образом, чтобы один человек получил материальную вещь, а остальные получили индивидуальную оценку этой вещи в материальной форме. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii and Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.11d: Император Юстиниан
 
Однако, если не все наследники, которым было завещано имущество, соглашаются на его приобретение, но один из них получает его, то это его неотъемлемое имущество, поскольку слова завещателя на первый взгляд, кажется, распределяют неотъемлемое имущество между всеми, при этом другие, выдвигая свою долю, отнимают часть у первого, так что наследство первого уменьшается с согласием других. Но если никто другой не приходит или не может прийти, то утраченная часть не исчезает и не увеличивается, так что наследство первого получившего его лица, кажется, увеличивается, но имущество остается неотъемлемым у того, кто его имеет, уменьшаясь без согласия кого-либо. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii et Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.11e: Император Юстиниан
 
И поэтому, если на лицо, у которого остается наследник, лежит обязанность, он должен исполнять ее всеми возможными способами, чтобы воля завещателя была исполнена. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii and Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.11f: Император Юстиниан
 
Но если бремя возложено на того, кто несовершенен, пусть не чувствует этого тот, кто не имеет чужого, а лишь своё собственное наследие, приниженное. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii and Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.11g: Император Юстиниан
 
Причина такого разнообразия не скрыта, поскольку, по-видимому, завещатель оставил эти вещи отдельно, чтобы каждый осознавал свою собственную ношу, а не чужую. Ведь если бы он хотел обратного, не составило бы труда разделить их совместно. <a 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.12: Император Юстиниан
 
Но то, что было сказано в древних законах о вещах, которые отнимаются как недостойные, мы сохраняем таким же образом нетронутым, независимо от того, попадают ли они в нашу казну или к другим лицам. <из 534 дК. Константинополь дн. Юстиниано стр. А. III и Паулино вице-конс.>
 
CJ.6.51.1.13: Император Юстиниан
 
Но поскольку в верхней части закона мы предусмотрели, что наследство, не приумноженное хотя бы у некоторых лиц, должно передаваться наследникам, необходимо, чтобы, если кто-то не приумножил свое наследство, оно, если у него есть заместитель, доставалось ему, если он этого желает и может. А если это не так, то либо наследники должны получить его от умершего без завещания, либо, если таковых нет, они либо не желают его получать, либо каким-либо образом не получают его, тогда оно должно перейти в нашу казну. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.14: Император Юстиниан
 
Но мы считаем, что все это имеет место как в завещаниях, письменных или нет, так и в кодицилах и каждом последнем завещании или в любом другом случае, если что-либо было оставлено завещателем, а также в дарах, положенных в связи со смертью. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii и Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.14a: Император Юстиниан
 
Ибо у нас осталось столько милосердия, что, зная, что даже наша последняя казна будет использована для мести за скоропортящиеся товары, мы не жалеем его и не пользуемся привилегиями, а считаем, что то, что приносит пользу всем, должно быть предпочтительнее нашей личной выгоды, учитывая удобство наших подданных в императорском плане. <из 534 dKIun.Constantinopoli dn.Justiniano pp.A.Iiii and Paulino vc.Conss.>
 
CJ.6.51.1.15: Император Юстиниан
 
Но мы нашли место для этого закона в этих панегириках усопшим, которые были составлены позже: ибо мы позволяем более ранним случаям обсуждаться по-своему. <из 534 дК. Константинополь дн. Юстиниано стр. А. III и Паулино вице-конс.>
 
CJ.6.51.1.16: Император Юстиниан
 
Мы решили, что все это должно быть одобрено вами, отцы-военнослужащие, чтобы дело нашей благотворительности не осталось неизвестным никому, но стало известно всем посредством указов, торжественно изданных нашими магистратами. <из 534 г. до н.э. Константинополя, дн. Юстиниано, стр. А. III и Паулино, вице-конс.>
 
CJ.6.52.0. О тех, кто передает наследство до открытия записей.
 
CJ.6.52.1: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Настоящим постановлением мы постановляем, что в будущем сыновья или дочери, внуки или внучки, правнуки или правнуки, законные наследники от отца или матери, деда или бабушки, прадеда или прабабушки, даже если они не были заменены друг другом, или были назначены вместе с посторонними лицами или единолично и умерли до официального внесения записей, независимо от того, знают ли они о том, что являются законными наследниками, или не знают об этом, могут передавать своим детям, независимо от пола или положения, наследственную долю, оставленную им, а вышеупомянутые лица, если они не отказываются от наследства, не могут претендовать на него как на причитающееся им, несмотря на любое такое предписание: что, конечно же, также относится к завещаниям или трастам, оставленным отцом или матерью, дедом или бабушкой, прадедом или прабабушкой: если действительно крайне недостойно, чтобы по человеческим причинам или случайно внуки или внучки, правнуки или правнучки были обмануты в отношении Наследство по роду или прадеду, а также другие лица, вопреки желанию или установлению деда или прадеда, пользуются неожиданной выгодой от завещаний или наследства. Пусть же они найдут утешение в своей скорби, к кому следует обратиться за советом. * Феодос и Валентин. AA. Гормисдей, стр. * <A 450 г. III, апрель. После консульства Протогена и Астерия.>
 
CJ.6.53.0. Когда истекает срок полномочий наследника или доверительного управляющего.
 
CJ.6.53.1: Императоры Север, Антонин
 
Если вы докажете компетентному судье, что вам были оставлены ежегодные завещания или трасты, вы будете иметь право требовать их с начала каждого года. * sev. and ant. aa. agrippae. * <a 198 supposita iii k. iun. saturnino et gallo conss.>
 
CJ.6.53.2: Императоры Север, Антонин
 
Мы отметили и предусмотрели, что поле, оставленное нескольким лицам по имени, будет принадлежать тому, кто выжил. Кем бы он ни был, он передал свои владения наследнику и не связан таким доверительным соглашением. * sev. et ant. aa. prisco. * <a 204 pp. xv k. aug. cilone et libone conss.>
 
CJ.6.53.3: Императоры Север, Антонин
 
Если умерший достиг возраста, до которого было передано наследство или доверительное управление, он передал ходатайство наследникам, даже если умер до того, как смог получить наследство или доверительное управление. * sev. et ant. aa. aeliae. * <a 204 pp. v k. aug. cilone et libone conss.>
 
CJ.6.53.4: Императоры Север, Антонин
 
Когда право пользования плодами земли и ее имуществом передается в наследство жене, и у нее рождаются дети, дата передачи имущества в наследство немедленно переходит в момент рождения сына, и ничто не препятствует этому, если он умирает. * sev. et ant. aa. ammiae. * <a 208 pp. k. aug. antonino a. iii et geta item iii conss. >
 
CJ.6.53.5pr.: Император Александр Север
 
Из этих слов: «Я завещаю наследство дочери Элии Северины и второй десятке, которая получит наследство по достижении совершеннолетия», кажется, что в завещании или у получателя наследства не указано никаких условий, а подача заявления откладывается до достижения совершеннолетия. * Алекс. А. Максимо. * <a 226 стр. xiii К. Иан. Александро А. II и Марчелло Консс.>
 
CJ.6.53.5.1: Император Александр Север
 
И поэтому, если Элия Северина, дочь завещателя, которому было оставлено наследство, умерла в день его передачи, она передала свои права наследнику, а именно, чтобы выплата была произведена в тот момент, когда Северина, если бы она не была отстранена от человеческих дел, достигла бы двадцать пятого года своей жизни. <a 226 pp. xiii k. jan. alexandro a. ii et Marcello conss.>
 
CJ.6.53.5.2: Император Александр Север
 
Ибо благоразумные решили, что год не должен был начинаться, а должен был завершиться, если речь идет о выгоде от доверительного управления. <a 226 стр. xiii k. jan. alexandro a. ii et marcello conss.>
 
CJ.6.53.6: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если вашей сестре был оставлен трастовый договор в виде кодицила от умершего без завещания, и после истечения срока действия траста она умерла, не зная о нем, вы не можете скрыть, что могли бы получить такое право требования, за исключением, конечно, четвертой части от наследника, не оставившего завещания. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. Eusebius. * <a 293 supposita k.Mai.Trallis aa. conss.>
 
CJ.6.54.0. Дело о сохранении имущества должно быть передано во владение наследников или попечителей, и когда оно должно быть исполнено.
 
CJ.6.54.1: Благочестивый император
 
Поскольку истец требует лишь исполнения доверительного соглашения, тот, кто председательствует в суде, не должен знать условия доверительного соглашения в деталях, он даже не должен решать, является ли оно доверительным соглашением, а лишь требовать его исполнения. * Божественный Пий Сальвио. * <Без дня и без совета.>
 
CJ.6.54.2: Император Марк
 
Из опыта мы знаем, что в интересах общества необходимо, чтобы обязательства, возложенные на наследников и доверительные управляющие в целях защиты воли умершего, могли быть отменены по их собственному желанию. Ибо по любому указанию в завещании обеспечение наследника или доверительного управляющего может быть отменено. * Святой Марк Стратонский. * <без дня и консула>
 
CJ.6.54.3: Императоры Север, Антонин
 
Если после того, как вы получили право владения имуществом в целях сохранения наследства или доверительного управления, возникает обязательство по залогу или продажа наследником, очевидно, что ваше дело, которое вы вели в качестве залога по праву претория, имеет приоритет. * sev. et ant. aa. symphoro. * <a 196 pp.Xi k.Dec.Dextro et prisco conss.>
 
CJ.6.54.4pr.: Императоры Север, Антонин
 
Поскольку вы утверждаете, что Артемидора была наследницей отца ваших подопечных, хотя её и просили вернуть им наследство, доверенное им после его смерти, ваши подопечные не имеют права предъявлять иски к наследственным должникам. * sev. and ant. aa. protagorae. * <a 215 pp.Iii k.Iul.Laeto ii et cereale conss.>
 
CJ.6.54.4.1: Императоры Север, Антонин
 
Очевидно, что для того, чтобы предоставить попечителям достаточно средств, при условии, что завещатель не запретит этого, я встретился с его судьей. <a 215 pp.Iii k.Iul.Laeto ii et cereale conss.>
 
CJ.6.54.5: Император Александр Север
 
Те, кто передан во владение в интересах наследников или доверительных управляющих, приобретают не имущество, а право залога. Но чтобы даже после принятия залога воля умершего была исполнена, компетентный судья позаботится о вас по прибытии. * Алекс. А. Паулинае. * <a 224 стр. iii там же. Август. Юлиано и Криспино Консс.>
 
CJ.6.54.6: Император Александр Север
 
Существует определённая форма юрисдикции, согласно которой, с целью сохранения доверительного владения имуществом, находящимся в наследственном владении или утратившим его в результате злонамеренного обмана, тот, кому завещатель или доверительный управляющий не предоставили достаточного имущества, направляется либо к собственному имуществу наследника, если доверительное владение не будет исполнено в течение шести месяцев с момента начала его требований, согласно уставу моего отца, божественного Антонина. * Алекс. А. Донато. * <a 225 стр. vi id. jan. fusco ii et dextro conss.>
 
CJ.6.54.7: Император Александр Север
 
Следует знать, что удовлетворение попечителя и наследника действительно может быть отменено по божественному знаку и божественному удобству: но для того, чтобы право пользования плодами было предоставлено доброму человеку, которому оно было оставлено, могло использовать и наслаждаться ими, удовлетворение никогда не может быть отменено завещанием. * Алекс. А. Прокулиано. * <a 225 стр. x К. Март. Фуско II и декстро конс.>
 
CJ.6.54.8: Император Александр Север
 
Против тех или иных преемников, которые, управляя государственным имуществом, были обязаны принять доверительные обязательства, оставленные государству, при условии, что они не были приняты в достаточной мере, необходимо принять определенные меры. * Алекс. А. и CC. Хулио и Зенодоро. * <a 294 suppositaviik. mart. CC. conss.>
 
CJ.6.55.0. О своих собственных и законных детях и внуках от своей дочери, которые происходят от умершего без завещания.
 
CJ.6.55.1: Императоры Север, Антонин
 
Если вы являетесь законным наследником своего брата, то вы не лишены права на получение наследства в течение предопределенного стодневного срока. * sev. et ant. aa. crispinae. * <a 205 pp. iii non. nov. antonino a. ii et geta ii conss.>
 
CJ.6.55.2: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Внуки от разных сыновей разного числа, наследующие деду, не оставшемуся без завещания, не по мужской части, а по родословной. * Диокл. и Максим. аа. авиа. * <a 290 с. iii к. рынок. адрианополис ипсис аа. iiiiiietiiiconss.>
 
CJ.6.55.3: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
То, что сын и внук от другого лица, не принявшего участия в человеческих делах на момент своей смерти, могут в равной степени наследовать священные дела, оставаясь при этом, очевидно, предусмотрено законом Двенадцати таблиц, который также вытекает из соблюдения закона чести. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. Frontoni. * <a 293 s. xv k. iul. aa. conss.>
 
CJ.6.55.4: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Порядок наследования, установленный законом двенадцати таблиц, очень ясно показывает, что умерший, скончавшийся без завещания, считается его наследником посмертно, а не его сестрой, даже если она является его кровной родственницей. * Диоклетиан и Максимиан aa. и cc. Марцелла. * <a 293 s. viid. dec. aa. conss.>
 
CJ.6.55.5: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если родитель, под чьей властью вы находились, торжественно отдал вас на усыновление, вы можете унаследовать права на внебрачных детей приемного отца, если вас нашли умершим без завещания до или после его смерти. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. Appiano. * <a 293 d. vi k. ian. sirmi aa. conss.>
 
CJ.6.55.6: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Тот, кто был зачат от свободной женщины и рабыни, считается незаконнорожденным, и его нельзя защищать как сына декуриона, хотя его биологический отец, освободившись и вернув себе право первородства, удостоился этой чести. * Диоклетиан и Максимиан а. и ц. Посидоний. * <из 294 suppositaviid. февраль ц. конс.>
 
CJ.6.55.7: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Вольноотпущеннику не запрещено иметь сына в своей власти, поскольку в силу прежнего положения дел вольноотпущеннику не запрещено иметь детей от законных браков, следуя примеру вольноотпущенников. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. aemiliane. * <a 294 s. xvi k. mart. sirmi cc. conss.>
 
CJ.6.55.8: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
При наличии врагов, после смерти отца, общая для вас дочь, в этом случае знание о смерти не требуется, стала ее наследницей и передала вам право наследования. * Диоклетиан и Максимиан. аа. и ц. Катония. * <а а. 294 с. xii к. ден. Никомедия ц. конс.>
 
CJ.6.55.9пр.: Императоры Валентиниан, Феодосий, Аркадий
 
Если умерший оставил от умершей дочери детей любого пола и количества, а также внуков любого пола и количества, то из той части имущества, которую умершая дочь, пережив отца, имела бы среди своих братьев, две части наследуются внуками от той же дочери, а третья часть наследуется братьями или сестрами умершего, то есть сыновьями и дочерьми лица, чье имущество является предметом спора, а именно их дядями или тетями, в пользу которых мы принимаем закон. * Валентин. Феодос. и Аркад. ааа. Константино стр. Галлы. * <из 389 dVk.Mart.Mediolanitimasio и promotedconss.>
 
CJ.6.55.9.1: Императоры Валентиниан, Феодосий, Аркадий
 
Те же самые положения, которые мы установили в отношении имущества деда по материнской линии, мы с аналогичной справедливостью устанавливаем и в отношении имущества бабушки по материнской или даже отцовской линии: если только деды, движимые справедливым желанием воздать должное своим нечестивым внукам, не объявят себя таковыми, и это будет одобрено законами. <из 389 dVk.Mart.Mediolanitimasioetpromotocons.>
 
CJ.6.55.9.2: Императоры Валентиниан, Феодосий, Аркадий
 
Мы сохраняем права внуков не только в случае смерти дедушки или бабушки без завещания, но и в случае смерти дедушки или бабушки, у которых должны быть такие внуки, во время оставления завещания, когда они умирают или лишают внуков наследства. В этом случае мы передаем внукам те же права, как в случае несправедливого завещания дедушки или бабушки, так и в случае, если какие-либо дочери могли бы быть правоспособны в отношении вещных прав или прав в судебном порядке, согласно справедливому порядку нашего права, которые являются правоспособными для сыновей в отношении завещаний их родителей, не являющихся официальными лицами, осуществляющими исполнение завещания. <a 389 dVk.Mart.Mediolanitimasioetpromotocons.>
 
CJ.6.55.10: Императоры Гонорий, Феодосий
 
В случаях, когда речь идёт о наследовании по материнской линии в связи со смертью одного из наследников, не следует искать уменьшения капитала по материнской линии. Ибо в таких случаях при обсуждении имущества того, кто мог бы обладать властью над семьёй, учитывается статус или личность детей. * honor. and theodos. aa. maximo. pp. * <a 420 dV k.Oct.Ravennae theodosio a.Viii et constantio iii conss.>
 
CJ.6.55.11: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Если сын или дочь, умершие при жизни матери, оставляют после себя детей, они наследуют по праву отцу или матери. Мы считаем, что это должно соблюдаться, несомненно, и в отношении правнуков. * Феодосий и Валентиниан в сенат города Рима. * <с 426 г. до н.в. VIII там же, нов. Равенна Феодосий XII и Валентиниан IIaa. cons.>
 
CJ.6.55.12: Император Юстиниан
 
Всякий раз, когда кто-либо или что-либо умирает без завещания, оставляя внуков или правнуков любого пола или других потомков, которым не положено свободное владение имуществом, и, более того, любых родственников по мужской линии, эти родственники не могут претендовать на четвертую часть наследства умершего, а только потомки призваны к наследованию умершего. Мы постановляем, что это должно соблюдаться только в будущем, а не в прошлом. * iust. a. menae pp. * <a 528 dk iul. constantinopoli dn. justiniano a. pp. ii cons.>
 
CJ.6.56.0. К постановлению сената Тертуллиана.
 
CJ.6.56.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Хотя дети, таким образом, в конечном итоге являются наследниками своих матерей по закону, если это возможно, нет сомнения, что матери могут наследовать имущество своих детей, даже если они родили младенцев. * Диоклетиан и Максимиан. * <a 291 стр. x к. Апрель. Тиберий и Дион конс.>
 
CJ.6.56.2: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
При наследовании общего сына или дочери, умерших без детей, братьев или сестер, отец, манумиссор, поскольку для него сохраняется прежнее право, имеет преимущество перед матерью. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. rhesae. * <a 294 s. vi id. dec. cc. conss.>
 
CJ.6.56.3: Император Константин
 
Несомненно, что матери, потерявшие своих взрослых сыновей, даже если они не обращались за опекой, когда те были несовершеннолетними, не должны нести ответственность по давности владения опекуном, если такая опека не была назначена, с целью исключения их наследования. * const. a. catullin procons. africae. * <a 315 d. vi k. aug. constantino a. iii and licinio iii conss.>
 
CJ.6.56.4pr.: Императоры Грациан, Валентиниан, Феодосий
 
Если какая-либо женщина не исполнила свои религиозные обязанности перед предыдущим мужем, от которого у нее нет сыновей или дочерей, ускорив заключение брака, она, по общеизвестному праву, позорится, если только императорский бенефиций не простит ей этот позор. * Грат. Валентин и Феодосий ааа. Евтропион стр. * <a 380 стр. xvk. ian. Грат. v и Феодосий аа. конс.>
 
CJ.6.56.4.1: Императоры Грациан, Валентиниан, Феодосий
 
Но если у неё есть сыновья или дочери и она получила индульгенцию, мы допускаем отмену позора и отсрочку других наказаний, если она передаёт половину всего имущества, которое на момент брака принадлежало её сыну или дочери, своим сыновьям или дочерям, которых она получила от своего предыдущего мужа, чисто, то есть, со всей торжественностью дара, в полном объёме, без сохранения права пользования и плода. <a 380 pp. xv k. ian. gratiano v et theodosio aa. conss.>
 
CJ.6.56.4.2: Императоры Грациан, Валентиниан, Феодосий
 
Если он завещал половину двум или более сыновьям или дочерям, и по воле судьбы один из них, или другой, или ещё один из них, умирает без завещания, мы желаем, чтобы она всегда принадлежала оставшимся в живых братьям или сёстрам. <a 380 pp. xv k. ian. gratiano v et theodosio aa. conss.>
 
CJ.6.56.4.3: Императоры Грациан, Валентиниан, Феодосий
 
Но если все или все они умрут без завещания, утешения, принесенные тяжелым судьбой, вернутся к матери в полном объеме, а именно, эта половина, которую она отдала своим сыновьям или дочерям, после смерти сыновей или дочерей без завещания, снова будет принята ею отдельно от наследства последнего сына или дочери. <a 380 pp. xv k. ian. gratiano v et theodosio aa. conss.>
 
CJ.6.56.5pr.: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Мать, унаследовавшая имущество умершего сына или дочери без детей по завещанию или без завещания, если она не вступила во второй брак после смерти своего сына или дочери, приобретает все имущество своего сына по полному праву после его смерти. * Феодосий и Валентиниан а.а. в сенат города Рима. * <с 426 г. н.в. VIII там же, нов. Равенна Феодосий XII и Валентиниан II а.а. конс.>
 
CJ.6.56.5.1: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Но если она решила выйти замуж за другого мужа, она может владеть имуществом внешне, приобретя его от своего сына или дочери, с такой же твердостью, однако она может владеть отцовским имуществом умершего исключительно посредством использования плода человеческого созерцания, передав имущество сестре и братьям умершего. <из 426 г. н.в. VIII там же, нов. Равенна, Феодосий XII и Валентиниан II аа. конс.>
 
CJ.6.56.6: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Мы хотим лишить каждую мать, независимо от того, является ли она наследницей по закону или по праву замещения, права наследования, если ее ребенок умирает несовершеннолетним, если она, взяв на себя законную опеку над своими детьми, стремится к второму браку вопреки данной клятве, прежде чем ей будет назначен другой опекун и она выплатит ему то, что причитается в связи с исполненной им опекой. * Феодосий и Валентин А. Флорентий, стр. * <a 439 г. н.э. 6 г. н.э. Константинополь, Феодосий А. 17-й и праздник Константинополь>
 
CJ.6.56.7pr.: Император Юстиниан
 
Если кто-либо умирает без завещания, имея в живых мать и брата или законного наследника, или только родственные права, мать не исключается из наследования ребенка, но вместе с братом умершего, если оставшийся в живых является его сыном или пасынком, они переходят к ней так же, как и сестры умершего. Однако, если в живых остаются только сестры, являющиеся агнатами или родственницами, и мать умершего, согласно старым законам, мать получает одну половину, а все сестры — другую половину. Но если кто-либо умирает без завещания, имея в живых только мать и брата или братьев, или даже вместе с сестрами, его наследство распределяется между главами семей, и матери не разрешается претендовать на большую долю для себя в связи с сестрами умершего, чем того требует утвержденная доля глав семей: а именно, дядя умершего, его сын или внук не имеют права на свое наследство, пока мать остается наследницей, и доля матери не уменьшается. старыми законами или конституциями. * просто. а. menaepp. * <a 528 дк июнь. Константинополь дн. Юстиниано А. стр. II минусы.>
 
CJ.6.56.7.1: Император Юстиниан
 
Но если у умершего есть не только мать и оставшиеся в живых братья и сестры, но и отец, и если он действительно умер по собственному усмотрению, поскольку вмешательство отца, по-видимому, перевешивает права матери, то мы, заботясь обо всех с благочестивым умом, постановляем, что братья и сестры умершего подлежат наследованию имущества только по мужской линии, а отец и мать должны иметь право на пользование и плоды всего наследства, которые должны быть разделены поровну между отцом и матерью, а оставшаяся часть пользования и плодов остается за братьями и сестрами. <из 528 dk iun. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. ii cons.>
 
CJ.6.56.7.2: Император Юстиниан
 
Однако, если умерший человек скончался, получив право пользования священным имуществом своего отца, отец может сохранить право пользования, которым он обладал при жизни сына, до тех пор, пока тот живёт нетленным. Но мать, поскольку она не может иметь это право пользования при жизни отца, которое было полностью предоставлено ему, может быть привлечена к имуществу вместе с братьями умершего, а именно, только с сёстрами (половина наследства), с братьями или смешанного пола в соответствии с распределением, указанным выше для мужской доли. <a 528 dk iun. constantinopoli dn. justiniano a. pp. ii cons.>
 
CJ.6.56.7.3: Император Юстиниан
 
Всем, а именно тем, кто подвергся санкциям в отношении женщин, переселяющихся для повторного брака, пока они остаются в своем государстве. <из 528 г. н.э. Константинополь дн. иустиниано а. стр. ii конс.>
 
CJ.6.57.0. К постановлению Орфического Сената.
 
CJ.6.57.1: Император Александр Север
 
Если и мать, и дочь кровных родственников женщины, умершей без завещания, существуют, то по решению Орфического Сената наследство принадлежит только дочери. * Алекс. А. Эуангело. * <a 225 стр. XV, февраль. Fuscoiietdextroconss.>
 
CJ.6.57.2pr.: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Материнское наследство делится не по числу переживших на момент смерти матери, а по числу тех, кто наследует ей наследство. * Диоклетиан и Максим а.а. и ц. Метродор. * <а 293 г. с.Vii к.Април.Сирми а.а. конс.>
 
CJ.6.57.2.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Следовательно, если ваша мать умерла, оставив вас и одного брата эмансипированными, а двух других — получившими власть в стране, и они выжили, а те, кто находился у власти своего отца до того, как стал претендовать на материнское наследство, освобождены от права на человеческую собственность, нет сомнения, что доли были распределены только между двумя мужчинами. <a 293 s.Viik.April.Sirmiaa. conss.>
 
CJ.6.57.3: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Согласно указу орфического сената, умершая мать, скончавшаяся без завещания, не лишается права наследования через свою дочь, выступающую в качестве наследницы, без владения имуществом. * Диоклетиан и Максимиан а. и ц. Юлиан. * <a 293 s.Xiik.Nov.Aa. conss. >
 
CJ.6.57.4: Императоры Грациан, Валентиниан, Феодосий
 
Всякий раз, когда обсуждается вопрос о наследовании эмансипированного сына или дочери, рожденные от них дети должны быть переданы в полное наследство имущества, и никакое наследство по закону умершего отца или матери не должно быть предоставлено. * grat. Valentin. and Theodos. aaa. to Hilarianum pp. * <a 383 d. 11 k. mart. mediolani merobaud ii and saturnino cons.>
 
CJ.6.57.5pr.: Император Юстиниан
 
Если какая-либо знатная женщина родила сына от справедливого брака и у неё был другой внебрачный ребёнок, отец которого был неизвестен, то было сомнительно, как материнское имущество дойдёт до них — только до справедливых детей или до внебрачных. * just. a. demosthenes pp. * <a 529 d. xv k. oct. chalcedone decio vc. cons.>
 
CJ.6.57.5.1: Император Юстиниан
 
Поэтому мы постановляем, что ни по завещанию, ни по закону, ни по щедрости при жизни праведных детей, ничего от знатных матерей не должно доходить до их внебрачных детей, поскольку мы считаем совершенно несправедливым, горьким и недостойным нашего времени называть их внебрачными детьми в случае знатных и знатных женщин, для которых соблюдение целомудрия является особым долгом, и мы по праву посвящаем этот закон самому целомудрию, которое, как мы считаем, всегда должно соблюдаться. <из 529 г. н.э. xv окт. халкедонский децио викторианский конс.>
 
CJ.6.57.5.2: Император Юстиниан
 
Но если наложница, будучи признанной свободной женщиной, родила сына или дочь по законному обычаю от свободного мужчины, то нет никакой зависти к материнскому имуществу, которое принадлежит ей по законному праву и в её наследстве, даже при наличии законных детей. <a 529 d. xv k. oct. chalcedon decio vc. cons.>
 
CJ.6.57.6pr.: Император Юстиниан
 
Один человек завещал свою свободу служанке в доверительное управление, но пока тот, кто передал свободу, медлил с её предоставлением, служанка родила ребёнка. И все авторы древнего права сходятся во мнении, что мальчик или девочка, родившиеся после этой задержки, действительно являются свободнорождёнными детьми, но среди них были сомнения, сможет ли он унаследовать рождение от матери, если она умрёт. * iust. a. iuliano pp. * <a 530 dKOct.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.57.6.1: Император Юстиниан
 
Поэтому, отвергая подобные сомнения, мы не позволяем им развиваться дальше, но разрешаем, чтобы потомство матери могло существовать как наследник от умершего без завещания, без ущерба для законного права потомства на основании постановления Сената Орфитии, а также для матери на основании постановления Сената Тертуллиана и потомства на основании постановления Сената Орфитии, которые, в свою очередь, получают свое наследство. <a 530 dKOct.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
 
CJ.6.58.0. О законных наследниках.
 
CJ.6.58.1: Император Александр Север
 
Существует определенное право, согласно которому при наследовании по кровному родству или при владении имуществом, причитающимся по наследству по близости, братья и сестры имеют равные права, даже если они не родились от одной матери. Это право не умаляется и тем, что вы предполагаете, что ваши тети были наделены наследством вашим дедом. * Алекс. А. Кассио и Гермиона. * <a 223 pp.Non.Mai.Maximoiietaelianoconss.>
 
CJ.6.58.2: Император Александр Север
 
Если вы не добивались наследства отца, назначившего вас наследниками, а позже, после смерти отца и отказавшись от его наследства, признали наследование умершего, то президент провинции не останется в неведении о том, что имущество умершего отделено от имущества вашего отца. * alex. a. tatianae et alii. * <a 239 pp.Vi id.April.Gordiano a. et aviola conss.>
 
CJ.6.58.3pr.: Император dec.
 
Право кровного родства и возможность допуска женщин к наследованию по закону были исследованы в праве. * dec. a. asclepiodotae. * <a 250 pp. ii non. dec. ten a. and gracious conss.>
 
CJ.6.58.3.1: Император Дек.
 
Таким образом, поскольку наследство вашего брата, умершего без завещания, принадлежит вам по праву кровного родства, нет причин, по которым сыновья вашего другого брата должны стремиться к тому же наследству: ибо, даже если право родства прекращается в отношении всех лиц в силу преторианского права, наследство принадлежит скорее вам, которое вы получаете во второй степени, чем сыновьям вашего брата, которые занимают третью степень. <a 250 pp. ii non. dec. decio a. et grato conss.>
 
CJ.6.58.4: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если племянник вашего дяди не оставил завещания или оставил его в течение четырнадцати лет после установления его юрисдикции, и его право наследования перешло к вам по праву гнации, вы имеете законное право на содержание даже без содержания в виде имущества. * Диокл. и Максим. аа. Цецилий. * <a 290 pp. id. iul. ipsisaa. iiiiiietiiiconss.>
 
CJ.6.58.5: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Несомненно, что наследники по праву родства, а не по праву близости, считаются более предпочтительными, чем наследники, не имеющие завещания. * Диокл. и Максим. аа. и цк. Кирилл. * <a 293 suppositaxvik. iul. sirmiaa. conss.>
 
CJ.6.58.6: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
После смерти его наследников, которые еще живы и воздерживаются от наследования или отвергают его, брат может унаследовать титул по кровному родству. * Диокл. и Максим. аа. и цк. Клавдиан. * <a 293 s. prid. k. ian. aa. conss.>
 
CJ.6.58.7: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Наследование по праву дяди и тети, которые находятся в третьей степени родства, не является равноправным, но брат отца имеет преимущество по праву родства перед сестрой матери. * Диоклетиан и Максимиан. aa. и cc. Аммиан. * <a 294 s. xviik. mart. sirmicc. conss.>
 
CJ.6.58.8: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если вы унаследовали имущество тех, чье право наследования оспаривается, умерев среди ваших врагов, в соответствии с правом Корнелия, по праву родства, приблизившись к наследству или заявив о владении имуществом, вам не запрещено претендовать на его сущность. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. Silano. * <a 293 s. non. iul. sirmi aa. conss.>
 
CJ.6.58.9: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
При наследовании без завещания недвусмысленно считается, что сестра имеет большее значение, чем дед по материнской линии. * diocl. and maxim. aa. and cc. damagorae. * <a 294 s. vi k. iul. nicomediae cc. conss.>
 
CJ.6.58.10: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Пусть те, кто призван к наследованию умерших сирот, знают, что если после смерти отца они в течение года не обратятся к нему с просьбой о назначении опекуна в соответствии с законом, то им будет отказано во всех правах наследования, будь то по закону или по праву замещения, если он умрет несовершеннолетним. * Феодосий и Валентин, а. Флорентий, стр. * <а 439 г. н.э. 6 ид. июль, Константинополь, Феодосий, а. 17-е и день праздника Константинополя>
 
CJ.6.58.11: Император Анастасий
 
Если кто-либо, согласно священному указу, просит об эмансипации детей в соответствии с нашей конституцией, так чтобы наименее законные права лица, подлежащего эмансипации, были прекращены в результате эмансипации, то эти же права, как эмансипированного лица или лиц, эмансипированных против других лиц, связанных с ним таким образом, так и других лиц, аналогичным образом связанных с ним в вопросах наследования, правопреемства и опеки, а также других лиц, должны быть сохранены в неизменном виде. * Анастас. А. Константино, стр. * <a 502 г. xv к. авг. Константинополь Пробо и Авьен Юниор Консс.>
 
CJ.6.58.12pr.: Император Юстиниан
 
Если мужчина родил ребенка в возрасте пятидесяти лет, следует ли признать такого потомка его собственным отцом и предоставить ему наследство? Этот вопрос был задан нам в рамках цезарианской защиты. * iust. a. johannipp. * <a 532 d. iix k. nov. constantinopoli post consulatum lampadius et orestis vv. cc. anno secundo.>
 
CJ.6.58.12.1: Император Юстиниан
 
И мы постановляем, что, хотя чудесное рождение такого рода встречается и происходит редко, я не отвергаю ничего из того, что, вероятно, известно как результат природы, но что каждое право, предоставленное детям каким бы то ни было законом, это чистое и неискаженное право должно быть сохранено для таких сыновей или дочерей во всех наследственных делах, будь то по завещанию или по закону. <из 532 г. н. э. IX г. н. э. Константинополя после консульства Лампадия и Ореста VV. г. н. э., второй год.>
 
CJ.6.58.12.2: Император Юстиниан
 
И, короче говоря, пусть они не становятся непохожими на других, которых природа создала подобными, особенно учитывая, что мы разрешили такие браки нашим прежним законом, не допуская, чтобы они казались неравными. <из 532 г. н. э. IX г. н. э. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста VV. cc. во второй год.>
 
CJ.6.58.13pr.: Император Юстиниан
 
Возникали сомнения относительно эмансипированных сыновей, которые заслужили это от своих родителей священным указом, переданным отцам. Поскольку известно, что закон Анастасия сохраняет законные права братьев, если один из них умирал без завещания и детей, возникали сомнения относительно того, перейдет ли его наследство к брату или сестре, или к оставшемуся в живых отцу. * iust. a. johanni pp. * <a 531 dk nov. constantinopoli post consulatum lampadius et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.58.13.1: Император Юстиниан
 
Мы посчитали, что подобные сомнения следует разрешить кратким ответом, и поэтому постановляем, по аналогии с материнским и другими вещами, о которых мы уже изложили закон, что такое наследство по праву собственности полностью переходит к братьям или сестрам, но пользование им и его плоды полностью переходят к отцу, независимо от того, сохранил ли он свое прежнее ложе или вступил во второй брак, приобрел ли он его, произошло ли освобождение через священное оракул, или же они были освобождены от священных отцовских обязанностей каким-либо иным законным способом. <из 531 г. до н.э. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста в. в. н.э.>
 
CJ.6.58.13.2: Император Юстиниан
 
Поскольку отец также пользуется имуществом и плодами, и он желает, чтобы имущество перешло к другим сыновьям, следовательно, поскольку в другой статье упоминается закон Анастасия о братьях, не оказываем ли мы им более полную помощь в этом случае, чтобы отец пользовался имуществом и плодами, а братья или сестры — правом собственности на оставшееся имущество? <из 531 г. до н.э. Константинополя после консульства Лампадия и Ореста и др.>
 
CJ.6.58.13.3: Император Юстиниан
 
За исключением материнского имущества, в отношении которого, если есть братья или сестры от одной матери, следует называть только их; но если они не доживают до этого, то, как и в случае с другим имуществом, право собственности на них должно быть передано всему братству, чтобы обращение было максимально открытым во всех случаях и чтобы не было известно о колебаниях из-за различий в лицах или имуществе. <a 531 dknov. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста в. cc.>
 
CJ.6.58.14pr.: Император Юстиниан
 
Закон двенадцати таблиц хорошо понимал римский народ, который считал, что гармония должна соблюдаться как у законных мужчин, так и у законных женщин, а также в их преемственности и у вольноотпущенников, без какой-либо дискриминации в преемственности, поскольку природа создала оба тела, так что они остаются бессмертными по очереди, и одному нужна помощь другого, так что один погибает, а другой развращается. * iust. a. johanni pp. * <a 531 d. v k. dec. post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.58.14.1: Император Юстиниан
 
Однако потомки, хотя и использовали чрезмерную тонкость, не ввели благочестивого различия, как это ясно учил Юлий Павел в самом начале своей необычной книги, написанной в ответ на декрет сената Тертуллиана. <a 531 d. v k. dec. post consulatum Lampadius et Orestis vv. cc.>
 
CJ.6.58.14.2: Император Юстиниан
 
Ибо кому допустимо при наследовании без завещания, чтобы его дочери, подобно потомкам мужского пола, принимались в наследство от своего родителя, и чтобы их сестры, по праву кровного родства, претендовали на ту же прерогативу для себя, и чтобы впоследствии законные наследницы, если они не обладают правами кровного родства, были исключены из законного наследования, в то время как это же наследство открыто для мужчин? <a 531 d. v k. dec. after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.58.14.3: Император Юстиниан
 
Почему сестра отца не призывается к наследованию титула сына своего брата вместе с мужчинами, а для тети соблюдается одно право, а для дяди — другое? Или по какой причине сын брата призывается к наследованию титула своего дяди, а его невестка исключается из этого наследования? <a 531 d. v k. dec. after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.58.14.4: Император Юстиниан
 
Поэтому мы считаем, что подобное почтение к древнему праву предпочтительнее новизны права, и мы санкционируем, чтобы все законные наследники, то есть потомки мужского пола, независимо от пола, были призваны к правам законного наследования аналогично наследникам без завещания в соответствии со степенью родства, и не исключались из числа наследников только потому, что не имеют прав кровного родства по обряду сестры. <a 531 d. v k. dec. after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.58.14.5: Император Юстиниан
 
Поскольку права одной крови остаются неискаженными мужским полом, зачем же мы оскорбляем природу и ущемляем закон? Ведь этот вопрос также таит в себе еще один серьезный вред для большинства людей, словно неизвестную кишечную рану. Ведь поскольку мужчины призваны наследовать этим женщинам по праву родства, кто бы позволил передать им наследство по закону, в то время как они сами не могут наследовать друг другу или мужчинам по тому же праву, но наказываются исключительно за то, что родились женщинами, и невинное потомство обременено отцовским пороком (если такой порок существует)? <a 531 d. 5 k. dec. after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.58.14.6: Император Юстиниан
 
(1) В этих случаях, следовательно, следуя закону Двенадцати таблиц и корректируя новый закон последним законом, мы также хотим, чтобы одна степень благочестия была перенесена от права родства к законному наследованию, так чтобы не только сын и дочь брата, как мы уже определили, призывались к наследованию от своего дяди, но и сын и дочь кровного родственника или сестры по материнской линии, только, а не последующие лица, вместе с ними, могли получить права своего дяди, и когда он умирает, будучи дядей для детей своего брата, но дядей для потомков своей сестры, он может наследовать аналогичным образом с обеих сторон, как если бы все они пришли по законному праву, а именно, если брат и сестра не дожили. Ибо с этими лицами, предшествующими и принимающими наследство, другие степени остаются полностью обособленными. <a 531 d. 5 k. dec. after the consulship of Lampedius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.58.14.7: Император Юстиниан
 
Несомненно, учитывая, что наследование делится не на ветви, а на главы, и что степень наследования устанавливается в законном порядке: все остальные наследование сохраняют свой статус в соответствии с законом, соблюдаемым до настоящего времени. <a 531 d. v k. dec. after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.58.14.8: Император Юстиниан
 
Но если какие-либо дела уже произошли, то, согласно древним законам, должно быть произведено их распределение. <a 531 d. 5 k. dec. after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.58.15pr.: Император Юстиниан
 
Мы помним, что ранее было провозглашено божественное установление, согласно которому, в соответствии с законом двенадцати скрижалей, мы санкционировали, что все потомки, происходящие от законных потомков, будь то мужчины или женщины, получат наследство по законному праву, так что, подобно тому как им наследуют законные лица, так и сами законные лица могут принять на себя это наследство. * iust. a. johanni pp. * <a 534 d. id. oct. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. iiii et paulino vc. conss.>
 
CJ.6.58.15.1: Император Юстиниан
 
В этой конституции мы низвели одну степень родства до законного права, то есть сыновей и дочерей родной сестры и сыновей и дочерей материнского ребенка: эту конституцию мы считаем сохраняющей свою силу, поскольку ее содержание было изложено нами в наших уставах. <из 534 г. н.э., окт. Константинополь, дн. Юстиниан А., стр. III и Паулино, вице-капитан Константинополя>
 
CJ.6.58.15.1a: Император Юстиниан
 
Но мы сочли необходимым придерживаться более тонкого подхода, и если что-либо из преторианской юрисдикции оказалось полезным, и это с самым совершенным определением, то расширить наши законы. <из 534 г. н.э., окт. Константинополь, дн. Иустиниан А., стр. III и Паулино, вице-казначей.>
 
CJ.6.58.15.1b: Император Юстиниан
 
Поскольку, следовательно, претор, хотя и был унижен в своем положении из-за тонкого права, тем не менее, ясно призвал своего эмансипированного сына к наследованию от отца без какого-либо уменьшения, но не был призван им к наследованию своих братьев по тому же праву, и его сыновья также не наследовали своим дядям по законному праву, мы сочли необходимым сначала исправить это и показать, что закон Анастасия совершенствуется справедливым увеличением, так что эмансипированные сын и дочь наследуют не только отцовское имущество по своему собственному усмотрению, но и наследование своих братьев или сестер, независимо от того, все ли они эмансипированы или смешаны с эмансипированными, они наследуют друг другу с равным правом и никоим образом не ущемляются в соответствии с законом Анастасия. И действительно, нам показалось наиболее прекрасным изложить это в отношении эмансипированных сыновей. <из 534 г. н.э. окт. Константинополь дн. Юстиниан а. стр. iii и Паулин вв. конс.>
 
CJ.6.58.15.2: Император Юстиниан
 
Но мы не позволяем оставлять брата или сестру, рожденных вне брака, на месте родства. Ибо, поскольку они так близки по степени родства, мы справедливо постановляем, что их следует называть законными братьями и сестрами без каких-либо различий, как если бы они были кровными родственниками, так что те, кто утвержден во второй степени и признан достойным законного наследования, превосходят всех остальных, кто находится в более высокой степени, хотя и законнорожденных. И эти вещи действительно были достаточно и обильно устроены для нас с наибольшей пользой в отношении наследования второй степени. <из 534 г. н.э. окт. Константинополь дн. Юстиниан А. стр. III и Паулино викторианская конс.>
 
CJ.6.58.15.3: Император Юстиниан
 
Но поскольку существует место для третьей степени родства от поперечной линии, где в древности было отведено место дядям и сыновьям братьев и сестер, вместе с ними мы считаем, что только сын и дочь как эмансипированного брата, так и эмансипированной сестры, эмансипированных или утвержденных своими отцами, и никто другой далее, а также сын и дочь внутриутробного брата и родной или внутриутробной сестры, должны называться друг другом только по законной линии, как мы уже разрешили, так что все, кто по древнему закону или по нашей щедрости действительно находятся в прерогативе законных, но находятся в той же третьей степени родства, должны называться по аналогичному праву. <из 534 г. н.э. окт. Константинополь дн. Юстиниан А. стр. III и Паулино вице-казначейство.>
 
CJ.6.58.15.3a: Император Юстиниан
 
Согласно закону о наследовании, а именно, и в этой части отмечая, что если призванные из второй степени отказываются от наследства и не желают к нему приближаться, и нет никого другого во второй степени, кто мог бы и желал бы наследовать, то те, кого мы перечислили из третьей степени в настоящем законе, наследуют место тех, кто отказался. <из 534 г. н.э., окт. Константинополь, дн. Юстиниан А., стр. III и Паулино, вице-канцлер Конс.>
 
CJ.6.58.15.3b: Император Юстиниан
 
Также следует отметить, что наследование делится не на родовые группы, а на глав: при этом все остальные виды наследования осуществляются в соответствии с законом, действующим до настоящего времени, без понижения вышеупомянутых степеней родства от родственников до агнатического права, но с сохранением их порядка и близости. <из 534 г. н.э., окт. Константинополь, дн. Юстиниан А., стр. III и Паулино, вице-канцлер Конс.>
 
CJ.6.58.15.4: Император Юстиниан
 
Но тех лиц, которых мы передали из числа наследников по праву родства в число законных наследников, мы полагаем, что они, в свою очередь, подлежат защите наследника, а именно, если оба они мужчины и совершеннолетние в соответствии с положениями нашей конституции, так что они не только ощущают выгоду, но и подлежат защите наследника. <из 534 г. н. д. окт. Константинополь дн. Иустиниано а. стр. iii и Паулино вице-канцлер конс.>
 
CJ.6.58.15.5: Император Юстиниан
 
Но если какие-либо дела уже имели место и были урегулированы судебным решением или мирным путем, пусть они не чувствуют отступления от этого закона. <из 534 г. н.э., окт. Константинополь, дн. Иустиниано А., стр. III и Паулино, вице-канцлер Конс.>
 
CJ.6.59.0. Общие вопросы, касающиеся наследования.
 
CJ.6.59.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Тебе следовало знать, эмансипированный брат, что тот, кто остался в семье, не должен рассматриваться как более важный в собственности другого эмансипированного лица, а оба, если торжественно потребуют владения имуществом, добьются своего. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. varianae. * <a 294 s. xv k. iun. sirmi cc. conss.>
 
CJ.6.59.2: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Если ваш отец унаследовал имущество вашего ближайшего племянника, который был установлен по брачной связи и умер без завещания, по гражданскому праву, будучи допущен к наследству, или если это не произошло с самого начала, или если наследство было упразднено уменьшением капитала, и вы формально получили право владения имуществом, и вы приобрели наследство вашего отца, вы должны обратиться к правителю провинции и договориться с его опекуном о защите. * Диоклетиан и Максимиан а.а. и ц. Аполлинарий. * <а 293 г. до 13 г. н.э. Верона а.а. конс.>
 
CJ.6.59.3: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Совершенно очевидно, что наследование имущества отчимом падчерице без завещания не предусмотрено гражданским или почетным правом. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. Ulpianae. * <a 294 s. xv k. mart. sirmi cc. conss.>
 
CJ.6.59.4: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
У раба не может быть преемников. * diocl. and maxim. aa. and cc. aurelio asterio. * <a 294 d. non. april. cc. conss.>
 
CJ.6.59.5pr.: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Тетя, вы предполагаете, что наследство перешло к ее сыновьям, вы не имеете права претендовать на наследство от своего имени. * diocl. and maxim. aa. and cc. justinae. * <a 294 s. xii k. mart. cc. conss.>
 
CJ.6.59.5.1: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Но поскольку вы настаиваете на том, что они также умерли без завещания, если те, кого вы называете пасынками той же тети, действительно были их кровными братьями, то несомненно, что они будут иметь преимущество перед вами по праву родства и по брачному родству, поскольку они установлены во второй степени родства. Ибо если ваши дяди, даже те, которые родились от другого отца, никогда не были пасынками своей матери, и вы докажете, что признавали владение имуществом, то требуйте их наследования. <a 294 s. xiik. mart. cc. conss.>
 
CJ.6.59.6: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Согласно некоторым правовым нормам, наследование при отсутствии завещания должно передаваться первому дяде, занимающему третью степень родства, а не двоюродному брату, занимающему следующую. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. Publiciano. * <a 294 suppos. k. oct. cc. conss.>
 
CJ.6.59.7: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
По закону родства преемственность не гарантирована. * diocl. and maxim. aa. and cc. nicolao. * <a 294 d. prid. non. oct. cc. conss.>
 
CJ.6.59.8: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
До тех пор, пока документ, способный передать часть имущества, не откажет в наследстве или по какой-либо другой причине не лишит наследников возможности претендовать на него, никто не наследует тому, кто оставил завещание без завещания. Поэтому вы видите, что в период надежды на завещательное наследование имущество умершего без завещания не будет иметь законного права на получение наследства. * Diocl. and Maxim. aa. and cc. .Tae. * <a 294 s. vi id. mart. retiariae cc. conss.>
 
CJ.6.59.9: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Хозяин рабыни, свободный мужчина, с которым она сожительствовала, не может претендовать на наследство через это смешение. * Диокл. и Максим. аа. и цк. Сопатро. * <a 294 s. xvk. ian. Nicomediacc. conss.>
 
CJ.6.59.10: Императоры Диоклетиан, Максимиан
 
Наследство не передается приемным родителям на это имя ни по гражданскому, ни по почетному праву. * diocl. and maxim. aa. and cc. danuvio. * <a 294 s. vi k. ian. cc. conss.>
 
CJ.6.59.11pr.: Император Юстиниан
 
Мы постановляем, что, подобно тому как определённый порядок предназначен для имущества, приобретаемого детьми в священных обрядах в связи с браком, если кто-либо из них покинул этот мир, приобретенная им часть имущества должна быть передана его детям, внукам или правнукам, а если никто из них не выживет, то имущество перейдёт к его братьям, рождённым от того же брака, или, если и они не выживут, к братьям, рождённым от других браков, а если никого из них не останется, то имущество перейдёт к отцу; так же и для имущества, передающегося по материнской линии по каким бы то ни было причинам, при жизни, по последнему распоряжению или по наследству без завещания, должен соблюдаться аналогичный порядок: сначала в наследстве сына или дочери, которые будут называться его потомками, а если их не найдут, то брат или партнёр по тому же или другому браку должен быть вызван в соответствии с вышеуказанным порядком, затем, в конце концов, отец должен быть вызван в соответствии с законом, и его сын должен оплакивать оставленное ему наследство, не желанное наследство, а печальную прибыль. который он приобрел для себя. * ius. a. demosthenes pp. * <a 529 d. xv k. oct. Халцедон, даю вам десять. cons.>
 
CJ.6.59.11.1: Император Юстиниан
 
Во всех случаях, а именно, в отношении оставшихся в живых детей и братьев, которые предшествуют наследованию умершего отца, право пользования и плоды имущества, право собственности на которое перешло к ним, остаются за родителями. <a 529 d. xv k. oct. chalcedony decio vc. cons.>
 
CJ.6.60.0. О материнском имуществе и материнской родословной.
 
CJ.6.60.1pr.: Император Константин
 
Вещи, перешедшие к сыновьям от матери, остаются во власти родителей, так что они обладают лишь правом пользования, а именно правом распоряжаться детьми. * const. a. cons. praett. tribb. plebis senatui greeting. * <a 319 d. xv k. aug. aquileia. recited at vettius rufinus pu. in senate non. sept. constantinus a. v et licinius c. cons.>
 
CJ.6.60.1.1: Император Константин
 
Однако родители, обладающие исключительной властью распоряжаться материнским имуществом, должны проявлять всю осмотрительность в его защите и требовать причитающегося их детям по закону в ходе допроса, лично или через прокурора, а также усердно производить платежи из доходов и противостоять тем, кто подает иски, и поступать так, как если бы они были законными и добросовестными собственниками и законными лицами, чтобы в случае, если они когда-либо захотят отчуждать имущество, покупатель или лицо, которому передается имущество, должны были бы проявлять осторожность и не завладеть сознательно или неосознанно какой-либо частью того, что запрещено отчуждать. <a 319 d. xv k. aug. aquileia. recited by Vettius Rufinus pu. in the senate no. sept. constantinus a. v and licinius c. conss.>
 
CJ.6.60.1.2: Император Константин
 
Отец должен научить, что то, что он дает или забирает, принадлежит ему по праву его собственного владения; а покупателю, если он того пожелает, будет разрешено принять поручителя, поскольку он не сможет возражать против какой-либо давности владения детям, которые иногда претендуют на его имущество. <из 319 г. н.э. xv авг. аквилея. цитируется Веттием Руфином в сенате № сеп. Константин А.В. и Лициний С. Конс.>
 
CJ.6.60.2: Императоры Аркадий, Гонорий
 
Все, что дед, бабушка, прадед, прабабушка по материнской линии передали внуку, внучке, правнучке, правнучке по завещанию, доверительному управлению, легату, дарению или любому другому дарительскому праву или даже праву наследования по закону, отец обязан сохранить в целости и сохранности для своего сына или дочери, так что он не может продать, дать, оставить или обязать другого, подобно тому как ни материнское имущество, ни пользование им и его плоды не могут принадлежать только ему, так что, поскольку он сам теряет всякое право распоряжаться им после смерти этого сына или дочери, оно не будет считаться основным имуществом и не будет претендовать на него со стороны сонаследников отца. * arcad. and honor. aa. florentino pu. * <a 395 d. id. oct. mediolani olybrio and probino conss.>
 
CJ.6.60.3pr.: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Если сыновья получают эмансипацию при жизни матери, а мать впоследствии умирает, и отец лишается всех благ и не сохраняет право пользования и плодов, мы отводим ему долю пользования и плодов между сыновьями, независимо от того, один они или несколько. * Феодосий и Валентиниан aa. в сенат города Рима. * <с 426 г. н.в. VIII там же, нов. Равенна Феодосий XII и Валентиниан IIaa. конс.>
 
CJ.6.60.3.1: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Однако, если женщина умирает и оставляет часть своих сыновей эмансипированными отцом, а других – под властью отца, то в неравном случае покойный муж пользуется благами покойной, которые мы предписали для обоих случаев, то есть, в отношении доли тех, кого она еще удерживает в таинствах, она сохранит право пользования и плоды по закону и получит награду за дарованное эмансипирование, когда пожелает, но в отношении доли тех, кто, как установлено, покинул власть живой матери, она получит право пользования и плоды мужского рода между ними в соответствии с предписаниями. <a 426 d. viii id. nov. Ravenna Feodosius XII and Valentinian II aa. conss.>
 
CJ.6.60.3.2: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Мы также считаем, что это следует соблюдать и в случае с племянниками или племянницами, чтобы муж, который после смерти жены и отсутствия выживших сыновей должен быть призван на пользу только своим племянникам или племянницам в соответствии с этим законом, если один или несколько племянников были рождены одним или несколькими сыновьями, которые не смогли осуществить свои права, мог воспользоваться этим правом, установленным для сыновей. <a 426 d. viii id. nov. ravenna theodosius xii et valentiniano ii aa. conss.>
 
CJ.6.60.3.2a: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Хотя настоящий закон устанавливает это новое положение для внуков, тем не менее, неверно утверждать, что в этом случае сыновьям не разрешается быть ниже внуков. <из 426 г. н.в. VIII там же, нов. Равенна, Феодосий XII и Валентиниан II, предшественники.>
 
CJ.6.60.3.2b: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Поэтому пусть дед, который придет вместе с внуками, все еще находящимися у власти, получит право пользования и плоды всего имущества, переданного по наследству от умершей бабушки. <a 426 d. viii id. nov. Ravenna Feodosius XII and Valentinian II aa. cons.>
 
CJ.6.60.3.2c: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Но поскольку он дарует им свободу также посредством эмансипации, он должен также получать от них, как это установлено для сыновей, награду за освобождение, или, если он освобождает одних и оставляет других, то законную награду он должен получать от освобожденных, а от тех, кто остается в его власти, он должен сохранять право пользования и плоды. <a 426 d. viii id. nov. Ravenna Feodosius XII and Valentinian II aa. conss.>
 
CJ.6.60.3.3: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Но если внуки являются внуками или племянницами, полученными от эмансипированного сына или дочери, или от самой бабушки при ее жизни, после того как были изданы священные постановления, то тот же дед мужского пола будет иметь право пользования долей вместе с ними. Но если из внуков или племянниц в момент, когда они призваны наследовать бабушке, одни находятся во владении деда, то есть умершего мужа, а другие независимы, то вышеупомянутая причина должна соблюдаться в отношении личности тех, кто находится во владении, и в получении права пользования и в стремлении к награде эмансипации; но в отношении тех, кто независим, право на получение права пользования мужской долей должно быть разделено между ними. <из 426 г. до н.в. VIII там же, нов. Равенна, Феодосий XII и Валентиниан II, предшественники.>
 
CJ.6.60.3.4: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Мы также применяем тот же принцип к правнукам обоих полов, сохраняя определение, которое применялось для каждого пола, если они оба являются сыновьями и внуками. <из 426 г. н.в. VIII там же, нов. Равенна, Феодосий XII и Валентиниан IIaa. cons.>
 
CJ.6.60.4pr.: Император Лев
 
Исключая всякую двусмысленность, мы постановляем этим ясным и лаконичным законом, что нет никакой разницы в использовании и пользовании материнским имуществом, независимо от того, желал ли отец, от которого у него были дети, остаться в предыдущем браке или же он привел к детям мачеху: законы, принятые в отношении материнского имущества, обладают своей собственной твердостью. * Leo a. Callicrati pp. per Illyricum. * <a 468 dk sept. Anthemio a. ii cons.>
 
CJ.6.60.4.1: Император Лев
 
Следовательно, отцы, несомненно, должны иметь право пользования имуществом своих матерей, даже если те вступили во второй брак: и никакие непристойные слова или обвинения недопустимы в адрес их сыновей или кого-либо еще от их имени против их отцов. <a 468 dksept. anthemioa. iicons.>
 
CJ.6.61.0. О товарах, приобретенных детьми, переданными им в собственность в результате брака или иным образом, и об управлении ими.
 
CJ.6.61.1: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Поскольку почтенные законы запрещают отцам приобретать по праву власти то, что их дед, бабушка, прадед, прабабушка, происходящие по материнской линии, могли передать своим сыновьям по какому бы то ни было титулу, уместно также отметить, что все, что жена передала или передала своему неэмансипированному мужу, или муж своей жене, находящейся у власти по какому бы то ни было титулу или праву, никоим образом не может быть приобретено этим отцом: и поэтому оно будет существовать только по праву того, кому оно было передано. * Феодосий и Валентиниан a.a. в сенат. * <a 426 d. viiiid. nov. Равенна Феодосий XII и Валентиниан IIa.a. конс.>
 
CJ.6.61.2: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Мы принимаем главу новой Конституции с более ясным толкованием, так что, несмотря на то, что они находятся у власти, мы постановили, что то, что не приобретено сыновьями, внуками, правнуками, а также дочерьми, внучками, правнуками, даже если они находятся у власти, не приобретается по праву наследования, дарованного мужем или женой или переданного по завещанию, никто не должен думать, что это относится также к тому, что было дано самим родителем или было предоставлено в дар до брака одному из вышеупомянутых лиц, чтобы это не вернулось к нему, если возникнет такая необходимость (ибо необходимо позаботиться о том, чтобы щедрость родителей по отношению к своим детям не задерживалась из-за этого навязанного страха): но когда эти права собственности возвращаются родителям, остальная часть, которая досталась пережившему супругу из особого имущества супруга, хотя она и является священной, но с единственными плодами и использованием, предоставленными родителям, право собственности сохраняется за тем, кто заработал ее от супруга, родитель получит вознаграждение в пользу эмансипация, если он того пожелает, как в материнских делах или делах, передающихся по этой линии. * Феодос и Валентин. aa. hierio pp. * <a 428 d. x k. mart. felice et taurus conss.>
 
CJ.6.61.3pr.: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
То, что вы знаете из предыдущих случаев, не содержится ни в даре дочери, имеющей право получить подарок отцу до замужества, ни в приданом от сына. Мы подтверждаем это, добавляя, что, когда они умирают, но все еще находятся во владении отца, если они умирают, пока их дети еще живы, то те же вещи передаются их детям по праву наследования, а не отцам по праву частной собственности, и не приобретаются внуками, а именно дедом. * Феодосий и Валентин. aa. Флорентий стр. * <a 439 г. 7 г. id. сент. Константинополь Феодосий a. 17 г. и праздник конс. >
 
CJ.6.61.3.1: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Но если тот же внук умирает бездетным, при этом остаются в живых и его отец, и дед по отцовской линии, то право собственности на имущество, унаследованное им от матери или от её рода, переходит не к деду, а к отцу: а именно, по праву пользования и плодов, и в таких случаях – по праву сохранения деда, пока он жив. <a 439 d. 7 id. sept. constantinopoli theodosius a. 17 and feast cons. >
 
CJ.6.61.4pr.: Императоры Лев, Антемий
 
Любое имущество, перешедшее к сыну или дочери, внукам или правнукам любого пола, находящимся в собственности от предыдущего, второго или третьего брака, или от более многочисленных браков, в качестве приданого или любого дара или наследства, завещанного или переданного по доверительному управлению, отец, дед или прадед должны пользоваться им и получать от него выгоду до конца своей жизни: право отчуждать это имущество каким-либо образом или связывать его залогом или ипотекой абсолютно запрещено им, а именно, право собственности на него остается за сыновьями, внуками или правнуками любого пола, даже если они не родились от этого брака, с которого это имущество перешло к их родителям, находящимся в собственности. * leo et anthem. aa. erythrio pp. * <a 472 d. v k. mart. marciano cons.>
 
CJ.6.61.4.1: Императоры Лев, Антемий
 
Следует отметить, а именно, что доли умерших братьев или сестер, являющихся потомками одного и того же брака, сначала переходят к их детям, как уже говорилось, если таковые имеются, а затем, если таковых нет, только к оставшимся в живых братьям или сестрам, или к оставшемуся в живых, если один или несколько из этих братьев или сестер остались. <a 472 d. v k. mart. marciano cons.>
 
CJ.6.61.4.2: Императоры Лев, Антемий
 
Но мы решили, что все умершие от одного брака должны в конечном итоге передать наследство тем, кто родился от другого брака, то же самое касается и мужчин; но если никто из вышеупомянутых лиц еще не жив, то их должны получить их родители. <из 472 d. vk. mart. Marcianocons.>
 
CJ.6.61.4.3: Императоры Лев, Антемий
 
Но мы отрицаем право родителей, под чьим руководством они находятся, отчуждать или обязывать к использованию вышеупомянутые вещи, поскольку они будут иметь право пользования и выгоды от них только по праву собственности, не препятствуя при этом детям, когда они станут самостоятельными, претендовать на эти вещи любыми способами, без каких-либо временных ограничений, за исключением, возможно, случаев, когда после их освобождения по распоряжению родителей прошло столько времени, что намерение арендатора владеть ими исключается из их непрерывного и непоколебимого владения. <из 472 d. vk. mart. marcianocons.>
 
CJ.6.61.5pr.: Императоры Лев, Антемий
 
Не без оснований, в деле между матерью семейства, о котором упоминается в вашем предложении, и ее братом, ваше величие, издав различные законы в отношении обеих сторон, сочло необходимым обратиться к нам за милосердием, поскольку женщина пыталась доказать различными толкованиями закона, что одно и то же подразумевается как муж и жених, причем брат мужа является единственным, кто заключил брак, ссылаясь на конституцию божественно назначенных князей Феодосия и Валентиниана, которая предусматривает, что все, что муж или жена, будучи поставлены во власть, оставляют друг другу, не должно быть приобретено отцом, а принадлежит им по праву и является обязательным. * лев и гимн. aa. внук маг. мил. Далмация. * <a 473 dKIun.LeoneaVCons.>
 
CJ.6.61.5.1: Императоры Лев, Антемий
 
Поэтому, хотя значение слов «муж» или «жена» понимается после заключения брака, что и вызвало сомнения, тем не менее, поскольку это является следствием смягчения неоднозначных и колеблющихся правовых вопросов с помощью доброты и умеренности естественного права, мы в данном вопросе, на который указала ваша возвышенность, не против следовать мнению Юлиана, человека столь уважаемого и весьма красноречивого юриста, которое соответствует принципам справедливости. Рассматривая предлагаемое вдовье имущество, он считал необходимым соблюдать одинаковое право как для жены, так и для невесты, хотя закон Юлиана говорит только о жене: по этой причине мы видели, что отцу было бы неблагосклонно приобретать одновременно и дар невесты, и наследство, которое вышеупомянутый жених хотел получить от своей невесты, а стремиться к ней. <a 473 dKIun.LeoneaVCons.>
 
CJ.6.61.6pr.: Император Юстиниан
 
Поскольку необходимо проявлять подобную заботу как к отцам, так и к сыновьям, мы обнаруживаем, что при соблюдении древнего закона многие вещи попадают к сыновьям семьи извне и не приобретаются отцами, как в случае с материнским имуществом или тем, что достается им от брачного брака, так и в случае с тем, что приобретается сыновьями семьи по другим причинам. Мы вводим определенное определение. * iust. a. demosthenes pp. * <a 529 recited on the seventh mile in the new consistency of the palace of dn. Justinian. d.III k. nov. decio vc. cons. >
 
CJ.6.61.6.1: Император Юстиниан
 
Поэтому, если какой-либо сын из рода, или его отца, или его деда или прадеда, получивший власть, приобретает что-либо для себя не за счет имущества лица, в чьей власти это находится, а по каким-либо иным причинам, которые достались ему благодаря щедрости судьбы или его собственному труду, он должен приобрести это от своих родителей не в полном объеме, как было ранее разрешено, а только в пределах пользования и плодов этого, и пользование и плоды этого действительно остаются за отцом, дедом или прадедом, в чьих священных владениях он был поставлен, но право собственности остается за сыновьями рода, по примеру вещей, приобретенных сыновьями рода как по материнской линии, так и по брачному союзу. <a 529, прочитано на седьмой миле в новом консистории дворца династий Юстиниана. d. IIIk. nov. deciovc. cons. >
 
CJ.6.61.6.1a: Император Юстиниан
 
Таким образом, например, ничего не будет отнято у родителя, которому принадлежит право пользования и получения удовольствия от вещей, и дети не будут скорбеть о том, что они приобрели своим трудом, поскольку это должно быть передано другим, либо незнакомцам, либо братьям, что многим кажется еще более обременительным. <из 529, прочитанного на седьмой миле в новом консистории дворца династий Юстиниана, d.IIIk. nov. deciovc. cons. >
 
CJ.6.61.6.1b: Император Юстиниан
 
За исключением кастрированных владений, которыми старые законы не позволяют пользоваться и получать от них плоды: ибо в них мы ничего не меняем, а сохраняем старые права в неизменном виде. То же самое относится и к этим владениям, которые как если бы кастрированные владения были добавлены к подобию кастрированных владений. <из 529 года, прочитанного на седьмой миле в новом консистории дворца династий Юстиниана, III короля, ноябрь, децио вице-консистория.>
 
CJ.6.61.6.1c: Император Юстиниан
 
Однако, исходя из этого определения, мы вводим эту статью закона, чтобы при наследовании имущества, приобретенного сыновьями вне семьи, соблюдались те же права, которые установлены в материнских и брачных делах. <a 529, прочитано на седьмой миле в новом консистории дворца династий Юстиниана, d.IIIk. nov. deciovc. cons. >
 
CJ.6.61.6.2: Император Юстиниан
 
Но пусть сыновья семьи не смеют надеяться на ипотеку на имущество отца, живого или умершего, и не выдвигают против него аргументов относительно управления имуществом, а только путем отчуждения или ипотеки имущества, в котором отцы были лишены, от своего имени; пусть родитель имеет полную власть распоряжаться и пользоваться этими вещами, которые приобретаются сыновьями семьи вышеуказанным образом. <из 529, прочитано на седьмой миле в новом консистории дворца династий Юстиниана, III короля, ноябрь, децио вице-консистория>
 
CJ.6.61.6.2a: Император Юстиниан
 
И их правление должно оставаться совершенно безнаказанным, и ни в коем случае сын семьи, дочь или любое последующее лицо не должны сметь ​​запрещать тому, в чьей власти они находятся, владеть этими вещами или управлять ими любым желаемым им способом, иначе, если они это сделают, власть отца будет осуществляться над ними: но отец или другие лица, перечисленные выше, будут иметь полную власть использовать, пользоваться и управлять вещами, приобретенными вышеуказанным образом. <из 529, прочитанного на седьмой миле в новом консистории дворца династий Юстиниана. d.IIIk. nov. deciovc. cons. >
 
CJ.6.61.6.2b: Император Юстиниан
 
И если отец, дед или прадед получили что-либо от их пользования, он имеет право распоряжаться этим по своему усмотрению и передавать это другим наследникам, или если от плодов этих вещей он приобрел движимое, недвижимое или самодвижущееся имущество, он также может владеть им по своему усмотрению, передавать его и переуступать другим, будь то посторонним лицам, своим детям или любому другому лицу. <из 529, прочитанного на седьмой миле в новом консистории дворца династий Юстиниана. d.IIIk. nov. deciovc. cons. >
 
CJ.6.61.6.2c: Император Юстиниан
 
Но если родитель не желает оставлять себе приобретенное вышеупомянутым образом имущество, а оставляет его своему сыну, дочери или последующим лицам, то после его смерти другие наследники деда или прадеда отца не имеют права претендовать на то же пользование или на то, что перешло к семьям детей в результате этого как на долг перед отцом, а как на ежедневное пожертвование для сына, который утаил пользование и плоды, которые должен был иметь отец. Так следует понимать ситуацию, и то же пользование и плоды должны быть приобретены после смерти отца, при этом родитель не передает право на взыскание, как если бы оно было ему причиталось от сына, который владел пользованием и плодами с его согласия, своему потомству или наследникам, так что его наследство остается в полном мире между собой и не возникает поводов для ссор, особенно между братьями. <a 529, прочитано на седьмой миле в новом консистории дворца династий Юстиниана. d. IIIk. nov. deciovc. cons. >
 
CJ.6.61.6.3: Император Юстиниан
 
Но поскольку закон Константина предусматривал, что если сыновья семьи освобождаются от власти тех, кто ими владеет, посредством отцовской эмансипации, отец должен получить или оставить себе от сына третью часть имущества, которое они не привыкли приобретать, как будто в качестве вознаграждения, и по этой причине снова отнимается немалая часть имущества детей, мы постановляем, что в таком случае, когда вмешивается и детям налагается эмансипация, не третья часть права собственности на наименее приобретенные вещи, а половина права пользования остается у старейшин, которые даруют эмансипацию: за исключением в этом случае только имущества кастрированных и квазикастрированных, которым по этой причине ничего не уменьшается. Ибо таким образом никакое право собственности не отнимается у детей любого пола, и право пользования большим имуществом передается отцам. <a 529, прочитано на седьмой миле в новом консистории дворца н. Юстиниана. d. III к. ноябрь децио вк. минусы. >
 
CJ.6.61.6.3a: Император Юстиниан
 
Если это было достигнуто, и если при эмансипации родители вообще этого не соблюдали, но если они специально не отказались от этой награды ни при эмансипации, ни отчуждаясь от этой выгоды путем дарения и передачи ее своим детям, то право и выгода сохранения узуфрукта остаются за ними, даже если об этом не говорится, так что после их смерти узуфрукт может перейти к тем, чьим владельцам он принадлежит, а именно, как мы уже говорили, во всех их наследственных владениях, которые были определены наиболее тщательно изученными законами, касающимися материнского и брачного имущества. <из 529, прочитанного на седьмой миле в новом консистории дворца династий Юстиниана. d. IIIk. nov. deciovc. cons. >
 
CJ.6.61.6.4: Император Юстиниан
 
Но поскольку древние законы вводили подразумеваемые ипотеки в определенных конкретных случаях, как это есть в наших законах о материнстве и других, которые необходимо соблюдать, и было сомнительно, с какого момента должны применяться ипотеки — с начала или с момента совершения чего-либо плохого, мы кратко излагаем, что следует учитывать начало управления или соблюдения, которое должно быть осуществлено или прекращено, а не время, с которого было совершено что-либо плохое. <из 529, прочитано на седьмой миле в новом консистории дворца династий Юстиниана, умершего в III веке до н.э., ден. децио викторианского консистория>
 
CJ.6.61.7pr.: Император Юстиниан
 
Поскольку многие привилегии уже были пожалованы императорскими пожертвованиями, наше милосердие соизволило предложить и им достойное увеличение. * просто. а. Юлиано стр. * <a 530 д. предложение. xii к. апрель. Constantinopolilampadioetorestevv. куб.см. конс.>
 
CJ.6.61.7.1: Император Юстиниан
 
Поэтому, если кто-либо получил дар от самого спокойного князя или от самой благочестивой почтенной женщины, будь то мужчина или женщина, будь то движимое, недвижимое или самодвижущееся имущество, и занимает место в роду сыновей, пусть такие вещи будут абсолютными и не подлежат приобретению, и пусть никто не приобретает их, и пусть отец, дед или прадед не претендуют на право пользования и плоды их для себя, но, подобно военному сокровищу, пусть сыновья или дочери рода имеют на них полное право. <a 530 d. proposed. xii k. april. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
 
CJ.6.61.7.2: Император Юстиниан
 
Поскольку имперское богатство превосходит все остальные, необходимо, чтобы главные щедрости занимали наивысшую позицию. <a 530 d. proposit. xii k. april. constantinopoli lampadio et orestes vv. cc. conss.>
 
CJ.6.61.8pr.: Император Юстиниан
 
Поскольку не только в материнских делах, передающихся сыновьям семей, но и во всех других делах, ускользающих от приобретения, и особенно после нового закона нашего богословия, который постановил, что все, что поступает сыновьям семей извне, а не из отцовского имущества, не должно приобретаться отцами, кроме как для исключительной пользы и выгоды, возникают различные споры, содержащие различные события и различные трактаты и всегда рассматриваемые в судах, необходимо все урегулировать полезно и самым открытым образом. * iust. a. johanni pp. * <a 531 d. iii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.61.8.1: Император Юстиниан
 
Поэтому мы утверждаем, что во всех случаях, когда право собственности фактически ускользает от установления, но пользование и плоды предлагаются только отцу или другим родственникам сыном семьи, независимо от его положения или пола, независимо от того, принуждает ли отец совершеннолетнего сына семьи обратиться к нему и считает необходимым заявить свои права, или сын семьи желает обратиться к отцу, а отец склоняется к обратному, отец сам имеет право претендовать на наследство, если сын откажется, и сохранять все убытки или прибыль в своем состоянии без какого-либо ущерба для сына; или, наоборот, если отец откажется, никакое приобретение, пользование или плоды не будут предложены отцу, но сын будет вменен ему в вину, если что-либо из этого произойдет; никакое исковое заявление не будет подано против отца, если против его воли сын предпочтет приобрести себе наследство, завещание, траст или что-либо еще, независимо от права собственности, будь то дарение или договор, и никакое исковое заявление аналогичным образом не будет подано против сына, если отец по своему поручению заявляет свои права на них, когда он отказывается, используя метод такого рода добавления, допустимый для отца согласно действующему закону. <a 531 г. iii кг. авг. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста vv. cc.>
 
CJ.6.61.8.1a: Император Юстиниан
 
Но отец должен обладать всей свободой действий и правом руководить другими и подчиняться им, получая от этого полную выгоду, а сын, действуя и подчиняясь в одиночку, должен иметь как убытки, так и выгоду, поскольку обязанность отца состоит в том, чтобы соглашаться только с действиями сына или его побегами, иначе решение может показаться принятым без учёта воли отца. И это действительно так, если сын совершеннолетний и не позволяет себе следовать воле отца. <a 531 d. iii k. aug. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.61.8.1b: Император Юстиниан
 
Но если сын еще находится во втором возрасте, и наследство, данное ему отцом, ему не передается, но он отказывается дать согласие на наследство, или, если отец желает, сам претендует на него, и если сын действительно отказывается, мы даем отцу разрешение взять наследство аналогичным образом и иметь его в полном объеме, при условии, что все вышесказанное имеет место. <a 531 d. iii k. aug. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.61.8.1c: Император Юстиниан
 
Но если сын предпочитает обратиться к отцу, когда тот отказывается, мы, безусловно, даем ему разрешение сделать это, но если отец не желает управлять делами сына в силу необходимости дела, сыну должна быть предоставлена ​​возможность обратиться к компетентному судье и попросить его назначить опекуна по наследству, через которого должно осуществляться управление доверенными ему делами: в обоих случаях ему не должно быть отказано в полной помощи по восстановлению наследства. <a 531 d. iii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadius et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.61.8.2: Император Юстиниан
 
Аналогичным образом, в случае, если сын солдата из семьи отказывается от приданого ему наследства, полученного за военные заслуги, отцу должно быть дано разрешение на получение наследства, чтобы оно досталось ему с полным правом как по праву пользования, так и по праву собственности, с тем же правом наследования, как если бы сам отец был с самого начала установлен наследником: а именно, с ним, подлежащим всем наследственным обременениям и обладающим всеми преимуществами и без риска для сына, и это действительно следует соблюдать в тех случаях, когда возникает разногласие между отцом и сыном. <a 531 d. iii k. aug. constantinople post consulatum lampadius et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.61.8.3: Император Юстиниан
 
Но если их воля совпадает, и отец имеет право пользования, а сын – имущество, и отец действительно предпринимает действия и поступает через агентов и беглецов, независимо от возраста сына, то согласие сыновей также применяется, за исключением случаев, когда они находятся в расцвете сил или далеко, а именно, когда речь идет о возмещении расходов от отца ради приумножения имущества. Ибо если у сына обнаруживается лишь имущество, на каком основании он может рассчитывать на возмещение судебных издержек? <a 531 d. iii k. aug. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.61.8.4: Император Юстиниан
 
Но если долг переходит от умершего, поскольку даже у древних это понимается как имущество, остающееся после вычета долга, отец имеет право продать достаточную часть наследственного имущества, прежде всего движимого, а если этого недостаточно, то и недвижимое имущество на имя сына, чтобы долг был погашен немедленно и не обременен бременем ростовщичества. <a 531 d. iii k. aug. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.61.8.4a: Император Юстиниан
 
Но если отец воздержится от этого, он сам будет вынужден платить ростовщичество либо из своего дохода, либо из собственного имущества всеми возможными способами. <a 531 d. iii k. aug. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.61.8.4b: Император Юстиниан
 
Но если такие лица в ближайшее время получат наследство, доверительное управление, летописи или что-либо еще, если действительно существуют доходы, достаточные для завещанных летописей, отец будет вынужден зависеть от этих доходов. <a 531 d. iii k. aug. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.61.8.4c: Император Юстиниан
 
Но если имущество не приносит достаточного дохода для выплаты наследникам или доверительным управляющим, или не содержит дохода или иных приростов, движимых или недвижимых, бесплодных, но не бесполезных, таких как ценные дома в провинции или загородные поместья, расположенные где угодно, из которых можно объяснить происхождение таких наследников, отцу будет дано разрешение продать достаточную их часть от имени сына и удовлетворить требования наследников. <a 531 d. iii k. aug. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.61.8.4d: Император Юстиниан
 
Это, несомненно, соблюдается, так что сам владелец права пользования должен содержать рабов и делать все, что связано с пользованием имуществом, что никоим образом не может ухудшить его положение, отеческое почтение освобождает его от всяких рассуждений, предостережений и всего прочего, что требуется от иностранного владельца права пользования в соответствии с законами, согласно содержанию нашей конституции, которую мы уже рассматривали в таких случаях. Но отец должен содержать своего сына, сыновей или дочерей, и впоследствии не из-за наследства, а по самой природе и законам, которые предписывают, что детей должны содержать родители, а родителей — сами дети, если бедность постигает обе стороны. <a 531 d. iii k. aug. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.61.8.5: Император Юстиниан
 
Однако в вышеупомянутых случаях только отец имеет право продавать имущество семей своих детей от имени сына или, если он не находит покупателя, принимать его на себя; сыновьям ни в коем случае не разрешается отзывать эти продажи или залоги; родителям также не разрешается отчуждать, закладывать или ипотечать имущество вне вышеупомянутых случаев, право собственности на которое переходит к их потомкам, но если они это сделают, они будут знать, что им придется попасть в ловушку законов, которые запрещают такие продажи или залоги, за исключением, а именно, движимого или недвижимого имущества, которое обременяет наследство или каким-либо образом вредит ему, которое отец может продать без риска с отеческой добродетелью, так что его цена может либо пойти на обеспечение имущества и наследственных дел, либо быть сохранена для сына. <a 531 d. iii k. aug. constantinople post consulatum lampadius et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.61.8.5a: Император Юстиниан
 
Но мы не позволяем сыновьям семей, только в тех случаях, когда право пользования установлено за родителями, пока родители живы, свидетельствовать об этом, а также давать разрешение на отчуждение принадлежащей им вещи, закладывать её или передавать в залог без воли тех, в чьей власти они находятся. Ибо лучше сдерживать юношеские страсти, чтобы, поддавшись жадности, они не почувствовали печальный конец, ожидающий их после растраты их имущества. Ибо, поскольку, как уже было сказано, родители обязаны содержать их по закону, зачем им спешить с продажей своего имущества? <a 531 d. iii k. aug. constantinople after the consulship of Lampadius and Orestis vv. cc.>
 
CJ.6.61.8.6: Император Юстиниан
 
Но если детское детство дает отцу право претендовать на наследство от имени сына даже без согласия сына, то, если он так поступает, мы, конечно, предоставляем сыну полное возмещение после того, как он будет освобожден властью отца или достигнет совершеннолетия, но мы обязываем отца к наследственным обязательствам во всех отношениях, даже если он претендовал на наследство от имени сына: ибо зачем ему было претендовать на такое наследство, которое ни он сам, ни его сын не считают для себя подходящим? <a 531 d. iii k. aug. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.61.8.6a: Император Юстиниан
 
Но мы не даем сыну разрешения, если он просит о полном возмещении, полагая, что наследство следует отклонить, снова обращаться к вышеупомянутому наследству посредством другого возмещения, даже меньшими способами, чтобы законы не стали для него насмешкой, ведь он часто желает то принять, то отвергнуть их. Ибо если то, что сделал отец, не было ратифицировано, и по этой причине он был восстановлен, как можно считать, что он должен снова принять решение, которое даже после воли отца он считал отклоненным с противоположной привязанностью? <a 531 d. iii k. aug. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.61.8.6b: Император Юстиниан
 
Однако, если отец действительно отказался от наследства, когда его сын был младенцем, но сам сын, либо все еще находящийся под властью отца, либо освобожденный от него, считает, что к этому наследству следует обратиться, мы даем ему разрешение или, если он становится самостоятельным, его опекунам или попечителям обратиться к наследству, без ущерба для отказа отца предоставить его: аналогичным образом, и в этой части ему или его опекунам или попечителям не предоставляется разрешение требовать полного возмещения ущерба вопреки его прежней воле. <a 531 d. iii k. aug. constantinople post consulatum lampadius et orestis vv. cc.>
 
CJ.6.61.8.6c: Император Юстиниан
 
Эти правила должны соблюдаться как в отношении завещаний и доверительного управления, как особого характера, так и оставленного университетом, так и в других подобных им делах, перечисленных выше. <a 531 г. н.э. III г. н.э. Константинополь после консульства Лампадия и Ореста VV. cc.>
 
CJ.6.61.8.7: Император Юстиниан
 
Но в случае рабов, отданных сыновьям семей, будь то в постоянном браке или чужеземцами при условии немедленного освобождения, отцовская власть не создает никаких препятствий. Ибо какую пользу и плоды может извлечь тот, кто оказывается временным? Ведь если в тот самый момент он должен владеть им и дать ему свободу, какую пользу и плоды может извлечь отец из такого человека? <a 531 d. iii k. aug. Constantinople after the consulship of Lampadius and Orestes vv. cc.>
 
CJ.6.61.9-11: . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
 
CJ.6.62.0. О наследстве декурионов военно-морских офицеров, военных когорт и фабричных рабочих.
 
CJ.6.62.1: Император Константин
 
Если какой-либо судовладелец умер без завещания и без детей или наследников, мы постановляем, что его наследство должно быть передано не в казну, а в объединение судовладельцев, от которого он был отстранен судьбой. * const. a. mastichiano praef. annonae. * <a 326 pp. xv k..... lastronae constantino a. vii et constantio c. conss.>
 
CJ.6.62.2: Император Констанций
 
Вы должны сообщить всем легионам, а также окружным или клиновым отрядам бичевания, что им известно, что если кто-либо освобожден от имущества и умирает без завещания и не оставляет законного наследника, то имущество этого человека обязательно перейдет к отряду бичевания, в котором он служил. * Констанций, знаток конницы. * <с 347 г. до 5 г. н.э. Иераполь, Руфин и Евсевий, конники.>
 
CJ.6.62.3: Император Констанций
 
Если кто-либо, обремененный положением когорты, умирает в последний день без завещания или наследника, мы постановляем, что его наследство должно принадлежать не казне, а другим когортам той же провинции. * Констанций а. Руфино стр. * <a 349 d. vk. Ян. Лимений и Катулино конс.>
 
CJ.6.62.4: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Мы постановляем, что имущество членов суда, умерших без завещания, если они умирают без наследника, должно быть приобретено по распоряжению их страны. * Феодосий и Валентин, aa. Флорентий стр. * <a 429 d. vid. mart. Флорентий и Дионисий конс.>
 
CJ.6.62.5pr.: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Если кто-либо из фабрициев умирает без детей или законных наследников, не оставив завещания, его имущество, независимо от его размера, переходит к тем, кто является родственниками как создатели потомков, которые вынуждены отчитываться перед казной за перехват имущества. * Феодосий и Валентин, а. а. аврелиан, ком. rer. privat. * <с 439 г. до 15 века, Феодосий а. xvii и festoconss.>
 
CJ.6.62.5.1: Императоры Феодосий, Валентиниан
 
Ибо таким образом сохраняется общественный порядок, а фабрициозианцы пользуются удобствами своих коллег, которые несут ответственность за ущерб и убытки <из 439 г. н.э. прид. нон. нов. Константинополь Феодосий а. xvii и пир конс.>
 
 
LIBER SEXTUS
CJ.6.1.0. De fugitivis servis et libertis mancipiisque civitatum artificibus et ad diversa opera deputatis et ad rem privatam vel dominicam pertinentibus.
CJ.6.2.0. De furtis et de servo corrupto.
CJ.6.3.0. De operis libertorum.
CJ.6.4.0. De bonis libertorum et de iure patronatus.
CJ.6.5.0. Si in fraudem patroni alienatio facta est.
CJ.6.6.0. De obsequiis patronis praestandis.
CJ.6.7.0. De libertis et eorum liberis.
CJ.6.8.0. De iure aureorum anulorum et de natalibus restituendis.
CJ.6.9.0. Qui admitti ad bonorum possessionem possunt et intra quod tempus.
CJ.6.10.0. Quando non petentium partes petentibus adcrescunt.
CJ.6.11.0. De bonorum possessione secundum tabulas.
CJ.6.12.0. De bonorum possessione contra tabulas quam praetor liberis pollicetur.
CJ.6.13.0. De bonorum possessione contra tabulas liberti, quae patronis vel liberis eorum datur.
CJ.6.14.0. Unde liberi.
CJ.6.15.0. Unde legitimi et unde cognati.
CJ.6.16.0. De edicto successorio
CJ.6.17.0. De carboniano edicto.
CJ.6.18.0. Unde vir et uxor.
CJ.6.19.0. De repudianda bonorum possessione.
CJ.6.20.0. De collationibus.
CJ.6.21.0. De testamento militis.
CJ.6.22.0. Qui facere testamentum possunt vel non possunt.
CJ.6.23.0. De testamentis: quemadmodum testamenta ordinantur.
CJ.6.24.0. De heredibus instituendis et quae personae heredes institui non possunt.
CJ.6.25.0. De institutionibus seu substitutionibus sub condicione factis.
CJ.6.26.0. De impuberum et de aliis substitutionibus.
CJ.6.27.0. De necessariis et servis heredibus instituendis vel substituendis.
CJ.6.28.0. De liberis praeteritis vel exheredatis.
CJ.6.29.0. De postumis heredibus instituendis vel exheredandis vel praeteritis.
CJ.6.30.0. De iure deliberandi et de adeunda vel adquirenda hereditate.
CJ.6.31.0. De repudianda vel abstinenda hereditate.
CJ.6.32.0. Quemadmodum aperiantur testamenta et inspiciantur et describantur.
CJ.6.33.0. De edicto divi hadriani tollendo et quemadmodum scriptus heres in possessionem mittatur.
CJ.6.34.0. Si quis aliquem testari prohibuerit vel coegerit.
CJ.6.35.0. De his quibus ut indignis auferuntur et ad senatus consultum silanianum.
CJ.6.36.0. De codicillis.
CJ.6.37.0. De legatis.
CJ.6.38.0. De verborum et rerum significatione.
CJ.6.39.0. Si omissa sit causa testamenti.
CJ.6.40.0. De indicta viduitate et de lege iulia miscella tollenda.
CJ.6.41.0. De his quae poenae nomine in testamento vel codicillis relinquuntur.
CJ.6.42.0. De fideicommissis.
CJ.6.43.0. Communia de legatis et fideicommissis et de in rem missione tollenda.
CJ.6.44.0. De falsa causa adiecta legato vel fideicommisso.
CJ.6.45.0. De his quae sub modo legata vel fideicommissa relinquuntur.
CJ.6.46.0. De condicionibus insertis tam legatis quam fideicommissis et libertatibus.
CJ.6.47.0. De usuris et fructibus legatorum vel fideicommissorum.
CJ.6.49.0. Ad senatus consultum trebellianum.
CJ.6.50.0. Ad legem falcidiam.
CJ.6.51.0. De caducis tollendis.
CJ.6.52.0. De his qui ante apertas tabulas hereditates transmittunt.
CJ.6.53.0. Quando dies legati vel fideicommissi cedit.
CJ.6.54.0. Ut in possessionem legatorum vel fideicommissorum servandorum causa mittatur et quando satisdari debet.
CJ.6.55.0. De suis et legitimis liberis et ex filia nepotibus ab intestato venientibus.
CJ.6.56.0. Ad senatus consultum tertullianum.
CJ.6.57.0. Ad senatus consultum orfitianum.
CJ.6.58.0. De legitimis heredibus.
CJ.6.59.0. Communia de successionibus.
CJ.6.60.0. De bonis maternis et materni generis.
CJ.6.61.0. De bonis, quae liberis in potestate constitutis ex matrimonio vel aliter adquiruntur, et eorum administratione.
CJ.6.62.0. De hereditatibus decurionum naviculariorum cohortalium militum et fabricensium.
CJ.6.1.0. De fugitivis servis et libertis mancipiisque civitatum artificibus et ad diversa opera deputatis et ad rem privatam vel dominicam pertinentibus.
CJ.6.1.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Servum fugitivum sui furtum facere et ideo non habere locum nec usucapionem nec longi temporis praescriptionem manifestum est, ne fuga servorum dominis suis ex quacumque causa fiat damnosa. * diocl. et maxim. aa. aemiliae. * <a 286 pp.V id.Dec.Maximo ii et aquilino conss.>
CJ.6.1.2: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Requirendi fugitivos potestatem fieri dominis praesidialis officio est. * diocl. et maxim. aa. et cc. pompeiano. * <a 294 pp.Iii k.Mai.Cc.Conss.>
CJ.6.1.3: Imperator Constantinus
Si fugitivi servi deprehendantur ad barbaricum transeuntes, aut pede amputato debilitentur aut metallo dentur aut qualibet alia poena adficiantur. * const. a. et licin. c. ad probum. * <a 317 -323 sine die et consule.>
CJ.6.1.4pr.: Imperator Constantinus
Quicumque fugitivum servum in domum vel in agrum inscio domino eius susceperit, eum cum pari alio vel viginti solidis reddat. * const. a. ad valerianum. * <a 317 d.V k.Iul.Thessalonicae gallicano et basso conss.>
CJ.6.1.4.1: Imperator Constantinus
Sin vero secundo vel tertio eum susceperit, praeter ipsum duos vel tres alios vel praedictam aestimationem pro unoquoque domino repraesentet: in minorum persona tutoribus vel curatoribus poena simili imminente. <a 317 d.V k.Iul.Thessalonicae gallicano et basso conss.>
CJ.6.1.4.2: Imperator Constantinus
Quod si ad praedictam poenam solvendam is qui susceperit minime sufficiat, aestimatione competentis iudicis castigatio in eum procedat. <a 317 d.V k.Iul.Thessalonicae gallicano et basso conss.>
CJ.6.1.4.3: Imperator Constantinus
Quod si servus ingenuum se esse mentitus sub mercede apud aliquem fuerit, nihil is qui eum habuit poterit incusari. <a 317 d.V k.Iul.Thessalonicae gallicano et basso conss.>
CJ.6.1.4.4: Imperator Constantinus
Sane mancipium torqueri oportet, ut manifestetur, utrum propter lucrum capiendum callide a domino ad domum vel agrum eius qui suscepit immissus est, an non. <a 317 d.V k.Iul.Thessalonicae gallicano et basso conss.>
CJ.6.1.4.5: Imperator Constantinus
Quod si maligne factum esse ex servi interrogatione patuerit, servo etiam suo eum qui hoc fecerit privari oportet et ad fiscum pertinere mancipium. <a 317 d.V k.Iul.Thessalonicae gallicano et basso conss.>
CJ.6.1.5: Imperator Constantinus
Mancipia diversis artibus praedita, quae ad rem publicam pertinent, in isdem civitatibus placet permanere, ita ut, si quis tale mancipium sollicitaverit vel avocandum crediderit, cum servo altero sollicitatum restituat, duodecim solidorum summa inferenda rei publicae illius civitatis, cuius mancipium abduxit: libertis quoque artificibus, si sollicitati fuerint, cum eadem forma civitati reddendis: ita ut pro fugitivo servo, si sollicitudine defensoris non fuerit requisitus et revocatus, idem defensor duo vicaria mancipia exigatur, nec beneficio principali nec venditione in eius persona iam de cetero valituris. * const. a. ad ia nuarium. * <a 319 d. xvi k. mart. constantino a. v et licinio c. conss.>
CJ.6.1.6pr.: Imperator Constantinus
Cum servum quispiam repetit fugitivum et alius vitandae legis gratia, quae in occultantes mancipia certam poenam statuit, proprietatem opponet, vel in vocem libertatis eum animaverit, ilico nequissimus verbero super quo ambigitur tormentis subiciatur, ut aperta veritate diceptationi terminus fiat. * const. a. ad tiberianum com. hispaniarum. * <a 332 d. xv k. sept. constantinopoli pacatiano et hilariano conss.>
CJ.6.1.6.1: Imperator Constantinus
Quod non solum utrisque iurgantibus proderit, sed etiam servorum animos a fuga poterit deterrere. <a 332 d. xv k. sept. constantinopoli pacatiano et hilariano conss.>
CJ.6.1.7: Imperatores Valentinianus, Valens, Gratianus
Si quis servum fiscalem putaverit occultandum, non solum eum restituere, sed etiam duodecim libras argenti poenae nomine fisci viribus dependere compellatur. * valentin. valens et grat. aaa. ad felicem consularem. * <a 371 d. ii id. april. gratiano a. ii et probo conss.>
CJ.6.1.8: Imperatores Valentinianus, Theodosius, Arcadius
Si qui publicorum servorum fabricis seu aliis operibus deputati tamquam propriae condicionis immemores domibus se alienis et privatarum ancillarum consortiis adiunxerit, tam ipsi quam uxores eorum et liberi confestim condicioni pristinae laborique restituantur. * valentin. theodos. et arcad. aaa. albino pu. romae. * <a 389 d. viii k. aug. timasio et promoto conss.>
CJ.6.2.0. De furtis et de servo corrupto.
CJ.6.2.1: Imperatores Severus, Antoninus
Si pecunia tua mandantibus servis quidam praedia comparaverunt, eligere debes, utrum furti actionem et condictionem an mandati potius inferre debeas.Neque enim aequitas patitur, ut et criminis causam persequaris et bonae fidei contractum impleri postules. * sev. et ant. aa. theogeni. * <a 200 d. xi k. mai. severo a. ii et victorino conss.>
CJ.6.2.2: Imperatores Severus, Antoninus
Incivilem rem desideratis, ut agnitas res furtivas non prius reddatis, quam pretium fuerit solutum a dominis, curate igitur cautius negotiari, ne non tantum in damna huiusmodi, sed etiam in criminis suspicionem incidatis. * sev. et ant. aa. negotiatoribus. * <a 204 pp. iii k. dec. cilone et libone conss.>
CJ.6.2.3: Imperator Antoninus
Si nondum rem templo divino dedicatem vitricus tuus furto abstulit, habes adversus eum furti actionem. * ant. a. secundo. * <a 215 pp. vi ia. sept. laeto ii et cereale conss.>
CJ.6.2.4: Imperator Alexander Severus
Adversus eum dumtaxat, quem servum tuum sollicitasse dicis, si eum deterioris animi fecit, servi corrupti agere potes. quod si sollicitatum occultavit, etiam furti cum eo agere potes. quas actiones etiam per procuratorem exercere minime prohiberis. * alex. a. aurelio herodi. * <a 222 pp. id. sept. alexandro a. cons.>
CJ.6.2.5: Imperator Alexander Severus
Civile est, quod a te adversarius tuus exigit, ut rei, quam apud te fuisse fatearis, exhibeas venditorem. nam a transeunte etiam ignoto emisse dicere non convenit volenti evitare alienam boni viri suspicionem. * alex. a. cornelio. * <a 223 pp. iii k. mai. maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.2.6: Imperator Alexander Severus
Alienum servum sine voluntate domini qui sciens vendidit seu donavit vel alio modo alienavit, nihil domino diminuere potest: et si contractet vel apud se detinuerit, furtum facit. * alex. a. pythodoro. * <a 223 pp. vi k. ian. maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.2.7: Imperator Alexander Severus
Si is, cui te pecuniam ad matrem tuam perferendam dedisse proponis, parva quantitate numerata reliquam in usus suos convertit, furtum fecit. * alex. a. dato. * <a 228 pp. prid. id. iun. modesto et probo conss.>
CJ.6.2.8: Imperator Alexander Severus
Etiam furti actione tributorum exactor tenetur, si non cessante te in tributoria exactione sciens, quod nihil deberetur, ancillam tui iuris abduxit aut vendidit. quae res facit, ut nec emptor usucaperet vindicatioque tibi ipsius competat. * alex. a. valenti. * <a 231 pp. x k. mart. pompeiano et peligno conss.>
CJ.6.2.9: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Subtracto furto vel vi abrepto mancipio, quamvis hoc rebus humanis non oblatum fuerit exemptum, tam ad raptorem quam ad furem periculum redundabit et uterque eorum poena legitima coercebitur. * diocl. et maxim. aa. et cc. aedesio. * <a 293 s. vii id. febr. sirmi aa. conss.>
CJ.6.2.10: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si abducta mancipia furto vel plagio venumdata praeses provincias perspexerit, cum nec ab emptore propter cohaerens vitium, antequam ad dominum possessio revertatur, usucapi possunt, et te ei cuius fuerunt successisse reppererit, restitui tibi providebit. * diocl. et maxim. aa. et cc. valerio. * <a 293 sine die et conss.>
CJ.6.2.11: Imperatores Diocletianus, Maximianus
De his, quae subtraxisse novercam pupilli tui precibus significas, rectorem adi provinciae, qui si eam, posteaquam dominus rerum is pro quo supplicas factus est , aliquid furatam cognoverit, non ignorat in quadruplum manifesti, nec manifesti vero dupli actione furti constituta condemnationem formare. * diocl. et maxim. aa. et cc. demostheni. * <a 293 d. vii k. sept. viminacio aa. conss.>
CJ.6.2.12pr.: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Ancillae subtractae partus apud furem editi, priusquam a domino possideantur, usucapi nequeunt: matris furem etiam eorum causa furti teneri convenit actione. * diocl. et maxim. aa. et cc. quintillae. * <a 293 d. id. oct. sirmi aa. conss.>
CJ.6.2.12.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Quapropter furti actione et condictione vel adversus possidentem vindicatione de mancipiis uti non prohiberis, cum altera poenam continens alterius electione minime tolli possit. <a 293 d. id. oct. sirmi aa. conss.>
CJ.6.2.12.2: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Nam extra poenam rei persecutionem esse nulla iuris quaestio est, cum etiam hi qui aliena mancipia comparaverunt, si hanc causam non ignorant, furti actione tenentur. <a 293 d. id. oct. sirmi aa. conss.>
CJ.6.2.13: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Post decisionem furti leges agi prohibent. quod si non transegisti, sed de sublatis partem tantum accepisti, residuam vindicare vel condicere et actione furti apud praesidem agere potes. * diocl. et maxim. aa. et cc. domno. * <a 293 d. k. dec. sirmi aa. conss.>
CJ.6.2.14: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Eos, qui a servo furtim ablata scientes susceperint, non tantum de susceptis convenire, sed etiam poenali furti actione potes. * diocl. et maxim. aa. et cc. dionysio. * <a 293 d. viii k. ian. sirmi aa. conss.>
CJ.6.2.15: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Furti actione minime teneri successores ignorare non debueras. de instrumentis autem ablatis in rem actione tenentem convenire potes. * diocl. et maxim. aa. et cc. socratiae. * <a 293 d. iii k. ian. sirmi aa. conss.>
CJ.6.2.16: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si servum vestrum nutriendum qui susceperat venumdedit, furtum commisit. * diocl. et maxim. aa. et cc. artemidoro et aliis. * <a 294 d. k. oct. viminacii cc. conss.>
CJ.6.2.17: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Quamvis etiam hereditatis expilatae crimine promiscuus usus exemplo actionis furti ream uxorem fieri non patiatur, tamen heredes idemque filii super his, quae de patris bonis possidet, adversus eam in rem actione experiri non prohibentur. * diocl. et maxim. aa. et cc. cononi. * <a 294 d. id. dec. cc. conss.>
CJ.6.2.18: Imperatores Diocletianus, Maximianus
In eum, qui ex naufragio vel incendio cepisse vel in his rebus damni quid dedisse dicitur, infra annum utilem ei cui res abest quadrupli, post in simplum actionem proditam praeter poenam olim statutam edicti forma perpetui declarat. * diocl. et maxim. aa. et cc. dionysodoro. * <a 294 s. iii k. ian. nicomediae cc. conss.>
CJ.6.2.19: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Falsus procurator depositum recipiendo vel aes alienum exigendo citra domini voluntatem furtum facit ac praeter rei restitutionem actione dupli furti nec manifesti convenitur. * diocl. et maxim. aa. et cc. mnesitheo. * < sine die et consule.>
CJ.6.2.20pr.: Imperator Justinianus
Si quis servo alieno suaserit aliquam rem domini sui subripere et ad se deducere , servus autem hoc domino manifestaverit et domino concedente res eius ad iniquum huiusmodi suasionis auctorem pertulerit, et ipse inventus fuerit rem detinere , quali tenetur actione is qui res suscepit, utrumne pro occasione furti an pro servo, quia eum corrumpere voluit, ut non solum furti, sed etiam servi corrupti is obligetur, veteres dubitaverunt. * iust. a. iuliano pp. * <a 530 d. k. aug. lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.2.20.1: Imperator Justinianus
Nobis itaque eorum altercationes decidentibus placuit non solum furti actionem, sed etiam servi corrupti contra eum dare. licet enim servus deterior minime factus est, tamen consilium corruptoris ad perniciem probitatis servi introductum est: et quemadmodum secundum iuris regulas furtum quidem non est commissum, quia is videtur furtum committere, qui contra domini voluntatem res eius contractat, ipse autem furti actione propter dolum suum tenetur, ita et servi corrupti contra eum actio propter suum vitium non ab re extendatur, ut sit ei poenalis actio imposita, tamquam re ipsa fuisset servus corruptus, ne ex huiusmodi impunitate et in alium servum, qui possit corrumpi, hoc facere pertemptet. <a 530 d. k. aug. lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.2.21pr.: Imperator Justinianus
Apud antiquos quaerebatur, si servus, quem aliquis bona fide possidebat, furtum commiserit alienarum rerum vel ipsius apud quem constitutus est, si ipse qui bona fide eum detinet noxalem furti actionem adversus verum dominum habet, vel ipse ab eo qui furtum passus est praedicta convenitur actione. * iust. a. iuliano pp. * <a 530 d. k. oct. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.2.21.1: Imperator Justinianus
Cumque generalis regula ab antiqua prudentia exposita est huiusmodi hominis gratia, pro quo noxalem furti actionem suscipere aliquis compellitur, adversus alium furti actionem habere non concedens, quidam ita eam per coniecturam interpretati sunt, adversus bona fide quidem possessorem nullo modo furti actionem extendi, ipsi autem, si furtum fuerit passus, adversus verum dominum furti actionem noxalem recte decerni: tunc autem bona fide possessorem furti nomine, quod passus est, noxalem actionem contra dominum habere posse, quando servus sub domini sui fuerit constitutus possessione: et pro his rebus posse eum adversus dominum habere actionem, non solum quas servus subtraxerit iam apud eum constitutus, sed et pro his quas furatus est, quando fugit quidem a bona fide possessore, adhuc autem nondum sub domini sui manibus fuerit constitutus. <a 530 d. k. oct. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.2.21.2: Imperator Justinianus
Quam interpretationem prisca quidem iura per coniecturam introducebant: nos autem altius et verius ad eam respicientes generalem regulam sic ab initio esse prolatam accipimus. <a 530 d. k. oct. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.2.21.3: Imperator Justinianus
Cum igitur bona fide possessor domini cogitatione furem possidet, merito, donec apud eum constitutus est, et aliis tenetur noxali actione, si extranei furtum a servo fuerint passi, et ipse adversus verum dominum non habet actionem secundum regulam dicentem: qui habet adversus alium furti actionem, ipse ea teneri non potest. sin autem desinat in servi retentione et ille apud verum dominum fuerit inventus, tunc ipse quidem noxali furti actione minime potest teneri, adversus verum autem dominum habet ipse furti noxalem actionem, id est pro rebus, quas vel nunc furatus est, cum est apud verum dominum, vel antea, postquam bona fide possessoris retentionem excesserit necdum apud verum dominum factus. <a 530 d. k. oct. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.2.21.4: Imperator Justinianus
Et sic iterum regulae generali casus evenit consentaneus: qui enim habet tunc furti actionem adversus dominum, ipse aliis teneri furti actione non potest. sic ex tempore omnibus discretis vetustissima dubitatio nostro foedere conquiescat et bona fide possessor in parte certa temporis et habeat actionem et non teneatur, et ipse dominus in alio tempore non teneatur actione et in alio sub actione constituatur. <a 530 d. k. oct. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.2.21.5: Imperator Justinianus
De eo autem, qui liber constitutus ab alio bona fide tenetur, si furtum commiserit, recte et sine aliqua dubitatione dicitur posse eum, qui liber est cognitus, et ab ipso qui bona fide eum detinet pro furto conveniri, et bona fide possessorem, si ab extraneo furtum liber commiserit, non posse conveniri, sed ipsum pro suo furto respondere, quia generalis regula de servo prolata est, et pro eo, qui non servus, sed liber et suae potestatis est, noxalem moveri actionem impossibile nostrisque legibus incognitum est. <a 530 d. k. oct. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.2.22pr.: Imperator Justinianus
Manifestissimi quidem iuris est furto perpetrato ei competere furti actionem, cuius interest, ne furtum committatur. * iust. a. iuliano pp. * <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
CJ.6.2.22.1: Imperator Justinianus
Sed quaerebatur apud antiquos legum interpretes, si quis commodavit alii rem ad se pertinentem et ipsa res subtracta est, an furti actio adversus furem institui possit ab eo qui rem utendam accepit, idoneo scilicet constituto, quia et ipse commodati actione a domino pro ea re conveniri potest. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
CJ.6.2.22.1a: Imperator Justinianus
Et hoc quidem paene iam fuerat concessum, ut habeat ipse actionem, nisi inopia noscitur laborare: tunc enim furti actionem domino competere dicebant. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
CJ.6.2.22.1b: Imperator Justinianus
Sed ea satis increbuit dubitatio, si tempore quo furtum committebatur idoneus erat is qui rem commodandam accepit, postea autem ad inopiam pervenit, antequam moveatur actio quae ei antea competebat, an debeat actio quae semel ei adquisita est firmiter apud eum manere vel ad dominum reverti, cum et hoc quaerebatur, an in hoc casu furti actio ambulatoria sit nec ne. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
CJ.6.2.22.1c: Imperator Justinianus
Sed omnem talem tractatum alia sequitur subdivisio, si ex parte solvendo sit is qui rem utendam accepit, ut possit non in totum, sed particularem solutionem ei facere, an habeat furti actionem vel non. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
CJ.6.2.22.1d: Imperator Justinianus
Tales itaque ambiguitates veterum, immo magis, quod melius dicendum est, ambages nobis decidentibus in tanta rerum difficultate simplicior sententia placuit, ut in domini sit voluntate, sive commodati actionem adversus res accipientem movere desiderat sive furti adversus eum qui rem subripuit, et alterutra earum electa dominum non posse ex paenitentia ad alteram venire. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
CJ.6.2.22.1e: Imperator Justinianus
Sed si quidem furem elegerit, illum qui rem utendam accepit penitus liberari: sin autem quasi commodator veniat adversus eum qui rem utendam accepit, ipsi quidem nullo modo competere posse adversus furem furti actionem, eum autem, qui pro re commodata convenitur, posse adversus furem furti habere actionem, ita tamen, si dominus sciens rem esse subreptam adversus eum qui eam accepit perveniat. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
CJ.6.2.22.2: Imperator Justinianus
Sin autem nescius et dubitans rem non esse apud eum commodati actionem instituit , postea autem re comperta voluit remittere quidem commodati actionem, ad furti autem pervenire, tunc licentia ei concedatur et adversus furem venire, nullo obstaculo ei opponendo, quoniam incertus constitutus movit adversus eum qui rem utendam accepit commodati actionem, ( nisi domino ab eo satisfactum est: tunc etenim omnimodo furem a domino quidem furti actione liberari, suppositum autem esse ei, qui pro re sibi commodata domino satisfecit), cum manifestissimum est, etiam si ab initio dominus actionem instituit commodati ignarus rei subreptae, postea autem hoc ei cognito adversus furem transivit, omnimodo liberari eum qui rem commodatam suscepit, quemcumque causae exitum dominus adversus furem habuerit: eadem definitione obtinente, sive in partem sive in solidum solvendo sit is qui rem commodatam accepit. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
CJ.6.2.22.3: Imperator Justinianus
Sed cum in secunda dubitatione incidebat, quid statuendum sit, si quis rem commodatam habuerit, quam aliquis furto subtraxerat et lite pulsatus condemnationem passus fuerat non tantum in rem furtivam, sed etiam in poenam furti, et postea dominus rei venerit omnem condemnationem accipere desiderans utpote ex suae rei occasione ortam, alia dubitatio incidit veteribus, utrumne rem tantummodo suam vel eius aestimationem consequatur, an etiam summam poenalem. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
CJ.6.2.22.3a: Imperator Justinianus
Et licet ab antiquis variatum est et ab ipso papiniano in contrarias declinante sententias, tamen nobis haec decidentibus papinianus, licet variavit, eligendus est, non in prima, sed in secunda eius definitione, in qua lucrum statuit minime ad dominum rei pervenire: ubi enim periculum, ibi et lucrum collocetur, nec sit damno tantummodo deditus qui rem commodatam accepit, sed liceat ei etiam lucrum sperare. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
CJ.6.2.22.4: Imperator Justinianus
Cum autem in confinio earum dubitationum tertia exorta est, quare non et eam decidimus? cum enim apertissimi iuris est non posse maritum constante matrimonio furti actionem contra suam uxorem habere, quia lex ita atrocem actionem dare in personas ita sibi coniunctas erubuit, huiusmodi incidit veterum sensibus quaestio. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
CJ.6.2.22.4a: Imperator Justinianus
Quidam etenim re sibi commodata huiusmodi rei furtum a sua muliere passus est: et dubitabatur, utrumne domino rei furti actio contra mulierem praestatur, an propter necessitatem causae et maritus eius utpote commodati actioni suppositus potest habere furti actionem. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
CJ.6.2.22.4b: Imperator Justinianus
Et auctores quidem iuris satis et in hac specie contra se iurgium exercuerunt: ex praesente autem lege et anterioribus nostris decisionibus, quae in ista positae sunt constitutione, potest et haec species apertius dirimi. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
CJ.6.2.22.4c: Imperator Justinianus
Si enim domino dedimus electionem ad quem voluit pervenire, sive ad eum qui rem commodatam accepit, sive contra eum qui furtum commisit, et in hac specie maritus quidem propter matrimonii pudorem non furti, sed rerum amotarum actionem habeat, si ipsum dominus elegerit, dominus autem omnem licentiam possideat sive adversus maritum commodati sive adversus mulierem furti actionem extendere: ita tamen ut, si ipse qui rem commodatam accepit solvendo sit, nullo modo adversus mulierem furti actio extendatur, ne ex huiusmodi occasione inter maritum et uxorem, qui non bene secum vivunt, aliqua machinatio oriatur, et forsitan marito volente uxor eius et trahatur et furti patiatur poenalem condemnationem. <a 530 d.Xv k.Dec.Lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
CJ.6.3.0. De operis libertorum.
CJ.6.3.1: Imperatores Severus, Antoninus
Si tempore manumissionis operae tibi impositae sunt, scis te eas praestare debere. solet autem inter patronos et libertos convenire, ut pro operis aliquid praestetur, licet pretium non possit, nisi quando propter inopiam pro alimentis id extra ordinem peti necessitas suaserit, cum, etsi operae non erant impositae, defectis tamen facultatibus patroni alere eum cogebaris. * sev. et ant. aa. romano. * <a 204 pp. iii k. ian. cilone et libone conss.>
CJ.6.3.2: Imperatores Severus, Antoninus
Manumissionis causa traditus neque in servitutem deduci a manumissore potest neque impositas operas praestare cogitur. * sev. et ant. aa. eutycheti. * <a 205 pp. vi k. mai. geta ii cons.>
CJ.6.3.3: Imperatores Severus, Antoninus
Qui nummis acceptis ab extraneo servum suum manumisit et pro operis pecuniam ab eo accepit, sive fuerant operae impositae sive non fuerant, ut indebita soluta reddere cogitur. * sev. et ant. aa. quintiano. * <a 206 pp. k. nov. albino et aemiliano conss.>
CJ.6.3.4: Imperator Antoninus
Si quam pecuniam tibi a liberto tuo ex venditione operarum deberi probaveris, restitui tibi a liberto tuo praeses iubebit ( ex hoc enim liberam testamenti factionem libertus habet) , modo si non onerandae libertatis gratia emissam cautionem probabitur. * ant. a. valeriano. * <a 212 pp. xiiii k. mai. duobus aspris conss.>
CJ.6.3.5: Imperator Antoninus
Mater tua ab eo, quem ex causa fideicommissi manumisit, operas impositas petere non potest, nisi eius tantummodo temporis, quo eum ante manumisit, quam dies fideicommissae libertatis existeret. sed nisi ei honorem patronis debitum exhibuerit, adeat competentem iudicem pro modo admissi vindicaturum. * ant. a. terentio. * <a 212 pp. iii id. mai. duobus aspris conss.>
CJ.6.3.6: Imperator Alexander Severus
Liberti libertaeque defunctorum operas neque extraneis heredibus patronorum debent neque maritis patronarum. * alex. a. caecilio. * <a 222 pp. k. nov. alexandro a. cons.>
CJ.6.3.7pr.: Imperator Alexander Severus
Nec patronis pro operis mercedem accipere licet, quamvis, si indictae operae praestitae non sint, ad pecuniae exactionem obsequii non praestiti aestimatio convertatur. * alex. a. minicio. * <a 224 d. xii k. iun. iuliano et crispino conss.>
CJ.6.3.7.1: Imperator Alexander Severus
Qui autem duos filios in potestate vel diversis temporibus habuit, lege iulia de maritandis ordinibus obligatione operarum liberatur. <a 224 d. xii k. iun. iuliano et crispino conss.>
CJ.6.3.8: Imperator Alexander Severus
Si tuis nummis emptus es ab eo a quo manumissus es, nec operas ei debes neque puniri ab eo utpote ingratus potes: patronum tamen tuum esse negari non oportet. * alex. a. augustino. * <a 224 d. iii id. sept. iuliano et crispino conss.>
CJ.6.3.9: Imperator Alexander Severus
Libertae tuae ducendo eam uxorem dignitatem auxisti, et ideo non est cogenda operas tibi praestare, cum possis legis beneficio contentus esse, quod invito te iuste non possit alii nubere. * alex. a. laetorio. * <a 225 d. x k. mart. fusco et dextro conss.>
CJ.6.3.10: Imperator Alexander Severus
Titius si, cum testamentum faceret, servo suo libertatem cum condicione hac dedit: " gaium servum meum a die mortis meae annis tribus peractis manumitti volo, ita ut praestet heredibus meis, sicut me vivo praestabat", et cum idem servus testatori diurnum quiddam praestabat et post mortem eius usque ad diem praestandae libertatis etiam heredibus praestiterat, manifestum est, quod adeptus libertatem ad eandem praestationem compelli non possit. * alex. a. herculiano. * <a 225 d. vii id. aug. fusco et dextro conss.>
CJ.6.3.11pr.: Imperator Gordianus
Quod ex liberta muliere nascitur, ingenuum est. * gord. a. africano. * <a 238 pp.Iii non.Aug.Pio et pontiano conss.>
CJ.6.3.11.1: Imperator Gordianus
Is autem, qui libertate sua nubenti commodavit adsensum, quamvis operas ab ea exigere non possit, iura patronatus non amittit. <a 238 pp.Iii non.Aug.Pio et pontiano conss.>
CJ.6.3.12: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Qui manumittuntur, liberum ubi voluerint commorandi arbitrium habent nec a patronorum filiis, quibus solam reverentiam debent, ad serviendi necessitatem redigi possunt, nisi ingrati probentur, cum neque cum patrono habitare libertos iura compellunt. * diocl. et maxim. aa. et cc. veneriae. * <a 293 s.Viiii k.Iun.Ipsis aa.Conss.>
CJ.6.3.13: Imperatores Valentinianus, Valens, Gratianus
In redhibitione operarum maneat poena eum, qui alienum libertum recipiendum esse duxerit. * valentin. valens et grat. aaa. ad probum pp. * <a 371 d.Iii id.Iul.Gratiano a.Ii et probo conss.>
CJ.6.4.0. De bonis libertorum et de iure patronatus.
CJ.6.4.1pr.: Imperatores Severus, Antoninus
Multum interest, utrum quis suis nummis emptus ac manumissus sit ab emptore, an a domino suo data pecunia mereatur libertatem. priore enim casu ad contra tabulas admitti patronum non placet, posteriore omnia iura patronatus retinet. * sev. et ant. aa. secundae. * <a 210 pp. v non. iul. faustino et rufino conss.>
CJ.6.4.1.1: Imperatores Severus, Antoninus
Et ideo cum sabiniani patroni filii, qui plenum ius habuit, ut hostis publici bona fisco vindicata sunt, secundum ea, quae divo pertinaci placuerunt et nos secuti sumus, in iura libertorum eius fiscus noster successit. <a 210 pp. v non. iul. faustino et rufino conss.>
CJ.6.4.2: Imperatores Valentinianus, Valens
Si liberti coniventibus patronis consortium cum ancillis colonisve nostris elegerint, sciant illi se deinceps commoda patronatus amissuros. * valentin. et valens aa. ad florianum com. rer. privat. * <a 367 d.Iii id.Oct.Treveris lupicino et iovino vv.Cc.Conss.>
CJ.6.4.3pr.: Imperator Justinianus
Si quis patronum in posterum huiusmodi narrationem conceperit vel in libertatibus, quae inter vivos actitantur, vel in his, quae ex testamento vel codicillis scriptis vel sine scriptis habitis proficiscuntur, ut liberti eorum a iure patronatus liberentur, antiqua interpretatione semota non dubitet etiam patronatus ius ex sola tali verborum conceptione libertis esse remittendum nec successionibus quae ab intestato descendunt, quas veteres et post huiusmodi actus servari in libertorum bonis decreverunt, a nobis patronis integris reservandis. * iust. a. demostheni pp. * <a 529 recitata septimo miliario in novo consistorio palatii iustiniani. d.Iii k.Nov.Decio vc.Cons.>
CJ.6.4.3.1: Imperator Justinianus
Sed quemadmodum in natalium restitutione omne ius tollitur patronatus, ita et in huiusmodi verbis eandem esse vim observandam omnes non ignorent. <a 529 recitata septimo miliario in novo consistorio palatii iustiniani. d.Iii k.Nov.Decio vc.Cons.>
CJ.6.4.3.2: Imperator Justinianus
Idem que iuris est, si inter vivos manumissione imposita in ultimis voluntatibus concessio data fuerit patronatus: ita tamen, ut in omnibus natalium restitutiones, ex quibus paene solis ingenuitas mera libertis competit, tam obtineant quam in nostra re publica polleant, cum nobis cordi est ingenuis magis hominibus quam libertis eam frequentari. <a 529 recitata septimo miliario in novo consistorio palatii iustiniani. d.Iii k.Nov.Decio vc.Cons.>
CJ.6.4.3.3: Imperator Justinianus
Reverentia tamen, quae a libertis debetur, et iure, quod adversus ingratos libertos patronis competit, integris reservandis, et si per verborum conceptionem secundum a nobis inductum modum ius patronatus fuerit amissum, cum etiam haec ingenuitatis praemio tolluntur, quam paene sola natalium restitutio inducit. <a 529 recitata septimo miliario in novo consistorio palatii iustiniani. d.Iii k.Nov.Decio vc.Cons.>
CJ.6.4.3.4: Imperator Justinianus
His videlicet casibus, per quos poenalibus modis ius patronatus quasi ab indignis patronis eripitur, in suo robore durantibus. <a 529 recitata septimo miliario in novo consistorio palatii iustiniani. d.Iii k.Nov.Decio vc.Cons.>
CJ.6.5.0. Si in fraudem patroni alienatio facta est.
CJ.6.5.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si in fraudem patroni libertus aliquid alienaverit, quatenus legitima pars deminuta est, revocandi tributam convenit esse potestatem. * diocl. et maxim. aa. et cc. claudio. * <a 294 s. xvi k. nov. sirmi cc. conss.>
CJ.6.5.2pr.: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Defuncto quidem liberto patronus intestato succedens per actionem calvisianam in eius fraudem alienata revocare potest. * diocl. et maxim. aa. et cc. iuliae. * <a 294 s. viii k. ian. sirmi cc. conss.>
CJ.6.5.2.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Verum cum patronum post liberti sui mortem ab eo fundi collatam donationem habuisse ratam adseveras, manumissoris factum infirmare successores eius minime possunt. <a 294 s. viii k. ian. sirmi cc. conss.>
CJ.6.6.0. De obsequiis patronis praestandis.
CJ.6.6.1: Imperator Alexander Severus
Contra patronum tuum famosam actionem instituere non potes. * alex. a. zotico. * <a 223 pp. prid. id. mai. maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.6.2: Imperator Alexander Severus
Libertae, quae voluntate patroni aut iure nuptae sunt, non coguntur officium patronis suis praestare. * alex. a. leontogono. * <a 223 pp. xvii k. aug. maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.6.3: Imperator Alexander Severus
Etiam qui pactione data a dominis manumittuntur, mero iure omne obsequium patronis debent. * alex. a. xantho. * <a 223 pp. k. nov. maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.6.4pr.: Imperator Alexander Severus
Si manumissori tuo vim et audaciam obiecisti ei, qui te beneficio suo ex servitute liberando, ut adversarium haberet, fecit, praeses provinciae, quatenus coercere eiusmodi temerariam licentiam debeat, aestimabit. * alex. a. victorino. * <a 224 pp. prid. k. oct. iuliano et crispino conss.>
CJ.6.6.4.1: Imperator Alexander Severus
Nam si qua tibi pecunia debebatur sive de rebus adversus patronum disceptatio fuerat, non protinus ad litigandum currere debueras: maxime autem si hoc facere auderes, sine atrocitate certe verborum aequitatem petitionis tuae commendare iudici potuisti, omni honore patrono debito reservato. <a 224 pp. prid. k. oct. iuliano et crispino conss.>
CJ.6.6.5: Imperator Gordianus
Etiam liberis damnatorum consuetum obsequium libertos paternos praestare debere in dubium non venit. proinde si non agnoscunt reverentiae debitae munus, non immerito videntur ipsi adversus se provocare severitatem. * gord. a. sulpiciae. * <a 240 pp. iii non. sept. sabino ii et venusto conss.>
CJ.6.6.6: Imperator Gordianus
Libertos sive libertas, maxime quibus impositae operae non sunt, consuetum potius obsequium quam servile ministerium manumissoribus exhibere debere neque vincula perpeti non est opinionis incertae. * gord. a. cornelio. * <a 242 pp. iii k. april. attico et praetextato conss.>
CJ.6.6.7pr.: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Neque libertis novercae inferendae iniuriae privignis eius libera facultas esse debet: paternos etiam libertos, sicuti dicis, iniuriosos tibi fuisse ferendum non est. * diocl. et maxim. aa. metrodoro. * <a 286 pp. v id. mai. maximo ii et aquilino conss.>
CJ.6.6.7.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Praeses igitur provinciae vindictam tibi personarum condicioni congruentem impertiri non dubitabit. <a 286 pp. v id. mai. maximo ii et aquilino conss.>
CJ.6.6.8: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Nec patronae tuae obsequiis refragari te fas est. * diocl. et maxim. aa. hermiae. * <a 287 pp. xii febr. diocletiano iii et maximiano aa. conss.>
CJ.6.7.0. De libertis et eorum liberis.
CJ.6.7.1: Imperator Antoninus
Non est ignotum, quod ea, quae ex causa fideicommissi manumisit, ut ingratum libertum accusare non potest, cum id iudicium extra ordinem praebeatur ei, qui voluntate servo suo libertatem gratuitam praestitit, non qui debitam restituit. * ant. a. daphno. * <a 214 pp. v k. mai. messala et sabino conss.>
CJ.6.7.2pr.: Imperator Constantinus
Si manumissus ingratus circa patronum suum extiterit et quadam iactantia vel contumacia cervices adversus eum erexerit aut levis offensae contraxerit culpam, a patronis rursus sub imperia dicionemque mittatur, si in iudicio vel apud pedaneos iudices patroni querella exserta ingratum eum ostendat: filiis etiam qui postea nati fuerint servituris, quoniam illis delicta parentium non nocent, quos tunc ortos esse constiterit, dum libertate illi potirentur. * const. a. ad maximum pu. * <a 326 pp. id. april. romae constantino a. vii et constantio c. conss.>
CJ.6.7.2.1: Imperator Constantinus
Sane si is, qui in nostro consilio vindicta liberatus est, post coercitionem ex paenitentia dignum se praestiterit, ut ei civitas romana reddatur, non prius fruetur beneficio libertatis, quam si hoc patronus eius oblatis precibus impetraverit. <a 326 pp. id. april. romae constantino a. vii et constantio c. conss.>
CJ.6.7.3: Imperatores Honorius, Theodosius
Liberti non modo adversus patronos non audientur, verum etiam eandem quam patronis ipsis reverentiam praestent heredibus patronorum, quibus ingrati actio sicut ipsis manumissoribus deferetur, si illi datae sibi libertatis immemores nequitiam receperint servilis ingenii. * honor. et theodos. aa. ad senatum. * <a 423 d. viii id. aug. ravennae mariniano et asclepiodoto conss.>
CJ.6.7.4: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Libertinae condicionis homines vel eorum filii si militantes docebuntur ingrati, ad servitutis nexum procul dubio reducentur. * theodos. et valentin. aa. basso pp. * <a 426 d. iii k. april. ravennae theodosio xii et valentiniano ii aa. conss.>
CJ.6.8.0. De iure aureorum anulorum et de natalibus restituendis.
CJ.6.8.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Natales antiquos et ius ingenuitatis non ordo praestare decurionum, sed a nobis peti potuit. * diocl. et maxim. aa. et cc. philadelpho. * <a 290 vel 293 d. xv k. april. ravennae ipsis aa. conss.>
CJ.6.8.2: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Aureorum usus anulorum beneficio principali tributus libertinitatis quoad vivunt imaginem non statum ingenuitatis praestat, natalibus autem antiquis restituti liberti ingenui nostro beneficio constituuntur. * diocl. et maxim. aa. et cc. philadelpho. * <a 294 d. xiii k..... sirmi cc. conss.>
CJ.6.9.0. Qui admitti ad bonorum possessionem possunt et intra quod tempus.
CJ.6.9.1: Imperatores Severus, Antoninus
Bonorum possessio filio familias delata cum ignorante quoque patre possit peti, emolumentum et patri adlatura, si ratam petitionem pater habuerit, amittitur transacto tempore. * sev. et ant. aa. macrinae. * < s. die et conss.>
CJ.6.9.2: Imperatores Severus, Antoninus
Si bonorum possessio dumtaxat tibi competit proximitatis nomine, habuisti spatium centum dierum utilium, ex quo eum defunctum scisti, ad bonorum possessionem amplectendam. * sev. et ant. aa. crispino. * <a 205 pp.Iii non.Nov.Geta ii cons.>
CJ.6.9.3: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Infantis nomine agnitam bonorum possessionem et antequam loqueretur diem functi recte competere nulla dubitatio est. * diocl. et maxim. aa. crescentino. * <a 286 pp.V k.Ian.Maximo ii et aquilino conss.>
CJ.6.9.4: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Emancipata si non agnovit intra annum unde liberi bonorum possessionem, nullam ad heredes vindicationem successionis transmittere potuit. * diocl. et maxim. aa. et cc. Marcello. * <a 294 d. xiiii k.Mai. heracliae cc.Conss.>
CJ.6.9.5: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Quamdiu per facti quaestionem incertum est, utrumne secundum tabulas an ab intestato, et ex quo capite possessio sit delata, ne tibi tempus agnoscendae bonorum possessionis praefinitum cedat, superstitiosam geris sollicitudinem. * diocl. et maxim. aa. et cc. maximo. * <a 294 >
CJ.6.9.6: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Iuris ignorantiam nec mulieribus prodesse in edicti perpetui cursum de agnoscenda bonorum possessione manifestum est. * diocl. et maxim. aa. et cc. frontinae. * <a 294 d.Iii k.Mai sirmi cc. conss.>
CJ.6.9.7pr.: Imperatores Constantius, Maximianus
Bonorum quidem possessionem pupilli nomine agnoscere tutorem potuisse aperte declaratur. * p. epist. constantii et maximiani aa. et severi et maximini nobb. * <a 305 vi id. sept. constantio et maximiano conss.>
CJ.6.9.7.1: Imperatores Constantius, Maximianus
Ipse autem pupillus bonorum possessionem sine tutoris auctoritate amplecti non potest, nisi etiam impuberi sine tutoris auctoritate hoc postulanti sciens hoc competens iudex dedit bonorum possessionem: tunc enim emolumentum successionis videtur praetorio iure quaesitum esse. <a 305 vi id. sept. constantio et maximiano conss.>
CJ.6.9.8: Imperator Constantinus
Quicumque res ex parentum vel proximorum successione iure sibi competere confidit, sciat sibi non obesse, si per rusticitatem vel ignorantiam facti vel absentiam vel quamcumque aliam rationem intra praefinitum tempus bonorum possessionem minime petisse noscatur, quoniam haec sanctio huiusmodi consuetudinis necessitatem mutavit. * const. a. ad dionysium. * <a 320 vel 326 pp. prid.Id.Mart.Heliopoli constantino a. et const.C.Conss.>
CJ.6.9.9: Imperator Constantinus
Ut verborum inanium excludimus captiones, ita haec observari decernimus, ut apud quemlibet iudicem vel etiam apud duumviros qualiscumque testatio amplectendae hereditatis ostendatur, statutis prisco iure temporibus coartanda, eo addito, ut , etiamsi intra alienam vicem, id est prioris gradus, properantius exseratur, nihilo minus tamen efficaciam parem, quasi suis sita curriculis, consequatur. * const. a. ad pop. * <a 339 d.K.Febr.Laodiceae constantio a. ii et constante a. conss.>
CJ.6.10.0. Quando non petentium partes petentibus adcrescunt.
CJ.6.10.1: Imperator Gordianus
Quotiens pluribus liberis cessante legitima successione bonorum possessio defertur, beneficium edicti perpetui quibusdam omittentibus his solis qui bonorum possessionem agnoverunt portionem non petentium adcrescere in dubium non venit. * gord. a. marcianae. * <a 244 d.Id.Ian.Peregrino et aemiliano conss.>
CJ.6.11.0. De bonorum possessione secundum tabulas.
CJ.6.11.1: Imperator Alexander Severus
Pendente appellatione a sententia, qua falsum testamentum pronuntiatum est, incerto adhuc, an defunctus intestatus decesserit, proximitatis nomine bonorum possessioni locus non est. * alex. a. vitali. * <a 223 d.Iii k.Mai. maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.11.2pr.: Imperator Gordianus
Bonorum quidem possessionem ex edicto praetoris non nisi secundum eas tabulas, quae septem testium signis signatae sunt, peti posse in dubium non venit. * gord. a. cornelio. * <a 242 pp.Xii k.Mart. attico et praetextato conss.>
CJ.6.11.2.1: Imperator Gordianus
Verum si eundem numerum adfuisse sine scriptis testamento condito doceri potest, iure civili testamentum factum videri ac secundum nuncupationem bonorum possessionem deferri explorati iuris est. <a 242 pp.Xii k.Mart. attico et praetextato conss.>
CJ.6.12.0. De bonorum possessione contra tabulas quam praetor liberis pollicetur.
CJ.6.12.1: Imperator Alexander Severus
Liberi contra tabulas parentium bonorum possessione admissa solis parentibus et liberis legata praestare debent secundum edictum. * alex. a. rufo. * <a 223 pp.Iiii id.Oct.Maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.12.2: Imperator Alexander Severus
Postumo nato, qui neque heres institutus a patre neque nominatim exheredatus est , testamentum rumpitur: et si contra tabulas bonorum possessio infanti a tutore petita est, secundum tabulas possessio locum habere non potest. * alex. a. hilarae. * <a 224 d.K.Mart.Iuliano et crispino conss.>
CJ.6.13.0. De bonorum possessione contra tabulas liberti, quae patronis vel liberis eorum datur.
CJ.6.13.1: Imperator Gordianus
Licet ex causa fideicommissi manumissus sit, quem ex voluntate patris cum sorore te manumisisse proponis, tamen, si extraneos scripsit heredes, partis legitimae contra tabulas eius bonorum possessionem petendo, vel contra nuncupationem, si testamentum sine scriptis conditum est, intra tempora edicto praestituta eam partem poteris obtinere. * gord. a. herculiano. * <a 239 pp.Vi k.Dec.Gordiano a. et aviola conss.>
CJ.6.13.2: Imperator Theodosius
Patronus liberti muneribus electis et operis contra tabulas bonorum possessione repellitur. * theodos. a. asclepiodoto pp. * <a 424 d.Xiii k.Mart.Constantinopoli victore cons.>
CJ.6.14.0. Unde liberi.
CJ.6.14.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si avus tuus relictis tribus emancipatis filiis decessit hique bonorum possessionem unde liberi acceperunt, pro portione heredes eos extitisse palam est. * diocl. et maxim. aa. sarpedoni. * <a 286 pp.Iiii non.Mart.Maximo ii et aquilino conss.>
CJ.6.14.2: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Ex testamento vel ab intestato existente filio vel nepote suo herede nemo potest intestato heres existere. * diocl. et maxim. aa. et cc. zosimo. * <a 293 d.Vii id. mai. aa. conss.>
CJ.6.14.3: Imperator Constantius
Qui se patris post avum intestatum defuncti negat heredem, mortui avi paterni suscipere facultates non potest, maxime emancipatus, nisi per bonorum possessionem ad huiusmodi beneficium pervenerit. * constantius a. ad leontinum com. orientis. * <a 349 d.Viii id. april. limenio et catullino conss.>
CJ.6.15.0. Unde legitimi et unde cognati.
CJ.6.15.1: Imperator Alexander Severus
Consobrinorum tuorum intestatorum bona, si ad prioris necessitudinis neminem iure pertinuerunt, tuque eorum possessionem agnovisti, persequi non prohiberis. * alex. a. ulpio. * <a 224 d.Iiii id.Ian. iuliano et crispino conss.>
CJ.6.15.2: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Cum propiorem sobrinum, id est natum a consobrina, rebus humanis intestatum defunctum proponas, intellegis sine auxilio bonorum possessionis eius te successionem vindicare non posse. * diocl. et maxim. aa. sozioni. * <a 290 d.Vii k.Iun.Laodiceae aa.Conss.>
CJ.6.15.3: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Nepotibus avi materni pro virili portione etiam iure honorario successio defertur. * diocl. et maxim. aa. et cc. felici. * <a 293 d.Id.Oct.Sirmi aa conss.>
CJ.6.15.4: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Non hoc, an tenuerit quis res hereditarias nec ne, sine voluntate adquirendae sibi hereditatis, quaerendum est, sed an admisit hereditatem vel bonorum possessionem. * diocl. et maxim. aa. et cc. syriscae. * <a 293 d.Xi k. ian. sirmi aa. conss.>
CJ.6.15.5: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Certum est quidem cognationis iure citra admissionem neminem posse succedere: defuncti vero cognati succedere nolentes petere bonorum possessionem non urguentur. * diocl. et maxim. aa. et cc. platoni. * <a 294 d.Xii k. mart. sirmi cc.Conss.>
CJ.6.16.0. De edicto successorio
CJ.6.16.1: Imperator Alexander Severus
Si mater tua propter furorem suum patrui sui bonorum possessionem non accepit, tu filius eius ad eorundem bonorum patrui magni possessionem ex edicto, quo prioribus non petentibus sequentibus permittitur, admissus es. * alex. a. iulio. * <a 223 pp.Iiii id.Dec maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.16.2: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si aviae frater eorum, de quorum successione agitur, velut ex testamento adiit hereditatem, quos intestatos decessisse ac falsum testamentum prolatum contendis , et ab intestato non petita bonorum possessione vita functus est, ac tu licet quinto gradu constitutus ex successorio capite petisti bonorum possessionem vel necdum exclusus petas, eorum successionem potes vindicare. nam si is, quem quarto gradu constitutum non ambigitur, ex edicto petiit nec hoc te latuit, frustra nobis supplicasti. * diocl. et maxim. aa. et cc. firmo. * <a 294 s. vi id. april. sirmi cc. conss.>
CJ.6.17.0. De carboniano edicto.
CJ.6.17.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si tibi ac filio tuo status ab his contra quos supplicas movetur quaestio, perspicis praemature rerum, quas velut de patris successione filius tuus vindicat, restitutionem postulari, cum, si in pupillari permaneat aetate, secundum formam edicti carboniani data bonorum possessione satisdatione impleta tunc demum in possessionem eum constitui conveniat vel hac non oblata portionem ab omnibus quam vindicat possideri, servitutis vero quaestionem in tempus differri pubertatis. * diocl. et maxim. aa. et cc. florae. * <a 293 s. xii k. nov. sirmi aa. conss.>
CJ.6.17.2: Imperatores Valentinianus, Theodosius, Arcadius
Carbonianum edictum sub personis legitimis indubitato matrimonio, custodito partu et probata legitima successione defertur, scilicet ut in possessione novus heres constitutus usque ad pubertatis annos sine inquietudine rebus utatur interdum alienis. * valentin. theodos. et arcad. aaa. ad rufinum pp. * <a 393 d. iiii k. oct. constantinopoli theodosio a. iii et abundantio conss.>
CJ.6.18.0. Unde vir et uxor.
CJ.6.18.1: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Maritus et uxor ab intestato invicem sibi in solidum pro antiquo iure succedant, quotiens deficit omnis parentium liberorum seu propinquorum legitima vel naturalis successio, fisco excluso. * theodos. et valentin. aa. hierio pp. * <a 428 d. x k. mart. constantinopoli felice et tauro conss.>
CJ.6.19.0. De repudianda bonorum possessione.
CJ.6.19.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Emancipatus repudiata bonorum possessione absentiae patroni causae velamento rursum ad eandem redire quaestionem frustra conatur. * diocl. et maxim. aa. et cc. theodotiano. * <a 294 sine die et conss.>
CJ.6.19.2: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Filio delatam bonorum possessionem patri ad fraudem filii repudiare non licet. * diocl. et maxim. aa. et cc. theodoro. * <a 294 s. vi k. dec. nicomediae cc. conss.>
CJ.6.20.0. De collationibus.
CJ.6.20.1: Imperator Alexander Severus
Emancipatos liberos testamento heredes scriptos et ex eo successionem obtinentes a patre donata fratri conferre non oportere, si pater, ut hoc fiat, supremis iudiciis non cavit, manifesti iuris est. * alex. a. deuteriae. * <a 224 pp. iii id. iul. iuliano et crispino conss.>
CJ.6.20.2: Imperator Alexander Severus
Si pater intestato decessit relictis duobus filiis et filia, cuius nomine dotem promiserat, portiones hereditatis aeque sunt et dos nihilo minus ita conferanda est, ut pro portionibus fratres eius a necessitate praestandae eius liberentur. * alex. a. primo. * <a 224 pp. iiii id. sept. iuliano et crispino conss.>
CJ.6.20.3: Imperator Alexander Severus
Pactum dotali instrumento comprehensum, ut contenta dote quae in matrimonio collocabatur nullum ad bona paterna regressum haberet, iuris auctoritate improbatur nec intestato patri succedere filia ea ratione prohibetur. dotem sane quam accepit fratribus qui in potestate manserunt conferre debet. * alex. a. alexandro. * <a 230 d. xiiii k. iul. agricola et clemente conss.>
CJ.6.20.4: Imperator Gordianus
Filiae dotem in medium ita demum conferre coguntur, si vel ab intestato succedant vel contra tabulas petant: nec dubium est profecticiam seu adventiciam dotem a patre datam vel constitutam fratribus qui in potestate fuerunt conferendam esse. his etenim, qui in familia defuncti non sunt, profecticiam tantummodo dotem post varias prudentium opiniones conferri placuit. * gord. a. marino. * <a 239 pp. iiii id. mart. gordiano a. et aviola conss.>
CJ.6.20.5: Imperator Gordianus
Dotis quidem petitio perseverante matrimonio tibi non competebat: quamvis enim eam intestato patre defuncto fratri conferre debueras, non tamen eo nomine adversus maritum tibi actio potuit esse, cum eo minus in partem tibi delatae successionis patris auferre potueris. * gord. a. alexandrae. * <a 239 d. non. sept. gordiano a. et aviola conss.>
CJ.6.20.6: Imperator Gordianus
Ea demum ab emancipatis fratribus his qui manserunt in potestate conferri consueverunt, quae in bonis eorum fuerunt eo tempore, quo pater fati munus implevit, exceptis videlicet quae ab ipsis aliis debentur. * gord. a. claudio. * <a 244 d. vii k. mai. peregrino et aemiliano conss.>
CJ.6.20.7: Imperator Philippus
Filiam testamento patris institutam heredem fratribus isdemque coheredibus dotem conferre non oportere, nisi pater hoc ipsum specialiter designavit, explorati iuris est. * philipp. a. tyranniae. * <a 246 pp. vi k.Mai.Praesente et albino conss.>
CJ.6.20.8: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si soror tua in paternorum bonorum divisione te fefellit nec dotem, quam acceperat a patre vestro intestato diem functo, contulit, praeses provinciae examinatis partium adlegationibus cum bonis dotem confundi iubebit et, quod deducta ratione plus apud eam esse animadverterit, restitui tibi iubebit. idem est et si arbitro dato divisio celebrata est. * diocl. et maxim. aa. callippo. * <a 290 s.Vi id.Iul.Ipsis aa. conss.>
CJ.6.20.9: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si emancipati utrique fuistis a patre, collatio cessat. si autem frater tuus in potestate mortis tempore fuerat nec ullum testamentum relictum vel novissimum iudicium communis patris teque emancipatum probatum fuerit, ab intestato te ad successionem paternam venientem ad collationem forma edicti perpetui certo iure provocat. * diocl. et maxim. aa. et cc. onesimo. * <a 293 s.Vi k.Mai.Heracliae aa. conss.>
CJ.6.20.10: Imperatores Diocletianus, Maximianus
A patre verbis precariis in codicillis relictum extero iure capiens filia ad collationem dotis urgueri non potest. * diocl. et maxim. aa. et cc. irenaeae. * <a 293 s.Vi k.Dec.Sirmi aa. conss.>
CJ.6.20.11: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Postumo praeterito patris testamentum rumpenti atque intestato succedenti emancipatum petita bonorum possessione conferre debere bona sua perpetuo edicto cavetur, cum his etiam, qui sui futuri essent, si vivo patre nati fuissent, conferri manifeste significatur, et emancipatis, si legi datae collationi non pareatur, denegandas actiones non est ambigui iuris. * diocl. et maxim. aa. et cc. artemiae. * <a 293 pp.V k.Ian.Ipsis aa. conss.>
CJ.6.20.12pr.: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Filiae, licet maneat in sacris, si dotem non conferat, quam mortis tempore communis patris habuit, fratribus in eadem familia constitutis, actiones hereditarias negari non ambigitur. * diocl. et maxim. aa. et cc. nilanthiae. * <a 294 d.Xi k.Febr.Sirmi cc.Conss.>
CJ.6.20.12.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Unde consulte ac pro iuris ratione collationem fratribus tuis, quos in patris communis mortis tempore fuisse potestate proponis, offers. <a 294 d.Xi k.Febr.Sirmi cc.Conss.>
CJ.6.20.12.2: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Quin autem fratres tui durantes in familia patris peculium, si hoc neque castrense neque relictum eis doceatur, praecipuum habere non possint, sed in divisione paternae veniat hereditatis, nec quicquam mutet, penes quem res ex hoc proficiscentes et in eadem causa durantes constitutae reperiantur, absoluti manifestique iuris est. <a 294 d.Xi k.Febr.Sirmi cc.Conss.>
CJ.6.20.13: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si donatione tibi post mortem patris quaesisti fundum, soror tua portionem eius vindicare non potest. nam si is filiae familias constitutae tibi a patre donatus est, cum sorore patri communi succedens eum praecipuum habere contra iura postulas. * diocl. et maxim. aa. et cc. antistiae. * <a 294 d.Vi id.Febr.Sirmi isdemque cc. conss.>
CJ.6.20.14: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si maritus quondam tuus ab intestato patri suo heres extitit et ei postumus editus successit, actionem hereditariam amitae filii vestri, quam habuit patris sui mortis tempore dotem non conferenti, denegare praeses non dubitabit. * diocl. et maxim. aa. et cc. stratonicae. * <a 295 pp. vii k. mart. trimotii tusco et anullino conss.>
CJ.6.20.15: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Nec emancipati post mortem communis patris quaesita conferre coguntur, sed haec retinentes eius bona pro hereditaria dividunt portione. * diocl. et maxim. aa. et cc. philippo. * <a 294 d.Id.Dec.Ipsis cc. conss.>
CJ.6.20.16: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Filiam cum fratribus suis heredibus intestato patri succedentem ultra relictum codicillis non conferentem dotem iudicio familiae erciscundae nihil posse consequi summa cum ratione placuit. * diocl. et maxim. aa. et cc. socrati. * <a 294 d.V k.Ian.Ipsis cc. conss.>
CJ.6.20.17: Imperator Leo
Ut liberis tam masculini quam feminini sexus, iuris sui vel in potestate constitutis, quocumque iure intestatae successionis, id est aut testamento penitus non condito vel, si factum fuerit, contra tabulas bonorum possessione petita vel inofficiosi querella mota rescisso, aequa lance parique modo prospici possit, hoc etiam aequitatis studio praesenti legi credidimus inserendum, ut in dividendis rebus ab intestato defunctorum parentium tam dos quam ante nuptias donatio conferatur, quam pater vel mater, avus vel avia, proavus proavia paternus vel maternus dederit vel promiserit pro filio vel filia, nepote vel nepte aut pronepote sive pronepte, nulla discretione intercedente, utrum in ipsas sponsas pro liberis suis memorati parentes donationem contulerint, an in ipsos sponsos earum, ut per eos eadem in sponsas donatio celebretur: ut in dividendis rebus ab intestato parentis, cuius de hereditate agitur, eadem dos vel ante nuptias donatio ex substantia eius profecta conferatur: emancipatis videlicet liberis utriusque sexus pro tenore praecedentium legum, quae in ipsa emancipatione a parentibus suis ( ut adsolet fieri) consequuntur vel post emancipationem ab isdem adquisierint, collaturis. * leo a. erythrio pp. * <a 472 d.V k.Mart.Marciano cons.>
CJ.6.20.18: Imperator Anastasius
Liberos, qui nostrae legis auctoritate per oblationem precum et imperiale rescriptum sui iuris effecti fuerint, ad similitudinem ceterorum, qui emancipati ex antiquo iure sunt, collationes facere iubemus compelli secundum ea, quae super ceteris emancipatis statuta sunt. * anastas. a. constantino pp. * <a 502 d.Xii k.Aug.Constantinopoli probo et avieno iuniore conss.>
CJ.6.20.19pr.: Imperator Justinianus
Illam merito dubitationem amputare duximus, quae super collatione dotis vel ante nuptias donationis inter certas personas satis iam ventilata est. * iust. a. menae pp. * <a 528 d. k. iun. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. ii cons.>
CJ.6.20.19.1: Imperator Justinianus
Nam si intestatus quis defunctus esset filio vel filiis vel filia vel filiabus relictis et ex mortua filia cuiuscumque sexus aut numeri nepotibus, vel si qua intestata defuncta esset filio quidem vel filiis similiter relictis, ex mortuo vero filio vel filia itidem nepotibus cuiuscumque sexus, de modo quidem successionis minime dubitabatur, sed palam erat, quod huiusmodi nepotes duas partes maternae vel paternae portionis tantummodo haberent, tertiam partem patruis suis vel avunculis vel amitis vel materteris pro iam posita constitutione concedentes. <a 528 d. k. iun. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. ii cons.>
CJ.6.20.19.2: Imperator Justinianus
De collatione vero dotis vel ante nuptias donationis, quam defuncta persona pro filio vel filia superstitibus et pro mortuo vel mortua filio vel filia dedisset, multa dubitatio orta est, superstitibus quidem filiis defunctae personae non debere se dotem et ante nuptias donationem pro se datam a suo patre vel matre conferre filiis mortui fratris sui vel mortuae sororis suae contendentibus eo, quod nulla constitutio super huiuscemodi collatione posita est, nepotibus vero mortuae personae non tantum huic resistentibus, sed etiam illud adserentibus, quod onus collationis constitutione arcadii et honorii divae memoriae sibi impositum in personis tantummodo suorum avunculorum, non etiam patruorum vel amitarum vel materterarum locum habere potest. <a 528 d. k. iun. constantinopoli dn. iustini ano a. pp. ii cons.>
CJ.6.20.19.3: Imperator Justinianus
Talem igitur subtilem dubitationem amputantes praecipimus tam filios vel filias defunctae personae dotem vel ante nuptias donationem a parentibus suis sibi datam conferre nepotibus vel neptibus mortuae personae, quam eosdem nepotes vel neptes patruis suis aut avunculis, amitis etiam et materteris dotem et ante nuptias donationem patris sui vel matris, quam pro eo vel ea mortua persona dedit, similiter conferre, ut commixtis huiusmodi collationibus cum bonis mortuae personae duas quidem partes nepotes vel neptes habeant illius portionis, quae patri vel matri eorum, si superesset, deferebatur, tertiam vero eiusdem portionis partem una cum sibi competentibus portionibus filii vel filiae defunctae personae, cuius de hereditate agitur, capiant. <a 528 d. k. iun. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. ii cons.>
CJ.6.20.20pr.: Imperator Justinianus
Illud sine ratione a quibusdam in dubietatem deductum plana sanctione revelamus, ut omnia, quae in quarta portione ab intestato successionis computantur his, qui ad actionem de inofficioso testamento vocantur, etiam si intestatus is decesserit, ad cuius hereditatem veniunt, omnimodo coheredibus suis conferant. * iust. a. menae pp. * <a 529 d. viii id. aug. constantinopoli decio vc. cons. >
CJ.6.20.20.1: Imperator Justinianus
Quod tam in aliis quam in his, quae occasione militiae uni heredum ex defuncti pecuniis adquisitae lucratur is qui militiam meruit, locum habebit, ut lucrum, quod tempore mortis defuncti ab eum pervenire poterat, non solum testamento condito quartae parti ab intestato successionis computetur, sed etiam ab intestato conferatur. <a 529 d. viii id. aug. constantinopoli decio vc. cons. >
CJ.6.20.20.2: Imperator Justinianus
Haec autem regula, ut omnia quae portioni quartae computantur etiam ab intestato conferantur, minime e contrario tenebit, ut possit quis dicere etiam illa quae conferuntur omnimodo in quartam partem his computari, qui ad de inofficioso querellam vocantur: ea enim tantummodo ex his quae conferuntur memoratae portioni computabuntur, pro quibus specialiter legibus, ut hoc fieret, expressum est. <a 529 d. viii id. aug. constantinopoli decio vc. cons. >
CJ.6.20.20.3: Imperator Justinianus
Ad haec, cum ante nuptias donatio vel dos a patre data vel matre vel aliis parentibus pro filio vel filia, nepote vel nepte ceterisque descendentibus conferatur, si unus quidem vel una liberorum ante nuptias tantummodo donationem vel dotem, non etiam simplicem donationem accepit vel acceperit, alter vero vel altera neque dotem neque donationem ante nuptias a parente suo suscepit vel susceperit, sed simplicem tantummodo donationem, ne ex eo iniustum aliquid oriatur, ea quidem persona, quae ante nuptias donationem vel dotem suscepit, conferre eam cogenda, illa vero, quae simplicem tantummodo donationem meruit, ad collationem eius minime coartanda: si quid huiusmodi accidit vel acciderit, iubemus ad similitu dinem eius, qui ante nuptias donationem vel dotem conferre cogitur, etiam illam personam, quae nulla dote vel ante nuptias donatione data solam simplicem donationem a parentibus suis accepit, conferre eam nec recusare collationem eo, quod simplex donatio non aliter confertur, nisi huiusmodi legem donator tempore donationis suae indulgentiae imposuerit. <a 529 d. viii id. aug. constantinopoli decio vc. cons. >
CJ.6.20.21pr.: Imperator Justinianus
Ut nemini super collatione de cetero dubietas oriatur, necessarium duximus constitutioni, quam iam favore liberorum fecimus, hoc addere, ut res, quas parentibus adquirendas esse prohibuimus, nec collationi post obitum eorum inter liberos subiaceant. * iust. a. iohanni pp. * <a 532 d.Xv k.Nov.Lampadio et oreste vv.Cc.Conss.Anno secundo.>
CJ.6.20.21.1: Imperator Justinianus
Ut enim castrense peculium in communi conferre in hereditate dividenda ex prisci iuris auctoritate minime cogebantur, ita et alias res, quae minime parentibus adquiruntur, proprias liberis manere censemus. <a 532 d.Xv k.Nov.Lampadio et oreste vv.Cc.Conss.Anno secundo.>
CJ.6.21.0. De testamento militis.
CJ.6.21.1: Imperator Antoninus
Frater tuus miles si te specialiter bonis quae in paganico habebat heredem fecit , bona quae in castris reliquit petere non potes, etiamsi is qui eorum heres institutus est adire ea noluerit: sed ab intestato succedentes veniunt, modo si in eius loco substitutus non est et liquido probatur fratrem tuum castrensia bona ad te pertinere noluisse. nam voluntas militis expeditione occupati pro iure servatur. * ant. a. florio mil. * <a 212 accepta v id, sept.Duobus aspris conss.>
CJ.6.21.2: Imperator Antoninus
Miles si castrensium tantummodo bonorum commilitonem suum instituit heredem, cetera bona eius ut intestati defuncti mater eius iure possedit. quod si extraneum scripsit heredem isque adiit hereditatem, bona eius in te transferri non iure desideras. * ant. a. septimo mil. * <a 213 pp.Xi k.Mart.Antonino a.Iiii et balbino conss.>
CJ.6.21.3pr.: Imperator Antoninus
Quamquam militum testamenta iuris vinculis non subiciantur, cum propter simplicitatem militarem quomodo velint et quomodo possint ea facere his concedatur, tamen in valeriani quondam centurionis testamento institutio etiam iure communi accepit auctoritatem. * ant. a. vindiciano. * <a 213 pp.K.Nov.Antonino a.Iiii et balbino conss.>
CJ.6.21.3.1: Imperator Antoninus
Nam cum pater familias filiam ex duabus unciis, uxorem ex uncia heredem scripserit nec de residuis portionibus quicquam significaverit, in tres partes divisisse eum apparet hereditatem, ut duas habeat quae sextantem accepit, tertiam quae ex uncia est heres instituta. <a 213 pp.K.Nov.Antonino a.Iiii et balbino conss.>
CJ.6.21.4pr.: Imperator Alexander Severus
Si rufinus vir clarissimus tribunus laticlavius maior annis lege definitis faciens testamentum te manumisit, iustam tibi libertatem competisse scire debes. * alex. a. iunio. * <a 222 pp.Xvi k.Dec.Alexandro a.Cons.>
CJ.6.21.4.1: Imperator Alexander Severus
Quod si minor annis ex lege constitutis fuerit, cum faceret testamentum, lege impediente nullam libertatem adeptus es, quae in hac parte nec militibus remissa est. <a 222 pp.Xvi k.Dec.Alexandro a.Cons.>
CJ.6.21.4.2: Imperator Alexander Severus
Quod si idem testator causam manumittendi te habuit, quae probabilis vivo manumittente consilio futura esset, quia per fideicommissum data libertas a quolibet minore annis ei, cuius causa probari potuit, praestari debet, et ex testamento militis eiusmodi servis iustam libertatem competere consequens est. <a 222 pp.Xvi k.Dec.Alexandro a.Cons.>
CJ.6.21.5: Imperator Alexander Severus
Ex testamento militis, sive adhuc in militia sive intra annum missus honeste decessit, hereditas et legata omnibus quibus relicta sunt debentur, quia inter cetera, quae militibus concessa sunt, liberum arbitrium quibus velint relinquendi supremis suis concessum est, nisi lex specialiter eos prohibuerit. * alex. a. sozomeno. * <a 224 pp. xvii k. febr. iuliano et crispino conss.>
CJ.6.21.6pr.: Imperator Alexander Severus
In testamento quidem eius, qui non miles fuit, si duobus heredibus institutis, altero, cui potuit usque ad tempus pubertatis parens facere testamentum, altero, cui posteaquam heres extitit substituere non potuit, invicem substitutio eisdem verbis facta esset, in eum solum casum eam locum habere et sententiis prudentium virorum et constitutionibus divorum parentium meorum placet, quo utrique pari ratione potuit substitui. * alex. a. valenti. * <a 225 pp. xii k. mai. fusco et dextro conss.>
CJ.6.21.6.1: Imperator Alexander Severus
Sed cum ex testamento militis controversiam esse proponas, defuncta parvula eius filia, posteaquam heres extitit patri, cum qua simul aequis partibus heres institutus eras substitutione invicem facta, et mater quidem intestatae filiae sibi successionem defendat, tu autem ex substitutione ad te pertinere contendas, iuris quidem ratio manifesta est licere militibus proprio privilegio etiam heredibus extraneis, posteaquam heredes extiterint, mortuis substituere. <a 225 pp. xii k. mai. fusco et dextro conss.>
CJ.6.21.6.2: Imperator Alexander Severus
Sed tibi probandum est, an ita frater tuus senserit. <a 225 pp. xii k. mai. fusco et dextro conss.>
CJ.6.21.7pr.: Imperator Alexander Severus
Ex his verbis: " fortunato liberto meo do lego" vindicare tibi libertatem non potes, si pagani testamentum proponatur. * alex. a. fortunato. * <a 229 pp. xii k. iul. alexandro a. iii et dione conss.>
CJ.6.21.7.1: Imperator Alexander Severus
At enim cum testatorem militem fuisse proponas, si non errore ductus libertum te credidit, sed dandae libertatis animum habuit, libertatem, et quidem directam, competere tibi, sed et legati vindicationem habere praerogativa militaris privilegii praestat. <a 229 pp. xii k. iul. alexandro a. iii et dione conss.>
CJ.6.21.8: Imperator Gordianus
Certi iuris est militem ad tempus etiam heredem instituere posse. * gord. a. aeternio mil. * <a 238 pp. iii k. oct. pio et pontiano conss.>
CJ.6.21.9: Imperator Gordianus
Sicut certi iuris est militem, qui scit se filium habere aliosque scripsit heredes, tacite eum exheredare intellegi, ita si ignorans se filium habere alios scribat heredes, non esse filio ademptam hereditatem, sed minime valente testamento, si sit in potestate, eum ad successionem venire in dubiis non habetur. * gord. a. valerio. * <a 238 pp. v non. oct. pio et pontiano conss.>
CJ.6.21.10pr.: Imperator Philippus
Si, cum vel in utero haberetur filia inscio patre milite, ab eo praeterita sit, vel cum in rebus humanis eam non esse falso rumore prolato pater putavit, nullam eius testamento fecit mentionem, silentium huiusmodi exheredationis notam nequaquam infligit. * philipp. a. et philipp. c. iustino mil. * <a 246 pp. xii k. iun. praesente et albino conss.>
CJ.6.21.10.1: Imperator Philippus
Is autem miles, qui testamento filiam appellavit eique legatum dedit, non instituendo eam heredem exheredavit. <a 246 pp. xii k. iun. praesente et albino conss.>
CJ.6.21.11: Imperator Philippus
Captatorias institutiones et in militis testamento nullius esse momenti manifestum est. * philipp. a. et c. aemilio mil. * <a 246 pp. vii k. iul. praesente et albino conss.>
CJ.6.21.12: Imperator Philippus
In testamento militis legem falcidiam et in legatis et in fideicommissis cessare explorati iuris est. sane si quid ultra vires patrimonii postulatur, competenti defensione tueri te potes. * philipp. a. et c. domitiae. * <a 246 pp. vi non. iul. praesente et albino conss.>
CJ.6.21.13: Imperatores valer., gallien.
Et militibus nostris, centurionibus quoque ob flagitium militare damnatis non aliarum quam castrensium rerum testamenta facere permittitur et intestatis iure proprio succeditur a fisco. * valer. et gallien. aa. claudiae. * <a 254 pp. non. aug. valeriano et gallieno aa. conss.>
CJ.6.21.14: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si a fratre suo militante mater vestra scripta heres successionem eius sibi quaesiit, quamvis testamenti scriptura non continet iuris observationem, hanc hereditatem fratrem testatoris vel eius filios ab intestato evincere non potuisse iure constitit. * diocl. et maxim. aa. et cc. heredibus maximae. * <a 294 s. v non. mai. aurris cc. conss.>
CJ.6.21.15pr.: Imperator Constantinus
Milites in expeditione degentes, si uxores aut filios aut amicos aut commilitones suos, postremo cuiuslibet generis homines amplecti voluerint supremae voluntatis adfectu, quomodo possint ac velint testentur, nec uxorum aut filiorum eorum , cum voluntatem patris reportaverunt, meritum aut libertas dignitasque quaeratur. * constant. a. ad pop. * <a 334 d.Iii id.Aug.Nicomediae optato et apulino conss.>
CJ.6.21.15.1: Imperator Constantinus
Proinde sicut iuris rationibus licuit ac semper licebit, si quid in vagina aut in clipeo litteris sanguine suo rutilantibus adnotaverint, aut in pulvere inscripserint gladio sub ipso tempore, quo in proelio vitae sortem derelinquunt, huiusmodi voluntatem stabilem esse oportet. <a 334 d.Iii id.Aug.Nicomediae optato et apulino conss.>
CJ.6.21.16: Imperator Anastasius
Scriniarios vel apparitores, qui virorum magnificorum magistrorum militum iussionibus vel actibus obtemperant, etsi nomina eorum matriculis militaribus referri videantur, nullatenus in ultimis a se conficiendis voluntatibus iuris militaris habere facultatem decernimus. * anastas. a. hierio pp. * <a 496 d.Id.Febr.Constantinopoli paulo vc. cons.>
CJ.6.21.17: Imperator Justinianus
Ne quidam putarent in omni tempore licere militibus testamenta quomodo voluerint componere, sancimus his solis, qui in expeditionibus occupati sunt, memoratum indulgeri circa ultimas voluntates conficiendas beneficium. * iust. a. menae pp. * <a 529 d.Iiii id.April.Constantinopoli decio vc. cons.>
CJ.6.21.18: Imperator Justinianus
Licet antiquis legibus permittebatur pupillis, si tribunatum numeri mereantur, ultimum elogium conficere posse, attamen indignum nostris temporibus esse videtur eum, qui stabilem mentem nondum adeptus est, propter privilegia militum sapientium hominum iura pertractare et in tenera aetate ex tali licentia parentibus forte suis vel aliis propinquis nocere propriam substantiam extraneis relinquentem. ideoque hoc fieri nullo modo concedimus. * iust. a. iohanni pp. * <a 532 d. xii k.Nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.Anno ii >
CJ.6.22.0. Qui facere testamentum possunt vel non possunt.
CJ.6.22.1pr.: Imperator Gordianus
Quamquam omnium bonorum socer tuus itemque frater eius socii fuerunt, tamen non eo minus idem frater eius, cum fati munus impleret, testamento suo potuit sibi heredem instituere quem vellet. * gord. a. petronio mil. * <a 243 pp.Xii k.Aug.Arriano et papo conss.>
CJ.6.22.1.1: Imperator Gordianus
Item non idcirco minus is testamenti factionem habet, quod indivisam successionem cum sorore sua dicatur habuisse. <a 243 pp.Xii k.Aug.Arriano et papo conss.>
CJ.6.22.2pr.: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si is, qui tecum uxorem tuam heredem scripsit, quando testamentum ordinavit, sanae mentis fuerit nec postea alicuius sceleris conscientia obstrictus, sed aut impatiens doloris aut aliqua furoris rabie constrictus se praecipitem dedit, eiusque innocentia liquidis probationibus commendari potest a te, adscitae mortis obtentu postremum eius iudicium convelli non debet. * diocl. et maxim. aa. et cc. viatori et pontiae. * <a 290 pp.K.Dec.Ipsis iiii et iii aa. conss.>
CJ.6.22.2.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Quod si futurae poenae metu voluntaria morte supplicium antevenit, ratam voluntatem eius conservari leges vetant. <a 290 pp.K.Dec.Ipsis iiii et iii aa. conss.>
CJ.6.22.3pr.: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Senium quidem aetatis vel aegritudinem corporis sinceritatem mentis tenentibus testamenti factionem certum est non auferre. * diocl. et maxim. aa. et cc. licinio. * <a 294 s.Iiii non.April.Sirmi cc. conss.>
CJ.6.22.3.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Filiam autem, quae in potestate eius est, testamentum facere non posse indubitati iuris est. <a 294 s.Iiii non.April.Sirmi cc. conss.>
CJ.6.22.4pr.: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si frater patruelis tuus ante quartum decimum aetatis annum suae decessit, cum facere non potuit testamentum, nihil ex eius postremo recte postulatur iudicio. * diocl. et maxim. aa. et cc. rhodoni. * <a 294 s. iii id. nov. pantichi cc. conss.>
CJ.6.22.4.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Nam si hanc aetatem egressus, licet vigoris necdum emersissent vestigia, suum ordinavit sollemniter iudicium, hoc convellere frustra conaris. <a 294 s. iii id. nov. pantichi cc. conss.>
CJ.6.22.5: Imperator Constantius
Eunuchis liceat facere testamentum, componere postremas exemplo omnium voluntates, conscribere codicillos salva testamentorum observantia. * constantius a. ad rufinum pp. * <a 352 d. v k. mart. sirmi constantio a. v et constantio c. conss.>
CJ.6.22.6: Imperator Constantius
Si quis imperatorem forte heredem instituerit, habeat mutandi iudicii facultatem , et quemcumque voluerit secundum leges in testamento suo heredem scribendi. * constantius a. ad volusianum pu. * <a 355 d. xii k. mart. mediolani arbitione et lolliano conss.>
CJ.6.22.7: Imperatores Valentinianus, Valens, Gratianus
Cum heredes instituuntur imperator seu augusta, ius commune cum ceteris habeant: quod et in codicillis vel fideicommissariis epistulis iure scriptis observandum erit. et sicuti priscis legibus cautum est, imperatori quoque vel augustae testamentum facere liceat et mutare. * valentin. valens et grat. aaa. ad maximum. * <a 371 d. vii id. aug. contionaci gratiano a. ii et probo conss.>
CJ.6.22.8pr.: Imperator Justinus
Hac consultissima lege sancimus, ut carentes oculis seu morbo vel ita nati per nuncupationem suae condant moderamina voluntatis, praesentibus septem testibus, quos aliis quoque testamentis interesse iuris est, tabulario etiam: ut cunctis ibidem collectis primum ad se convocatos omnes, ut sine scriptis testentur, edoceat, deinde exprimat nomina specialiter heredum et dignitates singulorum et indicia, ne sola nominum commemoratio quicquam ambiguitatis pariat, et ex quanta parte vel ex quotis unciis in successionem admitti debeant et quod unumquemque legatarium seu fideicommissarium adsequi velit: omnia denique palam edicat, quae ultimarum capit dispositionum series lege concessa. * iustinus a. demostheni p p. * <a 521 d. k. iun. constantinopoli iustiniano et valerio conss.>
CJ.6.22.8.1: Imperator Justinus
Quibus omnibus ex ordine peroratis uno eodemque loco et tempore, sed et tabularii manu conscriptis sub obtentu septem ( ut dictum est) testium et eorundem testium manu subscriptis, dehinc consignatis tam ab isdem testibus quam a tabulario , plenum obtinebit robur testantis arbitrium. <a 521 d. k. iun. constantinopoli iustiniano et valerio conss.>
CJ.6.22.8.1a: Imperator Justinus
Quae in eundem modum erunt observanda, quamvis non heredes instituere, sed legata solum vel fideicommissa et in summa quae codicillis habentur congrua duxerit ordinanda. <a 521 d. k. iun. constantinopoli iustiniano et valerio conss.>
CJ.6.22.8.1b: Imperator Justinus
( 1) at cum humana fragilitas mortis praecipue cogitatione turbata minus memoria possit res plures consequi, patebit eis licentia voluntatem suam sive in testamenti vel in codicilli tenore compositam cui velint scribendam credere, ut in eodem postea collocatis testibus et tabulario, re etiam ( ut dictum est) patefacta, cuius causa convocati sunt, et chartula prometur, quam susceptam testatori recitabit tabularius simul et testibus, ut, ubi tenor eorum cunctis innotuerit, elogium ipse suum profiteatur agnoscere et ex animi sui quae lecta sunt disposuisse sententia, et in fine subscriptio sequatur testium nec non omnium signacula tam testium ( prout dictum est) quam tabularii. <a 521 d. k. iun. constantinopo li iustiniano et valerio conss.>
CJ.6.22.8.2: Imperator Justinus
Sed quia tabulariorum copia non in omnibus locis datur quaerentibus, iubemus, ubi tabularius reperiri non possit, octavum adhiberi testem, ut, quod tabulario pro supra dicto modo commisimus, id per octavum testem effectum capiat: libera potestate concedenda suas voluntates in praedictum modum ordinantibus chartulam ita subscriptam, ita denique consignatam, ut antelatae formae declarant, cui velint ex testibus custodiendam mandare. sic fieri namque confidimus, ut non recipiat se tantum in caecis testandi licentia, sed ne locum quidem ullum relinquat insidiis tot oculis spectata, tot insinuata sensibus, tot insuper in tuto locata manibus. <a 521 d. k. iun. constantinopoli iustiniano et valerio conss.>
CJ.6.22.9pr.: Imperator Justinianus
Furiosum in suis indutiis ultimum condere elogium posse, licet ab antiquis dubitabatur, tamen et retro principibus et nobis placuit: nunc autem hoc decidendum est, quod simili modo antiquos animos movit, si coepto testamento furor eum invasit. * iust. a. iuliano pp. * <a 530 d. k. sept. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.22.9.1: Imperator Justinianus
Sancimus itaque tale testamentum hominis, qui in ipso actu testamenti adversa valetudine tentus est, pro nihilo esse. sin vero voluerit in dilucidis intervallis aliquod condere testamentum vel ultimam voluntatem et hoc sana mente et inceperit facere et consummaverit nullo tali morbo interveniente, stare testamentum sive quamcumque ultimam voluntatem censemus, si et alia omnia accesserint, quae in huiusmodi actibus legitima observatio sequitur. <a 530 d. k. sept. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.22.10pr.: Imperator Justinianus
Discretis surdo et muto, quia non semper huiusmodi vitia sibi concurrunt, sancimus, si quis utroque morbo simul laborat, id est ut neque audire neque loqui possit, et hoc ex ipsa natura habeat, neque testamentum facere neque codicillos neque fideicommissum relinquere neque mortis causa donationem celebrare concedatur nec libertatem sive vindicta sive alio modo imponere: eidem legi tam masculos quam feminas oboedire imperantes. * iust. a. iuliano pp. * <a 531 d. x k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.22.10.1: Imperator Justinianus
Ubi autem et in huiusmodi vitiis non naturalis sive masculo sive feminae accedit calamitas, sed morbus postea superveniens et vocem abstulit et aures conclusit, si ponamus huiusmodi personam litteras scientem, omnia, quae priori interdiximus, haec ei sua manu scribenti permittimus. <a 531 d. x k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.22.10.2: Imperator Justinianus
( 1) sin autem infortunium discretum est, quod ita raro contingit, et surdis, licet naturaliter huiusmodi sensus variatus est, tamen omnia facere et in testamentis et in codicillis et in mortis causa donationibus et in libertatibus et in aliis omnibus permittimus. <a 531 d. x k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.22.10.3: Imperator Justinianus
Si enim vox articulata ei a natura concessa est, nihil prohibet eum omnia quae voluit facere, quia scimus quosdam iuris peritos et hoc subtilius cogitasse et nullum esse exposuisse, qui penitus non exaudit, si quis supra cerebrum illius loquatur, secundum quod iuventio celso placuit. <a 531 d. x k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.22.10.4: Imperator Justinianus
In eo autem, cui morbus superveniens auditum tantummodo abstulit, nec dubitari potest, quin possit omnia sine aliquo obstaculo facere. <a 531 d. x k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.22.10.5: Imperator Justinianus
Sin vero aures quidem apertae sint et vocem recipientes, lingua autem penitus praepedita, licet a veteribus auctoribus saepius de hoc variatum est, attamen si et hunc peritum litterarum esse proponamus, nihil prohibet et eum scribentem omnia facere, sive naturaliter sive per interventum morbi huiusmodi infortunium ei accessit. <a 531 d. x k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.22.10.6: Imperator Justinianus
Nullo discrimine neque in masculis neque in feminis in omni ista constitutione servando. <a 531 d. x k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.22.11pr.: Imperator Justinianus
Nemo ex lege, quam nuper promulgavimus, in rebus, quae parentibus adquiri non possunt, existimet aliquid esse innovandum, et permissum fuisse filiis familias cuiuscumque gradus vel sexus testamenta facere, sive sine patris consensu bona possideant secundum nostrae legis distinctionem, sive cum eorum voluntate. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d. iiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.22.11.1: Imperator Justinianus
Nullo etenim modo hoc eis permittimus, sed antiqua lex per omnia conservetur, quae filiis familias nisi in casibus certis testamenta facere nullo concedit modo , et in his personis, quae huiusmodi facultatem habere iam concessae sunt. <a 531 d. iiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.22.12: Imperator Justinianus
Omnes omnino, quibus quasi castrensia peculia habere ex legibus concessum est, habeant licentiam in ea tantummodo ultimas voluntates condere secundum nostrae constitutionis tenorem, quae talibus testamentis de inofficiosi querella immunitatem praestavit. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d. k. sept. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.23.0. De testamentis: quemadmodum testamenta ordinantur.
CJ.6.23.1: Imperator Hadrianus
Testes servi an liberi fuerunt, non oportet in hac causa tractari, cum eo tempore, quo testamentum signabatur, omnium consensu liberorum loco habiti sunt nec quisquam eis usque adhuc status controversiam moverit. * hadr. a. catonio vero. * < sine die et conss.>
CJ.6.23.2: Imperator Alexander Severus
Publicati semel testamenti fides, quamvis ipsa materia, in qua primum a testatore scriptum relictum fuit, casu qui probatur intercidit, nihilo minus valet. * alex. a. expedito. * <a 225 pp. k. iun. fusco ii et dextro conss.>
CJ.6.23.3: Imperator Alexander Severus
Ex imperfecto testamento nec imperatorem hereditatem vindicare saepe constitutum est. licet enim lex imperii sollemnibus iuris imperatorem solverit, nihil tamen tam proprium imperii est, ut legibus vivere. * alex. a. antigono. * <a 232 pp. xi k. ian. lupo et maximo conss.>
CJ.6.23.4: Imperator Gordianus
Si in nomine praenomine seu cognomine testator erravit nec tamen de quo senserit incertum sit, error huiusmodi nihil officit veritati. * gord. a. rufino. * <a 239 pp. xii k. aug. gordiano a. et aviola conss.>
CJ.6.23.5: Imperatores valer., gallien.
Neque professio neque adseveratio nuncupantium filios, qui non sunt, veritati praeiudicant: et quae ut filiis testamento relinquuntur, iuxta ea quae a principibus statuta sunt non deberi certi iuris est. * valer. et gallien. aa. lucillo. * <a 254 accepta iiii non. iul. valeriano ii et gallieno aa. conss.>
CJ.6.23.6: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Verba testamenti, quibus mater vestra decedens nihil se cuiquam donasse significavit, si res se aliter habet, fidem veri non perfringunt. * diocl. et maxim. aa. terentiae. * <a 285 pp. iii non. nov. diocletiano a. ii et aristobulo conss.>
CJ.6.23.7: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Errore scribentis testamentum iuris sollemnitas mutilari nequaquam potest, quando minus scriptum, plus nuncupatum videtur. et ideo recte testamento facto, quamquam desit " heres esto", consequens est existente herede legata sive fideicommissa iuxta voluntatem testatoris oportere dari. * diocl. et maxim. aa. rufinae. * <a 290 pp. xvii k. febr. ipsis iiii et iii aa. conss.>
CJ.6.23.8pr.: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Casus maioris ac novi contingentis ratione adversus timorem contagionis, quae testes deterret, aliquid de iure laxatum est: non tamen prorsus reliqua etiam testamentorum sollemnitas perempta est. * diocl. et maxim. aa. Marcellino. * <a 290 s. k. iul. ipsis iiii et iii aa. conss.>
CJ.6.23.8.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Testes enim huiusmodi morbo oppresso eo tempore iungi atque sociari remissum est , non etiam conveniendi numeri eorum observatio sublata. <a 290 s. k. iul. ipsis iiii et iii aa. conss.>
CJ.6.23.9: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si non speciali privilegio patriae tuae iuris observatio relaxata est et testes non in conspectu testatoris testimoniorum officio functi sunt, nullo iure testamentum valet. * diocl. et maxim. aa. patrocliae. * <a 290 pp. k. iul. ipsis iiii et iii aa. conss.>
CJ.6.23.10: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si testamentum iure factum sit et heres sit capax, auctoritate rescripti nostri rescindi non oportet. * diocl. et maxim. aa. et cc. menophiliano. * <a 293 s. xv k..... aa. conss.>
CJ.6.23.11: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Non idcirco minus iure factum testamentum suas obtinet vires, quod post mortem testatoris subtractum probatur. * diocl. et maxim. aa. et cc. zetho. * <a 293 s. prid non. iul. aa. conss.>
CJ.6.23.12pr.: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si unus de septem testibus defuerit vel coram testatore omnes eodem loco testes suo vel alieno anulo non signaverint, iure deficiat testamentum. * diocl. et maxim. aa. et cc. matroniae. * <a 293 s. prid. non. iul. philippopoli aa. conss.>
CJ.6.23.12.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
De his autem, quae interleta sive supra scripta dicis, non ad iuris sollemnitatem, sed ad fidei pertinet quaestionem, ut appareat, utrum testatoris voluntate emendationem meruerunt, vel ab altero inconsulte deleta sunt, an ab aliquo falso haec fuerint commissa. <a 293 s. prid. non. iul. philippopoli aa. conss.>
CJ.6.23.13: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Testandi causa de pecunia sua legibus certis facultas, non iurisdictionis mutare formam vel iuri publico derogare cuiquam permissum est. * diocl. et maxim. aa. et cc. euripidi. * <a 294 s. vi k. dec. cc. conss.>
CJ.6.23.14: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Non codicillum, sed testamentum aviam vestram facere voluisse institutio et exheredatio facta probant evidenter. * diocl. et maxim. aa. et cc. achilleo. * <a 294 s. id. dec. cc. conss.>
CJ.6.23.15pr.: Imperator Constantinus
Quoniam indignum est ob inanem observationem irritas fieri tabulas et iudicia mortuorum, placuit ademptis his, quorum imaginarius usus est, institutioni heredis verborum non esse necessariam observantiam, utrum imperativis et directis verbis fiat an inflexa. * const. a. ad pop. * <a 339 s. d. k. febr. laodiceae constantio a. ii et constante a. conss.>
CJ.6.23.15.1: Imperator Constantinus
Nec enim interest, si dicatur " heredem facio" vel " instituo" vel " volo" vel " mando" vel " cupio" vel " esto" vel " erit", sed quibuslibet confecta sententiis, quolibet loquendi genere formata institutio valeat, si modo per eam liquebit voluntatis intentio, nec necessaria sint momenta verborum, quae forte seminecis et balbutiens lingua profudit. <a 339 s. d. k. febr. laodiceae constantio a. ii et constante a. conss.>
CJ.6.23.15.2: Imperator Constantinus
Et in postremis ergo iudiciis ordinandis amota erit sollemnium sermonum necessitas, ut, qui facultates proprias cupiunt ordinare, in quacumque instrumenti materia conscribere et quibuscumque verbis uti liberam habeant facultatem. <a 339 s. d. k. febr. laodiceae constantio a. ii et constante a. conss.>
CJ.6.23.16pr.: Imperatores Gratianus, Valentinianus, Theodosius
Non dubium nec incertum est, sicut imperatoribus, ita qualibet dignitate vel potestate decoratis viris tam hereditatem quam legatum seu fideicommissum relinqui posse. * grat. valentin. et theodos. aaa. eutropio pp. * <a 380 s. d. k. iul. thessalonicae gratiano v et theodosio aa. conss.>
CJ.6.23.16.1: Imperatores Gratianus, Valentinianus, Theodosius
Illud adiciendum est, ut, qui ex testamento vel ab intestato heres extiterit, etsi voluntas defuncti circa legata seu fideicommissa seu libertates legibus non sit subnixa, tamen, si sua sponte agnoverit, implendi eam necessitatem habeat. <a 380 s. d. k. iul. thessalonicae gratiano v et theodosio aa. conss.>
CJ.6.23.17: Imperatores Arcadius, Honorius
Testamentum non ideo infirmari debebit, quod diversis hoc deficiens nominibus appellavit, cum superflua non noceant. namque necessaria praetermissa imminuunt contractus et testatoris officiunt voluntati, non abundans cautela. * arcad. et honor. aa. aeternali procons. asiae. * <a 396 d. xii k. april. arcadio iiii et honorio iii aa. conss.>
CJ.6.23.18: Imperatores Arcadius, Honorius
Testamenta omnia ceteraque, quae apud officium censuale publicari solent, in eodem reserventur nec usquam pemittatur fieri ulla translatio. mos namque retinendus est fidelissimae vetustatis, quem si quis in hac urbe voluerit immutare, irritam mortuorum videri faciet voluntatem. * arcad. et honor. aa. africano pu. * <a 397 d. vi k. oct. constantinopoli caesario et attico conss.>
CJ.6.23.19pr.: Imperatores Honorius, Theodosius
Omnium testamentorum sollemnitatem superare videatur, quod insertum mera fide precibus inter tot nobiles probatasque personas etiam conscientiam principis tenet. * honor. et theodos. aa. iohanni pp. * <a 413 d. xii k. mart. ravennae post consulatum honorii viiii et theodosii v aa.>
CJ.6.23.19.1: Imperatores Honorius, Theodosius
Sicut igitur securus erit, qui actis cuiuscumque iudicis aut municipum aut auribus privatorum mentis suae postremum publicavit iudicium, ita nec de eius umquam successione tractabitur, qui nobis mediis et toto iure, quod nostris est scriniis constitutum, teste succedit. <a 413 d. xii k. mart. ravennae post consulatum honorii viiii et theodosii v aa.>
CJ.6.23.19.2: Imperatores Honorius, Theodosius
Nec sane illud heredibus nocere permittimus, si rescripta nostra nihil de eadem voluntate responderit. voluntates etenim hominum audire volumus, non iubere, ne post sententiam nostram inhibitum videatur commutationis arbitrium, cum hoc ipsum, quod per supplicationem nostris auribus intimatur, ita demum firmum sit, si ultimum comprobatur nec contra iudicium suum defunctus postea venisse detegitur. <a 413 d. xii k. mart. ravennae post consulatum honorii viiii et theodosii v aa.>
CJ.6.23.19.3: Imperatores Honorius, Theodosius
Ne quid sane praetermisisse credamur huiusmodi institutionis successoribus designatis, omnia quae scriptis heredibus competunt iubemus eos habere nec super bonorum possessionis petitione ullam controversiam nasci, cum pro herede agere cuncta sufficiat et ius omne ipsa complere aditio videatur. <a 413 d. xii k. mart. ravennae post consulatum honorii viiii et theodosii v aa.>
CJ.6.23.19.4: Imperatores Honorius, Theodosius
Omnibus etenim praestandum esse censemus, ut libero arbitrio, cui testandi facultas suppetit, successorem suum oblatis possit precibus declarare et stabile sciat esse quod fecerit, nec institutus heres pertimescat, cum oblatas preces secundum voluntatem defuncti idoneis possit testibus approbare, si ei alia nocere non possunt. <a 413 d. xii k. mart. ravennae post consulatum honorii viiii et theodosii v aa.>
CJ.6.23.20pr.: Imperatores Honorius, Theodosius
Nolumus convelli deficientium scriptas iure ac sollemniter voluntates, dum quoddam morientis supremum et non adscriptum processisse confirmatur arbitrium, tamquam patrimonium suum ad nos deficiens maluerit pertinere. * honor. et theodos. aa. edict. ad pop. urb. constaninopolit. * <a 416 d. iiii id. mart. constantinopoli theodosio a. vii et palladio conss.>
CJ.6.23.20.1: Imperatores Honorius, Theodosius
Omnibus enim privatis et militantibus interdicimus, ut huiusmodi perhibeant testimonia, et falsi criminis reos teneri praecipimus, si, cum scriptae iure ac sollemniter deficientium extiterint voluntates, non scriptum aliquid sub nostrorum nominum mentione falso adstruere moliantur. <a 416 d. iiii id. mart. constantinopoli theodosio a. vii et palladio conss.>
CJ.6.23.20.2: Imperatores Honorius, Theodosius
Nemo itaque relictus heres vel legibus ad successionem vocatus nostrum vel potentium nomen horrescat: nemo ferre testimonia in hunc modum vel suscipere gestis huiusmodi voces audeat nostro vel etiam privatorum potentium nomine. <a 416 d. iiii id. mart. constantinopoli theodosio a. vii et palladio conss.>
CJ.6.23.21pr.: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Hac consultissima lege sancimus licere per scripturam conficientibus testamentum , si nullum scire volunt quae in eo scripta sunt, signatam vel ligatam vel tantum clausulam involutamque proferre scripturam vel ipsius testatoris vel cuiuslibet alterius manu conscriptam, eamque rogatis testibus septem numero civibus romanis puberibus omnibus simul offerre signandam et subscribendam, dum tamen testibus praesentibus testator suum esse testamentum dixerit quod offertur eique ipse coram testibus sua manu in reliqua parte testamenti subscripserit: quo facto et testibus uno eodemque die ac tempore subscribentibus et consignantibus valere testamentum nec ideo infirmari, quod testes nesciant quae in eo scripta sunt testamento. * theodos. et valentin. aa. florentio pp. * <a 439 d. prid. id. sept. constantinopoli theodosio a. xvii et festo conss.>
CJ.6.23.21.1: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Quod si litteras testator ignoret vel subscribere nequeat, octavo subscriptore pro eo adhibito eadem servari decernimus. <a 439 d. prid. id. sept. constantinopoli theodosio a. xvii et festo conss.>
CJ.6.23.21.2: Imperatores Theodosius, Valentinianus
In omnibus autem testamentis, quae praesentibus vel absentibus testibus dictantur, superfluum est uno eodemque tempore exigere testatorem et testes adhibere et dictare suum arbitrium et finire testamentum. sed licet alio tempore dictatum scriptumve proferatur testamentum, sufficiet uno eodemque die nullo actu interveniente testes omnes, videlicet simul nec diversis temporibus, subscribere signareque testamentum. <a 439 d. prid. id. sept. constantinopoli theodosio a. xvii et festo conss.>
CJ.6.23.21.2a: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Finem autem testamenti subscriptiones et signacula testium esse decernimus. non subscriptum namque a testibus ac signatum testamentum pro imperfecto haberi convenit. <a 439 d. prid. id. sept. constantinopoli theodosio a. xvii et festo conss.>
CJ.6.23.21.3: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Ex imperfecto autem testamento voluntatem tenere defuncti, nisi inter solos liberos a parentibus utriusque sexus habeatur, non volumus. <a 439 d. prid. id. sept. constantinopoli theodosio a. xvii et festo conss.>
CJ.6.23.21.3a: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Si vero in huiusmodi voluntate liberis alia sit extranea mixta persona, certum est eam voluntatem, quantum ad illam dumtaxat permixtam personam pro nullo haberi, sed liberis adcrescere. <a 439 d. prid. id. sept. constantinopoli theodosio a. xvii et festo conss.>
CJ.6.23.21.4: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Per nuncupationem quoque, hoc est sine scriptura, testamenta non alias valere sancimus, nisi septem testes, ut supra dictum est, simul uno eodemque tempore collecti testatoris voluntatem ut testamentum sine scriptura facientis audierint. <a 439 d. prid. id. sept. constantinopoli theodosio a. xvii et festo conss.>
CJ.6.23.21.5: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Si quis autem testamento iure perfecto postea ad aliud pervenerit testamentum, non alias quod ante factum est infirmari decernimus, quam id, quod secundum facere testator instituit, iure fuerit consummatum, nisi forte in priore testamento scriptis his, qui ab intestato ad testatoris hereditatem successionemve venire non poterant, in secunda voluntate testator eos scribere instituit, qui ab intestato ad eius hereditatem vocantur. eo enim casu, licet imperfecta videatur scriptura posterior, infirmato priore testamento secundam eius voluntatem non quasi testamentum, sed quasi voluntatem intestati valere sancimus. <a 439 d. prid. id. sept. constantinopoli theodosio a. xvii et festo conss.>
CJ.6.23.21.5a: Imperatores Theodosius, Valentinianus
In qua voluntate quinque testium iuratorum depositiones sufficient: quo non facto valebit primum testamentum, licet in eo scripti videantur extranei. <a 439 d. prid. id. sept. constantinopoli theodosio a. xvii et festo conss.>
CJ.6.23.21.6: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Illud etiam huic legi perspeximus inserendum, ut etiam graece omnibus liceat testari. <a 439 d. prid. id. sept. constantinopoli theodosio a. xvii et festo conss.>
CJ.6.23.22: Imperator Zeno
Dictantibus testamenta vel aliam quamlibet ultimam voluntatem legatum vel fideicommissum vel quodcumque aliud quolibet legitimo titulo testatorem posse relinquere minime dubitandum est. testibus etiam ad efficiendam voluntatem adhibitis pro suo libitu quod voluerit testator relinquere non prohibetur. * zeno a. sebastiano pp. * <a 480 d. k. mai. constantinopoli basilio iuniore vc. cons.>
CJ.6.23.23: Imperator Justinus
Consulta divalia, quibus considerate prospectum est, ne voluntates ultimae deficientium in hac regia urbe confectae apud alium aperiri possint quam virum clarissimum pro tempore census magistrum, monumentis intervenientibus pro iuris ordine, neve in hereditate, cuius summa centum aureorum pretium non excedit, mercedis quicquam aut sumptuum censum administrantes aut censualis apparitio super intimandis isdem elogiis audeant adsequi, firma nunc quoque edicimus ac repetita promulgatione non solum iudices quorumlibet tribunalium, verum etiam defensores ecclesiarum, quos turpissimum intimationis genus inrepserat, praemonendos censemus, ne rem attingant, quae nemini prorsus omnium secundum constitutionum praecepta quam census magistro competit. absurdum est namque, si promiscuis actibus rerum turbentur officia et alii creditum alius subtrahat, ac praecipue clericis, quibus opprobrium est, si peritos se velint disceptationum esse forensium: poena etiam feriendis temeratoribus praesentis sanctionis quinquaginta librarum auri. nec enim concedendum est, ut suprema vota deficientium eversionis quicquam ex incongrua insinuatione contrahant, dum res ab incongruis usurpatur audacter. * iustinus a. archelao pp. * <a 524 d. xiii k. dec. constantinopoli iustino a. ii et opilione conss.>
CJ.6.23.24: Imperator Justinianus
Ambiguitates, quae vel imperitia vel desidia testamenta conscribentium oriuntur, resecandas esse censemus et, sive institutio heredum post legatorum dationes scripta sit vel alia praetermissa sit observatio non ex mente testatoris, sed vitio tabellionis vel alterius qui testamentum scribit, nulli licentiam concedimus per eam occasionem testatoris voluntatem subvertere vel minuere. * iust. a. menae pp. * <a 528 d. k. ian. dn. iustiniano a. pp. ii cons.>
CJ.6.23.25: Imperator Justinianus
Praeposteri reprehensionem, quam novella constitutio in dotalibus instrumentis sustulisse noscitur, in aliis quoque omnibus tam contractibus quam testamentis tollimus, ut tali exceptione cessante et stipulatio et alii contractus et testatoris voluntas indubitate valeat, exactione videlicet post condicionem vel diem competente. * iust. a. menae pp. * <a 528 s. d. vii id. dec. dn. iustiniano a. pp. ii cons.>
CJ.6.23.26: Imperator Justinianus
In testamentis sine scriptis faciendis omnem formalem observationem penitus amputamus, ut, postquam septem testes convenerint, satis sit voluntatem testatoris vel testatricis simul omnibus manifestari significantis, ad quos substantiam suam pervenire vellet vel quibus legata vel fideicommissa vel libertates disponeret, etiamsi non ante huiusmodi dispositionem praedixerit testator vel testatrix illa formalia verba: ideo eosdem testes convenisse, quod sine scriptis suam voluntatem vel testamentum componere censuit. * iust. a. menae pp. * <a 528 s. d. iiii id. dec. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. ii cons.>
CJ.6.23.27pr.: Imperator Justinianus
Sancimus, si quis legitimo modo condidit testamentum et post eius confectionem decennium profluxit, si quidem nulla innovatio vel contraria voluntas testatoris apparuit, hoc esse firmum. quod enim non mutatur, quare stare prohibetur? quemadmodum enim, qui testamentum fecit et nihil voluit contrarium, intestatus efficitur? * iust. a. iuliano pp. * <a 530 d. xv k. april. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.23.27.1: Imperator Justinianus
Sin autem in medio tempore contraria voluntas ostenditur, si quidem perfectissima est secundi testamenti confectio, ipso iure prius tollitur testamentum. <a 530 d. xv k. april. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.23.27.2: Imperator Justinianus
Sin autem testator tantummodo dixerit non voluisse prius stare testamentum, vel aliis verbis utendo contrariam aperuit voluntatem, et hoc vel per testes idoneos non minus tribus vel inter acta manifestaverit et decennium fiat emensum, tunc irritum esse testamentum tam ex contraria voluntate quam ex cursu temporali. <a 530 d. xv k. april. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.23.27.3: Imperator Justinianus
Aliter etenim testamenta mortuorum per decennii transcursionem evanescere nullo patimur modo, prioribus constitutionibus, quae super huiusmodi testamentis vacuandis latae fuerant, penitus antiquandis. <a 530 d. xv k. april. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.23.28pr.: Imperator Justinianus
Cum antiquitas testamenta fieri voluit nullo actu interveniente et huiusmodi verborum compositio non rite interpretata paene in perniciem et testantium et testamentorum procederet, sancimus in tempore, quo testamentum conditur vel codicillus nascitur vel ultima quaedam dispositio secundum pristinam celebratus observationem ( nihil enim ex ea penitus immutandum esse censemus) , ea quidem, quae minime necessaria sunt, nullo procedere modo, quippe causa subtilissima proposita ea quae superflua sunt minime debent intercedere. * iust. a. iuliano pp. * <a 530 d. vi k. april. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.23.28.1: Imperator Justinianus
Si quid autem necessarium advenerit et in ipsum corpus laborantis respiciens contigerit, id est vel victus necessarii vel potionis oblatio vel medicaminis datio vel impositio, quibus relictis ipsa sanitas testatoris periclitatur, vel si quis necessarius naturae usus ad depositionem superflui ponderis immineat vel testatori vel testibus, non esse ex hac causa testamentum subvertendum licet morbus comitialis, quod et factum esse comperimus, uni ex testibus contigerit, sed eo quod urguet et imminet repleto vel deposito iterum solita per testamenti factionem adimpleri. <a 530 d. vi k. april. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.23.28.2: Imperator Justinianus
Et si quidem a testatore aliquid fiat testibus paulisper separatis, cum coram his facere aliquid naturale testator erubescat, iterum introductis testibus consequentiam factionis testamenti procedere. <a 530 d. vi k. april. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.23.28.3: Imperator Justinianus
Si tamen in quendam vel quosdam testium aliquid tale contingat, si quidem ex brevi temporis intervallo necessitas potest transire, iterum eorundem testium reversum expectari et sollemnia peragi. <a 530 d. vi k. april. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.23.28.4: Imperator Justinianus
Sin autem longiore spatio refectio fortuiti casus indigeat, et maxime si salus testatoris periclitantis immineat, tunc illo vel illis testibus, circa quos aliquid tale eveniet, separatis alios subrogari et ab eo vel ab eis tam testatorem quam alios testes sciscitari, si ea, quae eorum praesentiam antecedunt, omnia coram eis processissent. <a 530 d. vi k. april. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.23.28.5: Imperator Justinianus
Et si hoc fuerit undique manifestum, tunc eos vel eum una cum aliis testibus ea quae oportet facere, etsi in medio subscriptiones testium iam fuerant subsecutae. sic etenim et naturae medemur et mortuorum elogia in suo statu facimus permanere. <a 530 d. vi k. april. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.23.28.6: Imperator Justinianus
Cum autem constitutione, quae de testamentis ordinandis processit, cavetur, quatenus septem testium praesentia in testamentis requiratur et subscriptio a testatore fiat vel alio pro eo, et constitutio sic edixit: " octavo subscriptore adhibito", et quidam testamentum suum omne manu propria conscripsit et post eius litteras testes adhibiti suas subscriptiones supposuerunt aliaque omnia sollemniter in testamento peracta sunt et testamentum ex hoc, de quo dubitatur, irritum factum est, eandem constitutionem corrigentes sancimus, si quis sua manu totum testamentum vel codicillum conscripserit et hoc specialiter in scriptura reposu erit, quod sua manu hoc confecit, sufficiat ei totius testamenti scriptura et non alia subscriptio requiratur neque ab eo neque pro eo ab alio , sed sequantur huiusmodi scripturam et litterae testium et omnis quae expectatur observatio, et sit testamentum validum, et codicillus, si quinque testium litterae testatoris scripturae coadunentur, in sua firmitate remaneat, et nemo callidus machinator huiusmodi iniquitatis in posterum inveniatur. <a 530 d. vi k. april. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.23.29pr.: Imperator Justinianus
Iubemus omnimodo testatorem, si vires ad scribendum habeat, nomen heredis vel heredum in sua subscriptione vel in quacumque parte testamenti ponere, ut sit manifestum secundum illius voluntatem hereditatem esse transmissam. * iust. a. iuliano pp. * <a 531 d. k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.23.29.1: Imperator Justinianus
Sin autem forsitan ex morbi acerbitate vel litterarum imperitia hoc facere minime poterit, testibus testamenti praesentibus nomen vel nomina heredis vel heredum ab eo nuncupari, ut omnimodo sciant testes, si non ipse subscribere potest, qui sunt scripti heredes, et ita certo heredis nomine successio procedat. <a 531 d. k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.23.29.2: Imperator Justinianus
Si enim talis est testator, qui neque scribere neque articulate loqui potest, mortuo similis est et falsitas in elogiis committitur, quam, ut exul fiat a re publica nostra, maxime in testamentorum confectione cupientes hanc edictalem legem in orbem terrarum ponimus. <a 531 d. k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.23.29.3: Imperator Justinianus
Quod si non fuerit observatum et nomen heredis vel heredum non fuerit manu testatoris scriptum vel voce coram testibus nuncupatum, hoc testamentum stare minime patimur vel in totum, si tota heredum nomina fuerint praetermissa, vel in eius heredis institutionem, cuius nomen neque lingua neque manus testatoris significavit. <a 531 d. k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.23.29.4: Imperator Justinianus
Sed ne aliqua forsitan oblivio testium animis incumbat pluribus interdum nominibus heredum expressis, ipsi testes in suis subscriptionibus, cum testator non haec scripserit, sed nuncupaverit, eorum nomina scribere non differant ad aeternam rei memoriam. <a 531 d. k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.23.29.5: Imperator Justinianus
Sin vero ipse testator in qualicumque parte testamenti nomina heredum ( sicut dictum est) scripserit, supervacuum est testes in sua subscriptione hoc exprimere , cum forsitan nescire eos testator suos heredes voluit et semel causa ex ipsius testatoris scriptura appareat. <a 531 d. k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.23.29.6: Imperator Justinianus
Oportet enim omnimodo vel ex litteris testatoris vel ex voce quidem testatoris, litteris autem testium, qui ad elogium conficiendum fuerint convocati, nomina manifestari heredum. quemadmodum enim in elogio, quod sine scriptura conficitur, necesse est testatorem voce exprimere nomen vel nomina heredum, ita oportet et in testamentis per scripturam conficiendis, cum ipse testator manu sua scribere heredes vel noluerit vel minime potuerit, voce tamen eius eos manifestari. <a 531 d. k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.23.29.7: Imperator Justinianus
Quae in posterum tantummodo observari censemus, ut, quae testamenta post hanc novellam nostri numinis legem conficiuntur, haec cum tali observatione procedant: quid enim antiquitas peccavit, quae praesentis legis inscia pristinam secuta est observationem? scituris et tabellionibus et his qui conficienda testamenta procurant, quod, si aliter facere ausi fuerint, poenam falsitatis non evitabunt, quasi dolose in tam necessaria causa versati. <a 531 d. k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.23.30: Imperator Justinianus
Nostram provisionem, maxime circa ultima elogia defunctorum, nunc etiam extendi properamus. unde cum invenimus quasdam controversias veteribus iuris interpretatoribus exortas propter testamentum, quod legitimo modo conditum est septemque testium signa habens, postea fortuito casu vel per ipsius testatoris operam lino toto vel plurima eius parte incisa in ambiguitatem inciderit, solitum ei praebemus remedium sancientes, si quidem testator linum vel signacula inciderit vel abstulerit utpote voluntate eius mutata, testamentum non valere: sin autem ex alia quacumque causa hoc contigerit, durante testamento scriptos ad hereditatem vocari, maxime cum nostra constitutio, quam super tuitione testamentorum promulgavimus, testatorem disposuit vel sua manu nomen heredis scribere vel, si imper itia litterarum vel adversa valitudine seu alio modo hoc facere non potest, testes ipsos audito nomine heredis sub praesentia ipsius testatoris nomen heredis suis subscriptionibus declarare. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d. xv k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.23.31pr.: Imperator Justinianus
Et ab antiquis legibus et a diversis retro principibus semper rusticitati consultum est et in multis legum subtilitatibus stricta observatio eis remissa est, quod ex ipsis rerum invenimus documentis. cum enim testamentorum ordinatio sub certa definitione legum instituta est, homines rustici et quibus non est litterarum peritia quomodo possunt tantam legum subtilitatem custodire in ultimis suis voluntatibus? ideo ad dei humanitatem respicientes necessarium duximus per hanc legem eorum simplicitati subvenire. * iust. a. iohanni pp. * <a 534 d. iii non. iul. constantinopoli dn. iustiniano a. iiii et paulino vc. conss.>
CJ.6.23.31.1: Imperator Justinianus
Sancimus itaque in omnibus quidem civitatibus et in castris orbis romani, ubi et leges nostrae manifestae sunt et litterarum viget scientia, omnia, quae etiam libris nostrorum digestorum seu institutionum et imperialibus sanctionibus nostrisque dispositionibus in condendis testamentis cauta sunt, observari nullamque ex praesenti lege fieri innovationem. <a 534 d. iii non. iul. constantinopoli dn. iustiniano a. iiii et paulino vc. conss.>
CJ.6.23.31.2: Imperator Justinianus
In illis vero locis, in quibus raro inveniuntur homines litterati, per praesentem legem rusticanis concedimus antiquam eorum consuetudinem legis vicem obtinere , ita tamen, ut, ubi scientes litteras inventi fuerint, septem testes, quos ad testimonium vocari necesse est, adhibeantur et unusquisque pro sua persona subscribat: ubi autem non inveniuntur litterati, septem testes et sine scriptura testimonium adhibentes admitti. <a 534 d. iii non. iul. constantinopoli dn. iustiniano a. iiii et paulino vc. conss.>
CJ.6.23.31.3: Imperator Justinianus
Si autem in illo loco minime inventi fuerint septem testes, usque ad quinque modis omnibus testes adhiberi iubemus: minus autem nullo modo concedimus. <a 534 d. iii non. iul. constantinopoli dn. iustiniano a. iiii et paulino vc. conss.>
CJ.6.23.31.4: Imperator Justinianus
Si vero unus aut duo vel plures scierint litteras, liceat his pro ignorantibus litteras, praesentibus tamen, subscriptionem suam imponere, sic tamen, ut ipsi testes cognoscant testatoris voluntatem et maxime quem vel quos heredes sibi relinquere voluerit, et hoc post mortem testatoris iurati deponant. <a 534 d. iii non. iul. constantinopoli dn. iustiniano a. iiii et paulino vc. conss.>
CJ.6.23.31.5: Imperator Justinianus
Quod igitur quisque rusticorum, sicut praedictum est, pro suis rebus disposuerit , hoc omnimodo legum subtilitate remissa firmum validumque consistat. <a 534 d. iii non. iul. constantinopoli dn. iustiniano a. iiii et paulino vc. conss.>
CJ.6.24.0. De heredibus instituendis et quae personae heredes institui non possunt.
CJ.6.24.1: Imperator t. ael. ant.: Qui deportantur, si heredes scribantur, tamquam peregrini capere non possunt, sed hereditas in ea causa est, in qua esset, si scripti non fuissent. * t. ael. ant. a. antestiano. * < sine die et cons.>
CJ.6.24.2: Imperator Antoninus
Pater tuus si ex residua parte heres institutus est, quam alter heres scriptus capere non posset, isque ad nullam partem hereditatis propter condicionem suam admitti potuit, ex asse heres extitit: nam residui commemoratio etiam totum admittit. * ant. a. caecilio. * <a 212 pp. xv k. iul. romae duobus aspris conss.>
CJ.6.24.3pr.: Imperator Alexander Severus
Cum proponas alexandrum equitem testamento primo loco iulianum ut libertum suum heredem instituisse eique substituisse his verbis: " quod si ex aliqua causa primus hereditatem meam adire noluerit vel non potuerit, tunc in locum secundum heredem substituo vitalem", post mortem autem testatoris iulianum servum communem fuisse defuncti militis et zoili fratris eius apparuerit, an tu ex substitutione admittereris, voluntatis est quaestio. * alex. a. vitali mil. * <a 223 pp. vi k. mai. maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.24.3.1: Imperator Alexander Severus
Nam si credens eum proprium et suum libertum heredem instituit nec per eum ad alium quemquam hereditatem pertinere voluit, extitit condicio substitutionis tibique delata hereditas est. <a 223 pp. vi k. mai. maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.24.3.2: Imperator Alexander Severus
Quod si verba substitutionis subscriptae ad ius rettulit, ut si nec per semet ipsum alium fecisset heredem ( potuit enim quamvis iubente domino nolle adire), ita demum substitutus vocaretur, si tamen paruit domino et adiit, substitutioni locus non est. <a 223 pp. vi k. mai. maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.24.4: Imperator Gordianus
Si pater tuus eum quasi filium heredem instituit, quem falsa opinione ductus suum esse credebat, non instituturus, si alienum nosset, isque postea subditicius esse ostensus est, auferendam ei successionem divi severi et antonini placitis continetur. * gord. a. ulpio. * <a 238 pp. prid. non. oct. pio et pontiano conss.>
CJ.6.24.5: Imperator Gordianus
Non ideo minus uxor iure heres videtur instituta, quod non uxor, sed adfinis testamento nominata est. * gord. a. cassiano. * <a 241 pp. v k. oct. gordiano a. ii et pompeiano conss.>
CJ.6.24.6: Imperator Philippus
Si compensandi debiti gratia uxor maritum fecit heredem, desiderio tuo praeter portionem hereditatis debitum quoque restitui postulantis non tantum iuris severitas, verum etiam defunctae voluntas refragatur. * philipp. a. et philipp. c. antonio. * <a 246 pp. xii k. mart. praesente et albino conss.>
CJ.6.24.7: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Nec apud peregrinos fratrem sibi quisquam per adoptionem facere poterat. cum igitur, quod patrem tuum voluisse facere dicis, irritum sit, portionem hereditatis , quam is adversus quem supplicas velut adoptatus frater heres institutus tenet, restitui tibi curae habebit praeses provinciae. * diocl. et maxim. aa. zizoni. * <a 285 pp. iii non. dec. diocletiano ii et aristobulo conss.>
CJ.6.24.8: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Collegium, si nullo speciali privilegio subnixum sit, hereditatem capere non posse dubium non est. * diocl. et maxim. aa. hadriano. * <a 290 pp. x k. iun. ipsis iiii et iii aa. conss.>
CJ.6.24.9: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Extraneum etiam cum morietur heredem scribi placuit. * diocl. et maxim. aa. et cc.Iuliae. * <a 293 pp. xvi k. nov. sirmi aa. conss.>
CJ.6.24.10: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Neque per se heredes institutos, quibus hoc concessum non est, neque per servos proprios hereditatem posse quaerere dictat iuris ratio. * diocl. et maxim. aa. et cc. asclepiadae. * <a 294 s. xvi k. sept. sirmii cc. conss.>
CJ.6.24.11: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Extraneum etiam penitus ignotum heredem quis instituere potest. * theodos. et valentin. aa. hierio pp. * <a 428 d. x k. mart. constantinopoli felice et tauro conss.>
CJ.6.24.12: Imperator Leo
Hereditatis vel legati seu fideicommissi aut donationis titulo domus aut annonae civiles aut quaelibet aedificia vel mancipia ad ius inclitae urbis vel alterius cuiuslibet civitatis pervenire possunt. * leo a. erythrio pp. * <a 469 d. v k. mart. marciano et zenone conss.>
CJ.6.24.13: Imperator Justinianus
Quotiens certi quidem ex certa re scripti sunt heredes vel certis rebus pro sua institutione contenti esse iussi sunt, quos legatariorum loco haberi certum est, alii vero ex certa parte vel sine parte, qui pro veterum legum tenore ad certam unciarum institutionem referuntur, eos tantummodo omnibus hereditariis actionibus uti vel conveniri decernimus, qui ex certa parte vel sine parte scripti fuerint, nec aliquam deminutionem earundem actionum occasione heredum ex certa re scriptorum fieri. * iust. a. menae pp. * <a 529 d. viii id. april. constantinopoli decio vc. cons.>
CJ.6.24.14pr.: Imperator Justinianus
Cum in libris ulpiani, quos ad massurium sabinum scripsit, talis species relata est, hanc apertius expedire nobis visum est. * iust. a. iohanni pp. * <d. iii k. aug. post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.24.14.1: Imperator Justinianus
Quidam testamentum faciens ita instituit: " sempronius plotii heres esto". veteres quidem existimabant errorem nominis esse et sic institutionem valere, quasi testator plotius nominaretur et sempronium sibi scripsisset heredem. <d. iii k. aug. post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.24.14.2: Imperator Justinianus
Sed huiusmodi sententiam crassiorem esse existimamus: neque enim sic homo supinus, immo magis stultus invenitur, ut suum nomen ignoret. sed si quidem ipse testator plotio cuidam heres extitit, manifestissimum esse sibi sempronium heredem instituisse, ut per mediam ipsius personam plotii heres efficiatur: et hoc argumentamur ex antiqua regula, quae voluit heredem heredis testatoris esse heredem. <d. iii k. aug. post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.24.14.3: Imperator Justinianus
Sin autem nihil tale factum est, supervacuam esse et inanem huiusmodi institutionem, nisi prius herede plotio sibi instituto sic adiecit:" sempronius plotii heres esto". tunc etenim existimandum est eum dixisse, si non plotius heres sibi fuerit, tunc sempronium in locum partemve plotii ex substitutione vocari, ut ita ex consequentia verborum plotius quidem institutus, sempronius autem substitutus inveniatur. <d. iii k. aug. post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.24.14.4: Imperator Justinianus
Sin autem neque ipse testator plotio heres extitit neque plotium heredem antea scripsit et sic sempronium plotio heredem voluit esse, nullius esse momenti talem institutionem, cum non est verisimile in suum nomen quendam errasse. <d. iii k. aug. post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.25.0. De institutionibus seu substitutionibus sub condicione factis.
CJ.6.25.1: Imperatores Severus, Antoninus
Cum avum maternum ea condicione filiam tuam heredem instituisse proponas, si anthylli filio nupsisset, non prius eam heredem existere, quam condicioni paruerit aut anthylli filio recusante matrimonium impeditum fuerit, manifestum est. * sev. et ant. aa. alexandro. * <a 199 pp.K.Oct.Anullino et frontone conss.>
CJ.6.25.2pr.: Imperator Antoninus
Condicioni, sub qua testamento matris tuae heres instituta es, si non paruisti, substitutio locum habet. nec enim videri potest sub specie turpium nuptiarum viduitatem tibi indixisse, cum te filio sororis suae consobrino tuo probabili consilio matrimonio iungere voluerit. * ant. a. cassiae. * <a 213 pp.Viii id.Mart.Romae antonino a.Iiii et balbino conss.>
CJ.6.25.2.1: Imperator Antoninus
Nec extraordinario auxilio indiges, cum ex his quae libello complexa es declaretur non per eum stetisse, quominus supremae voluntati matris tuae testatricis satisfieret. <a 213 pp.Viii id.Mart.Romae antonino a.Iiii et balbino conss.>
CJ.6.25.3: Imperator Antoninus
Si mater vos sub condicione emancipationis heredes instituit et, priusquam voluntati defunctae pareretur, sententiam pater meruit vel aliter defunctus est, morte eius vel alio modo patria potestate liberati ius adeundae hereditatis cum sua causa quaesistis. * ant. a. maxentio et aliis. * <a 216 s.Prid.K.Mai.Sabino et anullio conss.>
CJ.6.25.4pr.: Imperator Alexander Severus
Si pater filium quem in potestate habebat sub condicione, quae in ipsius potestate non erat, heredem scripsit nec in defectum eius exheredavit, iure testatus non videtur. * alex. a. aemilio. * <a 224 pp.Vi.K.April.Iuliano et crispino conss.>
CJ.6.25.4.1: Imperator Alexander Severus
Cum autem trans mare et longe te agentem sub hac condicione heredem scriptum esse dicas, si in patriam, quae in provincia mauritaniae erat, regressus fuisses, nec exheredatum te adleges, si in eum locum non redisses, manifestum est multis casibus non voluntariis sed fortuitis evenire potuisse, ut eam implere non posses: et ideo adire non prohiberis hereditatem. <a 224 pp.Vi.K.April.Iuliano et crispino conss.>
CJ.6.25.5pr.: Imperatores valer., gallien.
Reprehendenda tu magis es quam mater tua. illa enim si heredem te sibi esse vellet, id quod est inutile, matrimonium te dirimere cum viro non iuberet. * valer. et gallien. aa. maximae. * <a 257 pp.Xii k. dec. valeriano iiii et gallieno iii aa.Conss.>
CJ.6.25.5.1: Imperatores valer., gallien.
Tu porro voluntatem eius divortio comprobasti: oportuerat autem, etsi condicio huiusmodi admitteretur, praeferre lucro concordiam maritalem. enimvero cum boni mores haec observari vetent, sine ullo damno coniunctionem retinere potuisti. <a 257 pp.Xii k. dec. valeriano iiii et gallieno iii aa.Conss.>
CJ.6.25.5.2: Imperatores valer., gallien.
Redi igitur ad maritum sciens hereditatem matris, etiamsi redieris, retenturam, quippe quam retineres, licet prorsus ab eo non recessisses. <a 257 pp.Xii k. dec. valeriano iiii et gallieno iii aa.Conss.>
CJ.6.25.7pr.: Imperator Justinianus
Generaliter sancimus, si quis ita verba sua composuerit, ut edicat: " si filius vel filia intestatus vel intestata" vel etiam " sine liberis" aut " sine nuptiis decesserit", et ipse vel ipsa vel liberos sustulerit vel nuptias contraxerit sive testamentum fecerit, firmiter res possideri et non esse locum substitutioni vel restitutioni: si enim nihil ex his fuerit subsecutum, tunc valere condicionem et res secundum verba testamenti restitui, ut incertus successionis morientis exitus videatur certo substitutionis vel restitutionis fine concludi. cui enim ferendus est intellectus, si forsitan testamentum quidem non fecerit, posteritatem autem habuerit, propter huiusmodi verborum angustias liberos eius omni paene fructu paterno defraudari? viam itaque impiam obstruentes, ut ne quis et alius deviaverit, huiusmodi facimus sanctionem et hanc legem in perpetuum valituram inducimus tam patribus quam liberis gratam: quo exemplo etiam aliis personis, licet extraneae sunt, de quibus huiusmodi aliquod scriptum fuerit, medemur. * iust. a. ad senatum. * <a 530 d. xi k. aug. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.25.7.1: Imperator Justinianus
Cum autem invenimus excelsi ingenii papinianum in huiusmodi casu, in quo pater filio suo substituit nulla liberorum ex his procreandorum adiectione habita, ex optimo intellectu disposuisse evanescere substitutionem, si is qui substitutione praegravatus est pater efficiatur et liberos sustulerit, intellegentem non esse verisimile patrem, si de nepotibus cogitaverit, talem fecisse substitutionem: humanitatis intuitu hoc et latius et pinguius interpretandum esse credidimus. <a 530 d. xi k. aug. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.25.7.2: Imperator Justinianus
Et si quis naturales habuerit filios et partem eis reliquerit vel dederit usque ad modum, quem nos statuimus, et substitutioni eos subiugaverit nulla liberorum eorum mentione facta, et hic intellegi evanescere substitutionem, liberis eam excludentibus et intellectu optimo his qui ad substitutionem vocantur obsistente et non concedente ad eos eam partem venire, sed ad filios vel filias, nepotes vel neptes, pronepotes vel proneptes morientis transmittente, et non aliter substitutione locum accipiente, nisi ipsi liberi sine iusta subole decesserint: ut, quod inter iustos liberos sanctum est, hoc et in naturales filios extendatur. <a 530 d. xi k. aug. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.25.7.3: Imperator Justinianus
Quae omnia et in legatis vel fideicommissis specialibus locum habere sancimus. <a 530 d. xi k. aug. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.25.8pr.: Imperator Justinianus
Si quis heredem scripserit sub tali condicione: " si ille consul fuerit factus" vel " praetor", vel ita filiam suam heredem instituerit: " si nupta erit", vivo autem testatore vel ille consul processerit vel praetor fuerit factus vel filia eius nupta fuerit et adhuc vivo testatore consulatum quidem vel praeturam illi deposuerint, filia autem eius diverterit, omni dubitatione veterum explosa sancimus, quandocumque impleta fuerit condicio, sive vivo eo sive mortis tempore sive post mortem, condicionem videri esse completam. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d. viiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.25.8.1: Imperator Justinianus
Quod et in legatis et in fideicommissis et in libertatibus obtinendum esse censemus, ne, dum nimia utimur circa huiusmodi sensus subtilitate, iudicia testantium defraudentur. <a 531 d. viiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.25.9pr.: Imperator Justinianus
Si testamentum ita scriptum inveniatur: " ille heres esto secundum condiciones infra scriptas", si quidem nihil est adiectum neque aliqua condicio in testamento posita est, supervacuam esse condicionum pollicitationem sancimus et testamentum puram habere institutionem. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d. vi k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.25.9.1: Imperator Justinianus
Et argumento utimur, quod papinianus respondit vicos rei publicae relictos, qui proprios fines habebant, non ideo ex fideicommisso minus deberi, quod testator fines eorum et certaminis formam, quam celebrari singulis annis voluit, alia scriptura se declaraturum promisit ac postea morte praeventus non fecit. <a 531 d. vi k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.25.9.2: Imperator Justinianus
Sin autem condiciones quasdam in quavis parte testamenti posuit, tum videri ab initio condicionalem esse institutionem et sic omnia compleri, tamquam si testator ipsas institutiones eisdem condicionibus copulasset, quae infra scriptae sunt. <a 531 d. vi k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.25.10pr.: Imperator Justinianus
Cum quidam praegnantem habens coniugem scripsit heredem ipsam quidem uxorem suam ex parte, ventrem vero ex alia parte, et adiecit, si non postumus natus fuerit, alium sibi esse heredem, postumus autem natus impubes decessit, dubitabatur, quid iuris sit, tam ulpiano quam papiniano viris disertissimis voluntatis esse quaestionem scribentibus, cum opinabatur papinianus ideo testatorem voluisse postumo nato et impubere defuncto matrem magis ad eius venire successionem quam substitutum. si enim et suae substantiae partem uxori dereliquit, multo magis et luctuosam hereditatem ad matrem venire curavit. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d. iii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.25.10.1: Imperator Justinianus
Nos itaque in hac specie papiniani dubitationem resecantes substitutionem quidem in huiusmodi casu, ubi postumus natus adhuc impubes viva matre decesserit, respuendam esse censemus. tunc autem tantummodo substitutionem admittimus, cum postumus minime editus fuerit vel post eius partum mater prior decesserit. <a 531 d. iii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.26.0. De impuberum et de aliis substitutionibus.
CJ.6.26.1: Imperator t. ael. ant.: Cum heredes ex disparibus partibus instituti et invicem substituti sunt nec in substitutione facta est ullarum partium mentio, verum est non alias partes testatorem substitutioni tacite inseruisse, quam quae manifeste in institutione expressae sunt. * t. ael. ant. a. secundo. * <a 146 d. claro ii et severo conss.>
CJ.6.26.2: Imperatores Severus, Antoninus
Hereditatem quidem intestati filii delatam tibi dubitari non oportet. substitutio enim testamento patris facta ad pubertatis tempora porrigi non potest, quia ipso et aliis non eiusdem condicionis heredibus institutis et invicem substitutis propter eorum personam, quibus in unum casum dumtaxat substitui potest, etiam in filio idem debere servari et ratio suadet et divus marcus pater constituit. * sev. et ant. aa. phronimae. * <a 204 pp. vi k. aug. cilone et libone conss.>
CJ.6.26.3pr.: Imperator Alexander Severus
Heres instituta matris testamento si successionem ex testamento omisisti et ab intestato bonorum possessionis ius habere voluisti, substituto locum quin feceris, in dubium non venit. * alex. a. achillae. * <a 223 pp. xi k. sept. maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.26.3.1: Imperator Alexander Severus
Proinde si substitutus hereditatem amplexus est, actionibus quae adversus matrem competebant ipsum convenire, non successionem ab intestato potes vindicare. <a 223 pp. xi k. sept. maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.26.4: Imperator Alexander Severus
Quamvis placuerat substitutionem impuberis, qui in potestate testatoris fuerit, a parente factam ita: " si heres non erit" porrigi ad eum casum, quo, posteaquam heres extitit, impubes decessit, si modo non contrariam defuncti voluntatem extitisse probetur: cum tamen proponas ita substitutionem factam esse: " si mihi firmianus filius et aelia uxor mea ( quod abominor) heredes non erunt, in locum eorum publius firmianus heres esto", manifestum est in eum casum factam substitutionem, quo utrique heredum substitui potuit. * alex. a. firmiano. * <a 225 pp. iiii k. iul. fusco ii et dextro conss.>
CJ.6.26.5: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Post aditam hereditatem directae substitutiones non impuberibus filiis factae expirare solent. * diocl. et maxim. aa. hadriano. * <a 290 pp.X k.Iun. ipsis iiii et aa. conss.>
CJ.6.26.6: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Testamento iure facto multis institutis heredibus et invicem substitutis, adeuntibus suam portionem coheredum etiam invitis repudiantium adcrescit portio. * diocl. et maxim. aa. et cc. quintiano. * <a sine die et consule >
CJ.6.26.7: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si testamento facto intra pupillarem aetatem et in sua potestate constitutae filiae, si intra pubertatem decesserit, directis verbis pater substituit, heredem te factum ex testamento post eventum condicionis intestati successionem exclusisse constitit. * diocl. et maxim. aa. et cc. feliciano. * <a 293 s.K.Ian.Sirmi aa. conss.>
CJ.6.26.8: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Precibus tuis manifestius exprimere debueras, maritus quondam tuus miles defunctus, quem testamento facto heredem communem vestrum filium instituisse proponis et secundum heredem scripsisse, utrumne in primum casum an filio suo, quem habuit in potestate mortis tempore, si intra quartum decimum aetatis suae annum an postea decesserit. * diocl. et maxim. aa. et cc. petroniae. * <a 293 s.K.Ian.Sirmi aa. conss.>
CJ.6.26.8.2: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Nam non est incerti iuris, quod, si quidem in patris militis positus potestate primo casu tantum habuit substitutum et patri heres extitit, eo defuncto ad te omnimodo eius pertineat successio. <a 293 s.K.Ian.Sirmi aa. conss.>
CJ.6.26.8.2: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si vero substitutio in secundum casum vel expressa vel compendio non usque ad certam aetatem facta reperiatur, si quidem infra pubertatem decessit, eos habeat heredes, quos pater ei constituit et adierunt hereditatem: si vero post pubertatem, te eius successionem obtinente velut ex causa fideicommissi bona, quae cum moreretur patris eius fuerunt, a te possunt petere. <a 293 s.K.Ian.Sirmi aa. conss.>
CJ.6.26.9pr.: Imperator Justinianus
Humanitatis intuitu parentibus indulgemus, ut, si filium vel nepotem vel pronepotem cuiuscumque sexus habeant nec alia proles descendentium eis sit, iste tamen filius vel filia vel nepos vel neptis vel pronepos vel proneptis mente captus vel mente capta perpetuo sit, vel si duo vel plures isti fuerint, nullus vero eorum saperet, liceat isdem parentibus legitima portione ei vel eis relicta quos voluerint his substituere, ut occasione huiusmodi substitutionis ad exemplum pupillaris nulla querella contra testamentum eorum oriatur, ita tamen, ut, si postea resipuerit vel resipuerint, talis substitutio cesset, vel si filii aut alii descendentes ex huiusmodi mente capta persona sapientes sint, non liceat parenti qui vel quae testatur alios quam ex eo descendentes unum vel certos vel omnes substituere. * iust. a. menae pp. * <a 528 d.Iii id.Dec.Constantinopoli dn.Iusti niano a. pp. ii cons.>
CJ.6.26.9.1: Imperator Justinianus
Sin vero etiam alii liberi testatori vel testatrici sint sapientes, ex his vero personis quae mente captae sunt nullus descendat, ad fratres eorum unum vel certos vel omnes eandem fieri substitutionem oportet. <a 528 d.Iii id.Dec.Constantinopoli dn.Iustiniano a. pp. ii cons.>
CJ.6.26.10pr.: Imperator Justinianus
Cum quidam duobus impuberibus filiis suis heredibus institutis adiecit, si uterque impubes decesserit, illum sibi esse heredem, et dubitabatur apud antiquos legum auctores, utrumne tunc voluit substitutum admitti, cum uterque filius eius in prima aetate decesserit, an alterutro decedente ilico substitutus in eius partem succedat, placuit sabino substitutionem tunc locum habere, cum uterque decesserit: cogitasse enim patrem primo decedente fratrem suum in eius portionem succedere. * iust. a. iohanni.Pp. * <a 531 d.Vi k.Aug.Constintinopoli post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.26.10.1: Imperator Justinianus
Nos eiusdem sabini veriorem sententiam existimantes non aliter substitutionem admittendam esse censemus, nisi uterque eorum in prima aetate decesserit. <a 531 d.Vi k.Aug.Constintinopoli post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.26.11pr.: Imperator Justinianus
Si quis duobus heredibus institutis filio suo impuberi eos una cum alio tertio substituit et verba testamenti ita composuerit: " quisquis mihi heres erit, et titius filio meo heres esto", secundum quod apud ulpianum invenimus, mortuo impubere filio quaerebatur, quomodo ad substitutionem vocentur tres substituti: utrumne duo priores, qui et patri heredes fuerant scripti, in dimidiam vocantur et titius in reliquam dimidiam, an tres substituti unusquisque ex triente ad substitutionem vocantur? alia applicata dubitatione, si quis ita heredem scripserit: " titius una cum filiis suis et sempronius heredes mihi sunto". et in praesente etenim specie quaerebatur secundum ulpianum voluntas testantis: utrumne titium una cum suis filiis in dimidiam vocat et sempronium in aliam dimidiam, an omnes in virilem portionem? * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d. iiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.26.11.1: Imperator Justinianus
Nobis autem in prima quidem specie videtur tres substitutos unumquemque in trientem vocari, in secunda autem specie, cum et natura pater et filius eadem persona paene intelleguntur, dimidiam quidem partem titio cum filiis, alteram autem partem sempronio adsignari. <a 531 d. iiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.27.0. De necessariis et servis heredibus instituendis vel substituendis.
CJ.6.27.1: Imperator pertinax
Is, qui solvendo non est, heredem necessarium etiam in fraudem creditorum relinquere potest. sed si pignori datus fuisti et in eadem causa permansisti, nec ab eo quidem debitore qui solvendo non fuit liber et heres necessarius existere potuisti. * pertinax a. lucretio. * <a 193 pp.Xi k.April.Falcone et claro conss.>
CJ.6.27.2: Imperator Antoninus
Cum vos servi constituti sub appellatione libertorum heredes scripti essetis, ea scriptura benigna interpretatione perinde habenda est, ac si liberi et heredes instituti fuissetis. quod in legato locum non habet. * ant. a. aufidio. * <a 196 accepta vii k.Mart.Prisco et apollinari conss.>
CJ.6.27.3: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si tutor ancillam tuam contubernio suo coniunxit ac post heredem instituit, neque dominium ex huiusmodi facto tibi auferri potuit et, ut eius aditione iussu tuo tibi per hanc successio quaeratur, iure concessam habes facultatem. * diocl. et maxim. aa. et cc. felici. * <a 293 s.Xvi k.Ian.Sirmi aa.Conss.>
CJ.6.27.4pr.: Imperator Justinianus
Cum quidam suum pupillum heredem instituit et servo directis verbis libertatem reliquit et in secundo gradu, in quo pupillarem substitutionem faciebat, ipsum servum sine libertate pupillo suo substituit, quaerebatur inter prudentes, si ex huiusmodi substitutione heres necessarius pupillo existat. * iust. a. iuliano pp. * <a 530 d.Xv k.Dec.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss. >
CJ.6.27.4.1: Imperator Justinianus
Causa etenim altercationis ex vetere regula orta est, quia omnibus placuerat hunc servum necessarium heredem domino fieri, cui in eodem gradu et hereditas et libertas relinquebatur, in praesenti autem non in unum tam libertas quam substitutio congregata est, sed in alium et alium gradum. <a 530 d.Xv k.Dec.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss. >
CJ.6.27.4.2: Imperator Justinianus
Nobis itaque eandem altercationem decidentibus mirabile visum est, si quis putet ex huiusmodi scrupulositate impediri testatoris voluntatem, et maxime domini, et existimet non fieri servum heredem necessarium, sed ei licentiam praestet et libertatem consequi et hereditatem respuere et domini voluntati reclamare: qui si hoc differre temptaverit, etiam puniendus est. sit itaque et vivo pupillo liber, quia testator hoc voluit, et mortuo pupillo necessarius heres, quia et hoc testator voluit. <a 530 d.Xv k.Dec.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss. >
CJ.6.27.5pr.: Imperator Justinianus
Quidam, cum testamentum conderet, duobus heredibus scriptis unum quidem ex parte instituit, servum autem suum, cuius et nomen addidit, ex reliqua parte sine libertate scripsit heredem et postea eundem servum alii legavit, vel post institutionem heredis servum per legatum alii adsignavit et tunc heredem eum sine libertate instituit: et dubitabatur, si huiusmodi legatum vel institutio aliquas vires potest habere et cui adquiritur legatum vel institutio. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.27.5.1: Imperator Justinianus
Dubitationis autem materia erat, quod adhuc servum suum constitutum heredem sine libertate scripserat, et tanta inter veteres exorta est contentio, ut vix possibile sit videri eandem decidere. <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.27.5.1a: Imperator Justinianus
Sed antiquitatem quidem haec altercantem relinquendum est. nobis autem alius modus huiusmodi decisionis inventus est, quia semper vestigia voluntatis sequimur testatorum. <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.27.5.1b: Imperator Justinianus
Cum igitur invenimus a nostro iure hoc esse inductum, ut, si quis servum suum tutorem filiis suis reliquerit sine libertate, ex ipsa tutelae datione praesumatur etiam libertatem ei favore pupillorum imposuisse, quare non hoc et in hereditate et humanius et favore libertatis inducimus, ut, si quis servum suum scripserit heredem sine libertate, omnimodo civis romanus efficiatur? <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.27.5.1c: Imperator Justinianus
Quo inducto neque adquisitio neque tam effusus veterum atque inextricabilis tractatus locum habeat. neque enim ferendum est supponere quosdam ita esse supinos, ut eundem servum et heredem instituant sine libertate et item alii per legatum eundem servum adsignent. <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.27.5.1d: Imperator Justinianus
Sed cum veteres et aliam proposuerunt ambiguitatem dicentes, si quis servum suum in testamento quidem heredem ex parte sine libertate scripsisset, in codicillis autem libertatem ei reliquisset, si possit institutio valere et ille tam heres quam liber fieri, ne videatur per codicillos hereditas confirmari, in quibus hereditas dari secundum veterem regulam non potest: nos in tali dispositione, licet in codicillis fuerit scripta, et libertatem et hereditatem simul servis per nostram liberalitatem et benignam interpretationem indulgemus, ut gratulentur, cum non servi remaneant, sed et liberti et heredes efficiantur, cum tanta in eos nostri numinis benivolentia effusa est, ut, etsi libertas eis neque testamento neque codicillis data est, tamen hereditate servis relicta quasi iniunctam et libertatem esse videri. <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.27.5.2: Imperator Justinianus
Illo videlicet observando, ut, si legatum vel fideicommissum eis sine libertate relinquatur, maneant in servitute. <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.27.5.2a: Imperator Justinianus
Non tamen ita impii heredes existant, ut liberalitatem testatoris servilis laboris debita remuneratione defraudare conentur et non derelictum, licet adhuc servis constitutis, donent. <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.27.5.3: Imperator Justinianus
Quae iuris nostri definitio etiam ad aliam speciem dubitatam benigne extendatur. si quis etenim in principali testamento servum suum cuidam legaverit, in pupillari autem substitutione eundem servum filio suo sine libertate substituerit, quaerebatur, sive utilis esset talis substitutio et per servum legatum substitutio post mortem pupilli legatario adquiritur, sive inutilis est huiusmodi substitutio, quia sine libertate in servum proprium facta est. <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.27.5.3a: Imperator Justinianus
Melius itaque nobis videtur legatario eum non statim adquiri sancire, sed expectandum esse substitutionis eventum. et si quidem pupillo mortuo locus fuerit substitutioni, et liber et heres efficiatur: sin autem substitutio minime locum habuerit, forsitan pupillo iam in pubertatem perveniente, tunc ad legatarii dominium transeat. <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.27.5.3b: Imperator Justinianus
Quemadmodum enim veteres, si cum libertate substitutio fuisset, hoc inducebant quatenus in suspenso fiat libertas et statuliber intellegatur, ita et ex nostra interpretatione et sine adiectione libertatis in substitutione et liber et heres pupillo existat. <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.27.6: Imperator Justinianus
Decisione nostra, quam fecimus sancientes eum, qui a domino suo sine libertate heres instituitur, videri libertatem accepisse, in propria firmitate durante, si quis servum suum pure quidem heredem instituit, libertatem autem sub condicione ei donavit, si quidem condicio talis sit, quae in potestate servi posita est: ille autem eam neglexerit minimeque compleverit, et libertate eum et hereditate sua culpa defraudari. sin autem casualis est condicio et ex fortunae insidiis defecerit, tunc humanitatis intuitu libertatem quidem ei omnimodo competere, hereditatem autem, si quidem solvendo sit, ad alios venire, quos leges vocabant, si non aliquis fuisset substitutus. sin autem solvendo non sit, ut necessarius he res constitutus simul et libertatem et hereditatem obtineat. tunc enim secundum definitionem tam veteris quam nostrae decisionis et liber et heres existat necessarius. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d. ii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.28.0. De liberis praeteritis vel exheredatis.
CJ.6.28.1pr.: Imperatores Severus, Antoninus
Cum post omnes heredum gradus exheredatio scribatur, si adiciat testator ab omnibus se gradibus exheredare, non dubitatur iuri satisfactum. et ideo, etiamsi id non adiciatur, appareat tamen eum cum eo consilio scripsisse, ut ab omnibus exheredaret, recte factum testamentum videtur. * sev. et ant. aa. fabio. * <a 204 pp. vi k. iul. cilone et libone conss.>
CJ.6.28.1.1: Imperatores Severus, Antoninus
Proinde cum pater familias filiis institutis et invicem substitutis filiam exheredaverit, intellegendus est exheredationem ab utroque gradu fecisse. nam cum idem heredes instituti sunt, nulla ratio reddi potest, quare videatur in posteriore tantum casu exheredare voluisse. <a 204 pp. vi k. iul. cilone et libone conss.>
CJ.6.28.2: Imperator Alexander Severus
Si avus tuus, qui patrem tuum et novercam aequis portionibus heredes instituit, cum te quoque haberet in potestate, testamento nominatim non exheredavit, mortuo patre tuo vivo avo sine impedimento legis vellaeae succedendo in patris tui locum rupisti avi testamentum et ad te hereditas eius tota pertinuit. * alex. a. heraclidae. * <a 225 pp.Vi id.April.Fusco ii et dextro conss.>
CJ.6.28.3: Imperator Justinianus
Si quis filium proprium ita exheredaverit:" ille filius meus alienus meae substantiae fiat", talis filius ab huiusmodi verborum conceptione non praeteritus, sed exheredatus intellegatur. cum enim manifestissimus est sensus testatoris, verborum interpretatio nusquam tantum valeat, ut melior sensu existat. * iust. a. iuliano pp. * <a 531 d.X k.Mart.Constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.28.4pr.: Imperator Justinianus
Maximum vitium antiquae subtilitatis praesenti lege corrigimus, quae putavit alia esse iura observanda in successione parentum, si ex testamento veniant, in masculis et in feminis, cum ab intestato simile ius utrique sexui servaverunt, et aliis verbis exheredari debere filium sanxerunt, aliis filiam, et inter nepotes exheredandos alia iura civilia, alia praetoris introduxerunt. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d.K.Sept constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.28.4.1: Imperator Justinianus
Et si praeteritus fuerat filius, vel ipso iure testamentum evertebat vel contra tabulas bonorum possessionem in totum accipiebat, filia autem praeterita ius adcrescendi ex iure vetere accipiebat, ut eodem momento et testamentum patris quodammodo ex parte iure adcrescendi evertat et ipsa quasi scripta legatis supponeretur, ex praetore autem habebat contra tabulas bonorum possessionem in totum, constitutio autem magni antonini eam in tantum coartabat, in quantum ius adcrescendi competebat. qui enim tales differentias inducunt, quasi naturae accusatores existunt, cur non totos masculos generavit, ut, unde generentur, non fiant. <a 531 d.K.Sept constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.28.4.2: Imperator Justinianus
Nam haec corrigentes et maiorum nostrorum sequimur vestigia, qui eandem observationem colere manifestissimi sunt. scimus etenim antea simili modo et filium et alios omnes inter ceteros exheredatos scribere esse concessum, cum etiam centumviri aliam differentiam introduxerunt. <a 531 d.K.Sept constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.28.4.3: Imperator Justinianus
Et ex hac iniquitate vitium emersit, quale ex libris ulpiani, quos ad edictum fecit praetoris, inventum a triboniano viro gloriosissimo nostro quaestore ceterisque viris facundissimis compositoribus iuris enucleati ad nostras aures relatum est. <a 531 d.K.Sept constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.28.4.4: Imperator Justinianus
Nam cum ultimum adiutorium de inofficiosi querella positum est et nemo ex alio ortus praesidio ad hanc decurrere possit, inventa fuerat filia praeterita minus habens quam filia exheredata. cum enim per contra tabulas bonorum possessionem vel ius adcrescendi semissem substantiae filia praeterita accipiebat et omnibus legata praestare compellebatur, scilicet usque ad dodrantem suae portionis, remanebat ei sescuncia tantummodo in sua successione. <a 531 d.K.Sept constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.28.4.5: Imperator Justinianus
Quod si fuisset exheredata, quarta pars omnimodo totius substantiae ei relinqui debebat, et quam iniuria dignam pater existimabat, amplius habebat ea, quam taciturnitate in institutione praeteriit: et si secundum nostrae constitutionis definitionem, quam de supplemento quadrantis posuimus, repletio fuerat introducta, simili modo exheredatae in quarta repletio accedebat et ita vitium permansit, ut nec ex nostra constitutione emendationem aliquam sentiret. <a 531 d.K.Sept constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.28.4.6: Imperator Justinianus
Sancimus itaque, quemadmodum in successionibus parentium, quae ab intestato deferuntur, aequa lance et mares et feminae vocantur, ita et in scriptura testamentorum eas honorari et similibus verbis exheredationes nominatim procedere et contra tabulas possessionem talem habere, qualem filius suus vel emancipatus, ut et ipsa, si fuerit praeterita, ad instar filii emancipati vel sui vel testamentum ipso iure evertat vel per contra tabulas bonorum possessionem stare hoc non patiatur. <a 531 d.K.Sept constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.28.4.7: Imperator Justinianus
Et hoc non solum in filiabus obtinere, sed etiam in nepotibus et in neptibus et deinceps observari censemus, si tamen ex masculis progeniti sunt. <a 531 d.K.Sept constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.28.4.8: Imperator Justinianus
Sed quia et aliud vitium fuerat sub obtentu differentiae introductum et alia iura exheredationis in postumis, alia in iam natis observabantur, cum necesse fuerat postumam inter ceteros exheredatam etiam legato honorari, filiam autem iam progenitam et sine datione, et hoc brevissimo incremento verborum ad plenissimam definitionem deduximus sancientes eadem iura obtinere et in postumis exheredandis, sive masculini sive feminini sexus sint, quae in filiis et filiabus iam statuimus, ut etiam ipsi vel ipsae nominatim exheredentur, id est postumi vel postumae facta mentione. <a 531 d.K.Sept constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.29.0. De postumis heredibus instituendis vel exheredandis vel praeteritis.
CJ.6.29.1: Imperator Antoninus
Si post testamentum factum, quo postumorum suorum nullam mentionem testator fecit, filiam suscepit, intestato vita functus est, cum agnatione postumae cuius non meminit testamentum ruptum sit: ex rupto autem testamento nihil deberi neque peti posse explorati iuris est. * ant. a. brittiano. * <a 213 d. et pp. iiii k. iul. antonino a. iiii et balbino conss.>
CJ.6.29.2: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Uxoris abortu testamentum mariti non solvi, postumo vero praeterito, quamvis natus ilico decesserit, non restitui ruptum iuris evidentissimi est. * diocl. et maxim. aa. et cc. sotericho. * <a 294 s.Xii k.Mart. sirmi cc. conss.>
CJ.6.29.3pr.: Imperator Justinianus
Quod certatum est apud veteres, nos decidimus. cum igitur is qui in ventre portabatur praeteritus fuerat, qui, si ad lucem fuisset redactus, suus heres patri existeret, si non alius eum antecederet et nascendo ruptum testamentum faciebat, si postumus in hunc quidem orbem devolutus est, voce autem non emissa ab hac luce subtractus est, dubitabatur, si is postumus ruptum facere testamentum potest. * iust. a. iuliano pp. * <a 530 d.Xv k.Dec.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
CJ.6.29.3.1: Imperator Justinianus
Veteres animi turbati sunt, quid de paterno elogio statuendum sit. cumque sabiniani existimabant, si vivus natus est, etsi vocem non emisit, ruptum testamentum , apparet, quod, etsi mutus fuerat, hoc ipsum faciebat, eorum etiam nos laudamus sententiam et sancimus, si vivus perfecte natus est, licet ilico postquam in terram cecidit vel in manibus obstetricis decessit, nihilo minus testamentum corrumpi, hoc tantummodo requirendo, si vivus ad orbem totus processit ad nullum declinans monstrum vel prodigium. <a 530 d.Xv k.Dec.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
CJ.6.29.4pr.: Imperator Justinianus
Quidam, cum testamentum faciebat, his verbis usus est: " si filius vel filia intra decem mensuum spatium post mortem meam fuerint editi, heredes sunto" vel ita dixit: " filius vel filia, qui intra decem menses proximos mortis meae nascentur, heredes sunto". iurgium antiquis interpretatoribus legum exortum est, an videantur non contineri testamento et hoc ruptum facere. * iust. a. iuliano pp. * <a 530 d.Xii k.Dec.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss. >
CJ.6.29.4.1: Imperator Justinianus
Nobis itaque eorum sententias decidentibus, cum frequentissimas leges posuimus testatorum voluntates adiuvantes, ex neutra huiusmodi verborum positione ruptum fieri testamentum videtur, sed sive vivo testatore sive post mortem eius intra decem menses a morte testatoris numerandos filius vel filia fuerint progeniti, maneat testatoris voluntas immutilata, ne poenam patiatur praeteritionis, qui suos filios non praeteriit. <a 530 d.Xii k.Dec.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss. >
CJ.6.30.0. De iure deliberandi et de adeunda vel adquirenda hereditate.
CJ.6.30.1: Imperator Antoninus
Si a patre emancipata eo defuncto bonorum possessionem non agnovisti, frustra vereris, ne hereditati paternae sis obligata, quod servum eius nullo iure manumisisti resque et mancipia quaedam propter funeris impensas distraxisti. * ant. a. titiae. * <a 214 pp. k. iul. messala et sabino conss.>
CJ.6.30.2: Imperator Alexander Severus
Cum debitum paternum te exsolvisse adlegas pro portione hereditaria, agnovisse te hereditatem defuncti non ambigitur. * alex. a. florentino mil. * <a 223 pp. vi id. febr. maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.30.3pr.: Imperator Gordianus
Si fratris tui filius mortis tempore in patris sui fuit potestate, sive ex asse heres institutus est, etiam clausis tabulis heres potuit existere, sive ex parte , nihilo minus statim suus heres ei extitit nec eapropter, quod intra paucos dies mortis patris sui concessit in fatum, tu ad eiusdem fratris tui potes accedere successionem. * gord. a. florentino mil. * <a 241 pp. xv k. sept. gordiano a. ii et pompeiano conss.>
CJ.6.30.3.1: Imperator Gordianus
Quod si, cum sui iuris esset, ante aditam hereditatem decessit tuque fratri tuo legitimus heres extitisti seu intra tempora edicto praefinita bonorum possessionem agnovisti: quae facultatum sunt vel quae ab alio iniuria detinentur, praesidis diligentia tibi restituentur. <a 241 pp. xv k. sept. gordiano a. ii et pompeiano conss.>
CJ.6.30.4: Imperator dec.
Filio familias delata hereditate si pater pro herede voluntate filii gessit, sollemnitati iuris satisfactum videri saepe rescriptum est. * dec. a. athenaidi. * <a 250 pp. x k. mart. decio a. et grato conss.>
CJ.6.30.5: Imperatores valer., gallien.
Potuit pupillus pro herede tutore auctore gerendo consequi successionem, sed ipsius actus et voluntas fuit necessaria. nam si quid nesciente eo tutor egit, illi hereditatem non potuit adquirere. * valer. et gallien. aa. paulo. * <a 257 pp. xvi k. iul. ipsis iiii et iii aa. conss.>
CJ.6.30.6: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si avia tua patrem tuum ex duabus unciis scripsit heredem, et sola animi destinatione pater tuus heres fieri poterat. igitur si testamento suo easdem uncias ad te petinere decrevit, apud rectorem provinciae duarum unciarum ius persequi poteris. * diocl. et maxim. aa. philippae. * <a 290 pp. xvi k. aug. sirmi ipsis iiii et iii aa. conss.>
CJ.6.30.7: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Quoniam sororem tuam prius defunctam esse proponis, quam cognosceret, an a fratre sibi aliquid hereditatis fuisset relictum, manifestum atque evidens est, antequam pro herede gereret vel bonorum possessionem admiserit, defunctam successionem eam non potuisse ad heredes suos transmittere. * diocl. et maxim. aa. et cc. eusebio. * <a 293 pp. k. mai. thiralli aa. conss.>
CJ.6.30.8: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Licet in continenti sui heredes se paternis non miscuerint bonis, tamen ignorantes delatam sibi esse hereditatem longi temporis praescriptione, quominus hanc recte vindicent, excludi non possunt. * diocl. et maxim. aa. et cc. claudio. * <a 293 s. xvii k. ian. sirmi aa. conss.>
CJ.6.30.9: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si curatoris tui quondam testamento iure facto vel ab intestato legitima delata successio est, hoc casu ei qui non repudiavit hereditatem eam licet adire. rector igitur aditus provinciae, si hereditati necdum sunt obligati, eos an heredes sint interrogare debebit ac, si tempus ad deliberandum petierint, moderatum statuet. * diocl. et maxim. aa. et cc. platoni. * <a 293 s. xvi k. ian. sirmi aa. conss.>
CJ.6.30.10: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si te bonis paternis maior quinque et viginti annis miscuisti, neque inopia patris te excusat neque vis fratris portionem tuam vel testamentum eripientis arcere te exactione creditorum, qui iure civili pro hereditaria te portione conveniunt, potest. * diocl. et maxim. aa. et cc. sabinae. * <a 294 s. xvi k. ian. sirmi cc. conss.>
CJ.6.30.11: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Renitente te pater tuus, in cuius fuisti potestate, neque spem delatae tibi legitimae quaerendae successionis absumere neque hereditarios manumittendo servos his praestare libertatem potuit. * diocl. et maxim. aa. et cc. philumenae. * <a 294 s. vi id. febr. sirmi cc. conss.>
CJ.6.30.12: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Puberem agnoscentem bonorum possessionem, posteaquam ei fuit hereditas delata, pro herede gerere non ambigitur. * diocl. et maxim. aa. et cc. antonio. * <a 294 s. iii k. dec. cc. conss.>
CJ.6.30.13: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Suum heredem omissa bonorum possessione paternam successionem obtinere potuisse certi iuris est. * diocl. et maxim. aa. et cc. archepolidi. * <a 294 s. iii id. dec. nicomediae cc. conss.>
CJ.6.30.14: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si sorori suae frater tuus civili vel honorario successit iure, licet res ex eius descendentes bonis non probetur tenuisse, heres tamen effectus contra possidentes experiri potest. * diocl. et maxim. aa. et cc. flaviae. * <a 294 s. d. xviiii k. ian. nicomediae cc. conss.>
CJ.6.30.15: Imperator Constantius
Non est dubium, si, priusquam filius iussu patris adierit hereditatem, propriae potestatis effectus est, arbitrio suo eundem hanc sibi potuisse quaerere. * constantius a. ad leontium com. orientis. * <a 349 d. viii id. april. limenio et catulino conss.>
CJ.6.30.16: Imperatores Arcadius, Honorius
Nec emere nec donatum adsequi nec damnosam quisque hereditatem adire compellitur. * arcad. et honor. aa. ennodio. * <a 395 d. vii k. ian. olybrio et probino conss.>
CJ.6.30.17: Imperatores Arcadius, Honorius
Cretionum scrupulosam sollemnitatem hac lege penitus amputari decernimus. * arcad. et honor. aa. et theodos. a. anthemio pp. * <a 407 d. xvi k. april. constantinopoli honorio vii et theodosio ii aa. conss.>
CJ.6.30.18pr.: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Si infanti, id est minori septem annis, in potestate patris vel avi vel proavi constituto vel constitutae hereditas sit derelicta vel ab intestato delata a matre vel linea ex qua mater descendit vel aliis quibuscumque personis, licebit parentibus eius sub quorum potestate est adire eius nomine hereditatem vel bonorum possessionem petere. * theodos. et valentin. aa. ad senatum. * <a 426 d. viii id. nov. ravennae theodosio xii et valentiniano ii aa. conss.>
CJ.6.30.18.1: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Sed si hoc parens neglexerit et in memorata aetate infans decesserit, tunc parentem quidem superstitem omnia ex quacumque successione ad eundem infantem devoluta iure patrio quasi iam infanti quaesita capere. <a 426 d. viii id. nov. ravennae theodosio xii et valentiniano ii aa. conss.>
CJ.6.30.18.2: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Parente vero non subsistente, si quidem post eius obitum tutor infanti sit vel datus fuerit, posse eum etiam adhuc infante pupillo constituto nomine eius adire hereditatem sive vivo parente sive post mortem eius ad eum devolutam vel bonorum possessionem petere et eo modo eidem infanti hereditatem quaerere. <a 426 d. viii id. nov. ravennae theodosio xii et valentiniano ii aa. conss.>
CJ.6.30.18.3: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Sin vero vel non sit tutor vel, cum sit, ea facere neglexerit, tunc eodem infante in ea aetate defuncto omnes hereditates ad eum devolutas et non agnitas ita intellegi, quasi ab initio non essent ad eum delatae, et eo modo ad illas personas perveniant, quae vocabantur, si minime hereditas infanti fuisset delata. ea vero, quae de infante in potestate parentium constituto statuimus, locum habebunt et si quacumque causa sui iuris idem infans inveniatur. <a 426 d. viii id. nov. ravennae theodosio xii et valentiniano ii aa. conss.>
CJ.6.30.18.4: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Sin autem septem annos aetatis pupillus excesserit et priore parente mortuo in pupillari aetate fati munus impleverit, ea obtinere praecipimus, quae veteribus legibus continentur, nulla dubietate relicta, quin pupillus post impletos septem annos suae aetatis ipse adire hereditatem vel possessionem bonorum petere consentiente parente, si sub eius potestate sit, vel cum tutoris auctoritate, si sui iuris sit, poterit vel, si non habeat tutorem, adire praetorem et eius decreto hoc ius consequi. <a 426 d. viii id. nov. ravennae theodosio xii et valentiniano ii aa. conss.>
CJ.6.30.19pr.: Imperator Justinianus
Cum antiquioribus legibus et praecipue in quaestionibus iulii pauli invenimus filios familias paternam hereditatem deliberantes posse et in suam posteritatem hanc transmittere, et aliis quibusdam adiectis, quae in huiusmodi persona praecipua sunt: eam deliberationem et in omnes successores sive cognatos sive extraneos duximus esse protelandam. * iust. a. demostheni pp. * <a 529 recitata septimo in novo consistorio palatii iustiniani. d. iii k. nov. decio vc. cons.>
CJ.6.30.19.1: Imperator Justinianus
Ideoque sancimus: si quis vel ex testamento vel ab intestato vocatus deliberationem meruerit vel hoc quidem non fecerit, non tamen successioni renuntiaverit, ut ex hac causa deliberare videatur, sed nec aliquid gesserit, quod aditionem vel pro herede gestionem inducit, praedictum arbitrium in successionem suam transmittat, ita tamen, ut unius anni spatiis eadem transmissio fuerit conclusa. <a 529 recitata septimo in novo consistorio palatii iustiniani. d. iii k. nov. decio vc. cons.>
CJ.6.30.19.2: Imperator Justinianus
Et si quidem is, qui sciens hereditatem sibi esse vel ab intestato vel ex testamento delatam deliberatione minime petita intra annale tempus decesserit, hoc ius ad suam successionem intra annale tempus extendat. <a 529 recitata septimo in novo consistorio palatii iustiniani. d. iii k. nov. decio vc. cons.>
CJ.6.30.19.3: Imperator Justinianus
Si enim ipse, postquam testamentum fuerit insinuatum, vel ab intestato vel ex testamento vel aliter ei cognitum sit heredem eum vocatum fuisse, annali tempore translapso nihil fecerit, ex quo vel adeundam vel renuntiandam hereditatem manifestaverit, is cum successione sua ab huiusmodi beneficio excludatur. <a 529 recitata septimo in novo consistorio palatii iustiniani. d. iii k. nov. decio vc. cons.>
CJ.6.30.19.4: Imperator Justinianus
Sin autem instante annali tempore decesserit, reliquum tempus pro adeunda hereditate suis successoribus sine aliqua dubietate relinquat, quo completo nec heredibus eius alius regressus in hereditatem habendam servabitur. <a 529 recitata septimo in novo consistorio palatii iustiniani. d. iii k. nov. decio vc. cons.>
CJ.6.30.20pr.: Imperator Justinianus
Quidam elogio condito heredem scripsit in certas uncias et post certa verba testamenti eunem in alias uncias vel tantas vel quantascumque et tertio vel in aliam partem hereditatis vel quendam unciarum modum, ille autem unam institutionem vel duas admittens unam vel duas vel quantascumque respuendas esse censuit: quaerebatur apud veteres, si hoc ei facere permittitur. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d. prid. k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.30.20.1: Imperator Justinianus
Similique modo dubitabatur, si impuberem quis filium suum heredem ex parte instituit et quendam extraneum in aliam partem, quem pupillariter substituit, et postquam testator decessit, pupillus quidem patri heres extitit, extraneus autem hereditatem adiit, et postea adhuc in prima aetate pupillus constitutus ab hac luce subtractus est et pupillaris substitutio locum sibi vindicavit: cumque substitutus eandem partem admittere noluit, quaesitum est, si potest iam heres ex principali testamento factus pupillarem substitutionem repudiare. <a 531 d. prid. k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.30.20.2: Imperator Justinianus
Utramque igitur dubitationem simul decidendam esse censemus: placuit etenim nobis sive in institutionibus sive in pupillari substitutione, ut vel omnia admittantur vel omnia repudientur et necessitas imponatur heredi particulari facto vel aliam aut alias partes hereditatis admittere vel etiam substitutionem pupillarem. <a 531 d. prid. k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.30.21pr.: Imperator Justinianus
Cum aliquis scripsit heredem eum, qui de sua condicione ei qui dominium eius vindicabat in iudicio adversabatur, is autem qui dominum sese dicebat adire eum hereditatem imperabat, ut adquisitio hereditatis per eum celebretur, indignatus est quasi domino ei parere. dubitatio veteribus exorta est, si qua poena ei imponitur huiusmodi insolentiae. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.30.21.1: Imperator Justinianus
Veteres in multas retrahuntur sententias, sed nos eorum discordiam sic esse decidendam censemus, ut distinctio subtilis causae imponatur. <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.30.21.2: Imperator Justinianus
Et si quidem ita scripta est institutio: " illum servum illius heredem instituo" , quia apertissimum est intuitu domini esse institutionem conscriptam, necesse est omnimodo per competentem iudicem eum compelli adire quidem hereditatem et eam adquirere, nulli autem ex postfacto subici gravamini, si liber pronuntietur, sed omne sive lucrum sive damnum ad eum redundare qui in servitutem eum trahebat et denegari ei et adversus eum omnes hereditarias actiones, nullo ex hoc ei praeiudicio generando. <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.30.21.3: Imperator Justinianus
Sin autem quasi liber institutus est nulla domini vel servi mentione in institutione habita, tunc nullo compelli modo eum adire hereditatem nec denegari ei liberale iudicium, sed et hereditatem per suum ius decurrere et liberale iudicium suam expectare sententiam sive agente eo sive pulsato, ut, si quidem servus pronuntietur, tunc domino suo hereditatem adquirat, sin autem liber, eam adipiscatur, si adire maluerit. <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.30.22pr.: Imperator Justinianus
Scimus iam duas esse promulgatas a nostra clementia constitutiones, unam quidem de his, qui deliberandum pro hereditate sibi delata existimaverunt, aliam autem de improvisis debitis et incertu exitu per diversas species eis imposito. sed etiam veterem constitutionem non ignoramus, quam divus gordianus ad platonem scripsit de militibus, qui per ignorantiam hereditatem adierint, quatenus pro his tantummodo rebus conveniantur, quas in hereditate defuncti invenerint, ipsorum autem bona a creditoribus hereditariis non inquietentur: cuius sensus ad unam praefatarum constitutionum a nobis redactus est. arma etenim magis quam iura scire milites sacratissimus legislator existimavit. * iust. a. ad senatum. * <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.1: Imperator Justinianus
Ex omnibus itaque istis unam legem colligere nobis apparuit esse humanum et non solum milites adiuvare huiusmodi beneficio, sed etiam ad omnes hoc extendere, non tantum si improvisum emerserit debitum, sed etiam si onerosam quis inveniat esse quam adierit hereditatem. ita enim nec satis necessarium deliberationis erit auxilium, nisi hominibus formidolosis, qui et ea timent, quae nulla digna sunt suspicione. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.1a: Imperator Justinianus
Cum igitur hereditas ad quendam sive ex testamento sive ab intestato fuerit delata, sive ex asse sive ex parte, si quidem recta via adire maluerit hereditatem et spe certissima hoc fecerit vel sese immiscuerit, ut non postea eam repudiet, nullo indiget inventario, cum omnibus creditoribus suppositus est, utpote hereditate ei ex sua voluntate infixa. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.1b: Imperator Justinianus
Similique modo, si non titubante animo respuendam vel abstinendam esse crediderit hereditatem, ei apertissime intra trium mensuum spatium, ex quo ei cognitum fuerit scriptum se esse vel vocatum heredem, renuntiet nullo nec inventario faciendo nec alio circuitu expectando, et sit alienus huiusmodi hereditate, sive onerosa sive lucrosa sit. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.2: Imperator Justinianus
Sin autem dubius est, utrumne admittenda sit nec ne defuncti hereditas, non putet sibi esse necessariam deliberationem, sed adeat hereditatem vel sese immisceat, omni tamen modo inventarium ab ipso conficiatur, ut intra triginta dies, post apertas tabulas vel postquam nota ei fuerit apertura tabularum vel delatam sibi ab intestato hereditatem cognoverit numerandos, exordium capiat inventarium super his rebus, quas defunctus mortis tempore habebat. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.2a: Imperator Justinianus
Et hoc inventarium intra alios sexaginta dies modis omnibus impleatur sub praesentia tabulariorum ceterorumque, qui ad huiusmodi confectionem necessarii sunt. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.2b: Imperator Justinianus
Subscriptionem tamen supponere heredem necesse est, significantem et quantitatem rerum et quod nulla malignitate circa eas ab eo facta vel facienda res apud eum remanent, vel si ignarus sit litterarum vel scribere praepeditur, speciali tabulario ad hoc solum adhibendo, ut pro eo litteras supponat, venerabili signo antea manu heredis praeposito, testibus videlicet adsumendis, qui heredem cognoscunt et iubenti ei tabularium pro se subscribere interfuerint. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.3: Imperator Justinianus
Sin autem locis, in quibus res hereditariae vel maxima pars earum posita est, heredes abesse contigerit, tunc eis unius anni spatium a morte testatoris numerandum damus ad huiusmodi inventarii consummationem: sufficit enim praefatum tempus, etsi longissimo spatio distant, tamen dare eis facultatem inventarii conscribendi vel per se vel per instructos procuratores in locis ubi res positae sunt mittendos. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.4: Imperator Justinianus
Et si praefatam observationem inventarii faciendi solidaverint, et hereditatem sine periculo habeant et legis falcidiae adversus legatarios utantur beneficio, ut in tantum hereditariis creditoribus teneantur, in quantum res substantiae ad eos devolutae valeant. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.4a: Imperator Justinianus
Et eis satisfaciant, qui primi veniant creditores, et, si nihil reliquum est, posteriores venientes repellantur et nihil ex sua substantia penitus heredes amittant, ne, dum lucrum facere sperant, in damnum incidant. sed si legatarii interea venerint, et eis satisfaciant ex hereditate defuncti vel ex ipsis rebus vel ex earum forsitan venditione. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.5: Imperator Justinianus
Sin vero creditores, qui ex post emensum patrimonium necdum completi sunt, superveniant, neque ipsum heredem inquietare concedantur neque eos qui ab eo comparaverunt res, quarum pretia in legata vel fideicommissa vel alios creditores processerunt: licentia creditoribus non deneganda adversus legatarios venire et vel hypothecis vel indebiti condictione uti et haec quae acceperint recuperare, cum satis absurdum est creditoribus quidem suum ius persequentibus legitimum auxilium denegari, legatariis vero, qui pro lucro certant, suas partes legem accomodare. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.6: Imperator Justinianus
Sin vero heredes res hereditarias creditoribus hereditariis pro debito dederint in solutum vel per dationem pecuniarum satis eis fecerint, liceat aliis creditoribus, qui ex anterioribus veniunt hypothecis, adversus eos venire et a posterioribus creditoribus secundum leges eas abstrahere vel per hypothecariam actionem vel per condictionem ex lege, nisi voluerint debitum eis offerre. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.7: Imperator Justinianus
Contra ipsum tamen heredem, secundum quod saepius dictum est, qui quantitatem rerum hereditarium expenderit, nulla actio extendatur. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.8: Imperator Justinianus
Sed nec adversus emptores rerum hereditariarum, quas ipse vendidit pro solvendis debitis vel legatis, venire alii concedatur, cum satis anterioribus creditoribus a nobis provisum est vel ad posteriores creditores vel ad legatarios pervenientibus et suum ius persequentibus. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.9: Imperator Justinianus
In computatione autem patrimonii damus ei excipere et retinere, quidquid in funus expendit vel in testamenti insinuationem vel inventarii confectionem vel in alias necessarias causas hereditatis approbaverit sese persolvisse. sin vero et ipse aliquas contra defunctum habebat actiones, non eae confundantur, sed similem aliis creditoribus per omnia habeat fortunam, temporum tamen praerogativa inter creditores servanda. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.10: Imperator Justinianus
Licentia danda creditoribus seu legatariis vel fideicommissariis, si maiorem putaverint esse substantiam a defuncto derelictam, quam heres in inventario scripsit, quibus voluerint legitimis modis quod superfluum est approbare, vel per tormenta forsitan servorum hereditariorum secundum anteriorem nostram legem, quae de quaestione servorum loquitur, vel per sacramentum illius, si aliae probationes defecerint, ut undique veritate exquisita neque lucrum neque damnum aliquod heres ex huiusmodi sentiat hereditate: illo videlicet observando, ut, si ex hereditate aliquid heredes subripuerint vel celaverint vel amovendum curaverint, postquam fuerint convicti, in duplum hoc restituere vel hereditatis quantitati computare compellantur. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.C c.>
CJ.6.30.22.11: Imperator Justinianus
Donec tamen inventarium conscribitur, vel si res praesto sint, intra tres menses , vel si afuerint, intra annale spatium secundum anteriorem distinctionem, nulla erit licentia neque creditoribus neque legatariis vel fideicommissariis eos inquietare vel ad iudicium vocare vel res hereditarias quasi ex hypothecarum auctoritate vindicare, sed sit hoc spatium ipso iure pro deliberatione heredibus concessum, nullo scilicet ex hoc intervallo creditoribus hereditariis circa temporalem praescriptionem praeiudicio generando. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.12: Imperator Justinianus
Sin vero, postquam adierint vel sese immiscuerint, praesentes vel absentes inventarium facere distulerint, et datum iam a nobis tempus ad inventarii confectionem effluxerit, tunc ex eo ipso, quod inventarium secundum formam praesentis constitutionis non fecerunt, et heredes esse omnimodo intellegantur et debitis hereditariis in solidum teneantur nec legis nostrae beneficio perfruantur, quam contemnendam esse censuerunt. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.13: Imperator Justinianus
Et haec quidem de his sancimus, qui deliberationem nullam petendam curaverint, quam putamus quidem penitus post hanc legem esse supervacuam et debere ei derogari: cum enim liceat et adire hereditatem et sine damno ab ea discedere ex praesentis legis auctoritate, quis locus deliberationi relinquitur? <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.13a: Imperator Justinianus
Sed quia quidam vel vana formidine vel callida machinatione pro deliberando nobis supplicandum esse necessarium existimant, quatenus eis liceat annale tempus tergiversari et hereditatem inspicere et alias contra eam machinationes excogitare et eandem deliberationem flebilibus adsertionibus repetita prece saepius accipere: ne quis nos putaverit antiquitatis penitus esse contemptores, indulgemus quidem eis petere deliberationem vel a nobis vel a nostris iudicibus, non tamen amplius ab imperiali quidem culmine uno anno, a nostris vero iudicibus novem mensibus, ut neque ex imperiali largitate aliud tempus eis indulgeatur, sed et, si fuerit datum, pro nihilo habeatur: semel enim et non saepius eam peti concedimus. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.14: Imperator Justinianus
Sin autem hoc aliquis fecerit et inventarium conscripserit ( necesse enim est omnimodo deliberantes inventarium cum omni subtilitate facere), non liceat ei post tempus praestitutum, si non recusaverit hereditatem, sed adire maluerit, nostrae legis uti beneficio, sed in solidum secundum antiqua iura omnibus creditoribus teneatur. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.14a: Imperator Justinianus
Cum enim gemini tramites inventi sunt, unus quidem ex anterioribus, qui deliberationem dederunt, alter autem rudis et novus a nostro numine repertus, per quem et adeuntes sine damno conservantur, electionem ei damus vel nostram constitutionem eligere et beneficium eius sentire vel, si eam aspernandam existimaverit et ad deliberationis auxilium convolaverit, eius effectum habere: et si non intra datum tempus recusaverit hereditatem, omnibus in solidum debitis hereditariis teneatur et non secundum modum parimonii, sed etsi exiguus sit census hereditatis , tamen quasi heredem eum in totum obligari, et sibi imputet, qui pro novo bene ficio vetus elegit gravamen. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.14b: Imperator Justinianus
Et ideo et in ipsam deliberationis dationem et divinum rescriptum super hoc promulgandum hoc adici volumus, ut sciant omnes, quod omnimodo post petitam deliberationem, si adierint vel pro herede gesserint vel non recusaverint hereditatem, omnibus in solidum hereditariis oneribus teneantur. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.14c: Imperator Justinianus
Si quis autem temerario proposito deliberationem quidem petierit, inventarium autem minime conscripserit et vel adierit hereditatem vel minime eam repudiaverit , non solum creditoribus in solidum teneatur, sed etiam legis falcidiae beneficio minime utatur. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.14d: Imperator Justinianus
Quod si post deliberandum recusaverit inventario minime conscripto, tunc res hereditatis creditoribus vel his qui ad hereditatem vocantur legibus reddere compelletur, quantitate earum sacramento res accipientium manifestanda, cum taxatione tamen ab iudice statuenda. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.15: Imperator Justinianus
Notissimum autem est ex hac constitutione, quae omnes casus continet, nostris constitutionibus iam pro eisdem capitulis promulgatis esse derogatum, quarum alteri et gordianae constitutionis sensus continebatur. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.30.22.16: Imperator Justinianus
Cum enim ampliore tractatu habito melior exitus inventus est et tribus constitutionibus in unum congregatis unus apparet et in milites et in alios omnes iuris probabilis articulus, quapropter ex anterioribus inquietari nostro subiectos imperio patimur? scilicet ut milites, etsi propter simplicitatem praesentis legis subtilitatem non observaverint, in tantum tamen teneantur, quantum in hereditate invenerint. quam patres conscripti, in huiusmodi casibus in posterum obtinere sancimus. <a 531 d.V k.Dec.Post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.31.0. De repudianda vel abstinenda hereditate.
CJ.6.31.1: Imperator Antoninus
Si paterna hereditate te abstinuisse constiterit et non ut heredem in domo, sed ut inquilinum vel custodem vel ex alia iusta ratione habitasse liquido fuerit probatum, ex persona patris conveniri te procurator meus prohibebit. * ant. a. muciano. * <a 214 pp.Id.Iul.Messala et sabino conss.>
CJ.6.31.2: Imperator Antoninus
Si paterna hereditate abstinuisti, non ideo, quod a creditoribus fundos comparasti, si modo id bona fide fecisti, a posterioribus, qui sub isdem obligationibus pecuniam crediderint, iure conveniris. * ant. a. severo. * <a 215 pp.V k.Iul.Laeto ii et cereale conss.>
CJ.6.31.3: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Suus heres exceptione pacti, qui testamentum iniustum adseverans postea nihil se de paterna successione petiturum non ex causa donationis, sed transigendi animo in iure professus est, cum respuere quaesitam nequiret hereditatem et transactio nullo dato vel retento seu promisso minime procedat, submoveri non potest. * diocl. et maxim. aa. et cc. theodotiano. * <a 294 sine die et cc. conss.>
CJ.6.31.4: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Sicut maior quinque et viginti annis, antequam adeat, delatam repudians successionem post quaerere non potest, ita quaesitam renuntiando nihil agit, sed ius quod habuit retinet nec, quod confessos pro iudicatis habere placuit, ad vocem repudiantis hereditatem, sed ad certam quantitatem deberi confitentem pertinet. * diocl. et maxim. aa. et cc. modestino mil. * <a 293 s.V k.Ian.Sirmi aa. conss.>
CJ.6.31.5: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Pupillorum repudiatio delatae hereditatis sine tutore auctore facta nihil eis nocet. * diocl. et maxim. aa. et cc. claudianae. * <a 293 s.Prid.K.Ian.Sirmi aa.Conss.>
CJ.6.31.6pr.: Imperator Justinianus
Si quis suus recusaverit paternam hereditatem, deinde maluerit eam adire, cum fuerat indistincte ei permissum, donec res paternae in eodem statu manent, hoc facere et post multum tempus licebat ei ad eandem hereditatem redire, hoc corrigentes sancimus, si quidem res iam venumdatae sint, ut nullus aditus ei ad hereditatem reservetur: quod et antiquitas observabat. * iust. a. iohanni pp. * <a 532 d. xv k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc. anno secundo.>
CJ.6.31.6.1: Imperator Justinianus
Sin autem res alienatae non sint, si quidem maior annis constitutus est et tempora restitutionis nulla ei supersint, intra trium annorum spatium tantummodo huiusmodi ei detur licentia. <a 532 d. xv k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc. anno secundo.>
CJ.6.31.6.2: Imperator Justinianus
Sin autem vel minor est vel in utili tempore constitutus, tunc post completum quadriennium, quod spatium pro utili anno qui restitutionibus dabatur praestitum est, aliud triennium ei indulgeri, intra quod potest rebus in suo statu manentibus adire hereditatem et suam abdicationem revocare. <a 532 d. xv k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc. anno secundo.>
CJ.6.31.6.3: Imperator Justinianus
Quo tempore transacto nullus aditus penitus ad paternam hereditatem ei reservetur, nisi forte adhuc in minore aetate eo constituto res venditae sunt. tunc etenim per in integrum restitutionem non denegatur ei adire hereditatem et res recuperare et creditoribus paternis satisfacere. <a 532 d. xv k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc. anno secundo.>
CJ.6.32.0. Quemadmodum aperiantur testamenta et inspiciantur et describantur.
CJ.6.32.1: Imperator Alexander Severus
Ut testamentum, quod dicis factum, proferatur et publice recitetur, competens iudex iubebit. * alex. a. proculae. * <a 223 pp. ii k. april. maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.32.2: Imperatores valer., gallien.
Testamenti tabulas ad hoc tibi a patre datas, ut in patria proferantur, adfirmans potes illic proferre, ut secundum leges moresque locorum insinuentur, ita scilicet, ut testibus non praesentibus adire prius vel pro tribunali vel per libellum rectorem provinciae procures ac permittente eo honestos viros adesse facias , quibus praesentibus aperiantur et ab his rursum obsignentur. * valer. et gallien. aa. alexandro. * <a 256 pp. xii k. ian. maximo ii et glabrione conss.>
CJ.6.32.3: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Eius, quod ad causam novissimi patris vestri iudicii pertinet, de calumnia tibi iuranti praeter partem, quam aperiri defunctus vetuit vel ad ignominiam alicuius pertinere dicitur, inspiciendi ac describendi praeter diem et consulem tibi rector provinciae facultatem fieri iubebit. * diocl. et maxim. aa. et cc. aristoteli. * <a 294 d. vi k. mai. cc. conss.>
CJ.6.32.4: Imperatores Gratianus, Valentinianus, Theodosius
Codicillos seu scripturam quolibet tenore formatam ea oportebit observatione in publicum proferri, qua testamenta panduntur. * grat. valentin. et theodos. aaa. ad hesperium pp. * <a 379 d. iii k. aug. mediolano ausonio et olybrio conss.>
CJ.6.33.0. De edicto divi hadriani tollendo et quemadmodum scriptus heres in possessionem mittatur.
CJ.6.33.1: Imperatores Severus, Antoninus
Cum inter institutum et substitutum controversia moveatur, eum, qui primo loco institutus est, induci in possessionem oportet. * sev. et ant. aa. lucillo. * <a 196 pp. xii k. dec. dextro et prisco conss.>
CJ.6.33.2: Imperator Alexander Severus
Quamvis quis se filium defuncti praeteritum esse adleget aut falsum vel inofficiosum testamentum seu alio vitio subiectum vel servus defunctus esse dicatur, tamen scriptus heres in possessionem mitti solet. * alex. a. eutacto. * <a 223 pp. vi k. nov. maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.33.3pr.: Imperator Justinianus
Edicto divi hadriani, quod sub occasione vicesimae hereditatum introductum est, cum multis ambagibus et difficultatibus et indiscretis narrationibus penitus quiescente, quia et vicesima hereditatis a nostra recessit re publica, antiquatis nihilo minus et aliis omnibus, quae circa repletionem vel interpretationem eiusdem edicti promulgata sunt, sancimus, ut, si quis ex asse vel ex parte competenti iudici testamentum ostenderit non cancellatum neque abolitum neque ex quacumque suae formae parte vitiatum, sed quod prima figura sine omni vituperatione appareat et depositionibus testium legitimi numeri vallatum sit, mittatur quidem in possessionem earum rerum, quae testatoris mortis tempore fuerunt, non autem legitimo modo ab alio detinentur, et eam cum testificatione publicarum personarum accipiat. * iust. a. iuliano pp. * <a a. 531 d. xii k. april. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.33.3.1: Imperator Justinianus
Sin autem aliquis contradictor extiterit, tunc in iudicio competenti causae in possessionem missionis et subsecutae contradictionis ventilentur et ei possessio adquiratur, qui potiora ex legitimis modis iura ostenderit, sive qui missus est qui antea detinens contradicendum putavit. <a a. 531 d. xii k. april. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.33.3.2: Imperator Justinianus
Nullis angustiis temporum huiusmodi missione coartanda, sed sive tardius sive praemature aliquis missus est, legis tantummodo arbitrium requiratur et causa, unde vel missio vel contradictio exoritur. <a a. 531 d. xii k. april. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.33.3.3: Imperator Justinianus
Sive enim post annale tempus sive post maioris aeui curricula aliquis fuerit missus, si tantum ex legitime formato testamento missio procedat, nullum ei temporis obiciatur obstaculum, nisi tantum temporis effluxerit, quod possit vel possessori plenissime securitatem et super dominio praestare, vel ipsi qui missus est omnem intentionem excludere. <a a. 531 d. xii k. april. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.33.3.4: Imperator Justinianus
Si enim vel ex una parte vel ex utroque latere temporis prolixitas occurrit, manifestissimum est non solum missionem, sed etiam ipsam principalem causam esse sopitam. <a a. 531 d. xii k. april. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.34.0. Si quis aliquem testari prohibuerit vel coegerit.
CJ.6.34.1: Imperator Alexander Severus
Civili disceptationi crimen adiungitur, si testator non sua sponte testamentum fecit, sed compulsus ab eo qui heres est institutus, vel quoslibet alios quos noluerit scripserit. * alex. a. severae. * <a 229 s.Xv k.Ian.Alexandro a.Iii et dione conss.>
CJ.6.34.2: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Eos, qui, ne testamentum ordinetur, impedimento fuisse monstrantur, velut indignas personas a successionis compendio removeri celeberrimi iuris est. * diocl. et maxim. aa. nicagorae. * <a 285 pp.K.Ian.Diocletiano ii et aristobulo conss.>
CJ.6.34.3: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Iudicium uxoris postremum in se provocare maritali sermone non est criminosum. * diocl. et maxim. aa. et cc. eutychidi. * <a 294 d.V k.Ian.Cc.Conss.>
CJ.6.35.0. De his quibus ut indignis auferuntur et ad senatus consultum silanianum.
CJ.6.35.1pr.: Imperatores Severus, Antoninus
Heredes, quos necem testatoris inultam omisisse constitit, fructus integros cogantur reddere. neque enim bonae fidei possessores ante controversiam illatam videntur fuisse, qui debitum officium pietatis scientes omiserint. * sev. et ant. aa. celeri. * <a 204 d.Xv k.April.Cilone et libone conss.>
CJ.6.35.1.1: Imperatores Severus, Antoninus
Ex hereditate autem rerum distractarum vel a debitoribus acceptae pecuniae post motam litem bonorum usuras inferant. <a 204 d.Xv k.April.Cilone et libone conss.>
CJ.6.35.1.2: Imperatores Severus, Antoninus
Quod in fructibus quoque locum habere, quos in praediis hereditariis inventos aut exinde perceptos vendiderint, procul dubio est. <a 204 d.Xv k.April.Cilone et libone conss.>
CJ.6.35.1.3: Imperatores Severus, Antoninus
Usuras autem semisses dependere satis est. <a 204 d.Xv k.April.Cilone et libone conss.>
CJ.6.35.2pr.: Imperatores Severus, Antoninus
Polla quidem liberam habuit administrandi patrimonii sui potestatem nec idcirco, quod pupillus illi heres extitit, ea quae ab ipsa finita sunt revocari in disceptationem oportet. * sev. et ant. aa. vero. * <a 208 pp.Vii k.Mai.Antonino a.Iii et geta iii conss.>
CJ.6.35.2.1: Imperatores Severus, Antoninus
Sed si pupilli nomine falsum dicere vis testamentum, de quo per pollam transactum est, potes experiri, dum memineris, si in causa non obtinueris, et portionem, quam ex eo testamento pupillus habet, te ei salvam facturum, quam adimi pupillo necesse erit secundum iuris formam, et de calumnia tua praesidem deliberaturum, quamvis pupilli nomine agere videaris, cum retractas ea quae finita sunt per coheredem. <a 208 pp.Vii k.Mai.Antonino a.Iii et geta iii conss.>
CJ.6.35.3: Imperator Alexander Severus
Si ea quaestio infertur filiis eius, quam consobrinam tuam dicis, quod tabulae testamenti patris eorum, qui a familia interfectus dicebatur, priusquam quaestio de servis haberetur, apertae et recitatae sunt, propter amplissimi ordinis consultum hereditas a fisco vindicatur et ideo agi causa apud procuratorem meum debet, quia non eo tempore pupilli fuerunt. * alex. a. antiochiano. * <a 222 pp.Ii non.April.Alexandro a. cons.>
CJ.6.35.4: Imperator Alexander Severus
Hereditas in testamento data per epistulam vel codicillos adimi non potuit. quia tamen testatrix voluntatem suam non mereri unum ex heredibus declaraverat, merito eius portio non iure ad alium translata fisco vindicata est. libertates autem in eadem epistula datae peti poterunt. * alex. a. philomuso. * <a 223 pp.Ii k.Dec.Maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.35.5: Imperator Alexander Severus
Non oportet ut indignis heredibus successiones auferri praetextu, quod in sepultura supremis defunctorum obtemperatum non fuisset. * alex. a. tyranno. * <a 224 pp. vii id. mart. iuliano et crispino conss.>
CJ.6.35.6pr.: Imperator Alexander Severus
Minoribus quinque et viginti annis heredibus non obesse crimen inultae mortis placuit. * alex. a. venusto et clementino. * <a 229 pp.Xv k.Iul.Alexandro a. iii et dione conss.>
CJ.6.35.6.1: Imperator Alexander Severus
Cum autem vos etiam accusationem pertulisse et quosdam ex reis punitos proponatis, licet is qui mandasse caedem dicitur provocaverit, vereri non debetis, ne quam hereditatis paternae a fisco meo quaestionem patiamini. convenit enim pietati vestrae respondere causam appellationis reddenti. <a 229 pp.Xv k.Iul.Alexandro a. iii et dione conss.>
CJ.6.35.6.2: Imperator Alexander Severus
Quod si maioris aetatis fuissetis, etiam ex necessitate provocationis certamen implere deberetis, ut possitis adire hereditatem. <a 229 pp.Xv k.Iul.Alexandro a. iii et dione conss.>
CJ.6.35.7: Imperator Alexander Severus
Si ideo ultio necis testatoris non est desiderata, quia caedis auctores reperiri non potuerunt, obesse heredibus, in quo nulla eorum culpa detegitur, non oportet. * alex. a. vitaliae. * <a 232 pp.Id.Mart.Lupo et maximo conss.>
CJ.6.35.8: Imperator Gordianus
Alia causa est eius, qui falsi instituta accusatione ad finem usque quod insimulabat perduxit et contrariam sententiam meruit, alia eius, qui inchoatam accusationem non pertulit, cum in illius quidem partem succedat fiscus, hic autem, qui contrariam iudicis sententiam non sustinuit, suae partis non perdat persecutionem. * gord. a. tatiae. * <a 239 pp.Xv k.Febr.Gordiano a.Et aviola conss.>
CJ.6.35.9: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Cum fratrem tuum veneno peremptum esse adseveras, ut effectus successionis eius tibi non auferatur, mortem eius ulcisci te necesse est. licet enim hereditatem eorum, qui clandestinis insidiis perimuntur, hi qui iure vocantur adire non vetantur, tamen, si interitum non fuerint ulti, successionem obtinere non possunt. * diocl. et maxim. aa. aelianae. * <a 291 pp. tiberiano et dione conss.>
CJ.6.35.10pr.: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Sororem fratris necem iure licito vindicantem evincere ab uxore scripta recte successionem non convenit. * diocl. et maxim. aa. et cc. silvanae. * <a 294 d. xii k. mai. sirmi cc. conss.>
CJ.6.35.10.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Secundum quae, si fiduciam innocentiae geris et neque dolo malo tuo maritum necatum neque alias indignam te successione posse probari confidis, adversus omnem calumniam maximam habes securitatem. <a 294 d. xii k. mai. sirmi cc. conss.>
CJ.6.35.11pr.: Imperator Justinianus
Cum silanianum senatus consultum et a nobis tam laudandum quam corroborandum est nec non divi marci oratio, quae circa id facta est, invenimus autem in ea nullam mentionem libertatis factam et veteres movit quaedam de libertatibus relictis in testamento necati testatoris quaestio, necessarium nobis visum est etiam haec dirimere. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.35.11.1: Imperator Justinianus
Ii enim, qui libertate fuerant in hoc testamento donati et si eam accepissent, lucrum, quod eis in medio accidit, poterant sibi adquirere, interea autem procrastinatione propter necis vindictam habita hoc minime ad eos pervenit et postea in libertatem deducti periclitabantur. <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.35.11.2: Imperator Justinianus
Ne medium tempus fuerit eis damnosum, et maxime si ancillae in medio pepererint et postea hereditas adita sit, bellissimum nobis videtur divi marci prudentissimi principis orationem et in libertatibus producere, ne princeps philosophiae plenus aliquid videatur imperfectum sanxisse: sed ita in hereditatibus et in legatis et in fideicommissis et maxime in libertatibus, quas semper philosophia amplectitur, extendatur eius oratio, ut et lucrum quod in medio accidit eis post libertatem acceptam restituatur et partus liber et ingenuus esse intellegatur nullaque machinatione huiusmodi praepeditio damnum aliquod inrogare concedatur et libera eorum posteritas, si in medio fuerint ab hac luce subtracti, suorum gen itorum commodum consequatur. <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.35.11.3: Imperator Justinianus
Merito enim nobis sanctissimi marci per omnia constitutionem replere placuit: nihil etenim actum esse credimus, dum aliquid addendum superest. <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.35.12pr.: Imperator Justinianus
Talis de antiquo iure dubietas nostrae serenitati suggesta est propter senatus consultum silanianum et servos, qui supplicio adficiuntur sub eodem tecto commorantes et non suum auxilium domino per insidias occiso praebentes. veteres enim certum non faciunt, qui intellectus de verbis " sub eodem tecto" significatur, sive in eodem cubiculo sive in triclinio vel porticu vel in aula haec appellatio accipi debeat, adicientes, si dominus in via vel in agro fuerit interfectus, eos servos puniri, qui praesto erant et non auxilium ad prohibendum periculum praebuerunt, nulla distinctione super qualitate praesentiae utentes. * iust. a. iohanni pp. * <a 532 d. xv k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc. anno secundo.>
CJ.6.35.12.1: Imperator Justinianus
Nos igitur omnem eis occasionem ad declinanda supplicia super neglegentia salutis domini sui amputantes sancimus omnes servos, ex quocumque loco sive in domo sive in via sive in agro possint clamorem exaudire vel insidias sentire et non auxilium tulerint, supplicio senatus consulti subiacere. oportet enim eos, ubicumque senserint dominum periclitantem, ad prohibendas insidias concurrere. <a 532 d. xv k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc. anno secundo.>
CJ.6.36.0. De codicillis.
CJ.6.36.1pr.: Imperator Alexander Severus
Rupto quidem testamento postumi agnatione codicillos quoque ad testamentum pertinentes non valere in dubium non venit. * alex. a. mocimo et aliis. * <a 233 pp. iii k. iul. maximo et paterno conss.>
CJ.6.36.1.1: Imperator Alexander Severus
Sed cum post ruptum testamentum patrem pupillorum vestrorum litteras emisisse proponatis, quibus praecedens iudicium confirmavit, praetor nihil contra ius fecit, si novissimam eius voluntatem secutus relictum testamento rei publicae fideicommissum ut ex codicillis relictum praestandum esse pronuntiavit. <a 233 pp. iii k. iul. maximo et paterno conss.>
CJ.6.36.2pr.: Imperator Philippus
Hereditatem quidem neque dari neque adimi codicillis posse manifestum est: verbis tamen precariis per huiuscemodi etiam novissimi iudicii ordinationem iura non faciunt irritas voluntates. * philipp. a. et philipp. c. asclepiodotae. * <a 244 pp. id. oct. peregrino et aemiliano conss.>
CJ.6.36.2.1: Imperator Philippus
Unde inefficaciter te codicillis rogatam esse, ut quibusdam rebus contenta portionem quam testamento fueras consecuta aliis restitueres, falso tibi persuasum est. <a 244 pp. id. oct. peregrino et aemiliano conss.>
CJ.6.36.3: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Cum proponatis pupillorum vestrorum matrem diversis temporibus ac dissonis voluntatibus duos codicillos ordinasse, in dubium non venit id, quod priori codicillo inscripserat, per eum in quem postea secreta voluntatis suae contulerat, si a prioris tenore discrepat et contrariam voluntatem continet, revocatum esse. * diocl. et maxim. aa. hyacintho et aliis. * <a 290 pp. vi id. sept. ipsis iiii et iii aa. conss.>
CJ.6.36.4: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Non idcirco minus, quod intestato te absente codicillos mater tua fecit, ii, quibus precariis verbis adscripta sunt, relicta capiunt. * diocl. et maxim. aa. et cc. stratonico. * < sine die et consule.>
CJ.6.36.5: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Nec codicillos quidem furentem posse facere certissimi iuris est. si igitur scriptura velut codicillorum patris tui fuit prolata, ut aliquid ex hac peti possit , adseverationi tuae mentis eum compotem fuisse negantis fidem adesse probari convenit. * diocl. et maxim. aa. et cc. flaviae. * <a 294 d. vi k. dec. divelli cc conss.>
CJ.6.36.6: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Sive initio quae fuerat codicillis relicturus generaliter, sive novissime relicta servari mandaverit, confirmatione munitus nullam iustam gerere sollicitudinem potes. * diocl. et maxim. aa. et cc. demostheni. * <a 294 d. iii id. dec. nicomediae cc. conss.>
CJ.6.36.7: Imperator Constantinus
Si idem codicilli quod testamenta possent, cur diversum his instrumentis vocabulum mandaretur, quae vis ac potestas una sociasset? igitur specialiter codicillis instituendi ac substituendi potestas iuris auctoritate data non est. * constant. a. ad maximum pp. * <a 332 d. iii... iun. pacatiano et hilariano conss.>
CJ.6.36.8pr.: Imperator Theodosius
Si quis agere ex testamento quolibet modo sive scripto sive sine scriptura confecto de hereditate voluerit, ad fideicommissi persecutionem adspirare cupiens, minime permittatur. * theodos. a. asclepiodoto pp. * <a 424 d. x k. mart. constantinopoli victore vc. cons.>
CJ.6.36.8.1: Imperator Theodosius
Tantum enim abest, ut aditum cuiquam pro suo migrandi desiderio concedamus, ut etiam illud sanciamus, ut, si testator faciens testamentum in eodem pro codicillis etiam id valere complexus sit, qui hereditatem petit, ab ipsis intentionis exordiis utrum velit eligendi habeat potestatem, sciens se unius electione alterius sibi aditum praeclusisse: ita ut, sive bonorum possessionem secundum tabulas aut secundum nuncupationem ceterasque similes postulaverit, aut certe mitti se ad possessionem ex more petierit, statim inter ipsa huius iuris auspicia propositum suae intentionis explanet. <a 424 d. x k. mart. constantinopoli victore vc. cons.>
CJ.6.36.8.1a: Imperator Theodosius
Illud quoque pari ratione servandum est, ut testator, qui decreverit facere testamentum, si id implere nequiverit, intestatus videatur esse defunctus nec traducere liceat ad fideicommissi interpretationem velut ex codicillis ultimam voluntatem, nisi id ille complexus sit, ut vim etiam codicillorum scriptura debeat obtinere: illo iure electionis videlicet perdurante, ut, qui ex testamento agere voluerit, ad fideicommissum migrare non possit. <a 424 d. x k. mart. constantinopoli victore vc. cons.>
CJ.6.36.8.2: Imperator Theodosius
Si quis vero ex parentibus utriusque sexus ac liberis usque ad gradum quartum agnationis vinculis adligatus vel cognationis nexu constrictus ad tertium scriptus heres fuerit vel nuncupatus, in eo videlicet testamento, quod testator vicem quoque codicillorum voluit obtinere, licebit ei, si de hereditate ex testamento secundum mortui voluntatem agens fuerit forte superatus vel certe ipse sponte voluerit, ad fideicommissi subsidium convolare. non enim par eademque ratio videtur amittere debita et lucra non capere. <a 424 d. x k. mart. constantinopoli victore vc. cons.>
CJ.6.36.8.3: Imperator Theodosius
In omni autem ultima voluntate excepto testamento quinque testes vel rogati vel qui fortuitu venerint in uno eodemque tempore debent adhiberi, sive in scriptis sive in sine scriptis voluntas conficiatur. testibus videlicet, quando scriptura voluntas componitur, subnotationem suam accommodantibus. <a 424 d. x k. mart. constantinopoli victore vc. cons.>
CJ.6.37.0. De legatis.
CJ.6.37.1: Imperator Antoninus
Quamvis verbis his:" ut quoad cum claudio iusto morati essetis", alimenta vobis et vestiarium legatum sit, tamen hanc fuisse defuncti cogitationem interpretor, ut et post mortem iusti eadem vobis praestari voluerit. * ant. a. pius libertis sextiae basiliae.* <a sine die et consule >
CJ.6.37.2: Imperatores Severus, Antoninus
Quamvis heres institutus hereditatem vendiderit, tamen legata et fideicommissa ab eo peti possunt et quod eo nomine datum fuerit, venditor ab emptore vel fideiussoribus eius petere poterit. * sev. et ant. aa. sabiniano. * <a 197 pp.X k.Sept.Laterano et rufino conss.>
CJ.6.37.3: Imperatores Severus, Antoninus
Qui post testamentum factum praedia quae legavit pignori vel hypothecae dedit, mutasse voluntatem circa legatariorum personam non videtur: et ideo, etiam si in personam actio electa est, recte placuit ab herede praedia liberari. * sev. et ant. aa. victorino. * <a 211 pp.Vi k.Mai.Gentiano et basso conss.>
CJ.6.37.4: Imperator Antoninus
Servis testamento dominorum non data libertate legatum seu fideicommissum relictum non valet nec convalescere potest, licet post mortem testatoris libertatem aliqua ratione consecuti sunt. * ant. a. sulpicio. * <a 213 pp.V k.Iul.Antonino a.Iiii et balbino conss.>
CJ.6.37.5: Imperator Antoninus
Non est dubium denegari actionem legatorum ei pro portione competenti in his rebus, quas subtraxisse eum de hereditate apparuerit. * ant. a. donato. * <a 213 pp.V id.Sept.Antonino a. iiii et balbino conss.>
CJ.6.37.6: Imperator Antoninus
Si legata relicta primus legatarius agnovit, substitutio eorum in personam pontianae facta evanuit. * ant. a. iulio. * <a 215 pp.Viii k.Mai.Romae laeto ii et cereale conss.>
CJ.6.37.7pr.: Imperator Antoninus
Si fortidianum fundum primo pater tuus fratribus per praeceptionem ac mox tibi legavit, concursu dominium eius tibi quoque quaeritur. * ant. a. fausto. * <a 215 pp.V id.Iul.Laeto ii et cereale conss.>
CJ.6.37.7.1: Imperator Antoninus
Error autem nominum in scriptura factus, si modo de mancipiis vel de possessionibus legatis non ambigitur, ius legati dati non minuit. <a 215 pp.V id.Iul.Laeto ii et cereale conss.>
CJ.6.37.8: Imperator Antoninus
Ab administratione tutelae religio sacramenti Marcellum, quem vobis a patre tutorem datum testamento proponitis, eripit. quae res, quominus legatum consequatur , non impedit: nec enim iuste ab ea petitione repellitur, cum, etiam si vellet, tutelam administrare prohibeatur. * ant. a. demetrio. * <a 216 pp.Viii id.Mart.Romae sabino ii et anullino conss.>
CJ.6.37.9: Imperator Alexander Severus
Si in fraudem eorum quae testamento relicta sunt admissus est accusator, qui testamentum falsum diceret, praeses provinciae secundum iurisdictionis formam solvi legata iubebit, interposita cautione, si evicta fuerit hereditas, ea restituturum, quamvis alias cautioni tunc locus sit, cum sine controversia legata solvantur. * alex. a. antiocho. * <a 223 pp.Vii id.Febr.Maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.37.10: Imperator Alexander Severus
Cum alienam rem quis reliquerit, si quidem sciens, tam ex legato quam ex fideicommisso ab eo qui legatum seu fideicommissum meruit peti potest. quod si suam esse putavit, non aliter valet relictum, nisi proximae personae vel uxori vel alii tali personae datum sit, cui legaturus esset, et si scisset rem alienam esse. * alex. a. ingenuae. * <a 227 pp.V k.Febr.Albino et maximo conss.>
CJ.6.37.11: Imperator Alexander Severus
Filia legatorum non habet actionem, si ea, quae ei testamento reliquit, pater vivus postea in dotem dedit. * alex. a. albiniano. * <a 231 pp.V non.Mart.Pompeiano et peligno conss.>
CJ.6.37.12pr.: Imperator Alexander Severus
Cum responso viri prudentissimi papiniani, quod precibus insertum est, praeceptionis legatum et omissa parte hereditatis vindicari posse declaratur, intellegis desiderio tuo iuxta iuris formam esse consultum. * alex. a. muciano. * <a 240 pp.Constitutio v id.Iul.Sabino ii et venusto conss.>
CJ.6.37.12.1: Imperator Alexander Severus
Verba vero responsi haec sunt: filiae mater praedium ita legavit: " praecipito sumito extra partem hereditatis": cum hereditati matris filia renuntiasset, nihilo minus eam recte legatum vindicare visum est. <a 240 pp.Constitutio v id.Iul.Sabino ii et venusto conss.>
CJ.6.37.13: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Proprias tuas res legari vel fideicommitti tibi non potuisse manifestum est. * diocl. et maxim. aa. severae. * <a 286 pp.Xv k.Mai.Maximo ii et aquilino conss.>
CJ.6.37.14: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Monumenta quidem legari non posse manifestum est, ius autem mortuum inferendi legare nemo prohibetur. * diocl. et maxim. aa. tatiano. * <a 286 pp.Ii k.Sept.Maximo ii et aquilino conss.>
CJ.6.37.15pr.: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si universae facultates, quas pater vester reliquit, debito fiscali aut privato absumuntur, nihil ex his, quae testamento eius adscripta sunt, valere potest. * diocl. et maxim. aa. terentio. * <a 290 pp.Iii k.Oct.Ipsis iiii et iii aa.Conss.>
CJ.6.37.15.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Quod si deducto debito in relictis bonis superfluum est, libertates impediri iuris ratio non permittit, quando etiam legata nec non fideicommissa salva lege falcidia praestanda sunt. <a 290 pp.Iii k.Oct.Ipsis iiii et iii aa.Conss.>
CJ.6.37.16: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Creditor, si a debitore suo rem, quam pignoris nomine susceperat, legatum sibi contendit, etiam debito ab heredibus eius oblato, quominus restituat, defendi potest. * diocl. et maxim. aa. et cc. scyllae. * <a 294 s.Xviii k.Febr.Sirmi cc. conss.>
CJ.6.37.17: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Datum legatum adimi tam pure quam sub condicione, non libertis tantum, sed etiam ingenuis placuit. * diocl. et maxim. aa. et cc. eutychiano. * <a 294 d iii non.Mart.Cc. conss.>
CJ.6.37.18: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Ex legato nominis, actionibus ab his qui successerunt non mandatis, directas quidem actiones legatarius habere non potest, utilibus autem suo nomine experietur. * diocl. et maxim. aa. et cc. iustino. * <a 294 d.Vi id.Dec.Cc. conss.>
CJ.6.37.19: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Non tantum duum mensuum, sed etiam minoris temporis maritus uxori testamento scriptus succedit, nec legata vel fideicommissa seu donationes temporis huius angustia capi prohibet. * diocl. et maxim. aa. et cc. niconi. * <a 294 d. v id. dec. nicomediae cc. conss.>
CJ.6.37.20: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Uxor patrui tui si testata decesserit, res tuas tantum usum fructum earum habens legare non potuit. * diocl. et maxim. aa. et cc. eutychiano. * <a 294 d.Vii k.Ian.Cc. conss.>
CJ.6.37.21: Imperator Constantinus
In legatis vel fideicommissis verborum necessaria non sit observantia, ita ut nihil prorsus intersit, quis talem voluntatem verborum casus exceperit aut quis loquendi usus effuderit. * constant. a. ad pop. * <a 339 d.K.Febr.Constantio ii et constante conss.>
CJ.6.37.22: Imperator Justinianus
In annalibus legatis vel fideicommissis, quae testator non solum certae personae , sed etiam eius heredibus praestari voluit, eorum exactionem omnibus heredibus et heredum heredibus conservari pro voluntate testatoris praecipimus. * iust. a. menae pp. * <a 528 d. iii id. dec. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. ii cons.>
CJ.6.37.23pr.: Imperator Justinianus
Cum quaestio talis de significatione verborum animos veterum movit, si quis cuidam agrum puta cornelianum vel alium quendam in solidum legaverit, deinde alii partem eius dimidiam, quantam portionem primus, quantam secundus legatarius consequitur ( simili dubitatione et in hereditate et in fideicommissis habita) , cumque computationes multae introducebantur et multis ratiocinatoribus dignae: nos huiusmodi computationes quasi superfluas et contrarias voluntati testatorum omnes esse sopiendas censemus. * iust. a. iuliano pp. * <a 530 d. xv k. dec. lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.37.23.1: Imperator Justinianus
Cum enim manifestissimum est eum, qui ab initio duodecim uncias rei cuidam reliquit, alii autem postea sex, recessisse quidem a priore voluntate, voluisse autem minui eam sex unciis, cum alii eas obtulit, et praesens casus exitum apertissimum inveniet. <a 530 d. xv k. dec. lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.37.23.1a: Imperator Justinianus
Si quis itaque vel agrum vel hereditatem reliquerit, primo quidem in totum, secundo autem in partem dimidiam, utrumque in sex uncias esse vel dominum rei legatae vel heredem. <a 530 d. xv k. dec. lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.37.23.1b: Imperator Justinianus
Et si primo re tota relicta tertiam partem secundo reliquerit, secundum praedictum modum octo quidem uncias vel agri vel hereditatis apud primum remanere, tertiam autem partem vel quattuor uncias ad secundum migrare. <a 530 d. xv k. dec. lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.37.23.1c: Imperator Justinianus
Et sic in omnibus statuendum est, id est in hereditatibus vel legatis vel fideicommissis: vestigia enim voluntatis testatoris non aliter nisi per huiusmodi viam aestimanda sunt. <a 530 d. xv k. dec. lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.37.23.2: Imperator Justinianus
( 1) sed et aliam disceptationem iuris antiqui non absimilem constitutam decidere nobis humanum esse apparuit. agitabatur enim, si quis agrum cornelianum vel forte alium vel quandam rem cuidam legaverit et postea iterum vel saepius ei eandem rem per legatum vel fideicommissum dederit, post talia autem verba testamenti sempronio eundem agrum vel aliam rem legaverit, ut saepius quidem titii fuisset mentio, semel autem sempronii, quid statuendum est, et quid iuris sit, si coniunctim an separatim eis relinquatur, sive in legato hoc consistat sive in hereditate? <a 530 d. xv k. dec. lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.37.23.2a: Imperator Justinianus
Huiusmodi igitur decidentes antiquam controversiam sancimus, cuicumque fuerit vel hereditas vel ager in memoratis casibus sive coniunctim sive soli sive saepius eidem relictus, aequa lance et hereditatem et agrum et aliam quamcumque rem dividi et ad dimidiam partem unumquemque vocari, nisi specialiter expresserit et dixerit testator tantas quidem partes velle unum, tantas autem alterum habere. in omnibus etenim testatoris voluntatem, quae legitima est, dominari censemus. <a 530 d. xv k. dec. lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.37.24pr.: Imperator Justinianus
Cum quidam suum filium familias impuberem exheredatum fecit aliis heredibus scriptis, eidem autem pupillo alium substitutum reliquit, maximam scilicet ostendens ad filium suum adfectionem, cui nihil quidem emolumenti reliquit, sed post exheredationis iniuriam etiam substitutionem ei addidit et a substituto legatum reliquit, quaerebatur, si huiusmodi legatum vel fideicommissum potest valere. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.37.24.1: Imperator Justinianus
Sed et si legatum eidem exheredato filio pater reliquerit et substituerit ei exheredato facto aliquem extraneum, iterum certabatur, si saltem per eundem modum fideicommissum potest relinquere. <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.37.24.2: Imperator Justinianus
Cum igitur antiquitas quidem haec diverse tractare maluit, nobis autem huiusmodi iurgia supervacua esse videntur, sancimus nullo legato nullo fideicommisso huiusmodi substitutum qui exheredato pupillo datus est praegravari, nec si ipsam rem quam pupillo legavit a substituto eius vel legare vel fideicommittere voluit. <a 531 d. ii k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.37.25pr.: Imperator Justinianus
Si legatarius celaverit testamentum et postea hoc in lucem emerserit, an possit legatum sibi derelictum is qui celaverit ex eo testamento vindicare, dubitabatur. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d. k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.37.25.1: Imperator Justinianus
Quod omnimodo inhibendum esse censemus, ut non accipiat fructum suae calliditatis, qui heredem voluit hereditate defraudare: sed huiusmodi legatum illi quidem auferatur, maneat autem quasi pro non scripto apud heredem, ut, qui alii nocendum esse existimavit, ipse suam sentiat iacturam, quemadmodum, si legatarius, cui propter tutelam gerendam aliquid derelictum sit, non subierit tutelam, ei quidem legatum aufertur, pupillo autem adsignatur, cui ille utilis esse noluit. <a 531 d. k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.37.26pr.: Imperator Justinianus
Illud, quod de legatis vel fideicommissis temporalibus utpote irritis a legum conditoribus definitum est, emendare prospeximus sancientes et talem legatorum vel fideicommissorum speciem valere et firmitatem habere. * iust. a. iohanni pp. * <a 532 d. xv k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc. anno secundo.>
CJ.6.37.26.1: Imperator Justinianus
Cum enim iam constitutum est fieri posse temporales donationes et contractus, consequens est etiam legata vel fideicommissa, quae ad tempus relicta sunt, ad eandem similitudinem confirmari: post completum videlicet tempus ad heredem isdem legatis vel fideicommissis remeantibus, necessitatem habente legatario vel fideicommissario cautionem in personam heredis exponere, ut post transactum tempus res non culpa eius deterior facta restituatur. <a 532 d. xv k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc. anno secundo.>
CJ.6.38.0. De verborum et rerum significatione.
CJ.6.38.1pr.: Imperator Antoninus
Praediis instructis legatis, quamvis ex fructibus oleum et vinum in eodem fundo habuerit, tamen si id venale fuit, item ea, quae ad tempus propter incursionem latronum tutelae causa in praedium translata sunt, legato non cedere iuris auctoribus placuit. * ant. a. antipatrae. * <a 213 pp. vi id. aug. antonino a. iiii et balbino conss.>
CJ.6.38.1.1: Imperator Antoninus
Vinum vero, quod in apothecis fuit, si ideo illic habuit, ut, cum in praedium venisset mater familias, eo uteretur, legato cedere ignorare non debes. <a 213 pp. vi id. aug. antonino a. iiii et balbino conss.>
CJ.6.38.2pr.: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Fundo " sicut instructus est" legato sive per fideicommissum relicto vilicum hominesque et omnia, quae vel, ut ipse pater familias, cum ibi ageret, vel fundus esset instructus, non temporis causa habuit in eo, relicta esse iuris auctoritate definitum est: ea etiam, quae tam fructuum colligendorum quam servandorum. * diocl. et maxim. aa. et cc. rufino. * <a 293 d. non. oct. sirmi aa. conss.>
CJ.6.38.2.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Item pecora stercorandi vel pascendi causa ibi constituta, ut fructus de his capiantur vel ut fundus sit instructior, fideicommisso cedere certi iuris est. <a 293 d. non. oct. sirmi aa. conss.>
CJ.6.38.3: Imperator Justinianus
Sancimus cautionis nomine vel asphaleias non esse fideiussoris dationem interpretandam, nisi hoc specialiter vel in graecis vel in latinis verbis scriptum fuerit: nisi enim vel generaliter de satisdatione vel de fideiussione specialiter sit nominatum, cautione vel cautela vel asphaleia minime fideiussionem, sed nudam promissionem significari. * iust. a. iuliano pp. * <a 531 d. k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.38.4pr.: Imperator Justinianus
Cum quidam sic vel institutionem vel legatum vel fideicommissum vel libertatem vel tutelam scripsisset: " ille vel ille heres mihi esto" vel " illi aut illi do lego" vel " dari volo", vel " illum aut illum liberum" vel " tutorem esse volo" vel " iubeo", dubitabatur, utrumne inutilis sit huiusmodi institutio et legatum et fideicommissum et libertas et tutoris datio, an occupantis melior condicio sit, an ambo in huiusmodi lucra vel munia vocentur et an secundum aliquem ordinem admittantur, an uterque omnimodo, cum alii primum in institutionibus quasi institutum admitti, secundum quasi substitutum, alii in fideicommissis posteriorem solum accepturum fideicommissum existimaverunt, quasi recentiore voluntate testatoris utentem. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d. prid. k. mai. constantinop oli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.38.4.1: Imperator Justinianus
Et si quis eorum altercationes singillatim exponere maluerit, nihil prohibet non leve libri volumen extendere, ut sic explicari possit tanta auctorum varietas, cum non solum iuris auctores, sed etiam ipsae principales constitutiones, quas ipsi auctores rettulerunt, inter se variasse videntur. <a 531 d. prid. k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.38.4.1a: Imperator Justinianus
Melius itaque nobis visum est omni huiusmodi verbositate explosa coniunctionem " aut" " pro" " et" accipi, ut videatur copulativo modo esse prolata et magis sit paradiazeuxis, ut et primam personam inducat et secundam non repellat. <a 531 d. prid. k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.38.4.1b: Imperator Justinianus
Quemadmodum enim verbi gratia in interdicto quod vi aut clam " aut" coniunctio pro " et" apertissime posita est, ita et in omnibus huiusmodi casibus sive institutionum sive legatorum sive fideicommissorum vel libertatum seu tutelarum hoc esse intellegendum, et ambo veniant aequa lance ad hereditatem, ambo legata similiter accipiant, fideicommissum in utrumque dividatur, libertas utrumque capiat , tutoris ambo fungantur officio. <a 531 d. prid. k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.38.4.1c: Imperator Justinianus
Sic nemo defraudetur a commodo testatoris, sic maior providentia pupillis inferatur, ne, dum dubitatur, apud quem debet esse tutela, in medio res pupillorum depereant. sed haec quidem sancimus, cum in personas huiusmodi proferatur scriptura. <a 531 d. prid. k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.38.4.2: Imperator Justinianus
Sin autem una quidem est persona, res autem ita derelictae: " illam aut illam rem illi do lego", vel " per fideicommissum relinquo", tunc secundum veteres regulas et antiquas definitiones vetustatis iura maneant incorrupta, nulla innovatione eis ex hac constitutione introducenda. <a 531 d. prid. k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.38.4.3: Imperator Justinianus
Quod etiam in contractibus locum habere censemus. <a 531 d. prid. k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.38.5pr.: Imperator Justinianus
Suggestioni illyricianae advocationis respondentes decernimus familiae nomen talem habere vigorem: parentes et liberos omnesque propinquos et substantiam, libertos etiam et patronos nec non servos per hanc appellationem significari. * iust. a. iohanni pp. * <a 532 d. xv k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc. anno secundo.>
CJ.6.38.5.1: Imperator Justinianus
Et si quis per suum elogium fideicommissum familiae suae reliquerit, nulla speciali adiectione super quibusdam certis personis facta, non solum propinquos, sed etiam his deficientibus generum et nurum. et hos enim nobis humanum esse videtur ad fideicommissum vocari, ita videlicet, si matrimonium morte filii vel filiae fuerit dissolutum. nullo etenim modo possint gener vel nurus filiis viventibus ad tale fideicommissum vocari, cum hi procul dubio eos antecedant: et hoc videlicet gradatim fieri, ut post eos liberti veniant. <a 532 d. xv k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc. anno secundo.>
CJ.6.38.5.2: Imperator Justinianus
Hoc eodem valente, et si quis rem immobilem cuidam legaverit vel fideicommiserit eamque alienari prohibuerit adiciens, ut, si hoc fideicommissarius praeterierit , familiae suae res adquiratur. <a 532 d. xv k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc. anno secundo.>
CJ.6.38.5.3: Imperator Justinianus
In aliis autem casibus nomen familiae pro substantia oportet intellegi, quia et servi et aliae res in patrimonio uniuscuiusque esse putantur. <a 532 d. xv k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc. anno secundo.>
CJ.6.39.0. Si omissa sit causa testamenti.
CJ.6.39.1: Imperatores Severus, Antoninus
Si in fraudem legatorum transmissam hereditatem ad substitutum probatura es, utilis actio adversus eum, cum quo fraudis consilium participatum est, competit. plane si pecunia accepta omisit aditionem, legata et fideicommissa praestare cogitur. * sev. et ant. aa. ianuariae. * <a 196 accepta k. oct. dextro ii et prisco conss.>
CJ.6.39.2pr.: Imperator Philippus
Eum, qui, cum testamento posset obtinere hereditatem, ab intestato ius successionis voluit amplecti, libertatibus eodem testamento datis obesse non posse iam pridem placuit. * philipp. a. et philipp. c. victoriae. * <a 245 pp. k. ian. philippo a. et titiano conss.>
CJ.6.39.2.1: Imperator Philippus
Quod si, cum neque adiri ex testamento hereditas neque bonorum possessio peti possit, iudicium defuncti non usurpabitur, sed ad irritum iuris ratione vocatum est, petitio relictorum nullo iure procedit. <a 245 pp. k. ian. philippo a. et titiano conss.>
CJ.6.39.2.2: Imperator Philippus
Sin vero iure facto testamento cessante herede scripto alter ab intestato adiit hereditatem, neque libertates neque legata ex testamento posse praestari manifestum est. <a 245 pp. k. ian. philippo a. et titiano conss.>
CJ.6.39.3: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si proculina patri vestro, cuius estis heredes, testamento quid reliquit et scripti iure secundum eius iudicium vel omissa causa testamenti successerunt ab intestato, aditus competens iudex, quatenus legis falcidiae modus patitur, vobis relicta restitui iubebit. * diocl. et maxim. aa. et cc. apro et piae. * <a 293 d. xv k. ian. sirmi aa. conss.>
CJ.6.40.0. De indicta viduitate et de lege iulia miscella tollenda.
CJ.6.40.1: Imperator Gordianus
Legatum alii sub condicione sic relictum, si uxor nuptui se post mortem mariti non collocaverit, contractis nuptiis condicione deficit ideoque peti legatum nequaquam potest. * gord. a. bono. * <a 241 pp. xiii k. aug. gordiano a. ii et pompeiano conss.>
CJ.6.40.2pr.: Imperator Justinianus
Ambiguitates legis iuliae miscellae generali lege tollentes nullum concedimus fieri iuramentum secundum praedictam legem, sed penitus ea cum muciana cautione super hac causa quiescente licere mulieribus, etiam maritorum suorum interminatione spreta, quae viduitatem eis indicit, et non dato sacramento procreandae subolis gratia, tamen ad secundas migrare nuptias, poena huiusmodi cessante, sive habeat liberos, sive non, et percipere ea, quae maritus dereliquit ( quorum omnium manifestissimum est dominium minime eas liberis existentibus habere usu fructu tantummodo apud eas manente et ad liberos prioris tori proprietate eorum deferenda secundum ea, quae de secundis nuptiis lucrisque ex his mulieribus statuta sunt), ne ex necessitate legis et sacramento colorato periurium committatur. * iust. a. iuliano pp. * <a 531 d. x k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.40.2.1: Imperator Justinianus
Cum enim mulieres ad hoc natura progenuit, ut partus ederent, et maxima eis cupiditas in hoc constituta est, quare scientes prudentesque periurium committi patimur ? <a 531 d. x k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.40.2.2: Imperator Justinianus
Tale igitur iuramentum conquiescat et lex iulia miscella cedat cum muciana cautione super hoc introducta, a re publica separata. augeri etenim magis nostram rem publicam et multis hominibus progenitis frequentari quam impiis periuriis adfici volumus, cum satis esse inhumanum videtur per leges, quae periuria puniunt, viam periuriis aperiri. <a 531 d. x k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.40.3pr.: Imperator Justinianus
Legem iuliam miscellam quemadmodum in feminis sustulimus, ita et in masculis esse sublatam pertinere quidem ad sensum nostrae legis, quam super hoc promulgavimus, non est incertum. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d. k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.40.3.1: Imperator Justinianus
Ne tamen quaedam ambiguitas simplices animos moveat, etiam expressim sancimus legem iuliam miscellam et senatus consulta, quae circa eam facta sunt, nec non mucianam cautionem, quae super talibus nuptiis introducta est, non solum in feminis, sed etiam in masculis cessare. <a 531 d. k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.40.3.2: Imperator Justinianus
Sed quia apud ulpianum in libris sabinianis invenimus quaedam verba, quae effugiunt legis miscellae observationem, ne quis et ea sublata esse putaverit, sancimus, cum huiusmodi verbis mulieribus aliquid relinquatur: " si vidua erit" vel " cum vidua erit" vel " quotiens vidua erit", vel e contrario maribus: " si amiserint uxores" vel " quando ad caelibatum pervenerint", non vetari ea vindicare vel legitimo modo sumere, quae eis derelicta sunt. neque enim ut permaneant vel feminae in viduitate vel masculi in caelibatu relictum esse videtur, ut locum vel ante nostram legem habeat lex iulia miscella, quae iam perempta est: sed cum primum hoc evenerit, ilico competat talibus personis eius quod relictum est persecutio, quia sub condicione relictum esse videtur, sive semel sive in annos si ngulos haec liberalitas fuerit conscripta, quasi pro solacio suae tristitiae. <a 531 d. k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.41.0. De his quae poenae nomine in testamento vel codicillis relinquuntur.
CJ.6.41.1pr.: Imperator Justinianus
Supervacuam observationem veterum legum, per quam voluntates testatorum ad effectum duci impediebantur, amputamus praecipientes nullum valere, dicendo poenae nomine quaedam esse relicta vel adempta in supremis testantium voluntatibus, ea infirmare, sed licere testanti pro implenda sua voluntate vel pecunias dari praecipere vel aliam pecuniariam poenam inferre quibus voluerit, tam in adimendis hereditatibus vel legatis vel fideicommissis vel libertatibus, quam in praecipiendo ad alias personas ea transferri ab eo, cui relicta ab initio sunt, vel aliquid aliis ab eo dari, si minus dispositionibus suis heres vel legatarius vel libertate donatus paruerit. * iust. a. menae pp. * <a 528 d. k. ian. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. ii cons.>
CJ.6.41.1.1: Imperator Justinianus
Quod si aliquid facere vel legibus interdictum vel alias probrosum vel etiam impossibile iussus aliquis eorum fuerit, tunc sine ullo damno etiam neglecto testatoris praecepto servabitur. <a 528 d. k. ian. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. ii cons.>
CJ.6.42.0. De fideicommissis.
CJ.6.42.1: Imperator Antoninus
Si probaveris demetrium petisse de matre heredeque sua, ut tibi alimenta menstrua et vestiarium annuum praestaret, eamque secutam voluntatem filii sui per multum temporis, id est non minus in tali causa triennio, ea praestitisse: ut in futurum quoque ea praestentur et, si qua in praeteritum praestita non sunt, exsolvantur, impetrabis. * ant. a. demetrio. * <a 212 pp.Xvii k.Sept.Duobus aspris conss.>
CJ.6.42.2: Imperator Antoninus
Etsi inutiliter fideicommissum relictum est, tamen si heredes comperta voluntate defuncti praedia ex causa fideicommissi avo tuo praestiterunt, frustra ab heredibus de ea re quaestio tibi movetur, cum non ex ea sola scriptura, sed ex conscientia relicti fideicommissi satis defuncti voluntati factum esse videatur. * ant. a. eupatrio. * <a 215 pp.Vi k.Aug.Laeto ii et cereale conss.>
CJ.6.42.3: Imperator Antoninus
Cum secundum voluntatem defunctae chrysidem puellam ab heredibus manumissam eamque, priusquam ei restitueretur hereditas, intestatam vita functam proponas, ad manumissores eius successio pertinet. qui si adierint eius hereditatem, confusis actionibus fideicommisso sunt liberati. * ant. a. rufino. * <a 215 pp.V id. dec.Laeto ii et cereale conss.>
CJ.6.42.4: Imperator Alexander Severus
Voluntas patris prohibentis liberos fundos extra familiam vendere vel pignori dare fratrem sorori donare prohibuisse non videtur. * alex. a. victorino. * <a 223 pp.V k.Iul.Maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.42.5: Imperator Alexander Severus
Si frater tuus, posteaquam patri heres extitit, pubes iam sine liberis decessit, ex pupillari substitutione tibi hereditas eius delata non est. sed si verbis fideicommissi aliqua parte testamenti confirmata est, fideicommissum ab heredibus petere non prohiberis. * alex. a. reginae. * <a 224 pp.Xv k.Febr.Iuliano et crispino conss.>
CJ.6.42.6pr.: Imperator Alexander Severus
Praedia obligata per legatum vel fideicommissum relicta heres luere debet, maxime cum testator condicionem eorum non ignoravit aut, si scisset, legaturus tibi aliud, quod non minus esset, fuisset. * alex. a. nilo. * <a 224 pp.Xvi k.Mart. iuliano et crispino conss.>
CJ.6.42.6.1: Imperator Alexander Severus
Sin vero a creditore distracta sunt, pretium heres exsolvere cogetur, nisi contraria defuncti voluntas ab herede ostendatur. <a 224 pp.Xvi k.Mart. iuliano et crispino conss.>
CJ.6.42.7: Imperator Alexander Severus
Voluntatis defuncti quaestio in aestimatione iudicis est. * alex. a. septimo. * <a 225 pp.Xv k.Mart.Fusco ii et dextro conss.>
CJ.6.42.8: Imperator Alexander Severus
Qui fideicommissariam libertatem meruit, legata seu fideicommissa a defuncto sibi data suo iure persequitur. * alex. a. mascello. * <a 225 pp.Xv k.Iun.Fusco ii et dextro conss.>
CJ.6.42.9: Imperator Gordianus
Ab eo, qui neque legatum neque fideicommissum neque hereditatem vel mortis causa donationem accepit, nihil per fideicommissum relinqui potest. * gord. a. paulinae. * <a 238 pp. xvii k. oct. pio et pontiano conss.>
CJ.6.42.10: Imperator Gordianus
Verbum " volo" licet desit, tamen quia additum perfectum sensum facit, pro adiecto habendum est. * gord. a. firmo. * <a 239 pp. iii id. dec. gordiano a. et aviola conss.>
CJ.6.42.11: Imperator Gordianus
Quotiens ab omnibus, qui alienatione facta ad fideicommissi petitionem adspirare possint, venditio celebratur aut quibusdam vendentibus alii consenserint, auctoritas contractus convelli nequaquam potest. * gord. a. papiniano. * <a 241 pp. ii k. ian. gordiano a. ii et pompeiano conss.>
CJ.6.42.12: Imperator Philippus
Post mortem suam rogatam restituere hereditatem defuncti iudicio et antequam fati munus impleat posse satisfacere ( id est restituere hereditatem) quarta parte vel retenta vel omissa, si voluerit, explorati iuris est. * philipp. a. et philipp. c. rufino. * <a 244 pp. id. oct. peregrino et aemiliano conss.>
CJ.6.42.13: Imperator Philippus
Quotiens principali loco heres institutus testatori succedit, legata seu fideicommissa a substituto data posci iure non possunt. * philipp. a. et c. sempronio. * <a 246 pp. viii k. mart. praesente et albino conss.>
CJ.6.42.14pr.: Imperatores valer., gallien.
Ea, quam frater tuus instituerat, sive quaesita sive non quaesita hereditate decesserit, cum tamen simpliciter, antequam duodecimum annum aetatis implesset, verbis precativis testamento facto nonnullos ei voluerit substitutos, nihil prohibet fideicommissum peti vel ab ipsius heredibus, qui bona intestati tenent. * valer. et gallien. aa. falconi. * <a 255 pp. xiiii k. sept. valeriano iii et gallieno ii aa. c onss.>
CJ.6.42.14.1: Imperatores valer., gallien.
Tunc enim locum habet, quod regulariter traditur ea quae in testamento relinquuntur, si ex testamento non adeatur hereditas, non valere, cum verbis relicta directis adiri potuit hereditas, non cum illa ipsa sic data est, ut esset etiam ab intestato successoribus postulanda. <a 255 pp. xiiii k. sept. valeriano iii et gallieno ii aa. c onss.>
CJ.6.42.14.2: Imperatores valer., gallien.
Quod rescripsimus sequentes adseverationem tuam, quasi scripta heres non fuerit iure adoptata. alioquin si in familia relicta heres facta decessit, et consequenter ipsius heredes petitioni fideicommissi respondere coguntur. <a 255 pp. xiiii k. sept. valeriano iii et gallieno ii aa. c onss.>
CJ.6.42.15: Imperatores valer., gallien.
Quamvis simpliciter te ac fratrem tuum aliquis instituerit heredes eiusque hereditatis commodum pater ex tua fratrisque persona pro portionibus vestris potestatis ratione quaesierit, tamen quia inferioribus verbis testamenti vos sui iuris facere testator curavit, intellegi potest restituendi hereditatis commodi fideicommisso patrem obstrictum esse. * valer. et gallien. aa. philocrati. * <a 256 pp. vi id. oct. romae maximo ii et glabrione conss.>
CJ.6.42.16pr.: Imperatores carus, carinus, numer.
Cum virum prudentissimum papinianum respondisse non ignoramus etiam legata huiusmodi fideicommisso contineri, id est ubi heres rogatus fuerat, quidquid ex hereditate pervenerit, post mortem restituere, animadvertis etiam praeceptionis compendium testatoris verbis comprehensum esse. * carus carinus et numer. aaa. isidorae. * <a 283 pp. prid. id. nov. caro et carino aa. conss.>
CJ.6.42.16.1: Imperatores carus, carinus, numer.
Sane quoniam in fideicommissis voluntas magis quam verba plerumque intuenda sunt , si quas pro rei veritate praeterea probationes habes ad commendandam hanc patris voluntatem, quam fuisse adseveras, apud praesidem experiri non vetaris. <a 283 pp. prid. id. nov. caro et carino aa. conss.>
CJ.6.42.17: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si creditoris voluntas iure subnixa liberari te debito volentis doceri potest, et antequam sollemniter tibi liberatio a successore praestetur, exceptionem tibi ex voluntate descendentem competere manifestum est. * diocl. et maxim. aa. fortunato. * <a 286 pp. xii k. mai. maximo ii et aquilino conss.>
CJ.6.42.18: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Cum necessitatem reddendae rationis defunctus remittendam tibi esse petierit, manifesti iuris est voluntatem defuncti immotam esse debere. * diocl. et maxim. aa. apolausto. * <a 290 pp. id. mart. ipsis iiii et iii aa. conss.>
CJ.6.42.19: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Clari et aperti iuris est in fideicommissis posteriores voluntates esse firmiores. * diocl. et maxim. aa. ampliato. * <a 290 pp.Viii id.Sept.Ipsis iiii et iii aa.Conss.>
CJ.6.42.20: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Etiam a pupillorum tutoribus velut ab ipsis relicta fideicommissa debentur. * diocl. et maxim. aa. iuliano. * <a 290 pp.Iii non.Dec.Ipsis iiii et iii aa.Conss.>
CJ.6.42.21: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si in persona patris tui, cui te successisse proponis, fideicommissi dies utiliter cessit, licet tempore quo fuerat datum necdum te natum probetur, uxorem patrui, quem contendis patri tuo rogatum, si sine liberis decesserit, ab avo relicta restituere, si ei successit, de fideicommisso convenire debes. nam si patrui etiam hereditas tibi quaesita est, non de fideicommisso quaerendum, sed hereditas ab ea vindicanda est. * diocl. et maxim. aa. et cc. tiberio. * <a 293 d.Vi id.Febr.Aa. conss.>
CJ.6.42.22: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Et in epistula vel brevi libello vel sine scriptura, immo etiam nutu fideicommissum relinqui posse adhibitis testibus nulla dubitatio est. * diocl. et maxim. aa. et cc. planciano. * <a 293 d.Id.April.Byzantii aa. conss.>
CJ.6.42.23: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si veritas vel sollemnitas iuris deest nec amplexus parentis voluntatem relicta dedisti vel transactionis causa stipulantibus promisisti negotiumque integrum est, ad solutionem urgueri non potes. * diocl. et maxim. aa. et cc. stratonico. * <a 293 d.V k.Febr.Aa.Conss.>
CJ.6.42.24: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Instrumenta praediorum per fideicommissum relictorum, quae ad probationem originis eorum pertinent, heredes praestare necesse non habent: tamen cautionem praestare debent, quod, si opus fuerit legatario seu fideicommissario, ipsa, si habent, proferant. * diocl. et maxim. aa. et cc. menestrato. * <a 293 d.K.Dec.Sirmi aa. conss.>
CJ.6.42.25: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Heredum etiam res proprias per fideicommissum relinqui posse non ambiguitur. * diocl. et maxim. aa. et cc. iulianae. * <a 294 d.Ii.K.Mart.Cc.Conss.>
CJ.6.42.26: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Ex repudiatione fideicommissi doli mali exceptio iusta causa intercedente tunc opponitur, quando ipse, cui fideicommissum relictum est, repudiatione usus fuerit. unde cum hoc non te, sed patrem fecisse adseveras, qui tibi nocere non potuit, nihil tibi obesse potest. * diocl. et maxim. aa. et cc. gaiano. * <a 294 d.Ii id.April.Sirmi cc. conss.>
CJ.6.42.27: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Fideicommissum eius qui reliquerat paenitentia probata successores numquam praestare compelluntur. * diocl. et maxim. aa. et cc. olympiadi. * <a 294 d.V k.Oct.Viminacii cc. conss.>
CJ.6.42.28: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Ex fideicommisso sub condicione sine libertate servis propriis inutiliter dato libertas peti non potest. * diocl. et maxim. aa. et cc. gaio. * <a 294 d.Xv k.Nov.Trans mare cc. conss.>
CJ.6.42.29: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Ex testamento, quod iure non valet, nec fideicommissum quidem, si non intestato quoque succedentes rogati probentur, peti potest. * diocl. et maxim. aa. et cc. achilleo. * <a 294 d.Viii id.Dec.Cc.Conss.>
CJ.6.42.30: Imperator Justinianus
Cum acutissimi ingenii vir et merito ante alios excellens papinianus in suis statuit responsis, si quis filium suum heredem instituit et restitutionis post mortem oneri subegit, non aliter hoc videri disposuisse, nisi cum filius eius sine subole vitam reliquerit: nos huiusmodi sensum merito mirati plenissimum ei donamus eventum, ut, si quis haec disposuerit, non tantum filium heredem instituens , sed etiam filiam, vel ab initio nepotem vel neptem, pronepotem vel proneptem vel aliam deinceps posteritatem, et eam restitutionis post obitum gravamini subiugaverit, non aliter hoc sensisse videatur, nisi hi qui restitutione onerati s unt sine filiis vel filiabus vel nepotibus vel pronepotibus fuerint defuncti, ne videatur testator alienas successiones propriis anteponere. * iust. a. demostheni pp. * <a 529 recitata septimo in novo consistorio palatii iustiniani.D.Iii k.Nov.Decio vc.Cons.>
CJ.6.42.31pr.: Imperator Justinianus
Quidam filium suum a sacris paternis remisit et postea testamento condito eum praeteriit nullo ei penitus relicto, aliis heredibus derelictis, ipsum autem, quem neque heredem neque exheredatum fecit, fideicommisso praegravavit. quaerebatur, si utile est huiusmodi fideicommissum. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d.Prid.K.Mart.Constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.42.31.1: Imperator Justinianus
Tota igitur antiqua dubietate super hoc explosa nobis in hoc casu placuit, ut emancipatus utpote iniuria a patre adflictus non compellatur fideicommissum a sua persona relictum praestare. <a 531 d.Prid.K.Mart.Constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.42.31.2: Imperator Justinianus
Quod etiam in aliis personis, quas exheredari necesse est, locum habere censemus. <a 531 d.Prid.K.Mart.Constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.42.32pr.: Imperator Justinianus
Quaestionem ex facto emergentem resecantes et voluntati defunctorum prospicientes sancimus, si sine scriptura et praesentia testium fideicommisso derelicto fideicommissarius elegerit iuramentum heredis vel forsitan legatarii vel fideicommissarii, quotiens ab eo relictum est fideicommissum, sive universitatis sive speciale, necesse habere heredem vel legatarium vel fideicommissarium prius iureiurando de calumnia praestito vel sacramentum subire et omni inquietudine sese relaxare vel, si recusandum existimaverit sacramentum aut certam quantitatem manifestare fideicommissario derelictam noluerit, si forsitan maiorem fideicommissarius expetat, omnimodo exactioni fideicommissi subiacere et eum ad satisfacti onem compelli, cum ipse sibi iudex et testis invenitur, cuius religio et fides a fideicommissario electa est, nullis testibus nullisque aliis adventiciis probationibus requisitis, sed sive quinque sint testes vel minores vel nemo, causam per illius sacramentum vel dandum vel recusandum suam habere tam firmitatem quam exactionem, sive pater sit, qui fideicommissum dederit, sive extraneus, ut aequitatis ratio communiter in omnes procedat. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d.V k.Dec.Constantinopoli post consulatum lampadii et orestis. vv.Cc.>
CJ.6.42.32.1: Imperator Justinianus
Cum enim res per testium sollemnitatem ostenditur, tunc et numerus testium et nimia subtilitas requirenda est. lex etenim, ne quid falsitatis incurrat per duos forte testes compositum, maiorem numerum testium expostulat, ut per ampliores homines perfectissima veritas reveletur. <a 531 d.V k.Dec.Constantinopoli post consulatum lampadii et orestis. vv.Cc.>
CJ.6.42.32.2: Imperator Justinianus
Cum autem is, qui quid ex voluntate defuncti lucratur, et maxime ipse heres, cui summa auctoritas totius causae commissa est, dicere compellitur veritatem per sacramenti religionem, qualis locus testibus relinquatur vel quemadmodum ad extraneam fidem decurratur, propria et indubitata relicta? cum et in leges respeximus, quae iustis dispositionibus testatorum omnimodo heredes oboedire compellunt et sic strictius causam exigunt, ut etiam amittere lucrum hereditatis sanciant eos, qui testatoribus suis minime paruerunt. <a 531 d.V k.Dec.Constantinopoli post consulatum lampadii et orestis. vv.Cc.>
CJ.6.43.0. Communia de legatis et fideicommissis et de in rem missione tollenda.
CJ.6.43.1pr.: Imperator Justinianus
Cum ii, qui legatis vel fideicommissis honorati sunt, personalem plerumque actionem habere noscuntur, quis vel vindicationis vel sinendi modo aliorumque generum legatorum subtilitatem prono animo admittet, quam posteritas optimis rationibus usa nec facile suscepit nec inextricabiles circuitus laudavit? quis in rem missionis scrupulosis utatur ambagibus? * iust. a. demostheni pp. * <a 529 d.Xv k.Oct.Chalcedone decio vc.Cons.>
CJ.6.43.1.1: Imperator Justinianus
Rectius igitur esse censemus in rem quidem missionem penitus aboleri, omnibus vero tam legatariis quam fideicommissariis unam naturam imponere et non solum personalem actionem praestare, sed etiam in rem, quatenus eis liceat easdem res, vel per quodcumque genus legati vel per fideicommissum fuerint derelictae, vindicare in rem actione instituenda, et insuper utilem servianam ( id est hypothecariam) super his quae fuerint derelicta in res mortui praestare. <a 529 d.Xv k.Oct.Chalcedone decio vc.Cons.>
CJ.6.43.1.2: Imperator Justinianus
Cum enim hoc iam iure nostro increbuit licere testatori hypothecam rerum suarum in testamento quibus voluerit dare, et iterum novellae constitutiones in multis casibus et tacitas hypothecas induxerunt, non ab re est etiam nos in praesenti casu hypothecariam donare, quae et nullo verbo praecedente possit ab ipsa lege induci. <a 529 d.Xv k.Oct.Chalcedone decio vc.Cons.>
CJ.6.43.1.3: Imperator Justinianus
Si enim testator ideo legata vel fidecommissa dereliquit, ut omnimodo personae ab eo honoratae ea percipiant, apparet ex eius voluntate etiam praefatas actiones contra res testatoris esse instituendas, ut omnibus modis voluntati eius satisfiat, et praecipue cum talia sint legata vel fidecommissa, quae piis actibus sunt deputata. <a 529 d.Xv k.Oct.Chalcedone decio vc.Cons.>
CJ.6.43.1.4: Imperator Justinianus
Et haec disponimus, non tantum si ab herede fuerit legatum derelictum vel fideicommissum, sed et si a legatario vel fideicommissario vel alia persona, quam gravare fideicommisso possumus, fideicommissum cuidam relinquatur. cum enim non aliter valeat, nisi aliquid lucri offerat ei a quo derelictum est, nihil est grave etiam adversus eum non tantum personalem, sed etiam in rem et hypothecariam extendere actionem in rebus, quas a testatore consecutus est. <a 529 d.Xv k.Oct.Chalcedone decio vc.Cons.>
CJ.6.43.1.5: Imperator Justinianus
In omnibus autem huiusmodi casibus in tantum et hypothecaria unumquemque conveniri volumus, in quantum personalis actio adversus eum competit, et hypothecam esse non ipsius heredis vel alterius personae quae gravata est fideicommisso rerum, sed tantummodo earum, quae a testatore ad eum pervenerint. <a 529 d.Xv k.Oct.Chalcedone decio vc.Cons.>
CJ.6.43.2pr.: Imperator Justinianus
Omne verbum significans testatoris legitimum sensum legare vel fideicommittere volentis utile atque validum est, sive directis verbis, quale est " iubeo" forte , sive precariis utetur testator, quale est " rogo" " volo" " mando" " fideicommitto", sive iuramentum posuerit, cum et hoc nobis audientibus ventilatum est, testatore quidem dicente " enorkw", partibus autem huiusmodi verbum huc atque illuc lacerantibus. * iust. a. iuliano pp. * <a 531 d. x k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.43.2.1: Imperator Justinianus
Sit igitur secundum quod diximus ex omni parte verborum non inefficax voluntas secundum verba legantis vel fideicommittentis et omnia, quae naturaliter insunt legatis, ea et fideicommissis inhaerere intellegantur et e contrario, quidquid fideicommittitur, hoc intellegatur esse legatum, et si quid tale est, quod non habet natura legatorum, hoc ei ex fideicommissis accommodetur, et sit omnibus perfectus eventus, ex omnibus nascantur in rem actiones, ex omnibus hypothecariae , ex omnibus personales. <a 531 d. x k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.43.2.2: Imperator Justinianus
Ubi autem aliquid contrarium in legatis et fideicommissis eveniat, hoc fideicommisso quasi humaniori adgregetur et secundum eius dirimatur naturam. <a 531 d. x k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.43.2.3: Imperator Justinianus
Et nemo moriens putet suam legitimam voluntatem reprobari, sed nostro semper utetur adiutorio, et quemadmodum viventibus providimus, ita et morientibus prospiciatur: et si specialiter legati tantummodo faciat testator mentionem, hoc et legatum et fideicommissum intellegatur, et si fidei heredis vel legatarii aliquid committatur, hoc et legatum esse videatur. nos enim non verbis, sed ipsis rebus leges imponimus. <a 531 d. x k. mart. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.43.3pr.: Imperator Justinianus
Si duobus vel tribus hominibus vel pluribus forte optio servi vel alterius rei relicta fuerit, vel si uni quidem legatario optio servi vel alterius rei relicta est, ipse autem moriens plures sibi reliquerit heredes, dubitabatur inter veteres, si inter legatarios vel heredes legatarii fuerit certatum et alter alterum servum vel aliam rem eligere velit, quid sit statuendum. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d. k. sept. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.43.3.1: Imperator Justinianus
Sancimus itaque in omnibus huiusmodi casibus rei iudicem fortunam esse, sortem etenim inter altercantes adhibendam, ut, quem sors praetulerit, is quidem habeat potestatem eligendi, ceteris autem aestimationem praestet contingentium eis partium: id est in servis quidem et ancillis maioribus decem annis, si sine arte sint, viginti solidis aestimandis, minoribus videlicet decem annis non amplius quam decem solidis computandis: sin autem artifices sunt, usque ad triginta solidos aestimatione eorum procedente, sive masculi sive feminae sunt, exceptis notariis et medicis utriusque sexus, cum notarios quinquaginta solidis aestimari volumus, medicos autem et obstetrices sexaginta: eunuchis minoribus quidem decem annis usque ad triginta solidos valentibus, maioribus vero usque ad quinquagin ta, sin autem artifices sint, usque ad septuaginta. <a 531 d. k. sept. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.43.3.1a: Imperator Justinianus
Sed et si quis optionem servi vel alterius rei reliquerit non ipsi legatario, sed quem titius forte elegerit, titius autem vel noluerit eligere vel morte fuerit praeventus, et in hac specie dubitabatur apud veteres, quid statuendum sit, utrumne legatum expirat, an aliquid inducitur ei adiutorium, ut viri boni arbitratu procedat electio. <a 531 d. k. sept. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.43.3.1b: Imperator Justinianus
Censemus itaque, si intra annale tempus ille qui eligere iussus est hoc facere supersederit vel minime potuerit vel quandocumque decesserit, ipsi legatario videri esse datam electionem, ita tamen, ut non optimum ex servis vel aliis rebus quicquam eligat, sed mediae aestimationis, ne dum legatarium satis esse fovendum existimamus, heredis commoda defraudentur. <a 531 d. k. sept. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.43.3.2: Imperator Justinianus
Sed quia nostra maiestas per multos casus legatariis et fideicommissariis prospexit et actiones tam personales quam in rem et hypothecarias dedimus et in rem missionis tenebrosissimus error abolitus est, et ad hanc legem pervenimus. <a 531 d. k. sept. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.43.3.2a: Imperator Justinianus
Nemo itaque ea, quae per legatum vel pure vel sub certo die relicta sunt vel quae restitui aliis disposita sunt vel substitutione posita, secundum veterem dispositionem putet esse in posterum alienanda vel pignoris vel hypothecae titulo adsignanda vel mancipia manumittenda, sed sciat, quod hoc quod alienum est non ei liceat utpote sui patrimonii existens alieno iuri applicare, quia satis absurdum est et inrationabile rem, quam in suis bonis pure non possidet, eam ad alios posse transferre vel hypothecae pignorisve nomine obligare vel manumittere et alienam spem decipere. <a 531 d. k. sept. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.43.3.3: Imperator Justinianus
Sin autem sub condicione vel sub incerta die fuerit relictum legatum vel fideicommissum universitatis vel speciale vel substitutione vel restitutione, melius quidem faciat, et si in his casibus caveat ab omni venditione vel hypotheca, ne se gravioribus oneribus evictionis nomine supponat. <a 531 d. k. sept. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.43.3.3a: Imperator Justinianus
Sin autem avaritiae cupidine propter spem condicionis minime implendae ad venditionem vel hypothecam prosiluerit, sciat, quod condicione impleta ab initio causa in irritum devocetur et sic intellegenda est, quasi nec scripta nec penitus fuerat celebrata, ut nec usucapio nec longi temporis praescriptio contra legatarium vel fideicommissarium procedat. <a 531 d. k. sept. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.43.3.3b: Imperator Justinianus
Quod similiter censemus in huiusmodi legatis, quae sive pure sive sub die certo sive sub condicione sive sub incerta die relicta sint: sed in his omnibus casibus legatario quidem vel fideicommissario omnis licentia pateat rem vindicare et sibi adsignare, nullo obstaculo ei a detentatoribus opponendo. <a 531 d. k. sept. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.43.3.4: Imperator Justinianus
Emptor autem sciens rei gravamen adversus venditorem actionem habeat tantummodo ad restitutionem pretii, neque dupli stipulatione neque melioratione locum habente, cum sufficiat ei saltem pro pretio, quod sciens dedit pro aliena re, sibi satisfieri: creditori nihilo minus pigneraticia contraria actione adversus debitorem competente, ut ex omni parte omnique studio id, quod semper properamus, ad effectum perducatur, ut ultima elogia defunctorum legitimum finem sortiantur : bonae fidei procul dubio emptoribus integra iura et nullo modo ex hac constitutione deminuta contra venditores habentibus. <a 531 d. k. sept. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.44.0. De falsa causa adiecta legato vel fideicommisso.
CJ.6.44.1: Imperator Antoninus
Verba testamenti, quae inseruisti, aut solutam pecuniam debitam testatori declarant aut voluntatem eius liberare volentis debitorem manifeste ostendunt. et ideo aut peti quod solutum est non potest aut ex causa fideicommissi, ut debitor liberaretur, agendum est, nisi liquido probari possit eum non liberari debitorem voluisse, sed errore lapsum solutam sibi pecuniam existimasse. * ant. a septimio. * <a 213 pp.Vii k.Mart.Antonino a.Iiii et balbino conss.>
CJ.6.44.2: Imperator Alexander Severus
Etiam si veritas debiti non subest, falsa demonstratio non perimit legatum et ex testamento eius quoque nomine competit actio. * alex. a. faustinae. * <a 222 pp.Vii id.Nov.Alexandro a. cons.>
CJ.6.44.3pr.: Imperator Alexander Severus
Si non designata certa quantitate dotem tibi legavit maritus, sed quodcumque ad eum dotis nomine pervenisset perventurumve esset, et id ex testamento petis, necessaria probatio est numeratae pecuniae. * alex. a. verinae. * <a 223 pp.Non.Mai.Maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.44.3.1: Imperator Alexander Severus
Quod si quantitatem expressit, debetur et si in dotem datum non est, quasi aliud legatum, non eo iure, quo dos fungitur. <a 223 pp.Non.Mai.Maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.44.4: Imperator Gordianus
Si dotem, ut proponis, defuncta in matrimonio uxore tua patri eius reddidisti, vel etiam ea non reddita testamenti verbis, ut adseveras, munitus es, quibus recepisse dotem universam quondam socer tuus significavit, ne hoc nomine conveniaris, sollicite agere non debes, cum aut soluta dote nulla supersit actio aut non reddita adversus petentem iuxta defuncti voluntatem parata sit exceptio. * gord. a. alexandro. * <a 240 pp.Xv k.Iun.Sabino ii et venusto conss.>
CJ.6.44.5: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Refert largiter, dotem reddi maritus tibi, an quae instrumento dotali conscripta sunt, legati seu precariis verbis statuit, quippe superiore quidem casu datum probanti repeti tantum, posteriore vero nihil nocente falsa demonstratione significatum instrumento postulari possit. * diocl. et maxim. aa. et cc. severae. * <a 294 s.Xiiii k.Dec.Cc.Conss.>
CJ.6.45.0. De his quae sub modo legata vel fideicommissa relinquuntur.
CJ.6.45.1: Imperator Antoninus
In legatis quidem et fideicommissis etiam modus adscriptus pro condicione observatur. sed si per te non stat, quominus voluntati testatoris pareas, sed per eum , cui nubere iussa es, quominus id quod tibi relictum est retineas, non oberit. * ant. a. saturninae. * <a 211 pp.V k.Ian.Gentiano et basso conss.>
CJ.6.45.2pr.: Imperator Gordianus
Ex his verbis: " titio decem millia vel insulam relinquo, ita ut quinque millia ex his vel eandem insulam mevio restituat", licet antea neque legati neque fideicommissi petitio nascebatur, tamen in libertate a divo severo hoc admissum est. * gord. a. ammonio. * <a 240 pp. vi id. aug. sabino ii et venusto conss.>
CJ.6.45.2.1: Imperator Gordianus
Sed in pecuniariis causis voluntatis tuendae gratia non immerito recipiendum est , ut etiam ex huiusmodi verbis, sive ad condicionem sive ad modum respiciunt, sive ad dandum vel faciendum aliquid, fideicommissi actio omnifariam nascatur, videlicet in condicionibus post exitum earum. <a 240 pp. vi id. aug. sabino ii et venusto conss.>
CJ.6.45.2.2: Imperator Gordianus
Sin vero legato aut fideicommisso relicto testator legatarium seu fideicommissarium prohibuerit heredem suum vel alium quendam debitum exigere, habet debitor adversus legatarium seu fideicommissarium agentem usque ad quantitatem relicti fideicommissi sive legati exceptionem. <a 240 pp. vi id. aug. sabino ii et venusto conss.>
CJ.6.46.0. De condicionibus insertis tam legatis quam fideicommissis et libertatibus.
CJ.6.46.1: Imperatores Severus, Antoninus
Cum testatorem fideicommissum trallianis ab eo, quem pro parte heredem instituerat, ita reliquisse proponas, si sine liberis institutus diem obisset, isque nepotem, quem ex filia susceperat, heredem instituerat, condicionem adscriptam fideicommisso defecisse manifestum est, nisi alia defuncti voluntas evidenter probabitur. * sev. et ant. aa. claudiae. * <a 197 pp. non. dec. laterano et rufino conss.>
CJ.6.46.2pr.: Imperatores Severus, Antoninus
Cum patrem familias fideicommissi nomine, quod in diem certam reliquit, ita cavere praecepisse proponas, si a marito non divertisset, iurisdictionis originem perinde servari aequum est, ac si nihil super ea re scriptum fuisset. * sev. et ant. aa. gallicano. * <a 205 pp. antiochiae xi k. aug. antonino a. ii et geta ii conss.>
CJ.6.46.2.1: Imperatores Severus, Antoninus
Nec exemplum legati vel hereditatis, in quibus condicio divortii nonnumquam remitti solet, huic rei comparandum est, cum absurdum sit ideo perpetui edicti neglegi formam, quia patris sui voluntati non obtemperatur. <a 205 pp. antiochiae xi k. aug. antonino a. ii et geta ii conss.>
CJ.6.46.3: Imperator Antoninus
Si ea condicione auluzanus legata testamento praestari voluit, si cum focaria sua matreque eius moraretur, et per eum stetit, quominus voluntati testatoris pareret, cum sponte scripturae testamenti non obtemperaverit, ad petitionem non admittitur. * ant. a. aurelio mil. * <a 215 pp. vi id. iul. laeto ii et cereale conss.>
CJ.6.46.4: Imperator Alexander Severus
Legatum sive fideicommissum a patruo tuo relictum tibi sub condicione, si filio eius nupsisses, cum mortuo filio, priusquam matrimonium cum eo contraheres, condicio defecerit, nulla ratione tibi deberi existimas. * alex. a. liciniae. * <a 226 pp. k. dec. alexandro a. et Marcello conss.>
CJ.6.46.5pr.: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si uxorem tuam tempore nuptiarum in patria potestate fuisse monstretur, fideicommissi commodum ei relicti, cum nupserit, nullo alio diem eius cedere prohibente patri quaesitum non ambigitur. * diocl. et maxim. aa. et cc. faustino. * <a 294 s. vi k. febr. sirmi cc. conss.>
CJ.6.46.5.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Quod si a patre ante nuptias emancipata fuerit ac postea decesserit, superstite patre et marito ac liberis actionem fideicommissi sibi competentem ad heredes suos transmisit. <a 294 s. vi k. febr. sirmi cc. conss.>
CJ.6.46.6pr.: Imperator Justinianus
Cum quidam testamento condito libertatem suo servo dereliquit sub condicione, si suo heredi certum numerum solidorum praestet vel aliam quandam speciem vel vicarium servum, ille autem servus non in eodem loco constitutus, ubi etiam heres fuerat, herili testamento cognito properabat ad heredem cum ipso, quod iussus erat dare heredi, sed in medio latronum vel hostium incursione peremptum est quod portabat: quaerebatur inter antiquos, si praepeditur libertas, quia hoc dare servus non potest propter memoratum fortuitum casum. * iust. a. iohanni pp. * <a 532 d. prid. k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc. anno secundo.>
CJ.6.46.6.1: Imperator Justinianus
Itaque veterum dubietate quiescente nobis placuit, ut et libertas omnimodo competat et commodum, quod heredi vel extraneo relinquitur, non abstrahatur. <a 532 d. prid. k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc. anno secundo.>
CJ.6.46.6.2: Imperator Justinianus
Ex quacumque igitur causa impediatur, sive per heredem sive per eum, cui dare aliquid iussus est, sive per fortuitos casus, in libertatem quidem ipse omnimodo perveniat, nisi ipse servus noluit adimplere condicionem: obnoxius tamen constituatur post libertatem heredi vel ei cui dare iussus est, nisi et ipse oblatas pecunias non suscepit ( quod enim semel repudiatum est ab eo, redintegrari minime concedimus), quatenus hoc quod dare iussus est omnimodo adimplere compellatur vel in ipso mancipio, si extat, vel in aestimatione eius non amplius quam in quindecim solidos imputanda, vel in alia re, si et ipsa appareat, vel si non existat, vera eius aestimatione praestanda. <a 532 d. prid. k. mai. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc. anno secundo.>
CJ.6.46.7pr.: Imperator Justinianus
Si plures personae unam condicionem implere fuerint iussae, apud ulpianum dubitabatur, utrumne omnes simul eandem facere debent, an singuli quasi soli implere eam compelluntur. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d. iii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.46.7.1: Imperator Justinianus
Videtur autem nobis unumquemque necessitatem habere condicionem implere et pro portione sibi contingente accipere, quidquid ex hoc commodum est, ut hi quidem, qui compleverint iussa, ad lucrum vocentur, qui autem neglexerint, sibi imputent , si ab huiusmodi commodo repellentur. <a 531 d. iii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.47.0. De usuris et fructibus legatorum vel fideicommissorum.
CJ.6.47.1: Imperatores Severus, Antoninus
Legatorum seu fideicommissorum usuras ex eo tempore, quo lis contestata est, exigi posse manifestum est. sed et fructus rerum et mercedes servorum, qui ex testamento debentur, similiter praestari solent. * sev. et ant. aa. maximo. * <a 199 proposita prid. k. aug. anullino et frontone conss.>
CJ.6.47.2pr.: Imperator Antoninus
Adversus eos, qui sub obtentu legis falcidiae legata morantur, notissimum est iuris auxilium. * ant. a. libertis cassiani. * <a 212 pp. xvi k. iun. duobus aspris conss.>
CJ.6.47.2.1: Imperator Antoninus
Si igitur proposita stipulatione cavere cum satisdatione potestis vos restituturos, quanto amplius quam per eam legem licet acceperitis, iudex qui fideicommissis ius dicit solida vobis legata praestari iubebit. <a 212 pp. xvi k. iun. duobus aspris conss.>
CJ.6.47.2.2: Imperator Antoninus
Quod si satisdationem implere non poteritis, arbitro dato diem vobis praefiniet, intra quem altera parte cessante partibus suis fungetur. et si constiterit legi falcidiae locum non esse, et usuras et fructus post litem contestatam percipietis. <a 212 pp. xvi k. iun. duobus aspris conss.>
CJ.6.47.3: Imperator Alexander Severus
Si homines certi per fideicommissum tibi relicti fuerunt, post moram periculo debitoris fideicommissi fuerunt. * alex. a. paterno. * <a 224 proposita xii k. april. iuliano et crispino conss.>
CJ.6.47.4: Imperator Gordianus
In legatis et fideicommissis fructus post litis contestationem, non ex die mortis sequuntur, sive in rem sive in personam agatur. * gord. a. dionysio. * <a 239 pp. non. sept. gordiano a. et aviola conss.>
CJ.6.49.0. Ad senatus consultum trebellianum.
CJ.6.49.1: Imperatores Severus, Antoninus
Si ex senatus consulto partem quartam hereditatis retinuisti et dodrantem fideicommissi restituisti, quod creditoribus hereditariis pro novem unciis praestiteris, a fideicommissario petere potes. * sev. et ant. aa. probo. * <a 197 pp. xv k. april. laterano et rufino conss.>
CJ.6.49.2: Imperator Philippus
Ad eum, cui ex trebelliano senatus consulto pars hereditatis restituitur, successionis onera seu legatorum praestationem pro competenti portione spectare indubitati iuris est. * philipp. a. et philipp. c. iuliano. * <a 244 pp. xviii k. nov. peregrino et aemiliano conss.>
CJ.6.49.3: Imperatores carus, carinus, numer.
Si per fideicommissum hereditas rei publicae relicta est, ex trebelliano senatus consulto, quod ab intestato quoque locum habet, quartae partis et fructus eius vobis restitutio competit. * carus carinus et numer. aaa. zotico. * < sine die et consule.>
CJ.6.49.4: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Non iustam te gerere sollicitudinem per fideicommissum relictae portionis hereditatis perspicimus verentem, ne fructum amittas relicti fideicommissi, quoniam avia testatoris ex parte scripta heres et tibi rogata restituere calliditate ac fraude repudiavit, ut ad alium nepotem eundemque coheredem devolvatur portio, a quo tibi nominatim non fuerat fideicommissum relictum, et coacta suspectam hereditatem adire, priusquam pro herede gereret, rebus sit humanis exempta: cum divo antonino parenti nostro deberi etiam a substitutis fideicommissum contemplatione iudicii testatoris quasi tacite ab his repetitum iam dudum placuerit. neque enim quartae retentionem, quam illa quae repudiaverit hereditatem, adire coacta suspectam retinere non potuit, timere debes. * diocl. et maxim. aa.Et cc. quint iano. * <a 293 s.Vi id.Iul philippopoli aa. conss. >
CJ.6.49.5pr.: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Et sine scriptura per fideicommissum hereditas recte relinquitur. * diocl. et maxim. aa. et cc. ver. * <a 294 s.V k.Mai.Sirmi cc. conss.>
CJ.6.49.5.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Igitur si te uxor tua et privignum suum in discrimine mortis constituta designavit velle successionem obtinere, usque ad dodrantem eius voluntatem ratam servari convenit, cum intestato ei succedentes de restituendo fideicommisso conventos ultra quartam ( aere alieno deducto), quam penes eos sententia senatus consulti relinqui praecepit, tantum obtinere posse praestiterit. <a 294 s.V k.Mai.Sirmi cc. conss.>
CJ.6.49.6pr.: Imperator Zeno
Iubemus, quotiens pater vel mater, filio seu filiis, filia seu filiabus ex aequis partibus vel inaequis heredibus institutis, invicem seu simpliciter quosdam ex his aut quendam rogaverit, qui prior sine liberis decesserit, portionem hereditatis suae superstiti seu superstitibus restituere, ut modis omnibus retenta quarta pro auctoritate trebelliano senatus consulti, non per imputationem redituum, licet hoc testator rogaverit vel iusserit, sed in ipsis rebus hereditariis, dodrans restituatur. * zeno a. dioscure pp. * <a 489 pp.K.Sept.Constantinopoli eusebio cons.>
CJ.6.49.6.1: Imperator Zeno
Idemque in retinenda legis flacidiae portione obtinere iubemus, et si pater vel mater filio seu filia institutis ( sicut supra dictum est) heredibus rogaverit eos easve nepotibus vel neptibus, pronepotibus vel proneptibus suis ac deinceps restituere hereditatem. <a 489 pp.K.Sept.Constantinopoli eusebio cons.>
CJ.6.49.6.1a: Imperator Zeno
In supra dictis autem casibus fideicommissorum servandorum satisdationem cessare iubemus, si non specialiter eandem satisdationem testator exigi disposuerit et cum pater vel mater secundis existimant nuptiis non abstinendum: in his etenim duobus casibus, id est cum testator specialiter satisdari voluerit vel cum secundis se pater vel mater matrimoniis iunxerint, necesse est, ut eadem satisdatio pro legum ordine praebeatur. <a 489 pp.K.Sept.Constantinopoli eusebio cons.>
CJ.6.49.6.2: Imperator Zeno
Sin autem is, qui fideicommissaria restitutione gravatus est, uno filio superstite vel nepote ex filio seu ex filia nato, vel pronepote vel postumo relicto decesserit, non videtur extitisse condicio et ideo deficit fideicommissi petitio. <a 489 pp.K.Sept.Constantinopoli eusebio cons.>
CJ.6.49.6.3: Imperator Zeno
Illud etiam admonemus ea, quae de falcidiae portione non per reditus, sed per ipsas res hereditarias retinenda et de satisdatione fideicommissorum ( sicut supra dictum est) concedenda diximus, non ulterius quam in his personis et casibus, quorum superius mentio facta est, oportere produci. <a 489 pp.K.Sept.Constantinopoli eusebio cons.>
CJ.6.49.7pr.: Imperator Justinianus
Sancimus licentiam esse etiam soli tutori recte fieri fideicommissi nomine universitatis restitutionem, quod pupillo relictum est, et sine onere fideiussionis, ubi tamen pupillus fari non possit vel abesse noscitur, ne, dum nimia subtilitate circa res utimur pupillares, ipsa subtilitas ad perniciem eorum revertatur. * iust. a. iohanni pp. * <a 530 d.X k.Nov.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
CJ.6.49.7.1: Imperator Justinianus
Idemque iuris esse oportet, et si furioso fideicommissaria debeatur hereditas, ut restitutio curatori eius soli, nomine scilicet furiosi, celebretur. quis enim sensus, quae vox certa furioso esse intellegitur, cum in utroque casu restituentes plenissimam consequantur ex nostra lege securitatem? <a 530 d.X k.Nov.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
CJ.6.49.7.1a: Imperator Justinianus
Hoc eodem observando, et si ipsi pupilli vel furiosi restitutione gravati sunt. <a 530 d.X k.Nov.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
CJ.6.49.7.1b: Imperator Justinianus
Cum autem aliquis hereditatem restituere iussus est et dolo malo vel post litem contestatam vel antea sese contumaciter celaverit, vel si suppositus fideicommissariae restitutioni, antequam restitueret hereditatem, ab hac luce subtractus est nullo herede vel successore existente, vel si fideicommissarius, cui restituta est ex trebelliano hereditas, alii per fideicommissum restituere iussus fuerit res hereditarias: quemadmodum actionum translatio celebretur in tribus istis casibus, apud veteres dubitabatur: et domitius ulpianus constituendum esse super his putavit. <a 530 d.X k.Nov.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
CJ.6.49.7.1c: Imperator Justinianus
Sancimus itaque, ut, sive per contumaciam afuerit is, cui restitutio imposita est, sive morte praeventus nullo relicto successore fuerit, sive a primo fideicommissario in secundum translatio celebrari iussa est, ipso iure utiles actiones transferantur. <a 530 d.X k.Nov.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
CJ.6.49.8pr.: Imperator Justinianus
Quidam testamento condito iussit heredem omnem hereditatem quam ei dereliquit alii restituere, speciale autem fideicommissum alteri adscripsit. et quaerebatur, specialis fideicommissarius id quod ei derelictum est a quo consequi debeat, utrumne ab herede, ut post retentionem eius alias res universitatis fideicommissarius accipiat, an una cum aliis rebus oporteat et hoc generali fideicommissario adgregari, ut ipse speciali fideicommissario hoc tradat, sive in rebus sive in pecuniis sit fideicommissum. * iust. a. iohanni pp. * <a 532 d.Xv k.Nov.Constant inopoli post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.Anno secundo.>
CJ.6.49.8.1: Imperator Justinianus
Sancimus itaque totam quidem substantiam secundum senatus consulti trebelliani auctoritatem restitui generali fideicommissario, illum autem speciali fideicommissario id quod ei derelictum est dependere. <a 532 d.Xv k.Nov.Constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.Anno secundo.>
CJ.6.50.0. Ad legem falcidiam.
CJ.6.50.1: Imperatores Severus, Antoninus
Scire debes omissa falcidia, quo pleniorem fidem portionis restituendae exhiberes, non videri plus debito solutum esse. * sev. et ant. aa. prisco. * <a 197 pp.Iii id.Mai.Laterano et rufino conss.>
CJ.6.50.2: Imperatores Severus, Antoninus
Falcidiae rationem adversus omnes pro modo legatorum et fideicommissorum locum habere certi et explorati iuris est. * sev. et ant. aa sanctiano. * <a 197 pp.K.Iul.Laterano et rufino conss.>
CJ.6.50.3: Imperator Alexander Severus
Etiamsi tacitum fideicommissum heredem administrasse apparuerit, legata tamen seu fideicommissa, quae testamento relicta sunt, praestanda esse ambigi non oportet, ad eum videlicet modum, quem lex falcidia patiatur, cum quartam, quae aufertur heredi, qui contra legem fidem suam obtulit, legatariis proficere non placuit. * alex. a. hermagorae. * <a 222 pp.Id.Oct.Alexandro a. cons.>
CJ.6.50.4: Imperator Alexander Severus
Et in legatis principi datis legem falcidiam locum habere merito divo hadriano placuit. * alex. a. philetiano. * <a 222 pp.V k.Ian.Alexandro a.Cons.>
CJ.6.50.5: Imperator Alexander Severus
Si mortis causa immodicas donationes in sororem tuam matrem contulisse probare potes, legis falcidiae ratione secundum constitutionem divi severi avi mei uti potes. * alex. a. samosatae. * <a 223 pp.Xv k.Nov.Maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.50.6pr.: Imperator Alexander Severus
In ponenda ratione legis falcidiae omne aes alienum deducitur, etiam quod ipsi heredi mortis tempore debitum fuerit, quamvis aditione hereditatis confusae sint actiones. * alex. a. secundinae. * <a223 s.V k.Ian.Maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.50.6.1: Imperator Alexander Severus
Omnia autem legata, quamvis in operibus publicis conficiendis statuisque ponendis data sint, ad contributionem dodrantis pro rata suae cuiusque quantitatis revocantur. <a223 s.V k.Ian.Maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.50.6.2: Imperator Alexander Severus
Nec si quid ultro solidum heres praestiterit aut perfecerit, legitimae computationi praeiudicatur. <a223 s.V k.Ian.Maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.50.7: Imperator Alexander Severus
In testamento quidem militis ius legis falcidiae cessat. sed ea, quae ad vos pertinentia defunctus tenuit, bonorum eius videri minime possunt et ideo recte rationem eorum ut aeris alieni haberi desiderabitis. * alex. a. pomponio. * <a 226 pp.K.Mai.Alexandro ii et Marcello conss.>
CJ.6.50.8pr.: Imperator Alexander Severus
Irritum quidem propterea testamentum fratris tui esse non potest, quod ex causa fideicommissi obligatus fuit, ut, si sine liberis prior decederet, paternam tibi hereditatem redderet. * alex. a. aurelio. * <a 223 pp.Id.Sept.Maximo ii et paterno conss.>
CJ.6.50.8.1: Imperator Alexander Severus
Sed licet te heredem scripserit, in ponenda tamen legatorum ratione, quibus te oneratum esse suggeris, fideicommissum debitum aeris alieni loco deduci oportet insuperque in residuo legis falcidiae beneficium vindicabis. <a 223 pp.Id.Sept.Maximo ii et paterno conss.>
CJ.6.50.9: Imperator Gordianus
Error facti quartae ex causa fideicommissi non retentae repetitionem non impedit. is autem, qui sciens se posse retinere universum restituit, condictionem non habet: quin etiam, si ius ignoraverit, cessat repetitio. * gord. a. mestriano. * <a 238 pp.Xv k.Nov.Pio et pontiano conss.>
CJ.6.50.10: Imperator Gordianus
Quamquam pater tuus fratrem tuum rogaverit, ut, si sine liberis diem suum fungeretur, portionem hereditatis tibi restitueret, tamen intestato eodem diem suum functo id, quod beneficio legis falcidiae habere potuit, ad successorem intestati pertinere ideoque non immerito sororem tuam, quae simul tecum ab intestato ei successit, emolumenti quod retineri potuit portionem sibi vindicare manifestum est. * gord. a. diogenio. * <a 241 pp.V id.Nov.Gordiano a.Ii et pompeiano conss.>
CJ.6.50.11: Imperator Gordianus
Si, ut adlegas, pater tuus eam portionem , ex qua te fecit heredem, fratribus tuis restituere iussit certisque speciebus pro falcidia praecepit esse contentam, auxilium legis falcidiae, quod imploras, apud suum iudicem non prohiberis flagitare. * gord. a. maximae. * <a 243 pp.Vii k.Nov.Arriano et papo conss.>
CJ.6.50.12: Imperatores Diocletianus, Maximianus
In donationibus inter virum et uxorem factis legem falcidiam habere locum, quando fideicommissi partibus funguntur, nonnullis iuris placitis comprehensum est. * diocl. et maxim. aa. iustino. * <a 290 pp.Xvi k.Iul.Ipsis aa.Iiii et iii conss.>
CJ.6.50.13pr.: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si ea, cuius filium tuum servum significas, ex iudicio defuncti, quem dicis fideicommissariam libertatem ei reliquisse, aliquid consecuta est, ad restituendam fideicommissariam libertatem non immerito obnoxia constituta debet urgueri. * diocl. et maxim. aa. et cc. zetho. * <a 293 s.V k.Mai.Heracliae aa.Conss.>
CJ.6.50.13.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Nam fideicommissum ei relictum usque ad eum modum potest petere, quod deducto pretio servorum, quos fuerat rogata manumittere, relictorum substantia patitur. <a 293 s.V k.Mai.Heracliae aa.Conss.>
CJ.6.50.14: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Licet adieris patris hereditatem et confusione pro parte qua eidem successeris extinguatur actio, quam tibi competere eo, quod ex administratione tutelae multa eum debuisse contendis, pro residuis tamen partibus coheredes convenire non prohiberis et fundum a te relictum eatenus, quod deducta quarta residui substantia patitur, praestare necesse habes. * diocl. et maxim. aa. et cc. faustinae. * <a 293 d.Vi k.Oct.Viminacii aa.Conss.>
CJ.6.50.15: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si praediorum dotis apud te iure remanentis instrumenta verbis precariis vel testamento vel codicillis uxor tibi dari mandavit, eius iudicium successores implere compellentur, cum instrumentis praediorum domino relictis falcidiae nulla potest intervenire quaestio. * diocl. et maxim. aa. et cc. pomponio. * <a 294 supposita xvi k.Febr.Sirmi cc.Conss.>
CJ.6.50.16: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Successores legata vel fideicommissa, si aes alienum hereditarium defuncti substantiae fines occupaverit, falcidiae legis iussio peti, item trebelliani senatus consulti praeceptum exigi non concedit. * diocl. et maxim. aa. et cc.Diomedi. * <a 294 s.Xvi k.Febr.Sirmi cc.Conss.>
CJ.6.50.17: Imperatores Diocletianus, Maximianus
A coheredibus relicta legata, quatenus modus lege falcidia praestitutus patitur, posse petere certissimi iuris est. * diocl. et maxim. aa. et cc. gaio. * <a 294 supposita v k.Nov.Anchiali cc. conss.>
CJ.6.50.18pr.: Imperator Justinianus
Si quis quadringentorum forte solidorum habens substantiam iusserit heredem non aliter adire hereditatem, nisi prius trecentos octuaginta solidos cuidam persolvat vel aliam quantitatem, quae diminuere falcidiae rationem potest, sancimus heredem, si adierit, legis falcidiae beneficio sustentatum repleri quidem quod ad falcidiam deest, et prius eo dato vel retento ( sive una datio est, quae celebrari disposita fuerit, sive in multas dividitur personas) praefatae legis immutilatum habere beneficium. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d.K.Nov.Constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.50.18.1: Imperator Justinianus
Si enim, cum mortis causa donatio procedat et haec modum legis falcidiae excedat , heres post aditionem repetit eam pecuniam, quae ultra modum falcidiae corporaliter quidem data est, lege autem in patrimonio testatoris permansit, quare non in praesenti casu et viventibus et morientibus providemus, et eorum ultima elogia conservantes et commodum hereditarium non minuentes? <a 531 d.K.Nov.Constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.>
CJ.6.50.19: Imperator Justinianus
Cum certum sit heredem, qui plenam fidem testatori exhibet, in solidum legata dependentem non posse postea rationem legis praetendentem falcidiae repetitione uti, quia videtur voluntatem testatoris sequi, iubemus hoc simili modo firmum haberi, et si cautionem super integra legatorum solutione fecerit: quod veteribus legibus in ambiguitatem deductum est. in utroque etenim casu, id est sive solverit sive super hoc cautionem fecerit, aequitatis ratio similia suadere videtur. * iust. a. iohanni pp. * <a 532 d.Xv k.Nov.Constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv.Cc.Anno secundo.>
CJ.6.51.0. De caducis tollendis.
CJ.6.51.1pr.: Imperator Justinianus
Et nomen et materiam caducorum ex bellis ortam et auctam civilibus, quae in se populus romanus movebat, necessarium duximus, patres conscripti, in pacificis nostri imperii temporibus ab orbe romano recludere, ut, quod belli calamitas introduxit, hoc pacis lenitas sopiret. * iust. a. senatui urb. constantinopolit. et urb. romae. * <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.1: Imperator Justinianus
Et quemadmodum in multis capitulis lex papia ab anterioribus principibus emendata fuit et per desuetudinem abolita, ita et a nobis circa caducorum observationem invidiosum suum amittat vigorem, qui et ipsis prudentissimis viris displicuit , multas invenientibus vias, per quas caducum ne fieret. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.1a: Imperator Justinianus
Sed et ipsis testamentorum conditoribus sic gravissima caducorum observatio visa est, ut et substitutiones introducerent, ne fiant caduca et, si facta sint, apud certas personas recurrere disponerent, vias recludentes, quas lex papia posuit in caducis: quod et nos fieri concedimus. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.1b: Imperator Justinianus
Et cum lex papia ius antiquum, quod ante eam in omnibus simpliciter versabatur, suis machinationibus et angustiis circumcludens solis parentibus et liberis testatoris usque ad tertium gradum, si scripti fuerant heredes, suum imponere iugum erubuit antiquum intactum eis conservans, nos omnibus nostris subiectis sine differentia personarum concedimus. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.1c: Imperator Justinianus
Cum igitur materiam et exordium caducorum lex papia ab aditionibus, quae circa defunctorum hereditates procedebant, sumpsit et ideo non a morte testatoris, sed ab apertura tabularum dies cedere legatorum senatus consulta, quae circa legem papiam introducta sunt, concesserunt, ut, quod in medio deficiat, hoc caducum fiat, primum hoc corrigentes et antiquum statum revocantes sancimus omnes habere licentiam a morte testatoris adire hereditates similique modo legatorum vel fideicommissorum pure vel in diem relictorum diem a morte testatoris cedere. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.2: Imperator Justinianus
Et cum triplici modo ea, quae in ultimis elogiis relinquuntur, contingebat deficere, consentaneum est et tempora eorum et nomina manifeste exponere, ut, quod vel tollitur vel reformatur, non sit incognitum. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.2a: Imperator Justinianus
Ea enim vel his relinquebantur, qui in rerum natura tunc temporis, cum condebantur extrema elogia, non fuerant, forte hoc ignorantibus testatoribus, et ea pro non scripto esse leges existimabant: vel vivo testatore is, qui aliquid ex testamento habuit, post testamentum ab hac luce subtrahebatur, vel ipsum relictum expirabat, forte quadam condicione, sub qua relictum erat, deficiente, quod veteres appellabant in causa caduci: vel mortuo iam testatore hoc quod relictum est deficiebat, quod aperta voce caducum nuncupabatur. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.3: Imperator Justinianus
In primo itaque ordine, ubi pro non scriptis efficiebantur ea, quae personis iam ante testamentum mortuis testator donasset, statutum fuerat, ut ea omnia maneant apud eos, a quibus fuerant derelicta, nisi vacuatis vel substitutus suppositus vel coniunctus fuerat adgregatus: tunc enim non deficiebant, sed ad illos perveniebant: nullo gravamine nisi perraro in hoc pro non scripto superveniente. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.3a: Imperator Justinianus
Quod et nostra maiestas quasi antiquae benevolentiae consentaneum et naturali ratione subnixum intactum atque illibatum praecipit custodiri in omne aevum valiturum. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.4: Imperator Justinianus
Pro secundo vero ordine, in quo ea vertuntur, quae in causa caduci fieri contingebat, vetus ius corrigentes sancimus ea, quae ita evenerint, simili quidem modo manere apud eos, a quibus sunt derelicta, heredes forte vel legatarios vel alios, qui fideicommisso gravari possunt, nisi et in hunc casum vel substitutus vel coniunctus eos antecedat: sed omnes personas, quibus lucrum per hunc ordinem defertur, eas etiam gravamen quod ab initio fuerat complexum omnimodo sentire, sive in dando sit constitutum sive in quibusdam faciendis vel in modo vel condicionis implendae gratia vel alia quacumque via excogitatum. neque enim ferendus est is, qui lucrum quidem amplectitur, onus autem ei adnexum contemnit. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.5: Imperator Justinianus
In novissimo autem articulo, ubi proprie caduca fiebant, secundum quod praediximus, et clausis tabulis tam existere heredes quam posse adire, sive ex parte sint sive ex asse instituti, censemus et dies legatorum et fideicommissorum secundum quod praediximus a morte defuncti cedere: hereditatem etenim, nisi fuerit adita, transmitti nec veteres concedebant nec nos patimur, exceptis videlicet liberorum personis, de quibus theodosiana lex super huiusmodi causis inducta loquitur: his nihilo minus, quae super his, qui deliberantes ab hac luce migrant, a nobis constituta sunt, in suo robore mansuris. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.6: Imperator Justinianus
Libertatibus procul dubio et post praesentem sanctionem propter sui naturam, quae aditionem heredis expectat, ab adita hereditate una cum aliis, quae servis in testamento manumissis vel aliis legatis relicta sunt, competentibus. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.6a: Imperator Justinianus
Excepto etiam usu fructu, qui sui natura ad heredes legatarii transmitti non patitur et neque a morte testatoris neque ab adita hereditate, quantum ad transmissionem, dies eius cedit. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.6b: Imperator Justinianus
Sed haec quidem omnia in his observari sancimus secundum praefatam dispositionem , quae pure vel in diem certum relicta fuerint. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.7: Imperator Justinianus
Sin autem aliquid sub condicione relinquatur vel casuali vel potestativa vel mixta, quarum eventus ex fortuna vel ex honoratae personae voluntate vel ex utroque pendeat, vel sub incerta die, expectare oportet condicionis eventum, sub qua fuerit derelictum, vel diem, ut tunc cedat, cum vel condicio impleatur vel dies incertus extiterit. quod si in medio is, qui ex testamento lucrum sortitus est, decedat vel eo superstite condicio defecerit, hoc, quod ideo non praevaluit, manere disponimus simili modo apud eos, a quibus relictum est, nisi et hic vel substitutus relictum accipiat vel coniunctus sive heres sive legatarius hoc sibi adquirat, cum certi iuris sit et in institutionibus et legatis et fideicommissis et mortis causa donationibus posse substitui. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.8: Imperator Justinianus
Sed ut manifestetur, pro qua parte manere oportet hoc, quod fuerit defectum, apud eos, ex quibus sit derelictum, sancimus, si quidem ad heredes lucrum perveniat, pro parte hereditaria fieri eius distributionem, cum et ab ipsis simili modo , si valuisset, praestaretur, nisi nominatim ab uno vel ex certis heredibus fuerat relictum: tunc enim, quemadmodum solus vel soli praestabant, ita et lucrum sentiant. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.8a: Imperator Justinianus
Sin autem legatarii vel fideicommissarii sint vel mortis causa donatione honorati vel alia forte persona, quae fideicommisso praegravari potest, et hoc evanescat, manere hoc apud enumeratas personas sancimus pro virili omnimodo portione, id est pro numero personarum. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.9: Imperator Justinianus
Ne autem hoc, quod non ineleganter summi ingenii vir ulpianus in hac parte cum omni subtilitate disposuit, praetereatur, nostra sanctione hoc apertius inducimus. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.9a: Imperator Justinianus
Cum enim iam statuimus haec cum suis oneribus ad eum qui lucretur pervenire, sancimus, si quidem condicio vel aliud gravamen in dando sit constitutum, hoc omnimodo lucrantes pro modo lucri agnoscere. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.9b: Imperator Justinianus
Sin autem in faciendo aliquid impositum est, si quidem hoc et per alium impleri possit, simili modo et a lucrante agnosci, puta si honorata persona iubeatur insulam vel monumentum vel aliud tale suis sumptibus facere vel heredi vel legatario vel alii forte, quem testator voluerit, vel rem ab herede testatoris emere vel locationem vel fideiussionem subire, et si quid huiusmodi facti simile sit: nihil etenim refert, sive per eum, de quo testator locutus est, sive per alium eiusdem lucri successorem adimpleatur. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.9c: Imperator Justinianus
Sin vero talis est verborum conceptio et facti natura, ut quod relictum est ab alio adimpleri non possit, tunc, etsi lucrum ad aliquem pervenerit, non tamen et gravamen sequi, quia hoc neque ipsa natura concedit neque testator voluerit. quid enim, si iusserit eum in locum certum abire vel liberalibus studiis imbui vel domum suis manibus extruere vel pingere vel uxorem ducere? quae omnia testatoris voluntas in ipsius solius persona intellegitur conclusisse, cui et suam munificentiam relinquebat. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.9d: Imperator Justinianus
In omnibus videlicet hoc obtinente, ut pro simili parte et lucrum sentiant et gravamen, ubi hoc possit procedere, subeant. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.9e: Imperator Justinianus
Et hoc locum habere omni quidem modo in his, quae in causa caduci vel caduca secundum quod supra dictum est fiebant: in pro non scriptis autem non omnibus, sed quibusdam, quia eorum quaedam, etsi talia sunt, tamen cum suo onere veniebant, quae et nos in novi iuris compositione specialiter enumerari iussimus, ne quis veteris iuris prolixitatem quasi rebus necessariam vel pro eorum revolvat scientia. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.10: Imperator Justinianus
His ita definitis, cum in superiore parte nostrae sanctionis in plurimis locis coniuncti fecimus mentionem, necessarium esse duximus omnem inspectionem huiusmodi articuli latius et cum subtiliore tractatu dirimere, ut sit omnibus et hoc apertissime constitutum. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.10a: Imperator Justinianus
Non enim tantum coniunctivo modo quaedam relinquuntur, sed etiam disiunctivo. in his itaque, si quidem coheredes sunt omnes coniunctim vel omnes disiunctim et vel instituti vel substituti, hoc, quod fuerit quoquo modo vacuatum, si in parte hereditatis vel partibus consistat, aliis coheredibus cum suo gravamine pro hereditaria parte, etiamsi iam defuncti sunt, adquiratur. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.10b: Imperator Justinianus
Et hoc et nolentibus ipso iure adcrescat, si suas portiones iam agnoverint, cum sit absurdum eiusdem hereditatis partem quidem agnoscere, partem vero respuere, secundum quod et in divinis nostri numinis decisionibus statutum est. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.10c: Imperator Justinianus
Sin vero quidam ex heredibus institutis vel substitutis permixti sunt et alii coniunctim alii disiunctim nuncupati sunt, si quidem ex coniunctis aliquis deficiat, hoc omnimodo ad solos coniunctos cum suo veniat onere, id est pro parte hereditatis, quae ad eos pervenit. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.10d: Imperator Justinianus
Sin autem ex his, qui disiunctim scripti sunt, aliquis evanescat, hoc non ad solos disiunctos, sed ad omnes tam coniunctos quam disiunctos similiter cum suo onere pro portione hereditatis perveniat. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.10e: Imperator Justinianus
Haec ita tam varie, quia coniuncti quidem propter unitatem sermonis quasi in unum corpus redacti sunt et partem coniunctorum sibi heredum quasi suam praeoccupant, disiuncti vero ab ipso testatoris sermone apertissime sunt discreti et suum quidem habent, alienum autem non soli appetunt, sed cum oneribus suis coheredibus accipiunt. et haec in heredibus tantummodo statuenda sunt. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.11: Imperator Justinianus
Ubi autem legatarii vel fideicommissarii duo forte vel plures sunt, quibus aliquid relictum sit, si quidem coniunctim hoc relinquatur et omnes veniant ad legatum, pro sua portione quisque hoc habeat. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.11a: Imperator Justinianus
Sin vero pars quaedam ex his deficiat, eam omnibus, si habere maluerint, pro virili portione cum omni suo onere adcrescere vel, si omnes noluerint, tunc apud eos remanere, a quibus derelictum est: cum vero quidam voluerint, quidam noluerint, volentibus solummodo id totum accedere. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.11b: Imperator Justinianus
Sin autem disiunctim fuerit relictum, si quidem omnes hoc accipere et potuerint et maluerint, suam quisque partem pro virili portione accipiat et non sibi blandiantur, ut unus quidem rem, alii autem singuli solidam eius rei aestimationem accipere desiderent, cum huiusmodi legatariorum avaritiam antiquitas varia mente suscepit, in uno tantummodo genere legati eam accipiens, in aliis respuendam esse existimans, nos autem omnimodo repellimus, unam omnibus naturam legatis et fideicommissis imponentes et antiquam dissonantiam in unam trahentes concordiam. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.11c: Imperator Justinianus
Haec autem ita fieri sancimus, nisi testator apertissime et expressim disposuerit, ut uni quidem res solida, aliis autem aestimatio rei singulis in solidum praestetur. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.11d: Imperator Justinianus
Sin vero non omnes legatarii, quibus separatim res relicta sit, in eius adquisitionem concurrant, sed unus forte eam accipiat, haec solida eius sit, quia sermo testatoris omnibus prima facie solidum adsignare videtur, aliis supervenientibus partem a priore abstrahentibus, ut ex aliorum quidem concursu prioris legatum minuatur, sin vero nemo alius veniat vel venire potuerit, tunc non vacuatur pars quae defecit nec alii adcrescit, ut eius qui primus accepit legatum augere videatur, sed apud ipsum qui habet solida res maneat nullius concursu deminuta. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.11e: Imperator Justinianus
Et ideo si onus fuerit in personam eius, apud quem remanet legatum, adscriptum, hoc omnimodo adimpleat, ut voluntati testatoris pareatur. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.11f: Imperator Justinianus
Sin autem ad deficientis personam onus fuerit collatum, hoc non sentiat is, qui non alienum, sed suum legatum imminutum habet. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.11g: Imperator Justinianus
Et varietatis non in occulto sit ratio, cum ideo videtur testator disiunctim haec reliquisse, ut unusquisque suum onus, non alienum agnoscat. nam si contrarium volebat, nulla erat difficultas coniunctim ea disponere. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.12: Imperator Justinianus
Quae autem antiquis legibus dicta sunt de his quae ut indignis auferuntur, et nos simili modo intacta servamus, sive in nostrum fiscum sive in alias personas perveniant. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.13: Imperator Justinianus
Cum autem in superiore parte legis non aditam hereditatem minime quibusdam personis ad heredes transmitti disposuimus, necesse est, si quis solidam hereditatem non adierit, hanc, si quidem habeat substitutum, ad eum, si voluerit et potuerit, pervenire. quod si hoc non sit, vel ab intestato successores eam accipiant vel, si nulli sint vel accipere nolunt vel aliquo modo non capiant, tunc ad nostrum aerarium devolvatur. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.14: Imperator Justinianus
Haec autem omnia locum habere censemus tam in testamentis sive scriptis sive sine scriptis habitis quam in codicillis et omni ultimo elogio vel si quid ab intestato fuerit derelictum nec non in mortis causa donationibus. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.14a: Imperator Justinianus
Tantum etenim nobis superest clementiae, quod scientes etiam fiscum nostrum ultimum ad caducorum vindicationem vocari, tamen nec illi pepercimus nec augustum privilegium exercemus, sed quod communiter omnibus prodest, hoc rei privatae nostrae utilitati praeferendum esse censemus, nostrum esse proprium subiectorum commodum imperialiter existimantes. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.15: Imperator Justinianus
Locum autem huic legi constituimus in his defunctorum elogiis, quae posthac composita fuerint: anteriores etenim casus suo marte discurrere concedimus. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.51.1.16: Imperator Justinianus
Haec omnia ad vos, patres conscripti, duximus esse sancienda, ut nemini maneat incognitus nostrae benivolentiae labor, sed edictis ex sollemnitate a nostris magistratibus propositis omnibus innotescat. <a 534 d.K.Iun.Constantinopoli dn.Iustiniano pp.A.Iiii et paulino vc.Conss.>
CJ.6.52.0. De his qui ante apertas tabulas hereditates transmittunt.
CJ.6.52.1: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Per hanc iubemus sanctionem in posterum filios seu filias, nepotes aut neptes, pronepotes aut proneptes a patre vel a matre, avo vel avia, proavo vel proavia scriptos heredes, licet non sint invicem substituti, seu cum extraneis seu soli sint instituti et ante apertas tabulas defuncti, sive se noverint scriptos heredes sive ignoraverint, in liberos suos, cuiuscumque sint sexus vel gradus, derelictam sibi hereditariam portionem posse transmittere memoratasque personas, si tamen hereditatem non recusant, nulla huiusmodi praescriptione obstante sibi tamquam debitam vindicare: quod scilicet etiam super legatis seu fideicommissis a patre vel matre, avo vel avia, proavo vel proavia derelictis locum habet: si quidem perindignum est fortuitas ob causas vel casus humanos nepotes aut neptes, pronepotes aut proneptes avita vel proavita successione fraudari aliosque adversus avitum vel proavitum desiderium vel institutum insperato legati commodo vel hereditatis gaudere. habeant vero solacium tristitiae suae, quibus est merito consulendum. * theodos. et valentin. aa. hormisdae pp. * <a 450 d. iii non. april. post consulatum protogenis et asterii.>
CJ.6.53.0. Quando dies legati vel fideicommissi cedit.
CJ.6.53.1: Imperatores Severus, Antoninus
Si competenti iudici annua legata vel fideicommissa tibi relicta probaveris, ab initio cuiusque anni exigendi ea habebis facultatem. * sev. et ant. aa. agrippae. * <a 198 supposita iii k. iun. saturnino et gallo conss.>
CJ.6.53.2: Imperatores Severus, Antoninus
Agrum pluribus relictum nominatim animadvertimus et cautum, ut ad eum qui supervixisset res pertineret. quicumque igitur is fuit, ad heredem suum dominium transmisit nec tali fideicommisso adstringitur. * sev. et ant. aa. prisco. * <a 204 pp. xv k. aug. cilone et libone conss.>
CJ.6.53.3: Imperatores Severus, Antoninus
Si pontianilla pervenit ad eam aetatem, cui legatum aut fideicommissum delatum erat, petitionem ad heredes transmisit, licet ante decesserit, quam consequeretur legatum vel fideicommissum. * sev. et ant. aa. aeliae. * <a 204 pp. v k. aug. cilone et libone conss.>
CJ.6.53.4: Imperatores Severus, Antoninus
Cum uxori usus fructus fundi legatur et eius proprietas, cum liberos habuerit, nato filio statim proprietatis legati dies cedit nec quicquam obest, si is decedat. * sev. et ant. aa. ammiae. * <a 208 pp. k. aug. antonino a. iii et geta item iii conss. >
CJ.6.53.5pr.: Imperator Alexander Severus
Ex his verbis: " do lego aeliae severinae filiae et secundae decem, quae legata accipere debebit, cum ad legitimum statum pervenerit", non condicio fideicommisso vel legato inserta, sed petitio in tempus legitimae aetatis dilata videtur. * alex. a. maximo. * <a 226 pp. xiii k. ian. alexandro a. ii et Marcello conss.>
CJ.6.53.5.1: Imperator Alexander Severus
Et ideo si aelia severina filia testatoris, cui legatum relictum est die legati cedente vita functa est, ad heredem suum actionem transmisit, scilicet ut eo tempore solutio fiat, quo severina, si rebus humanis subtracta non fuisset, vicesimum quintum annum aetatis impleret. <a 226 pp. xiii k. ian. alexandro a. ii et Marcello conss.>
CJ.6.53.5.2: Imperator Alexander Severus
Non coeptum enim annum, sed impletum, si de emolumento relicti fideicommissi tractetur, expectandum esse prudentibus placuit. <a 226 pp. xiii k. ian. alexandro a. ii et Marcello conss.>
CJ.6.53.6: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si fideicommissum ab intestato fuerit sorori tuae relictum codicillis et, posteaquam dies fideicommissi cessit, ignorans fideicommissum decessit, actionem huiusmodi adquiri potuisse dissimulare non potueris, salva scilicet ab intestato succedenti quarta portione. * diocl. et maxim. aa. et cc. eusebio. * <a 293 supposita k.Mai.Trallis aa. conss.>
CJ.6.54.0. Ut in possessionem legatorum vel fideicommissorum servandorum causa mittatur et quando satisdari debet.
CJ.6.54.1: Imperator pius
Quoniam nihil actor amplius postulat, quam ut fideicommissi nomine satisdetur, non debet is qui iuri dicendo praeest subtiliter cognoscere, debetur nec ne fideicommissum, sed tantum decernere, ut satisdetur. * divus pius salvio. * < sine die et consule.>
CJ.6.54.2: Imperator marcus
Ipsis rerum experimentis cognovimus ad publicam utilitatem pertinere, ut satisdationes, quae voluntatis defunctorum tuendae gratia in legatis, item fideicommissis inductae sunt, eorundem voluntate remitti possint. quocumque enim indicio voluntatis cautio legati seu fideicommissi remitti potest. * divus marcus stratonicae. * < sine die et consule.>
CJ.6.54.3: Imperatores Severus, Antoninus
Si postquam servandi legati seu fideicommissi gratia in possessionem inductus es , pignoris obligatio aut venditio ab herede intervenit, praecedere causam tuam, quam iure praetorio velut pignus habuisti, manifestum est. * sev. et ant. aa. symphoro. * <a 196 pp.Xi k.Dec.Dextro et prisco conss.>
CJ.6.54.4pr.: Imperatores Severus, Antoninus
Cum artemidoram patri pupillorum tuorum heredem extitisse proponas, quamvis, ut fideicommissam hereditatem his cum moreretur restitueret, petita sit, nullam tamen adversus debitores hereditarios habent pupilli tui actionem. * sev. et ant. aa. protagorae. * <a 215 pp.Iii k.Iul.Laeto ii et cereale conss.>
CJ.6.54.4.1: Imperatores Severus, Antoninus
Plane ut satis fideicommissorum artemidora det, si modo testator id fieri non prohibuerit, apud suum iudicem conveni. <a 215 pp.Iii k.Iul.Laeto ii et cereale conss.>
CJ.6.54.5: Imperator Alexander Severus
Qui legati sive fideicommissi causa in possessionem mittuntur, non proprietatem nanciscuntur, sed ius pignoris. ut autem et post acceptum pignus satisfiat defuncti voluntati, competens iudex te adeunte providebit. * alex. a. paulinae. * <a 224 pp. iii id. aug. iuliano et crispino conss.>
CJ.6.54.6: Imperator Alexander Severus
Certa est forma iurisdictionis, qua fideicommissi servandi causa in possessionem rerum, quae in causa hereditaria sunt aut dolo malo esse desierint, is, cui legati vel fideicommissi nomine satis non datur, mittitur vel in proprias res heredis, si fideicommisso satis non fit post sex menses, quam peti coeperit, secundum divi antonini patris mei constitutionem. * alex. a. donato. * <a 225 pp. vi id. ian. fusco ii et dextro conss.>
CJ.6.54.7: Imperator Alexander Severus
Scire debetis fideicommissi quidem et legati satisdationem remitti posse divum marcum et divum commodum constituisse: ut autem boni viri arbitratu is, cui usus fructus relictus est, utatur fruatur, minime satisdationem remitti testamento posse. * alex. a. proculiano. * <a 225 pp. x k. mart. fusco ii et dextro conss.>
CJ.6.54.8: Imperator Alexander Severus
Contra eos sive successores eorum, qui rem publicam administrantes per officii necessitatem civitati sub condicione relicti fideicommissi satis accipere debuerunt, quanti rei publicae interest satis acceptum non esse, dirigendam certum est actionem. * alex. aa. et cc. iulio et zenodoro. * <a 294 supposita vii k. mart. cc. conss.>
CJ.6.55.0. De suis et legitimis liberis et ex filia nepotibus ab intestato venientibus.
CJ.6.55.1: Imperatores Severus, Antoninus
Si fratri tuo legitima heres esse potes, centum dierum praefinitione non excluderis ad adquirendam hereditatem. * sev. et ant. aa. crispinae. * <a 205 pp. iii non. nov. antonino a. ii et geta ii conss.>
CJ.6.55.2: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Nepotes ex diversis filiis varii numeri avo succedentes ab intestato non virilibus portionibus, sed ex stirpibus succedunt. * diocl. et maxim. aa. aviae. * <a 290 s. iii k. mart. hadrianopoli ipsis aa. iiii et iii conss.>
CJ.6.55.3: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Ut intestato defuncto filius ac nepos ex alio, qui mortis eius tempore in rebus humanis non invenitur, manentes in sacris pariter succedant, evidenter lege duodecim tabularum cavetur. quod et honorarii iuris observatio sequitur. * diocl. et maxim. aa. et cc. frontoni. * <a 293 s. xv k. iul. aa. conss.>
CJ.6.55.4: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Intestato defuncto postumum suum heredem quam sororem licet consanguineam haberi potiorem ordo successionum lege duodecim tabularum factus nimis evidenter demonstrat. * diocl. et maxim. aa. et cc. Marcellae. * <a 293 s. vi id. dec. aa. conss.>
CJ.6.55.5: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si te parens, in cuius fuisti potestate, sollemniter in adoptionem dedit, cum filiis naturalibus adoptivi patris ante vel post quaesitis defuncto intestato succedere potes. * diocl. et maxim. aa. et cc. appiano. * <a 293 d. vi k. ian. sirmi aa. conss.>
CJ.6.55.6: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Ex libera conceptus et servo velut spurius habetur nec ut decurionis filius, quamvis pater eius naturalis manumissus et natalibus suis restitutus hunc fuit adeptus honorem, defendi potest. * diocl. et maxim. aa. et cc. posidonio. * <a 294 supposita vi id. febr. cc. conss.>
CJ.6.55.7: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Filium habere suum libertus in potestate non prohibetur, cum ob praeteritum statum ex legitimis nuptiis ingenuorum exemplo filios habere liberto non sit interdictum. * diocl. et maxim. aa. et cc. aemilianae. * <a 294 s. xvi k. mart. sirmi cc. conss.>
CJ.6.55.8: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Apud hostes patre defuncto filia communis vobis, quo casu scientia mortis non postulatur, heres extitit sua et ad te transmisit successionem. * diocl. et maxim. aa. et cc. catoniae. * <a a. 294 s. xii k. dec. nicomediae cc. conss.>
CJ.6.55.9pr.: Imperatores Valentinianus, Theodosius, Arcadius
Si defunctus cuiuscumque sexus aut numeri reliquerit filios et ex filia diem functa cuiuscumque sexus aut numeri nepotes, eius partis, quam defuncta filia superstes patri inter fratres suos fuisset habitura, duas partes consequantur nepotes ex eadem filia, tertia pars fratribus sororibusve eius quae defuncta est, id est filiis filiabusque eius, de cuius bonis agitur, avunculis scilicet sive materteris eorum, quorum commodo legem sancimus, adcrescat. * valentin. theodos. et arcad. aaa. constantino pp.Galliarum. * <a 389 d.V k.Mart.Mediolani timasio et promoto conss.>
CJ.6.55.9.1: Imperatores Valentinianus, Theodosius, Arcadius
Haec eadem, quae de avi materni bonis constituimus, de aviae maternae sive etiam paternae simili aequitate sancimus: nisi forte avi ad elogia inurenda impiis nepotibus iusta se motos ratione dixerint et hoc fuerit legibus approbatum. <a 389 d.V k.Mart.Mediolani timasio et promoto conss.>
CJ.6.55.9.2: Imperatores Valentinianus, Theodosius, Arcadius
Non solum autem si intestatus avus aviave defecerit, haec nepotibus quae sancimus iura servamus, sed et si avus vel avia, quibus huiusmodi nepotes erunt, testati obierint et praeterierint nepotes aut exheredaverint, easdem et de iniusto avorum testamento et si quae filiae poterant vel de re vel de lite competere actiones nepotibus deferimus secundum iustum nostrae legis modum, quae de parentum inofficiosis testamentis competunt filiis. <a 389 d.V k.Mart.Mediolani timasio et promoto conss.>
CJ.6.55.10: Imperatores Honorius, Theodosius
Ubi aviarum successio morte interveniente discutitur, capitis deminutio materna quaerenda non est. tunc enim in huiusmodi hereditatibus filiorum status aut persona spectatur, quotiens de eius bonis, qui potestatem familiae potuit habere, tractatur. * honor. et theodos. aa. maximo. pp. * <a 420 d.V k.Oct.Ravennae theodosio a.Viiii et constantio iii conss.>
CJ.6.55.11: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Si matre superstite filius vel filia, qui moritur, filios dereliquerit, omnimodo patri suo matrive ipso iure succedant. quod sine dubio et de pronepotibus observandum esse censemus. * theodos. et valentin. aa. ad senatum urb. romae. * <a 426 d. viii id. nov. ravennae theodosio xii et valentiniano ii aa. conss.>
CJ.6.55.12: Imperator Justinianus
Quotiens aliquis vel aliqua intestatus vel intestata mortuus vel mortua fuerit nepotibus vel pronepotibus cuiuscumque sexus vel deinceps aliis descendentibus derelictis, quibus unde liberi bonorum possessio minime competit, et insuper ex latere quibuscumque agnatis, minime possint idem agnati quartam partem hereditatis mortuae personae sibi vindicare, sed soli descendentes ad mortui successionem vocentur. quod tantum in futuris, non etiam praeteritis negotiis servari decernimus. * iust. a. menae pp. * <a 528 d. k. iul. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. ii cons.>
CJ.6.56.0. Ad senatus consultum tertullianum.
CJ.6.56.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Licet liberi matribus ab intestato ita demum per se heredes existant, si fari possint, tamen matres liberis, etiamsi infantes naturae concesserint, posse succedere nulla dubitatio est. * diocl. et maxim. aa. vivianae. * <a 291 pp. x k. april. tiberiano et dione conss.>
CJ.6.56.2: Imperatores Diocletianus, Maximianus
In successionem filii vel filiae communis sine liberis et fratribus vel sororibus morientis pater manumissor, quia ei sit vetus ius servatum, matri praefertur. * diocl. et maxim. aa. et cc. rhesae. * <a 294 s. vi id. dec. cc. conss.>
CJ.6.56.3: Imperator Constantinus
Matres, quae puberes amiserunt filios, licet impuberibus eis tutores non petierunt, praescriptione non petiti tutoris ad excludendam eorum successionem minime debere praescribi certum est. * const. a. catullino procons. africae. * <a 315 d. vi k. aug. constantino a. iiii et licinio iiii conss.>
CJ.6.56.4pr.: Imperatores Gratianus, Valentinianus, Theodosius
Si qua mulier nequaquam religionem priori viro, ex quo filios seu filias non habet, nuptiarum festinatione praestiterit, ex iure quidem notissimo sit infamis, nisi huiusmodi maculam imperiale beneficium ei remittat. * grat. valentin. et theodos. aaa. eutropio pp. * <a 380 pp. xv k. ian. gratiano v et theodosio aa. conss.>
CJ.6.56.4.1: Imperatores Gratianus, Valentinianus, Theodosius
Sin autem ei filii erunt seu filiae et impetraverit indulgentiam, infamiae abolitionem permittimus et ceterarum poenarum antiquationem, si facultatum omnium, quae fuerint tempore nuptiarum, medietatem filio filiaeve, filiis seu filiabus donaverit, quos habebat ex viro priore susceptos, pure scilicet et omni donationis sollemnitate completa nec retento quidem usu fructu. <a 380 pp. xv k. ian. gratiano v et theodosio aa. conss.>
CJ.6.56.4.2: Imperatores Gratianus, Valentinianus, Theodosius
Quem quidem semissem si duobus filiis seu filiabus pluribusve donaverit et sorte fatali unus vel una, seu alius vel alia ex isdem intestatus vel intestata obierit, semper ad superstites fratres vel sorores volumus pertinere. <a 380 pp. xv k. ian. gratiano v et theodosio aa. conss.>
CJ.6.56.4.3: Imperatores Gratianus, Valentinianus, Theodosius
Sin autem universae vel universi intestati diem obierint durae fortunae ad matrem solacia ex integro revertantur, ita scilicet, ut hunc semissem, quem filiis seu filiabus donaverat, intestato diem filiis seu filiabus obeuntibus rursus ipsa separatim ab ultimi filii vel filiae hereditate praesumat. <a 380 pp. xv k. ian. gratiano v et theodosio aa. conss.>
CJ.6.56.5pr.: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Mater, quae defuncto filio filiave sine liberis ex testamento vel ab intestato succedit, si matrimonum secundum post mortem filii vel filiae non contraxerit, omnia filii morte delata pleno iure conquirat. * theodos. et valentin. aa. ad senatum urb. romae. * <a 426 d. viii id. nov. ravennae theodosio xii et valentiniano ii aa. conss.>
CJ.6.56.5.1: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Sin vero alterius elegerit coniugium mariti, extrinsecus quidem quaesita filio filiaeve simili firmitate possideat, rerum vero paternarum defuncti solo usu fructu humanitatis contemplatione potiatur, proprietatem sorori et fratribus transmissura defuncti. <a 426 d. viii id. nov. ravennae theodosio xii et valentiniano ii aa. conss.>
CJ.6.56.6: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Omnem matri sive ab intestato sive iure substitutionis, si filius impubes moritur, denegandam volumus successionem, si ea legitima liberorum tutela suscepta ad secundas contra sacramentum praestitum adspiraverit nuptias, antequam ei tutorem alium fecerit ordinari eique quod debetur ex ratione tutelae gestae persolverit. * theodos. et valentin. aa. florentio pp. * <a 439 d. vi id. iul. constantinopoli theodosio a. xvii et festo conss.>
CJ.6.56.7pr.: Imperator Justinianus
Si quis vel si qua matre superstite et fratre vel legitimo vel sola cognationis iura habente intestatus vel intestata decesserit, non excludi a filii successione matrem, sed una cum fratre mortui vel mortuae, si superstes vel filius vel privignus ipsius sit, ad eam pervenire ad similitudinem sororum mortui vel mortuae: ita tamen, ut, si quidem solae sorores agnatae vel cognatae et mater defuncti vel defunctae supersint, pro veterum legum tenore dimidiam quidem mater, alteram vero dimidiam partem omnes sorores habeant: sin vero matre superstite et fratre vel fratribus solis vel etiam cum sororibus intestatus quis vel intestata moriatur, in capita distribuatur eius hereditas nec liceat matri occasione soro rum mortui vel mortuae ampliorem partem sibi vindicare, quam rata portio capitum exigit: patruo scilicet mortui vel mortuae eius filio vel nepote nullum ius ad eius hereditatem matre herede existente habentibus nec ex veteribus legibus vel ex constitutionibus partem matris minui. * iust. a. menae pp. * <a 528 d. k. iun. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. ii cons.>
CJ.6.56.7.1: Imperator Justinianus
Sin autem defuncta persona non solum matrem et fratres et sorores superstites habeat, sed etiam patrem, si quidem sui iuris decessit, quia patris persona interveniens matris iura superare videtur, omnibus pio animo providentes sancimus fratres quidem et sorores mortuae personae ad successionem proprietatis solos pro virili parte vocari, patri autem et matri usus fructus totius successionis bessem competere aequa lance inter patrem et matrem dividendum, reliqua parte usus fructus apud fratres et sorores remanente. <a 528 d. k. iun. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. ii cons.>
CJ.6.56.7.2: Imperator Justinianus
Sin vero defuncta persona in sacris patris constituta decesserit, pater quidem usum fructum, quem et vivente filio habebat, detineat donec vivat incorruptum, mater autem, quia hunc usum fructum habere vivente patre non potest totum apud patrem constitutum, una cum fratribus defunctae personae ad proprietatem vocetur , scilicet cum sororibus sola in dimidiam, cum fratribus vel promiscui generis secundum supra scriptam distributionem in virilem portionem. <a 528 d. k. iun. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. ii cons.>
CJ.6.56.7.3: Imperator Justinianus
Omnibus videlicet, quae de mulieribus ad secundas nuptias migrantibus sancita sunt, in suo statu durantibus. <a 528 d. k. iun. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. ii cons.>
CJ.6.57.0. Ad senatus consultum orfitianum.
CJ.6.57.1: Imperator Alexander Severus
Si intestatae mulieris consanguinei existant et mater et filia, ad solam filiam ex senatus consulto orfitiano hereditas pertinet. * alex. a. euangelo. * <a 225 pp.Xv k.Febr.Fusco ii et dextro conss.>
CJ.6.57.2pr.: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Non pro numero superstitum mortis matris tempore, sed succedentium materna scinditur hereditas. * diocl. et maxim. aa. et cc. metrodorae. * <a 293 s.Vii k.April.Sirmi aa. conss.>
CJ.6.57.2.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Quapropter si mater vestra te et uno fratre emancipatis, duobus autem aliis in patria positis potestate superstitibus diem functa est et hi, qui in potestate patris fuerant, priusquam maternam hereditatem sibi quaererent, rebus humanis exempti sunt, inter duos tantum viriles non ambigitur factas portiones. <a 293 s.Vii k.April.Sirmi aa. conss.>
CJ.6.57.3: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Matri intestatae defunctae secundum orfitianum senatus consultum citra bonorum possessionem filia pro herede gerendo succedere non prohibetur. * diocl. et maxim. aa. et cc. iulianae. * <a 293 s.Xii k.Nov.Aa. conss. >
CJ.6.57.4: Imperatores Gratianus, Valentinianus, Theodosius
Quotiens de emancipati filii filiaeve successione tractatur, filiis ex his genitis deferatur intacta pro solido successio neque ulla defunctae patri matrique concedatur intestatae successionis hereditas. * grat. valentin. et theodos. aaa. ad hilarianum pp. * <a 383 d. xi k. mart. mediolani merobaude ii et saturnino conss.>
CJ.6.57.5pr.: Imperator Justinianus
Si qua illustris mulier filium ex iustis nuptiis procreaverit et alterum spurium habuerit, cui pater incertus sit, quemadmodum res maternae ad eos perveniant, sive tantummodo ad liberos iustos sive ad spurios, dubitabatur. * iust. a. demostheni pp. * <a 529 d. xv k. oct. chalcedone decio vc. cons.>
CJ.6.57.5.1: Imperator Justinianus
Sancimus itaque, ut neque ex testamento neque ab intestato neque a liberalitate inter vivos habita iustis liberis existentibus aliquid penitus ab illustribus matribus ad spurios perveniat, cum in mulieribus ingenuis et illustribus, quibus castitatis observatio praecipuum debitum est, et nominari spurios satis iniuriosum, satis acerbum et nostris temporibus indignum esse iudicamus et hanc legem ipsi pudicitiae, quam semper colendam censemus, merito dedicamus. <a 529 d. xv k. oct. chalcedone decio vc. cons.>
CJ.6.57.5.2: Imperator Justinianus
Sin autem concubina liberae condicionis constituta filium vel filiam ex licita consuetudine ad hominem liberum habita procreaverit, eos etiam cum legitimis liberis ad materna venire bona, quae ea iure legitimo et in suo patrimonio possidet, nulla invidia est. <a 529 d. xv k. oct. chalcedone decio vc. cons.>
CJ.6.57.6pr.: Imperator Justinianus
Quidam ancillae suae per fideicommissum libertatem reliquit, eo autem, a quo libertas relicta est, moram in libertate praestanda faciente peperit ancilla. et esse quidem ingenuum puerum vel puellam, qui post moram nati sunt, omnes veteris iuris auctores consentiunt, dubitabatur autem inter eos, si matri morienti potest succedere. * iust. a. iuliano pp. * <a 530 d.K.Oct.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
CJ.6.57.6.1: Imperator Justinianus
Huiusmodi itaque dubitationem eorum decidentes ulterius eam procedere non patimur, sed sancimus eandem matris progeniem heredem ab intestato posse ei existere, salvo iure legitimo ex auctoritate senatus consulti orfitiani proli servando et tam matre ex senatus consulto tertulliano quam prole ex orfitiano senatus consulto invicem ad suas hereditates venientibus. <a 530 d.K.Oct.Constantinopoli lampadio et oreste vv.Cc.Conss.>
CJ.6.58.0. De legitimis heredibus.
CJ.6.58.1: Imperator Alexander Severus
In successione titulo consanguinitatis vel in bonorum possessione, quae proximitatis nomine competit, tam fratres quam sorores pari iure esse, licet non eadem matre susceptae sunt, ius certum est. nec huic derogatur, quod amitas vestras ab avo vestro dotatas fuisse proponitis. * alex. a. cassio et hermionae. * <a 223 pp.Non.Mai.Maximo ii et aeliano conss.>
CJ.6.58.2: Imperator Alexander Severus
Si eius, quae vos heredes instituit, patri non quaesistis hereditatem posteaque mortuo patre ac repudiata eius hereditate defunctae successionem agnovistis, ea, quae bonorum sunt defunctae, ab his separari, quae patris vestri fuerunt, praeses provinciae non ignorabit. * alex. a. tatianae et aliis. * <a 239 pp.Vi id.April.Gordiano a. et aviola conss.>
CJ.6.58.3pr.: Imperator dec.
Consanguinitatis iure et feminas ad intestatorum successionem admitti posse explorati iuris est. * dec. a. asclepiodotae. * <a 250 pp. ii non. dec. decio a. et grato conss.>
CJ.6.58.3.1: Imperator dec.
Proinde cum fratris tui intestato mortui ad te consanguinitatis iure hereditas pertineat, nulla ratione alterius fratris tui filii ad eandem successionem adspirare desiderant: nam et cessante iure agnationis in persona omnium praetorii iuris beneficio ad te potius, quae secundum gradum obtines, hereditas pertinet quam ad fratris tui filios, qui tertio gradu constituti sunt. <a 250 pp. ii non. dec. decio a. et grato conss.>
CJ.6.58.4: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si aut nullum testamentum nepos patrui tui ordinavit aut intra quattuordecim annos constitutus fecit et agnationis iure successio eius tibi delata est, etiam citra bonorum possessionis subsidium legitimo iure subnixus es. * diocl. et maxim. aa. caecilio. * <a 290 pp. id. iul. ipsis aa. iiii et iii conss.>
CJ.6.58.5: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Ad intestati successionem agnationis iure quam proximitatis venientes haberi potiores certum est. * diocl. et maxim. aa. et cc. cyrillae. * <a 293 supposita xvi k. iul. sirmi aa. conss.>
CJ.6.58.6: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Defuncto, suis extantibus heredibus et abstinentibus vel repudiantibus hereditatem, frater iure consanguinitatis succedere potest. * diocl. et maxim. aa. et cc. claudianae. * <a 293 s. prid. k. ian. aa. conss.>
CJ.6.58.7: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Patruo ac materterae tertio constitutis gradu non pariter intestati successio defertur, sed patris frater agnationis iure sorori matris anteponitur. * diocl. et maxim. aa. et cc. ammiano. * <a 294 s. xvii k. mart. sirmi cc. conss.>
CJ.6.58.8: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si his, de quorum successione agitur, apud hostes defunctis secundum legis corneliae beneficium iure agnationis adita hereditate vel petita bonorum possessione successisti, substantiam eorum vindicare non prohiberis. * diocl. et maxim. aa. et cc. silano. * <a 293 s. non. iul. sirmi aa. conss.>
CJ.6.58.9: Imperatores Diocletianus, Maximianus
In successione intestatae sororem quam avum maternum haberi potiorem non ambigitur. * diocl. et maxim. aa. et cc. damagorae. * <a 294 s. vi k. iul. nicomediae cc. conss.>
CJ.6.58.10: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Sciant, qui ad successionem vocantur pupilli mortui, si defuncto eius patre tutorem ei secundum leges non petierint intra annum, omnem eis sive ab intestato sive iure substitutionis successionem eius, si impubes moritur, denegandam. * theodos. et valentin. aa. florentio pp. * <a 439 d. vi id. iul. constantinopoli theodosio a. xvii et festo conss.>
CJ.6.58.11: Imperator Anastasius
Si ab eo, qui ex sacro rescripto secundum nostram constitutionem fieri postulaverit emancipationem liberorum, petitum sit, quatenus ei, qui emancipandus emancipandave est, minime legitima iura per emancipationem extinguantur, eadem iura tam emancipato vel emancipatae contra personas alias hoc modo sibi coniunctas quam aliis itidem contra eum vel eam in hereditatibus vel successionibus et tutelis nec non ceteris serventur intacta. * anastas. a. constantino pp. * <a 502 d. xv k. aug. constantinopoli probo et avieno iuniore conss.>
CJ.6.58.12pr.: Imperator Justinianus
Si maior quinquagenaria partum ediderit, si debet huiusmodi suboles suo patri sua constitui et hereditatem eius nancisci, a caesariana advocatione interrogati sumus. * iust. a. iohanni pp. * <a 532 d. iix k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc. anno secundo.>
CJ.6.58.12.1: Imperator Justinianus
Et sancimus, licet mirabilis huiusmodi partus invenitur et raro contingit, nihil tamen eorum, quae probabiliter a natura noscuntur esse producta, respui, sed omne ius, quod ex quacumque lege liberis praestitum est, hoc merum atque immutilatum huiusmodi filiis vel filiabus servari in omnibus successionibus sive ex testamento sive ab intestato. <a 532 d. iix k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc. anno secundo.>
CJ.6.58.12.2: Imperator Justinianus
Et summatim non absimiles aliis fiant, quos similes natura effecit, maxime cum et anteriore nostra lege huiusmodi nuptias permisimus, impares eas videri minime concedentes. <a 532 d. iix k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc. anno secundo.>
CJ.6.58.13pr.: Imperator Justinianus
De emancipatis filiis, qui sacro rescripto patribus impertito hoc a suis genitoribus meruerunt, dubitatum est. cum enim anastasiana lex iura fratribus legitima noscitur servare, si quis ex his sine testamento et liberis decesserit, utrumne ad fratrem vel sororem eius successio devolvatur an ad superstitem patrem, dubitabatur. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d. k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.58.13.1: Imperator Justinianus
Huiusmodi dubitationem compendioso responso duximus esse finiendam ideoque sancimus ad similitudinem maternarum rerum aliarumque, de quibus a nobis iam lex posita est, et huiusmodi hereditatem iure quidem dominii ad fratres vel sorores pervenire in totum, usum fructum autem eius patri totum, sive torum priorem servaverit sive ad secundas migraverit nuptias, adquiri, sive per sacrum oraculum emancipatio procedat sive alio legitimo modo a sacris paternis fuerint absoluti. <a 531 d. k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.58.13.2: Imperator Justinianus
Cum enim et pater utitur usu fructu et votum eius est ad alios filios suas res pervenire, quapropter, cum ex lege anastasiana in alium articulum fratribus prospectum est, non a nobis in hac specie plenius eis subvenitur, ut pater habeat usum fructum, fratres autem vel sorores dominium rerum relictarum? <a 531 d. k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.58.13.3: Imperator Justinianus
Exceptis maternis rebus, in quibus, si ex eadem matre fratres vel sorores sunt, eos solos vocari oportet: sin autem non supersint, tunc ad similitudinem aliarum rerum in totam fraternitatem dominium earum cedere, ut sit apertissimus in omnibus tractatus et non per differentiam personarum vel rerum vacillare noscatur. <a 531 d. k. nov. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.58.14pr.: Imperator Justinianus
Lege duodecim tabularum bene romano generi prospectum est, quae unam consonantiam tam in maribus quam in feminis legitimis et in eorum successionibus nec non libertis observandam esse existimavit, nullo discrimine in successionibus habito , cum natura utrumque corpus edidit, ut maneat suis vicibus immortale et alterum alterius auxilio egeat, ut uno semoto et alterum corrumpatur. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d. v k. dec. post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.58.14.1: Imperator Justinianus
Sed posteritas, dum nimia utitur subtilitate, non piam induxit differentiam, sicut iulius paulus in ipso principio libri singularis, quem ad senatus consultum tertullianum fecit, apertissime docuit. <a 531 d. v k. dec. post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.58.14.2: Imperator Justinianus
Qui enim ferendum est ab intestato successionibus suas quidem filias ad similitudinem masculae subolis in parentis vocari successionem et iterum germanas iure consanguinitatis eandem sibi vindicare praerogativam, deinceps autem legitimas feminarum personas, si iura consanguinitatis non possident, a successione legitima repelli, cum maribus eadem successio pateat? <a 531 d. v k. dec. post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.58.14.3: Imperator Justinianus
Quare enim patris soror non ad successionem filii fratris sui una cum masculis vocatur, sed aliud ius in amita, aliud in patruis observatur? vel qua ratione fratris filius ad successionem patrui vocatur, germana autem eius ab eadem successione recluditur? <a 531 d. v k. dec. post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.58.14.4: Imperator Justinianus
Huiusmodi itaque legis antiquae reverentiam et nos anteponi novitati legis censemus et sancimus omnes legitimas personas, id est per virilem sexum descendentes , sive masculini sive feminini generis sint, simili modo ad iura successionis legitimae ad successionem intestatorum vocari secundum gradus sui praerogativam non ideo excludendas, quia consanguinitatis iura secundum germanae observationem non habent. <a 531 d. v k. dec. post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.58.14.5: Imperator Justinianus
Cum enim unius sanguinis iura remanent per virilem sexum incorrupta, quare naturae offendimus et legitimo iuri derogamus? cum et aliam maximam iniuriam res in se continet plerisque quasi vulnus intestinum incognitum. cum enim ad earum mulierum successionem masculi iure agnationis vocantur, quis patiatur earum quidem hereditatem ad eos legitimo iure deferri, ipsas vero neque invicem sibi neque masculis posse eodem iure succedere, sed propter hoc solum puniri, quod feminae natae sunt, et paterno vitio ( si hoc vitium est) prolem innocentem gravari? <a 531 d. v k. dec. post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.58.14.6: Imperator Justinianus
( 1) in his igitur casibus legem duodecim tabularum sequentes et novum ius novissimo iure corrigentes etiam unum gradum pietatis intuitu transferri ab iure cognationis in legitimam volumus successionem, ut non solum fratris filius et filia secundum quod iam definivimus ad successionem patrui sui vocentur, sed etiam germanae consanguineae vel sororis uterinae filius et filia soli et non deinceps personae una cum his ad iura avunculi sui perveniant, et mortuo eo, qui patruus quidem est fratris sui filiis, avunculus autem sororis suae suboli, simili modo ab utroque latere succedatur, tamquam si omnes legitimo iure veniant, scilicet ubi frater et soror superstites non sunt. his etenim personis praecedentibus et hereditatem admittentibus ceteri gradus remanent penitus semoti. <a 531 d. v k. dec. post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.58.14.7: Imperator Justinianus
Illo procul dubio observando, ut successio non ad stirpes, sed in capita dividatur et is gradus in ordinem legitimum transferatur: ceteris omnibus successionibus secundum ius usque ad praesens tempus observatum in suo statu manentibus. <a 531 d. v k. dec. post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.58.14.8: Imperator Justinianus
Si qui autem casus iam evenerunt, secundum quod pristina iura volebant, eorum fiat distributio. <a 531 d. v k. dec. post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.58.15pr.: Imperator Justinianus
Meminimus antea divinam promulgasse constitutionem, per quam ad vestigia legis duodecim tabularum totam progeniem ex legitima subole descendentem sive masculinam sive femininam legitimo iure hereditatem adipisci sanximus, ut, quemadmodum ipsis a legitimis succeditur, ita et ipsae legitimarum personarum amplectantur successionem. * iust. a. iohanni pp. * <a 534 d. id. oct. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. iiii et paulino vc. conss.>
CJ.6.58.15.1: Imperator Justinianus
In qua constitutione unum gradum ex cognatis in ius legitimum reduximus, id est germanae filios et filias et sororis uterinae filios ac filias: quam constitutionem in suo robore permanere censemus, cum et in nostris institutionibus tenor eius a nobis relatus est. <a 534 d. id. oct. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. iiii et paulino vc. conss.>
CJ.6.58.15.1a: Imperator Justinianus
Sed subtiliore tractatu habito necessarium duximus, et si quid ex praetoria iurisdictione frugi inventum est, et hoc cum perfectissima definitione posito nostras leges ampliari. <a 534 d. id. oct. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. iiii et paulino vc. conss.>
CJ.6.58.15.1b: Imperator Justinianus
Cum igitur praetor filium emancipatum, licet subtili iure capite fuerat deminutus, attamen in patris successione sine ulla deminutione vocare manifestissimus est, non eodem autem iure ad fratrum suorum successionem ab eo vocabatur, sed nec filii eius iure legitimo suis patruis succedebant, necessarium duximus hoc primum corrigere et legem anastasianam iusto incremento perfectam ostendere, ut emancipatus filius et filia non solum in paternis bonis ad suorum similitudinem succedant, sed etiam in fratrum vel sororum suarum successione, sive omnes emancipati sint sive permixti sui cum emancipatis, aequo iure invicem sibi succedant et non secundum legem anastasianam parte aliqua deminuta. et haec quidem de fi liis emancipatis sancire bellissimum nobis visum est. <a 534 d. id. oct. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. iiii et paulino vc. conss.>
CJ.6.58.15.2: Imperator Justinianus
Sed nec fratrem vel sororem uterinos concedimus in cognationis loco relinqui. cum enim tam proximo gradu sunt, merito eos sine ulla differentia, tamquam si consanguinei fuerant, cum legitimis fratribus et sororibus vocandos esse sancimus, ut secundo gradu constituti et legitima successione digni reperti aliis omnibus , qui sunt ulterioris gradus, licet legitimi sint, praecellant. et haec quidem de secundi gradus successione satis abundeque nobis cum summa utilitate disposita sunt. <a 534 d. id. oct. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. iiii et paulino vc. conss.>
CJ.6.58.15.3: Imperator Justinianus
Cum autem tertio gradui ex transversa linea fuerit locus, ubi patruis et filiis fratrum et sororum locum antiquitas dedicavit, una cum illis tam emancipati fratris quam emancipatae sororis filium tantummodo et filiam, sive emancipatos sive suos patribus constitutos, et neminem alium ulterius, nec non fratris uterini et sororis germanae vel uterinae filium et filiam tantummodo ex legitima linea invicem vocari censemus, sicut iam sanximus, ut omnes, qui vel ab antiquo iure vel a nostra liberalitate in legitimorum quidem positi sunt praerogativa, eodem autem tertio gradu sunt, simili iure vocentur. <a 534 d. id. oct. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. iiii et paulino vc. conss.>
CJ.6.58.15.3a: Imperator Justinianus
Successionis videlicet iure et in hac parte servando, ut, si qui ex secundo gradu vocati renuntiaverint hereditati et noluerint eam adire nullusque alius sit in secundo gradu, qui succedere et potest et vult, tunc hi, quos praesenti lege enumeravimus ex tertio gradu, in locum recusantium succedant. <a 534 d. id. oct. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. iiii et paulino vc. conss.>
CJ.6.58.15.3b: Imperator Justinianus
Illo etiam observando, ut successio non ad stirpes, sed in capita dividatur: ceteris omnibus successionibus secundum ius usque ad praesens tempus observatum procedentibus et nullo ex cognatis supra memoratos gradus ad iuris agnaticii formam redigendo, sed suum ordinem suamque proximitatem tenente incorruptam. <a 534 d. id. oct. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. iiii et paulino vc. conss.>
CJ.6.58.15.4: Imperator Justinianus
Quas autem personas ex iure cognationis in legitimas successiones transveximus, eas et tutelae gravamini vicissim supponimus, scilicet si et masculi sint et perfectae aetatis secundum nostrae constitutionis tenorem, ut non solum lucrum sentiant, sed etiam gravamini subiugentur. <a 534 d. id. oct. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. iiii et paulino vc. conss.>
CJ.6.58.15.5: Imperator Justinianus
Si qui autem casus iam evenerunt et per iudicialem sententiam vel amicalem transactionem sopiti sunt, nullam sentiant ex hac lege retractationem. <a 534 d. id. oct. constantinopoli dn. iustiniano a. pp. iiii et paulino vc. conss.>
CJ.6.59.0. Communia de successionibus.
CJ.6.59.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Scire debuisti fratre emancipato potiorem eam quae in familia mansit in alterius emancipati bonis non haberi, sed eos pariter, si sollemniter petierint bonorum possessionem, succedere. * diocl. et maxim. aa. et cc. varianae. * <a 294 s. xv k. iun. sirmi cc. conss.>
CJ.6.59.2: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Si pater tuus propiori sobrino tuo agnato constituto et intestato defuncto iure civili adita hereditate, vel hoc ab initio non interveniente sive capitis deminutione perempto sollemniter bonorum possessione admissa successit ac tibi patris tui quaesita hereditas est, adire praesidem provinciae debes ac tutorem eius de tutela convenire. * diocl. et maxim. aa. et cc. apollinario. * <a 293 d. xiiii k. iun. veronae aa. conss.>
CJ.6.59.3: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Vitrico privigni successionem intestati civili vel honorario iure non deberi certissimum est. * diocl. et maxim. aa. et cc. ulpianae. * <a 294 s. xv k. mart. sirmi cc. conss.>
CJ.6.59.4: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Servus successores habere non potest. * diocl. et maxim. aa. et cc. aurelio asterio. * <a 294 d. non. april. cc. conss.>
CJ.6.59.5pr.: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Amitae, cui successisse filios suos proponis, hereditatem tuo nomine non recte petis. * diocl. et maxim. aa. et cc. iustinae. * <a 294 s. xii k. mart. cc. conss.>
CJ.6.59.5.1: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Sed quoniam hos etiam intestatos diem functos adseveras, si quidem hi, quos privignos eiusdem amitae dicis, eorum consanguinei fuerint fratres, tam agnationis quam cognationis iure secundo gradu constitutos tibi praeferri non ambigitur. nam si amitini tui alio etiam patre nati numquam eorum matri privigni sunt, admisisse te bonorum possessionem probans eorum vindica successionem. <a 294 s. xii k. mart. cc. conss.>
CJ.6.59.6: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Avunculo priori, qui est in tertio gradu, quam consobrino, qui sequentem occupat , deferri successionem intestati certi iuris est. * diocl. et maxim. aa. et cc. publiciano. * <a 294 suppos. k. oct. cc. conss.>
CJ.6.59.7: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Adfinitatis iure nulla successio promittitur. * diocl. et maxim. aa. et cc. nicolao. * <a 294 d. prid. non. oct. cc. conss.>
CJ.6.59.8: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Antequam scriptus cuiuscumque portionis capax repudiet hereditatem vel alia ratione quaerendae facultatem amittat, ei qui testamentum reliquit intestato nemo succedit. igitur perspicis, quod testamentariae successionis spe durante intestati bona defuncti non recte vindicentur. * diocl. et maxim. aa. et cc. .Tae. * <a 294 s. vi id. mart. retiariae cc. conss.>
CJ.6.59.9: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Ancillae dominus liberi hominis, cum quo contubernium haec habuit, per hanc commixtionem successionem vindicare non potest. * diocl. et maxim. aa. et cc. sopatro. * <a 294 s. xv k. ian. nicomediae cc. conss.>
CJ.6.59.10: Imperatores Diocletianus, Maximianus
Nutritoribus hoc nomine nec civili nec honorario iure defertur hereditas. * diocl. et maxim. aa. et cc. danuvio. * <a 294 s. vi k. ian. cc. conss.>
CJ.6.59.11pr.: Imperator Justinianus
Sancimus, quemadmodum de his rebus, quae liberis in sacris constitutis ex occasione maritali adquisitae sunt, certus ordo destinatus est, ut, si quis ex his ab hac luce fuerit subtractus, pars eius, quam lucratus est, ad eius liberos vel nepotes vel pronepotes concedat, quibus non extantibus ad fratres suos ex eodem matrimonio progenitos vel, si etiam non supersint, ad fratres ex aliis nuptiis procreatos, cumque nemo eorum fuerit relictus, tunc ad patrem perveniat: ita et de his, quae materna linea per quascumque occasiones vel inter vivos vel per ultimas dispositiones vel ab intestato descendunt, similis ordo servetur, primo in filii vel filiae successione posteritate eius vocanda eaque non inventa frater no consortio eiusdem vel alieni matrimonii secundum praedictum ordinem arcessito , tunc ad ultimum locum pater a legibus conclametur et sui filii non gratam hereditatem relictam, sed triste lucrum sibi lugeat adquisitum. * iust. a. demostheni pp. * <a 529 d. xv k. oct. chalcedone decio vc. cons.>
CJ.6.59.11.1: Imperator Justinianus
In omnibus videlicet casibus, in superstite subole liberorum et fratribus adhuc viventibus, qui ad hereditatem defuncti patrem antecedunt, usu fructu rerum, quarum dominium ad eos pervenit, apud parentes remansuro. <a 529 d. xv k. oct. chalcedone decio vc. cons.>
CJ.6.60.0. De bonis maternis et materni generis.
CJ.6.60.1pr.: Imperator Constantinus
Res, quae ex matris successione fuerint ad filios devolutae, ita sint in parentum potestate, ut fruendi dumtaxat habeant facultatem, dominio videlicet earum ad liberos pertinente. * const. a. conss. praett. tribb. plebis senatui salutem. * <a 319 d. xv k. aug. aquileia. recitata apud vettium rufinum pu. in senatu non. sept. constantino a. v et licinio c. conss.>
CJ.6.60.1.1: Imperator Constantinus
Parentes autem, penes quos maternarum rerum utendi fruendique tantum potestas est, omnem debent tuendae rei diligentiam adhibere et quod iure filiis debetur in examine per se vel per procuratorem poscere et sumptus ex fructibus impigre facere et litem inferentibus resistere atque ita omnia agere, tamquam solidum perfectumque dominium et personam gerant legitimam, ita ut, si quando rem alienare voluerint, emptor vel is cui res donatur observet, ne quam partem earum rerum, quas alienari prohibitum est, sciens accipiat vel ignorans. <a 319 d. xv k. aug. aquileia. recitata apud vettium rufinum pu. in senatu non. sept. constantino a. v et licinio c. conss.>
CJ.6.60.1.2: Imperator Constantinus
Docere enim pater debet proprii iuris eam rem esse, quam donat aut distrahit: et emptori, si velit, fideiussorem licebit accipere, quia nullam poterit praescriptionem opponere filiis quandoque rem suam vindicantibus. <a 319 d. xv k. aug. aquileia. recitata apud vettium rufinum pu. in senatu non. sept. constantino a. v et licinio c. conss.>
CJ.6.60.2: Imperatores Arcadius, Honorius
Quidquid avus avia, proavus proavia ex materna linea venientes nepoti nepti pronepoti pronepti testamento fideicommisso legato donatione vel alio quolibet titulo largitionis vel etiam intestati successione contulerint, pater filio filiaeve integra illibataque custodiat, ut vendere donare relinquere alteri obligare, sicut nec materna bona, non possit usu fructu dumtaxat ad eum pertinente, ita ut , quemadmodum ipse super his licentiam totius potestatis amittit, defuncto eo filio filiaeve praecipua computentur nec ab illis, qui ex patre sunt coheredes, vindicentur. * arcad. et honor. aa. florentino pu. * <a 395 d. id. oct. mediolani olybrio et probino conss.>
CJ.6.60.3pr.: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Si viva matre emancipati sunt filii et postea mater decesserit, quoniam omni commodo destituitur pater nec retinet usum fructum, viriles ei inter filios, sive unus seu plures sunt, usus fructus tribuimus portiones. * theodos. et valentin. aa. ad senatum urb. romae. * <a 426 d. viii id. nov. ravennae theodosio xii et valentiniano ii aa. conss.>
CJ.6.60.3.1: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Si vero mulier moriens alios ex filiis emancipatos a patre, alios in patria potestate dimiserit, in casu dispari utitur maritus defunctae beneficio, quod casui utrique praescripsimus, id est circa eorum quidem portionem, quos adhuc in sacris retinet, usum fructum ex legum auctoritate retinebit et praemium delatae, cum volet, emancipationis accipiet, in eorum vero parte, quos exisse de potestate viva matre constiterit, usum fructum virilis inter eos portinnis secundum praescripta percipiet. <a 426 d. viii id. nov. ravennae theodosio xii et valentiniano ii aa. conss.>
CJ.6.60.3.2: Imperatores Theodosius, Valentinianus
In nepotibus etiam vel neptibus hoc observandum esse censemus, ut maritus, qui uxore mortua, non extantibus filiis, cum solis nepotibus vel neptibus ex hac lege ad emolumentum vocandus est, si unus vel una pluresve nepotes ex filio uno vel pluribus, qui in potestate defecerunt, procreati sunt, hoc iure utatur, quod de filiis constitutum est. <a 426 d. viii id. nov. ravennae theodosio xii et valentiniano ii aa. conss.>
CJ.6.60.3.2a: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Nam licet hoc novum praesens lex constituat in nepotes, non est tamen ab re, ut in hoc casu deteriores esse nepotibus filii non sinantur. <a 426 d. viii id. nov. ravennae theodosio xii et valentiniano ii aa. conss.>
CJ.6.60.3.2b: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Habeat igitur avus veniens cum nepotibus in potestate durantibus usum fructum bonorum omnium, quae ex defunctae aviae successione delata sunt. <a 426 d. viii id. nov. ravennae theodosio xii et valentiniano ii aa. conss.>
CJ.6.60.3.2c: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Cum vero his quoque libertatem emancipatione largitur, similiter et ab ipsis, sicut de filiis constitutum est, praemium manumissionis accipiat, vel si ex pluribus alteros manumittit alteros retinet, ex parte manumissorum legitimum praemium, ex parte vero in potestate manentium retineat usum fructum. <a 426 d. viii id. nov. ravennae theodosio xii et valentiniano ii aa. conss.>
CJ.6.60.3.3: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Quod si nepotes sint neptesve aut ex emancipato filio aut ex filia procreati aut ab ipso avia vivente sacris dimissis idem avus virilis cum ipsis portionis habeat usum fructum. si vero ex nepotibus neptibusve tempore, quo in aviae successionem vocantur, alii in avi sunt potestate, id est mariti defunctae, alii sui iuris sint, circa personam quidem eorum, qui in potestate consistunt, et in usu fructu consequendo et in emancipationis praemio conquirendo ratio supra dicta servetur: in his vero, qui sui iuris sunt, facultas capiendi usus fructus virilis inter eos portionis habeatur. <a 426 d. viii id. nov. ravennae theodosio xii et valentiniano ii aa. conss.>
CJ.6.60.3.4: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Eadem autem et de pronepotibus sexus utriusque sancimus, manente definitione, quae de singulis sancita est, si filii sint pariter ac nepotes. <a 426 d. viii id. nov. ravennae theodosio xii et valentiniano ii aa. conss.>
CJ.6.60.4pr.: Imperator Leo
Omnem ambiguitatis confusionem amputantes hac liquida et compendiosa lege sancimus circa usum fructum maternarum rerum nullam esse differentiam, sive in priore matrimonio pater, ex quo filios habuit, permanere voluerit sive novercam filiis superduxerit: legibus, quae de maternis bonis latae sunt, suam habentibus firmitatem. * leo a. callicrati pp. per illyricum. * <a 468 d. k. sept. anthemio a. ii cons.>
CJ.6.60.4.1: Imperator Leo
Patres igitur usum fructum maternarum rerum, etiamsi ad secundas migraverint nuptias, sine dubio habere debebunt: nec ullam filiis vel quibuslibet ex persona eorum contra patres improbam vocem accusationemque posse competere. <a 468 d. k. sept. anthemio a. ii cons.>
CJ.6.61.0. De bonis, quae liberis in potestate constitutis ex matrimonio vel aliter adquiruntur, et eorum administratione.
CJ.6.61.1: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Cum venerandae leges vetuerint patribus iure potestatis adquiri, quidquid eorum filiis avus avia proavus proavia a linea materna venientes quocumque titulo contulissent, hoc quoque convenit observari, ut, quidquid vel uxor marito non emancipato vel maritus uxori in potestate positae quocumque titulo vel iure contulerit seu transmiserit, hoc patri nullatenus adquiratur: atque ideo in eius tantum , cui delatum est, iure durabit. * theodos. et valentin. aa. ad senatum. * <a 426 d. viii id. nov. ravennae theodosio xii et valentiniano ii aa. conss.>
CJ.6.61.2: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Constitutionis novae capitulum clariore interpretatione sancimus, ut, quae per filios nepotes pronepotes itemque filias neptes proneptes, quamvis in potestate sint, minime adquiri decrevimus a marito vel uxore quocumque titulo collata sive ultima voluntate transmissa, nullus ad id quoque pertinere existimet, quod ab ipso parente datum vel ante nuptias donationis causa pro una ex memoratis personis praestitum fuerat, ut minime ad eum, si casus tulerit, revertatur ( prospiciendum est enim, ne hac iniecta formidine parentum circa liberos munificentia retardetur) : sed ut his potestatis iure ad parentes reversis cetera, quae ex substantia speciali coniugis ad superstitem devenerunt, quamvis idem in sacris sit , fructu tamen solo atque usu parentibus deputato, dominium ei qui a coniuge vel quae meruit reservetur, parente pro emancipationis etiam beneficio, si voluerit , sicut in maternis rebus vel quae per eanden lineam veniunt, praemium habituro. * theodos. et valentin. aa. hierio pp. * <a 428 d. x k. mart. felice et tauro conss.>
CJ.6.61.3pr.: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Quod scitis prioribus continetur nec a filia quae in potestate est donationem ante nuptias patri nec a filio dotem adquiri, eo addito confirmamus, ut, defunctis his adhuc in potestate patris, si liberis extantibus moriantur, ad liberos eorum eaedem res iure hereditatis, non ad patres iure peculii transmittantur nec per nepotes avo videlicet adquirendae. * theodos. et valentin. aa. florentio pp. * <a 439 d. vii id. sept. constantinopoli theodosio a. xvii et festo conss. >
CJ.6.61.3.1: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Sin autem idem nepos superstitibus tam patre quam avo paterno diem suum sine liberis obierit, eorum dominium, quae ad ipsum ex matre vel ab eius linea pervenerunt, non ad avum, sed ad patrem eius perveniat: usu fructu videlicet et in huiusmodi casibus avo, dum supererit, servando. <a 439 d. vii id. sept. constantinopoli theodosio a. xvii et festo conss. >
CJ.6.61.4pr.: Imperatores Leo, Anthemius
Quaecumque res ad filium vel filiam, nepotes sive pronepotes utriusque sexus in potestate constitutos ex priore vel secundo aut tertio seu coniugio numerosiore pervenerint ex dote vel quacumque donatione seu hereditate legato vel fideicommisso, earum usque in diem vitae suae pater vel avus vel proavus usum fructum habeant: easdem res quocumque modo alienandi vel pignoris seu hypothecae iure obligandi facultate eis penitus interdicta, dominio videlicet earum ad filios et nepotes sive pronepotes utriusque sexus permanente, etiamsi ex eodem matrimonio procreati non sint, ex quo eaedem res ad parentes eorum, qui quaeve in potestate sunt, fuerint devolutae. * leo et anthem. aa. erythrio pp. * <a 472 d. v k. mart. marciano cons.>
CJ.6.61.4.1: Imperatores Leo, Anthemius
Eo videlicet observando, ut morientium fratrum sororumve portiones, qui quaeve ex eodem matrimonio progeniti vel progenitae sunt, primo quidem ad liberos eorum , ut dictum est, si tamen fuerint, deinde his non extantibus ad superstites tantummodo fratres vel sorores eorum perveniant aut ad superstitem, si ex isdem fratribus sive sororibus unus unave remanserit. <a 472 d. v k. mart. marciano cons.>
CJ.6.61.4.2: Imperatores Leo, Anthemius
Omnibus autem, qui ex eodem coniugio fuerint procreati, defunctis tunc demum ad eos, qui ex alio matrimonio sunt editi, easdem res pro virili parte venire statuimus: nullo autem ex memoratis personis existente parentes eorum eas percipere. <a 472 d. v k. mart. marciano cons.>
CJ.6.61.4.3: Imperatores Leo, Anthemius
Parentibus vero, quorum sub potestate sunt, usum fructum dumtaxat habituris memoratas res iure potestatis alienandi vel obligandi licentiam denegamus, non prohibendis isdem liberis, quandoque sui iuris fuerint, nulla temporali praescriptione obsistente easdem res omnibus modis vindicare, nisi forte, postquam potestate parentium eos contigerit liberari, tantum temporis effluxerit, ut ex continua et inconcussa tenentis possessione eorum excludatur intentio. <a 472 d. v k. mart. marciano cons.>
CJ.6.61.5pr.: Imperatores Leo, Anthemius
Non sine ratione de negotio, quod inter matrem familias, cuius vestra suggestio meminit, et germanum eius vertitur, magnitudo tua diversis legibus ex utraque parte prolatis nostram credidit consulendam esse clementiam, cum mulier diversis iuris lectionibus idem intellegi maritum et sponsum niteretur probare, germanus mariti nomen illi soli, qui nuptias contraxerit, recitatione constitutionis divorum retro principum theodosii et valentiniani, qua cavetur, quidquid maritus vel uxor in potestate constituti invicem sibi reliquerint, non patri adquiri, sed ad eorum ius pertinere, imponere. * leo et anthem. aa. nepoti mag. mil. dalmatiae. * <a 473 d.K.Iun.Leone a.V.Cons.>
CJ.6.61.5.1: Imperatores Leo, Anthemius
Quamvis ergo significatione nominis maritus vel uxor post coeptum matrimonium intellegatur, ex quo videlicet inducta est dubietas, attamen, quia consequens est ambiguas atque legum diversis interpretationibus titubantes causas benigne atque naturalis iuris moderamine temperare, non piget nos in praesenti quoque negotio, de quo sublimitas tua suggessit, aequitati convenientem iuliani tantae existimationis viri atque disertissimi iuris periti opinionem sequi. qui cum de dotali praedio tractatu proposito idem ius tam de uxore quam de sponsa observare arbitratus sit, licet lex iulia de uxore tantum loquatur: qua ratione tam spons aliciam donationem quam hereditatem, quam memoratus sponsus suam sponsam lucrari voluit, non adquiri patri, sed ad eam pervenire benignum esse perspeximus. <a 473 d.K.Iun.Leone a.V.Cons.>
CJ.6.61.6pr.: Imperator Justinianus
Cum oportet similem providentiam tam patribus quam liberis deferri, invenimus autem in veteris iuris observatione multas esse res, quae extrinsecus ad filios familias veniunt et minime patribus adquiruntur, quemadmodum in maternis bonis vel quae ex maritali lucro ad eos perveniunt, ita et in his, quae ex aliis causis filiis familias adquiruntur, certam introducimus definitionem. * iust. a. demostheni pp. * <a 529 recitata septimo miliario in novo consistorio palatii dn.Iustiniani. d.Iii k. nov. decio vc. cons. >
CJ.6.61.6.1: Imperator Justinianus
Si quis itaque filius familias vel patris sui vel avi vel proavi in potestate constitutus aliquid sibi adquisierit non ex eius substantia, cuius in potestate sit, sed ab aliis quibuscumque causis, quae ex liberalitate fortunae vel laboribus suis ad eum perveniant, ea suis parentibus non in plenum, sicut antea erat sancitum, sed usque ad solum usum fructum adquirat, et eorum usus fructus quidem apud patrem vel avum vel proavum, quorum in sacris sit constitutus, permaneat, dominium autem filiis familias inhaereat ad exemplum tam maternarum quam ex nuptialibus causis filiis familias adquisitarum rerum. <a 529 recitata septimo miliario in novo consistorio palatii dn.Iustiniani. d.Iii k. nov. decio vc. cons. >
CJ.6.61.6.1a: Imperator Justinianus
Sic etenim et parenti nihil derogabitur usum fructum rerum possidenti et filii non lugebunt, quae ex suis laboribus sibi possessa sunt, ad alios transferenda adspicientes vel extraneos vel ad fratres suos, quod etiam gravius multis esse videtur. <a 529 recitata septimo miliario in novo consistorio palatii dn.Iustiniani. d.Iii k. nov. decio vc. cons. >
CJ.6.61.6.1b: Imperator Justinianus
Exceptis castrensibus peculiis, quorum nec usum fructum patrem vel avum vel proavum habere veteres leges concedunt: in his enim nihil novamus, sed vetera iura intacta servamus. eodem observando etiam in his peculiis, quae quasi castrensia peculia ad instar castrensis peculii accesserunt. <a 529 recitata septimo miliario in novo consistorio palatii dn.Iustiniani. d.Iii k. nov. decio vc. cons. >
CJ.6.61.6.1c: Imperator Justinianus
Sub hac tamen definitione hunc legis articulum inducimus, ut in successione quidem earum rerum, quae extrinsecus filiis familias adquiruntur, iura eadem observentur, quae in maternis et nuptialibus rebus statuta sunt. <a 529 recitata septimo miliario in novo consistorio palatii dn.Iustiniani. d.Iii k. nov. decio vc. cons. >
CJ.6.61.6.2: Imperator Justinianus
Non autem hypothecam filii familias adversus res patris viventis adhuc seu iam mortui sperare audeant nec ratiocinia eis super administratione inferre, sed tantummodo alienatione vel hypotheca suo nomine patribus denegata rerum, habeat parens plenissimam potestatem uti fruique his rebus, quae per filios familias secundum praedictum modum adquiruntur. <a 529 recitata septimo miliario in novo consistorio palatii dn.Iustiniani. d.Iii k. nov. decio vc. cons. >
CJ.6.61.6.2a: Imperator Justinianus
Et gubernatio earum sit penitus impunita et nullo modo audeat filius familias vel filia vel deinceps personae vetare eum, cuius in potestate sunt, easdem res tenere aut quomodo voluerit gubernare, vel si hoc fecerint, patria potestas in eos exercenda est: sed habeat pater vel aliae personae, quae superius enumeratae sunt, plenissimam potestatem uti frui gubernareque res praedicto modo adquisitas. <a 529 recitata septimo miliario in novo consistorio palatii dn.Iustiniani. d.Iii k. nov. decio vc. cons. >
CJ.6.61.6.2b: Imperator Justinianus
Et si quid ex usu earum pater avus vel proavus collegerit, habeat licentiam quemadmodum cupit hoc disponere et in alios heredes transmittere, vel si ex earum rerum fructibus res mobiles vel immobiles vel se moventes comparaverit, eas etiam quomodo voluerit habeat et transmittat et in alios transferat sive extraneos sive liberos suos seu quamlibet personam. <a 529 recitata septimo miliario in novo consistorio palatii dn.Iustiniani. d.Iii k. nov. decio vc. cons. >
CJ.6.61.6.2c: Imperator Justinianus
Sin autem res sibi memorato modo adquisitas parens noluerit tenere, sed apud filium vel filiam vel deinceps personas reliquerit, nullam post obitum eius licentiam habeant heredes alii patris avi vel proavi eundem usum vel quod ex hoc ad filios familias pervenit utpote patri debitum sibi vindicare, sed quasi diurna donatione in filium celebranda, qui usum fructum detinuit, quem patrem habere oportuerat, ita causa intellegatur et eundem usum fructum post obitum patris ipse lucretur, parente ius exactionis quasi sibi debitae a filio, qui usum fructum consensu eius possidebat, suae posteritati vel successioni minime transmittente, quatenus in omni pace inter se successio eius permaneat nec altercationis cuiu sdam maxime inter fratres oriatur occasio. <a 529 recitata septimo miliario in novo consistorio palatii dn.Iustiniani. d.Iii k. nov. decio vc. cons. >
CJ.6.61.6.3: Imperator Justinianus
Cum autem constantiniana lege cautum erat, si filii familias ab his, qui eos in potestate habent, nexu paterno per emancipationem liberentur, debere patrem tertiam partem bonorum, quae adquiri non solent, quasi remunerationis gratia a filio accipere vel retinere, et ex hac causa iterum pars non minima substantiae liberorum adimebatur, sancimus huiusmodi casu interveniente et emancipatione liberis imposita non tertiam partem dominii rerum minime adquisitarum, sed dimidiam usus fructus apud maiores qui emancipationem donant residere: exceptis et in hoc casu castrensibus et quasi castrensibus tantummodo peculiis, quibus nihil nec ex hac causa diminuitur. sic enim nec liberis cuiuscumque sexus aliquid dominii auferetur et patribus amplioris patrimonii usus fructus adsignabitur. <a 529 recitata septimo miliario in novo consistorio palatii dn.Iustiniani. d.Iii k. nov. decio vc. cons. >
CJ.6.61.6.3a: Imperator Justinianus
Hoc obtinente et si in emancipatione sibi parentes hoc minime servaverint: sed nisi specialiter vel in emancipatione huic praemio renuntiaverint vel donatione facta sese et ab huiusmodi beneficio alienaverint et in liberos hoc transtulerint, manere ad eos etiam tacentes ius et beneficium usus fructus retinendi, ut post obitum eorum et usus fructus in omnibus memoratis causis ad eos perveniat, quorum dominium est, scilicet secundum, quod iam diximus, in successionibus eorum omnibus servandis, quae de maternis et nuptialibus bonis consultissimis legibus definita sunt. <a 529 recitata septimo miliario in novo consistorio palatii dn.Iustiniani. d.Iii k. nov. decio vc. cons. >
CJ.6.61.6.4: Imperator Justinianus
Sed cum tacitas hypothecas tam veteres leges in quibusdam certis casibus introduxerunt quam nos in maternis ceterisque, quas servare necesse est, et dubitabatur, ex quo hypothecas competere oportet, utrumne ab initio an ex eo tempore, ex quo male aliquid gestum est, compendiosa narratione interpretamur initium gerendae vel deserendae administrationis vel observationis esse spectandum et non tempus, ex quo male aliquid fuerit gestum. <a 529 recitata septimo miliario in novo consistorio palatii dn.Iustiniani. d.Iii k. nov. decio vc. cons. >
CJ.6.61.7pr.: Imperator Justinianus
Cum multa privilegia imperialibus donationibus iam praestita sunt, dignum incrementum et his offerre nostra dignata est clementia. * iust. a. iuliano pp. * <a 530 d. proposit. xii k. april. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.61.7.1: Imperator Justinianus
Si quis igitur a serenissimo principe vel a piissima augusta sive masculus sive femina donationem sit consecutus vel consecuta sive mobilium sive immobilium seu se moventium rerum, in filiis familias tamen constitutus vel constituta, habeat huiusmodi res omni adquisitione absolutas et nemini eas adquirat neque earum usum fructum pater vel avus vel proavus sibi vindicet, sed ad similitudinem castrensis peculii omnem facultatem in eas filii vel filiae familias habeant. <a 530 d. proposit. xii k. april. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.61.7.2: Imperator Justinianus
Ut enim imperialis fortuna omnes supereminet alias, ita oportet et principales liberalitates culmen habere praecipuum. <a 530 d. proposit. xii k. april. constantinopoli lampadio et oreste vv. cc. conss.>
CJ.6.61.8pr.: Imperator Justinianus
Cum non solum in maternis rebus, quae filiis familias deferuntur, sed etiam de aliis omnibus, quae adquisitionem effugiunt, et maxime post novellam nostri numinis legem, quae omnia, quae extrinsecus ad filios familias perveniunt et non ex paterna substantia, non esse adquirenda patribus statuit nisi tantummodo ad usum fructum, variae altercationes exortae sunt et varios eventus variosque continent tractatus et semper in iudiciis versantur, necesse est utiliter et apertissime omnia dirimere. * iust. a. iohanni pp. * <a 531 d. iiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.61.8.1: Imperator Justinianus
Sancimus itaque in omnibus rebus, quae fugiunt quidem dominii adquisitionem, sed usus fructus tantummodo patri offertur vel aliis parentibus a filio familias cuiuscumque gradus vel sexus, sive pater adire filium familias integrae aetatis compellit et ille reclamandum existimat, sive filius familias adire cupit et pater in contrarium inclinat, liberam habere licentiam et patrem ipsum sibi adire hereditatem recusante filio et omne sive damnum sive lucrum in suam habere fortunam, nullo ex hoc praeiudicio filio generando: sive e contrario patre recusante filius adire hereditatem voluerit, nullam adquisitionem nec usum fructum patri offerri, sed ipsum filium sibi imputare, si quid ex hoc contigerit: nulla actione neque contra patrem danda, ubi adversus eius voluntatem filius hereditatem vel legatum vel fideicommissum vel aliud quidquid ex quocumque titulo sive donat ionis sive contractus sibi adquirere maluerit, neque adversus filium simili modo actione extendenda, ubi recusante eo pater sua auctoritate haec sibi vindicet, huiusmodi aditionis tramite ex praesenti lege patri competente. <a 531 d. iiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.61.8.1a: Imperator Justinianus
Sed habeat et pater omnem licentiam et actiones movere et ab aliis pulsari, ubi ad eum totum commodum pervenit, et filius simili modo in agendo et pulsando solus habeat et detrimentum et commodum, necessitate per officium patri imponenda tantummodo filio consentire vel agenti vel fugienti, ne iudicium sine patria voluntate videatur consistere. et haec quidem, si plenae aetatis filius est, qui paternam voluntatem sequi non patitur. <a 531 d. iiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.61.8.1b: Imperator Justinianus
Sin autem in secunda aetate adhuc filius est et hereditate ei delata pater consentire adeunti hereditatem noluerit vel patre volente ipse reclamaverit, si quidem recusaverit filius, licentiam damus patri simili modo hereditatem adire et eam pleno iure habere, his omnibus quae superius diximus locum habentibus. <a 531 d. iiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.61.8.1c: Imperator Justinianus
Sin autem patre recusante filius adire maluerit, damus quidem licentiam ei hoc facere, patre autem nolente res filii gubernare propter causae necessitatem habeat facultatem filius adire competentem iudicem et ex eo petere curatorem hereditati dari, per quem gubernatio rerum in eum delatarum procedat: in utroque casu in integrum restitutionis auxilio minime ei denegando. <a 531 d. iiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.61.8.2: Imperator Justinianus
Similique modo et in milite filio familias, qui recusaverit aditionem hereditatis, quae ei ex castrensibus occasionibus perveniat, patri danda licentia adire hereditatem, ut ad ipsum perveniat pleno iure tam per usum fructum quam per dominium eandem hereditatem possessurum, quasi ipse pater ab initio fuisset heres institutus: eo videlicet subiacente omnibus oneribus hereditariis et omnia commoda habituro et ad filium nullo periculo redundante, et haec quidem in his casibus observanda sunt, quibus discordia inter patrem et filium vertitur. <a 531 d. iiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.61.8.3: Imperator Justinianus
Ubi autem in unum voluntas eorum concurrit, et pater usum fructum et filius habeat proprietatem, et in agentibus et in fugientibus pater quidem suscipiat actiones et moveat, cuiuscumque aetatis filius inveniatur, adhibeatur autem etiam filiorum consensus, nisi adhuc in prima sunt aetate constituti vel longe absunt, sumptibus videlicet a patre propter rerum incrementa faciendis. cum enim nuda proprietas apud filium invenitur, ex qua substantia possibile est eum sumptus litis dependere? <a 531 d. iiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.61.8.4: Imperator Justinianus
Sin autem aes alienum ex defuncti persona descendit, cum etiam apud veteres haec esse substantia intellegitur, quae post detractum aes alienum supersederit, habeat pater licentiam ex rebus hereditariis primum quidem mobilibus, sin autem non sufficiunt, et immobilibus sufficientem partem filii nomine venumdare, ut ilico reddatur aes alienum et non usurarum onere praegravetur. <a 531 d. iiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.61.8.4a: Imperator Justinianus
Quod si pater hoc facere supersederit, ipse usuras vel ex reditibus vel ex sua substantia omnimodo dare compelletur. <a 531 d. iiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.61.8.4b: Imperator Justinianus
Sin autem legata vel fideicommissa sive annalia sive semel relicta imminent huiusmodi personis, si quidem tales reditus sunt, qui sufficiunt ad annalia legata, pater ex huiusmodi reditibus haec dependere compelletur. <a 531 d. iiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.61.8.4c: Imperator Justinianus
Sin autem non habet substantia sufficientem reditum ad legatorum vel fideicommissorum praestationem vel minime reditus vel alias accessiones contineat, sint tamen res mobiles vel immobiles, steriles quidem, non tamen inutiles, veluti domus in provinciis pretiosae vel ubicumque posita suburbana, ex quibus huiusmodi legata possunt explicari, licentia dabitur patri sufficientem partem eorum similiter filii nomine vendere et satisfacere legatis. <a 531 d. iiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.61.8.4d: Imperator Justinianus
Hoc procul dubio observando, ut et mancipia ipse usufructuarius aleret et omnia circa usum fructum faceret, quae nullo modo proprietatem possint deteriorem facere, paterna reverentia eum excusante et a ratiociniis et a cautionibus et ab aliis omnibus, quae usufructuarii extranei a legibus exiguntur, secundum nostrae constitutionis tenorem, quam iam super huiusmodi casibus tulimus. ipsum autem filium vel filios vel filias et deinceps alere patri necesse est non propter hereditates, sed propter ipsam naturam et leges, quae et parentibus alendos esse liberos imperaverunt et ipsis liberis parentes, si inopia ex utraque parte vertitur. <a 531 d. iiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.61.8.5: Imperator Justinianus
Sed pater quidem in praedictis tantummodo causis habeat licentiam recte res filiorum familias vendere filii nomine vel, si emptorem non invenerit, supponere, nullo modo licentia concedanda filiis easdem venditiones vel hypothecas retractare: non item licentia parentibus danda extra memoratas causas res, quarum dominium apud eorum posteritatem est, alienare vel pignori vel hypothecae titulo dare, sed si hoc fecerint, scituris, quod necesse est eos in legum laqueos incidere, quibus huiusmodi venditiones vel hypothecae sunt interdictae, exceptis videlicet rebus mobilibus vel immobilibus illis, quae onerosae hereditati sunt vel quocumque modo damnosae, quas sine periculo vendere patri cum paterna pietate licet, ut pretium earum vel in res et causas hereditarias procedat vel filio servetur. <a 531 d. iiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.61.8.5a: Imperator Justinianus
Filiis autem familias in his dumtaxat casibus, in quibus usus fructus apud parentes constitutus est, donec parentes vivunt, nec testari de isdem rebus permittimus, nec citra voluntatem eorum, quorum in potestatae sunt, ulla licentia concedenda dominium rei ad eos pertinentis alienare vel hypothecae titulo dare vel pignori adsignare. melius enim est coartare iuveniles calores, ne cupidini dediti tristem exitum sentiant, qui eos post dispersum expectat patrimonium. cum enim, sicut dictum est, parentes alere eos secundum leges compelluntur, quare ad venditionem rerum suarum prosilire desiderant? <a 531 d. iiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.61.8.6: Imperator Justinianus
Ubi autem puerilis aetas patri licentiam praestat etiam sine consensu filii hereditatem nomine eius adire, si hoc fecerit, damus quidem filio in integrum restitutionem, postquam patria fuerit potestate liberatus vel adoleverit, patrem autem oneribus hereditariis, licet nomine filii adiit, modis omnibus illigamus: quare enim talem hereditatem adiit, qualem nec ipse nunc nec filius idoneam sibi esse existimat? <a 531 d. iiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.61.8.6a: Imperator Justinianus
Non autem filio damus licentiam, si in integrum restitutionem petat respuendam esse credens hereditatem, adhuc minoribus curriculis instantibus iterum per aliam restitutionem adire praefatam hereditatem, ne ludibrio leges ei fiant saepius eandem et amplecti et respuere cupienti. si enim quod pater fecit ratum non habuit et propter hoc restitutus est, quomodo ferendus videatur iterum iudicium amplectens, quod et post patris voluntatem contraria adfectione aspernandum esse existimavit? <a 531 d. iiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.61.8.6b: Imperator Justinianus
Sin vero pater quidem hereditatem repudiaverit infante filio constituto, ipse autem filius postea vel adhuc in sacris constitutus vel patria potestate liberatus adeundam esse crediderit eandem hereditatem, licentiam damus ei vel, si sui iuris efficiatur, tutoribus vel curatoribus eius hereditatem adire, nullo praeiudicio ex recusatione paterna ei generando: simili modo et in hac parte nulla ei vel tutoribus eius vel curatoribus licentia concedenda contra priorem suam voluntatem in integrum restitutionem petere. <a 531 d. iiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.61.8.6c: Imperator Justinianus
Quae et in legatis et fideicommissis tam specialibus quam per universitatem relictis et in aliis causis, quas supra enumeravimus, similibusque eis observanda sunt. <a 531 d. iiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.61.8.7: Imperator Justinianus
In servis autem, qui filiis familias donantur, sive in constante matrimonio sive ab extraneis sub ea condicione, ut statim eos in libertatem producant, nullum impedimentum paterna faciat auctoritas. qualis enim usus fructus potest ei adquiri, qui momentarius esse ostenditur? si enim in ipso momento necesse habet eum et possidere et libertate donare, in talem hominem qualis usus fructus patri potest adquiri? <a 531 d. iiii k. aug. constantinopoli post consulatum lampadii et orestis vv. cc.>
CJ.6.61.9-11: . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
CJ.6.62.0. De hereditatibus decurionum naviculariorum cohortalium militum et fabricensium.
CJ.6.62.1: Imperator Constantinus
Si quis navicularius sine testamento et liberis vel successoribus defunctus sit, hereditatem eius non ad fiscum, sed ad corpus naviculariorum, ex quo fatali sorte subtractus est, deferri praecipimus. * const. a. mastichiano praef. annonae. * <a 326 pp. xv k..... lastronae constantino a. vii et constantio c. conss.>
CJ.6.62.2: Imperator Constantius
Universis tam legionibus quam vexillationibus comitatensibus seu cuneis insinuare debebis, ut cognoscant, cum aliquis fuerit rebus humanis exemptus atque intestatus sine legitimo herede decesserit, ad vexillationem, in qua militaverit, res eiusdem necessario pervenire. * constantius a. bonoso mag. equitum. * <a 347 d. v id. mai. hierapoli rufino et eusebio conss.>
CJ.6.62.3: Imperator Constantius
Si quis cohortali condicione gravatus sine testamento vel quolibet successore ultimum diem obierit, successionem eius non ad fiscum, sed ad ceteros cohortales eiusdem provinciae pertinere iubemus. * constantius a. rufino pp. * <a 349 d. v k. ian. limenio et catulino conss.>
CJ.6.62.4: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Intestatorum curialium bona, si sine herede moriantur, ordinibus patriae eorum adipisci praecipimus. * theodos. et valentin. aa. florentio pp. * <a 429 d. v id. mart. florentio et dionysio conss.>
CJ.6.62.5pr.: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Si quis fabricensis sine liberis vel legitimo herede decesserit non condito testamento, eius bona, cuiuscumque summae sint, ad eos pertinere, qui velut creatores decendentium attinentur, qui fisco pro intercepto respondere coguntur. * theodos. et valentin. aa. aureliano com. rer. privat. * <a 439 d. prid. non. nov. constantinopoli theodosio a. xvii et festo conss.>
CJ.6.62.5.1: Imperatores Theodosius, Valentinianus
Hoc enim facto contingit, ut et rei publicae ratio salva permaneat et fabricenses collegarum suorum solaciis perfruantur, qui damnis ac detrimentis tenentur obnoxii <a 439 d. prid. non. nov. constantinopoli theodosio a. xvii et festo conss.>

 

 
Род Воробьёва
Вся информация на этом сайте предназначена только для рода Воробьёвых и их Союзников,
использование представленой информацией на этом сайте третьими лицами строго запрещена.
Все права защищены в Священном Доверии в соответствии с Заветом
под Истинным Божественным Создателем и Творцом